4934 resultaten.
Noten kraken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 Nog Pasen is -
Tijd voor ruimte, voor toekomst
Die in mij allang verdwenen leek -
Is er elke dag - Goddank - weer
Dat nieuwe licht dat vroeg al
Aanklopt aan mijn donkere,
Gesloten buitendeur en deze
Heel voorzichtig op een kier zet
Naar wat nog van dit leven rest;
Elke dag zijn er nog harde noten
Te kraken, maar het lijkt wel alsof…
Zeewaarts verlangen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
404 Weidse stromen
nemen met volle teugen vrij baan
slechts in genadevol glinsteren
wijken de smalste vlakken ruim
op de drempel van branding
ruist milde adem schuim
tot zandig zout ergens achterblijft
smeden licht en water verbond
alsof zwaarte wegdrijft
het land nooit bestond
ginds, in het hier…
Het einde
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
841 einde
Natuurlijk glijd ik liever
zacht naar de dood
Met mensen om me heen
die ik liefheb
En die samen met mij
vrede hebben
met een respectvol einde
En daarna
als ik niet meer zichtbaar ben
af en toe
toch over me praten
Maar het zal best anders gaan
Mogelijk zonder bed
en samen zijn
Dus abrupt,
per ongeluk
En heel snel:
alsof…
Zij schrijft een boek.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
631 De eerste regels,
openden het verdriet,
was alsof ze constant de deur
alleen maar open liet,
het herleven, beleven van de narigheid,
ze wil het middels het schrijven
alleen uit haar hoofd maar kwijt.
Want eenmaal de moed bijeen geraapt,
vergt meer dan men vermoeden kan.
Ik wens je sterkte bij het schrijven
en beleven van!…
juni
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
614 Alsof jij eigenlijk nooit bent weg geweest.
Een nieuw begin van iets ouds.
Onverwoestbaar en echt.
Overtuigend en mooi.
Zwijmel ik de herfst in naar de winter.
Met mijn soulmate en liefde.
De dagen korter en donker.
Maar mijn hart groter en voller.…
zin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 ze is
naast me gaan zitten
ze heeft iets geschreven
en ik moet dat corrigeren
ze kijkt me aan en ik haar
ik corrigeer het werkwoord
zeg iets over verleden tijd
en stam plus dee of tee
maar dat vroeger
alles onregelmatig was
eigenlijk nog steeds
als ze wegloopt
kijkt ze nog even om
en ik doe alsof
ik dat niet zie
ze is…
CEL
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
605 Er is geen spijt als ik bijna niet aan je denk
onregelmatig misschien, maar dan denk ik
meer over je heen alsof jij niet bestaat
.
omdat ik je niet bemin, ook al is het zo dat jij
je aan me vastklampt, en mocht het je lukken
mij los te laten, laat me dan alsjeblieft met rust.
.…
Audiospoor
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
522 in de spiegeling van
het brakke water
droomt ze en
ligt ze stil in de zon
zij wier zoute huid
nog zoeter smaakt
dan suikerspinnen
op de Haagse kermis
waar onverhoeds
geluid verdwijnt
alsof we samen
verstoppertje spelen
en ik mij schuilhoud
in een stomme film
en Charlie Chaplin
grappig zie flaneren
over haar borsten
tussen…
De Recensent
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.127 wat heeft de vent gevreten,
Alsof hij in geen veertien daag
Iets had gekregen in zijn maag.…
Kaarsje voor jou
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
731 Zie ik bij je foto je ogen met me meegaan
Alsof je zegt: steek eens wat aan!
Je ogen volgen me door huis
Genieten mee als ik koffie drink.
Ik praat tegen je in 't geheim
Voor mensen denken da'k niet helemaal in orde zou zijn.…
Jouw blauw-dooraderde hand.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
999 Op die foto uit 1951 sta je als meisje in een vlinderachtige jurk naast de man die mijn vader zou worden,
alsof je bescherming bij hem zoekt.
