9787 resultaten.
El mar i el temps / De zee en de tijd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
691 Vertaling van het Catalaanse origineel
De zee en de tijd
De zee is een ruimte van tijd
de uren gaan voorbij maar tellen niet,
de meeuwen spelen samen met de koppen
van de golven hun spel.…
zij roest in haar boeien
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
902 ik zag je hand
in het laagliggend land
de polders, kwelders en zee
jij gaf eb, daarna vloed
maar wij namen de klei
en leefden er mee
uit zand van het
strand groeiden duinen
jij liet de winden daar struinen
wij braken met dijken en pieren
de golven omdat zij ons met hun
kracht zouden hebben bedolven
jij wakkert de wind
tot orkanen…
zacht wolkt de zee
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.082 zacht wolkt
zee om je heen
glijdt lucht
als branding
langs je
nat is het spel
dat je speelt
met het water
kou vraagt mijn
warmte pas later
lopen op strand
duim in je hand
wil je niet vast
maar ik voel
dat je past
kussen elkaar
golven zijn daar
overspoelen de
schoenen en
koelen ons zoenen
we hebben
gelachen
intens liefgehad…
Morgenster
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.052 Gestolde druppels nachtbrokaat
hechten zich aan de morgenster
die vaag ontwaakt uit mijlenver
tussen de dauw en dageraad
met pastellen floers omvlogen
rijst zij vanuit een schemerzee
gehuld in prisma negligé
door paarlemoeren golf bewogen
zelfs de zon lijkt glans verloren
zich te schuilen in haar pracht
als door een mysterieuze kracht…
jij ebt, ik vloed
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
995 in woorden open ik
zing zacht de melodie
jij ademt alle kansen
ogen die elkaar ontmoeten
in herkennen en naar de
onontdekte plaatsen zoeken
jij ebt, ik vloed en samen
maken we de branding, onze
golven vinden hier hun stranding
we sprongen in het tij
de storm was fors maar jij
bracht warme luwte aan mijn zij
zacht ruist de zee…
de duivelse Boca Inferno
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
672 hoger en hoger
slaan de woedende golven
door de Boca Inferno
een duivels-aanschouw
de bulderende kracht
van wel duizend paarden
werpen de schuimende zee
tot ver in het blauw
meeuwen verdrinken
duiven slaan te pletter
het gezicht van de schipper
staat sober en grauw…
Zwemmer
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
1.094 je kleedt je uit en vouwt alles netjes op
golfen benaderend
zoals een gewond dier wordt benaderd
je ademt het scherpe van zout en meeuwengegil
de schaduw van de omhelzing is te zacht
om je los te kunnen laten op de wind
wat zingt hij,
een verleidende roep of kyrie?
wolken en schuim verdwijnen
in de gapende mond van horizon
wanneer je…
van gisteren voor later
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
816 ik zie je in de vloed
het opkomende water
mijn voetstap was een groet
van gisteren voor later
witte huiver kleurt
je jagen op het grijsgroen
van de golven net als wolven
die hun prooi belagen
je stroom wordt trager
als je strandt op zand
de duinrand is je horizon
een schepping van Gods hand
met wisselen van tij
maak je me blij,…
Vakantie
hartenkreet
4.2 met 26 stemmen
2.925 De biologische klok geeft het aan
tijd voor een welverdiende rust
de koffers die gereed staan
de familie reeds gedag gekust
Mijn dromen nu realiseren
visioenen van zon, zee en strand
en gewoon heerlijk epibreren
in luilekkerland
Alle gedichten nog eenmaal bekeken
voor u beste lezer wellicht ietsje sneu
dus tot over een drietal weken…
een vissersmeisje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
779 waarom sta je zo voor het
venster waarom staar je zo
in de nacht is er iemand
die nog zal komen, is
er iemand die jij verwacht
is het de jongen die
ging varen de jongen
met zijn ziel voor de zee
op de golven wiegen zijn gedachten
de wind wuift zijn dromen mee
o zwart water duivels meer
ellende van voorspoed en leed
o brenger van ratten…
ze wolkten hemel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
705 ze wogen wichtig
verloren lichter
golfden water
naar de zee
braken branding
schuimden witter
schreeuwden met
de meeuwen mee
verjoegen strand
en stormden straf
het jagend zand
uit eerste hand
ze wolkten hemel
in een blauwe bries
zongen luid het
rauwe zeemanslied…
strandwandeling
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.039 tussen zilte pilaren
golft het schuimend
water af en aan
zoeken meeuwen
krijsend naar vis
glinsteren schelpen
en wier in geurende
tinten
stemt de zee me
tot zuiver zwijgen
stroomt onderhuids
mijn verwondering…
Eeuwigheid
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.579 Niets laat de gang los
in de voorzijde het
onbekende wacht
neemt leven
de aarde
de zee
het kind
danste
zijn lach
krullend
tintelend
eeuwigheid…
Het strand was stil en bleek
poëzie
3.4 met 5 stemmen
3.394 Het strand was stil en bleek
ik zat doodstil en keek
naar de blauwe rimpeling -
er was ook windgezing.
Ik wist wie naast me zat
witrokkig en ze had
roosrood het glad gezicht -
er was ook veel zonlicht.…
de oceaan
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.714 We kijken naar deze kolossale zee.
Soms heel donker blauw, soms ook licht.
Veren van schuim neemt de wind met zich mee.
De oceaan is een adembenemend gezicht.
't is of het water in een reusachtige kom ligt,
de rand als horizon, rond en prachtig.…
Beschamende troost
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
978 Ik vroeg het
aan de zee
en hoorde de golven
beuken op het strand.
Ik vroeg het
aan dat schelpje
dat alle stormen
had doorstaan
Ik keek ernaar
het was nog gaaf.....
