4280 resultaten.
Mystieke tonen
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
407 zon
streelde je hand
merkte hoe ik
door vervoering
werd overmand
het diffuse
licht van de
avondschemering
gaf in een
magische vorm
entree aan wie daar
naar binnen ging
zag je mond
hoorde in mystieke
tonen de uitnodiging
om mee te gaan
naar andere regionen
die delen van leven
meer hadden te geven
we hebben het
plasma verlaten…
Eenzame gronden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
520 dacht dat hij kon vliegen
teruggekeerd naar eenzame gronden
heimwee naar de natuur van zijn jeugd
verleden uit een verborgen wereld
naar een schuilplek achter de horizon
luister hoe hij tegen de vogels praat
verhalen vertelt aan dwalende wolken
teruggekeerd naar eenzame gronden
liefde voor alles wat leeft en groeit
geschiedenis van verlaten…
strandwandeling in mineur
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
550 uit de stoel
jas aan
we gaan
wind tegen
soms mee
waterkoud
lippen zout
de zee, het strand
striemend zand
bepokte palen
huid open halen
drabbige plas
alg aan je jas
eb en vloed
natte voet
plastic zak
afvalbak
scheepsrook vuil
verlaten kuil
dooie meeuw, blauw pluis
genoeg zo
we gaan naar huis
even m'n bril poetsen…
Verloren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
632 verlaten zijn; klinkt luid
komt in de loop van de dag aanwaaien
slaat vanzelf om in de avond
kwijnt stilletjes weg in de nacht
omdat jij niet daar bent
nimmer voelde lakens zo koud
verloren lig ik in bed
hoofdkussen het enige houvast
om tranen in te bewaren
in dromen zoek ik
iets tastbaars, en vindt je
in alles wat me beroert
streling…
EENJARIGE REE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
537 Hij verlaat zijn moeder
ondervindt de dwang
van plotselinge vrijheid
zoekt overal rent lukraak
vindt nergens een tehuis
slaapt soms onder dichte struiken
dan weer in korenvelden
wordt door reebokken verjaagd
hij besnuffelt een jong vrouwtje
maar weet hiermee geen raad
opnieuw de drang tot wegsnellen
beide harde spitsen
op zijn kopje…
Maar nu nog even niet
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.681 De onverstoorbare tijd verlaat de zomer
het tanige lijf kromt zich nu de winter komt.
Zo bedachtzaam stromen de woorden
uit haar getekende mond.
Haar fragiele hand omknelt de wandelstok
fier wijst zij naar weidse luchten.
Dáár wordt op haar thuiskomst gewacht
een schittering in haar ogen…maar nu nog even niet!…
ZUYLEN LEEFT OP
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
435 ging
klinken op een voorjaarszondag
opbeurende toonkunst en zang
over alle aanzichten
van het leven dat ons omringt
liefde hartzeer en blije hoop
dansen samen de ruimte in
geven elke toehoorder
uren vol wijze vreugde bij
het bewogen aardse bestaan
vrolijke levensmoed beheerst
de plaats waar men bestemd is
eens deze wereld te verlaten…
Aangeschoten wild
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
605 Het zijn zilte tranen
die naar buiten moeten
uit het kleine glazen huis
milde dromen
die de dronken mousserende buik
en ingewanden
verlaten, aangeschoten wild
altijd op zoek
naar gewillige prooi
onder de sterrenhemel
een gevormde mond
half blind en straal bezopen
in een grenzeloos fatalisme
van de menselijke ziel
in verloren…
Geen ontmoeting
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
173 Wandelend langs ’t verlaten strand,
Ontwaar ’k in m’n ooghoek,
Een dame, komend van ’n duinslag,
Gekleed in ’n mini bikini.
Ze kijkt links noch rechts,
Loopt linea recta naar de branding,
Ze aarzelt geen moment,
Voor je ’t beseft, versmelt ze met de deining.…
HOE GAAN TERE BLAADJES?
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
369 Als fijne geuren
verlaten klanken de mond
van de zangeres.