Je zou mijn moeder worden en je hand naar me uitstrekken: je kleine, blauw-dooraderde hand.…
Je bent zo stil
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
550 die doen niet
wat ik graag wil
natuurlijk
spreken ogen
en lacht je mond
hoor ik hoe je stem
in een warme echo
bij mij binnen komt
ik reik naar jou
maar voel je niet
de haartjes op je huid
spelen met de wind
waar mijn zachte strelen
geen enkele reactie vindt
jij bent
met mij verbonden
in droom en werkelijkheid
maar het lijkt alsof…
Soms
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
576 Soms fluister ik je naam
midden in de nacht
terwijl ik in bed lig
alsof ik je daarmee
naderbij kan krijgen
dat heb ik ook met Maxima
gedaan
maar die vertikt Willem te
verlaten
wat ik een zwaktebot vind
ik deed het ook met Carice
van Houten
maar die geeft geen sjoege
vindt zichzelf te mooi en
te belangrijk
net als Astrid Joosten
en…
Dromenland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
683 Mijn open jas
hield ik stevig vast
alsof ik een vlieger was
De wind nam mij mee
Naar alle windstreken
En ten slotte naar de zee
Ik eindigde op het strand
Voelde het zachte, mulle zand
Kreeg een knipoog van de zon
Die net aan haar ondergang begon
Zag de lucht die nog even wilde stralen
Eindelijk kon ik weer ademhalen
Bleef even…
Niet over praten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
620 In al jouw heersende stiltes
toch heb ik je gekend
geweten wie je was
de moeder, de vrouw
het bevochten verleden
altijd weer suste het heden
met één vinger op gesloten lippen
ssst
waar ik speurde tussen de regels
van ongelezen bladzijden
op afstand bleef je in mijn zoektocht
maar soms was het
alsof ik iets van een fragment vond
in…
Bloeide
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
716 De grijze wolken zijn hetzelfde als toen
ik je voor het eerst zag en we zoenden,
alsof er niets natuurlijker was dan vrijen,
op een grijze miezerige dag de liefde bloeide.
Met ritmische tussenpozen aangetrokken
het verlangen van je verwarmende lichaam
aanraken zoenen likken strelen in rust
liggend bij elkaar de dag de liefde bloeide.…
Alleen
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
753 Als dat eens even kon
De wind gaat nu wild tekeer
Alsof je me troosten wil
Is het een teken?
Ik weet het niet meer
Ik leg mijn hand op jouw steen
Jouw steen, zo kil en grijs
De vogeltjes luisteren mee
Maar blijf verdrietig en alleen…
Een tel om .....
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
435 Luchtbrug naar oneindig
regenboog valt in't niet
in machtig helder licht
voel en wacht tot je ziet
Prachtig natuurlijk Zijn
gegeven in je rust
moment van diepe vree
alsof de zon je kust
Een tel om weg te dromen
gevleugeld door de tijd
reis langs herinneringen
koester Nu en staak de strijd
Geniet van Moeder Aarde
haar liefde in elk…
Recitaties
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
446 We luisterden,
vielen in slaap
om deste helderder te ontwaken,
we zaten lang en voelden hoe
die onbekende woorden
in ons geslapen, in ons ontwaakten,
een taal die binnen leefde, opende
alsof mijn innerlijk haar verstond.…
Zij
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
525 naarmate de toekomst
meer in zicht komt
word ik mij bewust
van 't verdriet dat zij droeg
nu kaarten minder worden geschud
daar mijn vingers allengs verstijven
besef ik dat zij er niet om vroeg;
haar aard en prille haard
dienden veelal in angst te verblijven
ik voel haar pijn thans in mijn hart
het is alsof ik het toelaat en luister…
Verstilde lach
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
457 vaak had jij
een verstilde lach
als ik je dromen
uit de mimiek
van je gezicht af las
alsof jij de
plezierige momenten
nog even goed in
je herinnering zou
willen prenten
accenten en
stille woorden
werden uit de kleine
gebaren geboren als
ondertiteling van je verhaal
waar ongekende
mogelijkheden jou
kans en ruimte gaven
om je…
Ik wandel.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
613 Het middaglicht is magnifiek
en herfstig performant,
alsof het bang beseft,
het wordt al gauw door donkerte vervangen.