Beschaamd ben ik
naar huis gegaan!…
Ik verdwaalde in je armen
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.589 Ik verdwaalde in je armen
vond mezelf niet meer terug
herkende wel mijn handen
ze kusten jouw gezicht
proefde het zilte op je lippen
was dat mijn eigen oceaan?
dacht net, ik hou van je
en toen liet je me los
we slenterden weg
keken niet meer achterom
maar met weemoed denk ik nu
ik dwaalde nimmer weer……
sporen lezen in het natte zand
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
929 ik ga je zien
kom uit de achtergrond
en kleur vandaag
met stralend licht
van weer ontmoeten
ik zal je groeten
met een warme kus
wees maar gerust
we gaan de wereld
buitensluiten
de tijd uitbuiten
die er is
ik heb je zo
intens gemist
ik zwem nog
in de uren
maar hoge golven
van het wachten
trekken aan mijn
krachten, de deining…
RUST.
poëzie
3.2 met 20 stemmen
3.283 Het ruisen van de regen hoor ik niet
Door het ruisen van de Zee.
Ademloos luistert mijn Lied.
Soms ruist de zeewind mee.…
Zeeslag
gedicht
3.2 met 79 stemmen
19.158 Terwijl het strand, veroverd door de eb,
natuurlijk door de vloed herwonnen wordt
en allengs tot de helft wordt ingekort
ervaar ik weer wat ik ervaren heb:
een kleine jongen ben ik met een schep,
hardnekkig vechtend voor een wankel fort
totdat het weldra toch is ingestort-
de zee geeft op het laatst de volle mep;
een klap die onafwendbaar…
Vakantie
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
2.236 Gelukkig is ie weer voorbij
't verplichte vakantiegevoel kan weer even opzij
weer weg met strand, zee en zon
weg met terrasjes en drankjes op 't balkon
gewoon weer lekker lezen en op tijd naar bed
da's voor mij ultieme vakantiepret
Niemand die 't begrijpt, met vakantie ben je blij
maar de regelmaat van werken, da's meer iets voor mij
in…
zondag in september
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.020 We verkennen het binnenste van de badstad
Zwerfkatten blazen er,
Tonen hun hoge rug
De bevrozen glimlach van de clown
verlost de kinderen van pruillipjes
Een cellist waagt zich aan Bach
In de schaduw van een winkelgevel.
2
Het tumult van de zee zwelt aan.…
hij geeft zich zo graag als dichter uit
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.995 hij waant zich dichter,
maar heeft nog nooit
in een gedicht
over de zee gerept.
hoe kan hij dan oprecht
de taal in het hart dragen?
in poëzie moet zo nu en dan
dat waanzinnig watertapijt
tegen een golfbreker
te pletter slaan,
dat hoort zo.
alleen zee staat symbool
voor de oneindigheid
die een mens
begrenst.…
Mammie
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
998 In je ogen
zie ik de zee
en stil neemt
een droom me mee.
Ik voel je armen
om me heen
tot je door de
wind verdween.
Ik neem je hand in de mijne
en hoop stil dat
ze daar voor
eeuwig mag zijn.
Ik sluit mijn ogen,
sla m'n armen
om je heen,
en ik huil, stil,
schreeuwend van verdriet,
hopend dat je me,
niet ziet...…
SLAAP
gedicht
4.4 met 42 stemmen
27.031 De oude wind beweent met as de gouden zee
daarop traag en treurend drijft de dag weg
het sterft het streng en trouw gesprek en een zucht
verheft zich tussen de donkere doornen
wit schichtig de tred van de maan
In de diepte en onder zwijgzaamheid
trekken toekomstige handen naar
het werk aan waters en aan de wortel.…
Strand
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
943 Gouden haar
geborsteld door wind en water
gewassen door bruisend schuim
dansend in de storm
koesterend in de zon
lonkend met je gele lokken
bemind door kinderen
blauwe golven verlangen
strelen je glanzende vacht
plukken aan je pronkende pruik
dwingen je door donkere diepten
door paarse poelen verblind
en laten je nimmer
met rust…
Mijn hart is een bloemenzee
hartenkreet
2.4 met 57 stemmen
2.339 mijn is hart een bloemenzee
jij mag er alle dagen komen
jij mag daar zelfs wonen
en ze plukken elke dag
knap mijn steeltjes niet af
verzorg ze met heel veel liefde
want dan zal ik voor je bloeien
en geuren elke dag
streel me blijf die bloemenzee
neem me overal naar toe
want jij bent die bloemenzee
diep heel diep in mijn hart…
in-het water-gevallen-reis?
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
1.632 voor een weekje luieren wil zij wel in zee
en dobberen in zonoverstroomde baaien
kliploos opvarend in de mediterranee
doch bruinbakkende beelden blijken té fraaie
ploffend, aan de wind, de ingewanden draaien
plat op ‘t achterdek gedwongen golft zij mee
in stilte bidt zij de Mistral naar de haaien
op: ”nog zo’n zeilreis?”…
ik kreeg de stilte weder lief
poëzie
3.2 met 36 stemmen
10.039 ik heb de stilte weder liefgewonnen:
een korte poos was ik van haar vervreemd
maar nu heb ik opnieuw haar liefgewonnen
ik mag weer drinken aan haar klare bronnen
en zwerven door haar schaduwbeemd.
weer gaan haar dromenlanden voor mij open
waar bloeit het kruid van de herinnering
door haar zachte geuren omdropen
weet ik nauwelijks hoe de tijd…
Paal 12
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.216 Ik hoor het ruisen van de zee
totdat een recreant mij wekt
uit een zoete droom.
Het is niet meer als voorheen.
Ik probeer mijn rust te vinden.
en toch, het tijdstip nadert
van ongekende drukte.…