Reuk der muzen zwerft
langs en naar alle mensen,
treft begrijpend oor.
De tonen brengen
opbeuring aan een ieder,
die zwaarmoedig is.
Simpele ziel of
ontwikkelde: de boodschap
blijft in geheugen.
Levensmoed omringt
steeds de koningin van het
hartroerende lied.…
Overbleef
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
131 haar kadaver
wist niet
dat het verlaten was
na de laatste adem, bleef alles
nog even op zijn plaats.…
Afwezig
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
113 zij hangt boven de straat
valt zonder onderscheid op
het trottoir
op de ramen
op het boodschappenkarretje
dat verlaten staat naast de ingang
het karretje wacht niet werkelijk
het draagt de vorm van wachten,
de wielen zwijgend
een mens achter de telefoon
gebogen over een klein licht
dat hem voortdurend naar elders trekt
zijn lichaam…
Stiltestrijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
16 want ik vertrok
om jou te verlaten
waar ik rust kon hervinden
en dus voor jou verdwijnen
jij voorgoed uit mijn buurt
ik trok jou niet eeuwig meer
het vocht in sloffe frieten
geest door mijn wrange angsten
Jij hield vast wat je was
jij smeet mij op de grond
door jou gaf ik de geest
stierf ik voor eindigheid
Jij bleef stug bij je…
verlaten strand (ter gedachtenis aan: 4 mei)
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
755 in de verte een verlaten strand
bijeengehouden door wat pijn
zeeblauwe, tranende ogen
en een leeg, wit gezicht
vastgebonden starend naar zijn lot
de kogel op hem gericht
achter de rotsen zit ze daar
alleen, een bruidsbloem in haar haar
starend naar de blauwe zee
de golven dansen mee
hij had haar belooft te trouwen
te trouwen aan het strand…
Nachtvlucht
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.033 Geduld is veel meer liefde
dan al het bruisend streven
dat flitst van licht naar licht,
als sterren die verdampen,
verpulveren als as
in een verlaten heelal.…
vreemd fruit
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
876 verlaten is mainstreet
natuurlijk nooit
een zescilinder draait al stationair
en kinderen zullen er zijn
in wit en blauw, uit de gele bus
zo kalm en sereen, als de populieren
langs mainstreet
gruwelijk is mainstreet
soms
een pick-up met razende koppen
vol drank en haat
in een moordende vaart
doen luiken snel sluiten
langs mainstreet…
Ego dom...
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
1.003 Je ego streelt en geeft je macht
De wereld ligt tegen je voeten aan
Kom dan, toon je ware gezicht
Mister macho je gedrag is dom
Vrienden zullen je verlaten
Je wereld is zo hard en krom
Ik daag je uit laat je voelen
Dat je ego alleen maar lucht is
Je macho masker zal ik vertrappen
Voor jou is dit een vette "dis"……
De Lindeboom...
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
937 De Lindeboom was toen verlaten
Alléén ging ik er weer naar toe
gewoon om wat te praten...
Ik zat daar bij zijn oude stam
Te mijmeren over het verleden
Hoe mooi die tijd toch was geweest
in die omstandigheden...…
Strijdtoneel
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
1.512 Nu zijn ze het beeld van een toneel dat verlaten
erbij ligt en rollen weer worden verdeeld.
Maar waar niemand bereid is een bijrol te spelen,
omdat het een spel is op leven en dood.…
de laatste hakken echoën geluid
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.128 zwart
de ruiten ondoorzichtig
het dichtgaan van een deur
klinkt niet meer zo voorzichtig
want sluiten gaat op slot
waar net de zon
nog warmte scheen
waait nu een kille wind
de steen voelt koud alsof
het huis van niemand houdt
drukte die gezellig
stapte in geroezemoes
lost op in haast, de laatste
hakken echoën geluid
de straat verlatend…
Soms (dacht je dat je haar verstond?)