Ik wandel en neem afstand
van besognes en van vragen
die ook deze dag belagen.
Zo blijf ik uit het drijfzand.
Er lopen ganzen op mijn pad,
ze bijten noch ze gakken.
Ze duiken spoorslags in het nat.…
Nu ik 66 ben
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
465 Vandaag was het toch even als of een flits insloeg
mij even op stang joeg al was het maar een flits
het wilde verbinden alsof waren twee delen een rits.
Maar nee ik ben ook geen ongeleid projectiel
die dan weer voor het een of het ander viel.
Ik heb het nooit opgegeven om dagelijks te leren
al gebeurde dat wel vaak door hemels souffleren.…
Lichte vaart
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
383 In 't geruizeloze gonzen
Van 't doorzonde hemellicht
Lost een vlokje op in 't zweven
Van de wolken, uit het zicht
Lichte vaart in 't eindeloze
Tijdloos op het eerst gezicht
Van de kudde losgezongen
In z'n eigen spoor op drift
Solist met ingehouden stem
De ongehoorde, die ik ken
Van mijn zuivere geweten
Alsof mijn geest het…
plaats vergaan
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
455 ik liep in de fuik van laat avondlicht en
hield je hand vast
ontleedde een bloem, zag om naar
waar we net nog liepen
met zo weinig geluid, alsof niemand
wist wie wij waren
zonder wetenschap van uitdrukkelijk
achterblijven
zowel bomen, bladeren als vuilnisbak
bestonden rond dezelfde tijd
een vogel floot nog even als teder besluit…
Schoonheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 naar mij
maar er is niemand die mij ziet
Hun blikken stoppen bij hun fantasie
Zo is het om bijna een godin te zijn
onmenselijk, een beeld, een avatar
om mijn lichaam
verhullend dat ik besta
en verhinderend dat ik sterf
ofschoon iedereen me wil vermoorden
om wat Het heeft aangericht
in zijn scheppingsdrift
waaruit ik geboren ben
Alsof…
Juist die pijn
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
413 woorden
waar begrip
altijd de lach kleurde
is nu de blik het
nieuwe gebeuren
wij zijn terug
kunnen niet meer
over de brug komen
om samen te dromen
het afstand
houden raakt ons
tot in het diepst
van onze ziel
daar waar ieder
zijn essenties heeft
geborgen tegen
grote en kleine zorgen
in dat niet meer
mogen delen lijkt
het alsof…
Jeroen Bosch
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
419 Weer een saaie dag
Alles is wat het lijkt
zonder fantasieën
ik ben geen professor T
die Jeroen Bosch laat schilderen
wat er aan de hand is:
alles belichaamd
als wat het is en dus
transparant
De stad is groot, maar klein
is mijn uitzicht, alsof
we ver weg van elkaar leven
in ruimteschepen, bebouwde
kommen zo klein als gehuchten…
In samen verdelen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
527 ik heb altijd
gedacht dat als jij
binnenkomt de lucht
even uit elkaar gaat
om jou door te laten
geen gaten maar
met minder weerstand
in een hartelijk welkom
ook lijkt de omgeving
waarin jij verkeert
warmer te zijn dan op
andere plaatsten alsof
een ongeziene twinkeling
van vrolijke kleuren
herhaaldelijk plaatsvindt
die weerkaatst in…
Geloven
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
557 Maar soms regeert de leugen,
alsof de leugen waarheid is.
En men zich gaat verheugen,
op iets wat louter maar een luchtbel is.
Hoe merk je nu het onderscheid, hoe zie je het verschil?
Het duister dekt de waarheid dicht.
Bedenk… de tijd staat nimmer stil,
de tijd brengt waarheid aan het licht.…