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.196 Dacht je dat je haar verstond
of lust je geen verlaten meer
Ze houdt de spanning in haar huid
voor hen, haarzelf,
maar ook voor jou
Denk je dat je haar verstaat
of geef je enkel gitzwart af
Soms slaat ze alle kreukels uit
haar hemd, haar huid,
maar ook uit jou
Soms geeft ze af
Soms geeft ze gitzwart af
Soms ligt ze in je eigen weg…
Verlichting
netgedicht
2.5 met 47 stemmen
8.776 Wanneer licht je tuin verlaat
schaduw je huis omsingelt
wind tegen je voordeur slaat
waar lang niet werd geklingeld
Wanneer mist je raam beslaat
je aarde is bevroren
hagelsteen je pad bestraat
waar lang geen weg van sporen
Wanneer vorst je gang opgaat
je kamers doet bekoelen
neerslag bij je binnenslaat…
Licht
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
2.207 Er verschijnt een licht aan de horizon
Vertrouwd en indrukwekkend als de morgenzon
Steeds krachtiger doorbreekt het de winterse kou
Het benadrukt de ontwikkeling van meisje tot vrouw
Voor mij is het licht een herkenningsteken
Een betrouwbare haven in verlaten streken
Een geschenk als je nergens om hebt gevraagd
Een oase wanneer je de hitte…
Kijkduin
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.121 er ligt een oude bunker onder ’t zand
men zegt: hij is vervallen en verlaten
toch hoorde ik er iemand zachtjes praten
die herfstdag, er was niemand op het strand
er ging een steen opzij, er kwam een hand
en even later zag ik twee soldaten
ze oogden traag, hun ogen leken gaten
ze klommen over de betonnen rand
er huizen schuwe spoken in dit…
van oude mensen ...
gedicht
3.0 met 128 stemmen
27.681 ik zie de oude Takma lopen
leunend op z'n stok
de lasten van een stil verleden
doen z'n schouders buigen
ik zie m'n oude vader lopen
langs verlaten straten
het gewicht van eenzaamheid
als ballast op z'n rug
en dan zie ik mezelf
als oude man voorbijgaan
is dit een toekomstbeeld
van een ver verleden
vanaf z'n nieuwe kinderfiets…
Zeeland
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.634 Huizenhoge golven kwamen
Zij namen namen mee
Soms hele gezinnen samen
Zeeland in de zee
Mensen, koeien en honden
Zij verdronken op het land
Zoveel doden en gewonden
In zee, in Zeeland
Ook echte helden gingen
Zij namen namen mee
Zoveel afgrijselijke dingen
Zeeland, land van zee
Op het verloren land
Bij dreigende westenwind
Op een verlaten…
kleine paadjes
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.837 Bij het verlaten van de kleine paadjes
deden ze het weer,
alsof ze er op gewacht hadden,
ze wilden de rust gunnen.
De paadjes zijn achtergelaten.…
alleen I
hartenkreet
4.9 met 14 stemmen
1.062 dicht tegen me aan zit jij
voor ons een oude lantaarn
daar achter de grote kerk
op het stille verlaten plein
rechts het fraaie huis
waar mijn grootmoeder
woonde als jonge vrouw
een enkele vogel fluit
ik vertel weer uitgebreid
liefdevol kijk jij naar mij
terwijl je luistert
aandachtig en opgewekt...…
De zomerstoelen waarin wij nog kortgeleden zaten
gedicht
3.5 met 31 stemmen
15.392 De zomerstoelen waarin wij nog kortgeleden zaten
staan zo geschikt alsof ze bij het opstaan
weggeschoven door ons zijn verlaten.
Het riet kraakte, niet meer van ons, maar van
de najaarsregens en de zittingen vergaarden
om zich toe te dekken blad dat
daar zelf in een vluchtpoging belandde.…
Adam en Eva
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.600 zweeg
geen mens op straat, geen auto was te horen
de telefoon had het contact verloren
de schappen in de winkels bleken leeg
de trams en bussen stonden als bevroren
vanuit de onbewogen singel steeg
een dichte muur van damp, ik keek en kreeg
het vreemde beeld opnieuw te zijn geboren
het oude leek bij toverslag verdreven
de stad totaal verlaten…