3050 resultaten.
niks van waarde; cirkeldrang
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
122 geen gevoel in zijn/haar lijf beklijven wil
een verwaarloosbare wind zelfs
vrij spel krijgt
bij een gebrek aan
boeiende elementen
als de betekenis volledig ontbreekt
de stekende leegte hem/haar bleek achterlaat
met onwaarachtige woorden
over veerkracht of strijd
uit zijn/haar kromme duim
gezogen argumenten
dan kan hij/zij hen wel boos…
waarneming
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
156 het kostte mijn een enkele glimlach
en klik, ik ving haar gelaat op een imaginaire plaat
die mijn verbeelding, aangekleed van nature,
haar plaatste in een oplichtend gevoel
om mij een onstuimig gekleurd bos in te sturen
.…
Het rouwpad
hartenkreet
1.6 met 20 stemmen
163 Verderop opent het bos zich
naar meer licht. Het rouwpad volgt geen
rechte maar een innerlijke richting. Met elke adem
laat ik iets van het gewicht los en keer milder terug naar mijzelf.…
De Hollandse Corona-killer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 Ik zou sommige mensen, lieden
Wel eens een harde klap willen verkopen
Op d’r kont, op d’r bek
Of op d’r smoel willen slaan
Of erger d’r nek langzaam breken
Zelfs morsdood willen schieten
Maar ik beperk me tot die gedachten
Alhoewel ik mentaal, zeer samenhangend
sterk verbaal en langdurig tekeer kan gaan
Ik schreeuw, gil, ik tier
Het snot…
Op een oppermol
snelsonnet
3.8 met 6 stemmen
663 Een oppermol kroop uit zijn hol
en sprak een groots gespeelde rol:
‘We zijn haast zwart, maar leven netjes
door ronde gangen met loketjes
voor veiligheid in eigen grond.
Maar nu maakt iemand het te bont.
Een dickpic, een van forse snit,
ging rond (een echt familie-lid)!
We houden ’t voortaan in de smiezen,
we zijn gehecht aan het precieze…
DE JORDAANDICHTER: EEN RAMSTERDAMMER!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
566 Ik ben wie ik ben!
nou wie ben je dan Jan Jacob?
ik ben niet wie jij denkt dat ik ben
en ik ben zeker niet zoals jij wilt dat ik ben
want ik pas niet in een hokje, ben geen hond
ik ben namelijk uniek
erg zeldzaam zelfs
en dat ben jij, u ook
dat maakt het gelijkheidsbeginsel ook zo lastig
want alle mensen zijn anders, ongelijk
ik ben de…
NEUWJAARSWENS VAN EURODICHTER JAN JACOB KREDIET VAN DEN BOS
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
608 Spanje, Torremolinos, zondag 1 januari 2023, zon, 20 graden.
Beste mensen, landgenoten, Europeanen, Wereldburgers,
Ik zou zeggen maak er weer wat van,
van 2023
Laat af en toe 2022 nog eens stevig op u, jou inwerken
wat mij deed leiden naar:
‘De kleren maken de man’
De kleren maken Jan, dus
Ik heb een nieuw pak gekocht in
Spanje,…
MINISTER PRESIDENT JAN JACOB KREDIET VAN DEN BOS
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
622 Ze hebben me gebeld
het AD
het Algemeen Dagblad
Ze hebben me gevraagd
MP te worden
de Minister President van het Koninkrijk der Nederlanden
en ik
ik heb JA gezegd
ze hebben het in het AD gepubliceerd
Ik zal, dat beloof ik
Nederland het Europese Krediet geven
wat, dat broodnodig is.…
To-To (Het Bos 1)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Alsof het licht niet binnendringen wilde,
zo weinig was er te zien in het donkerste
midden van het meest uitgestrekte bos.
To-To bleef doorgaan, hem maakte niks
de tocht onmogelijk, geen plas of heuvel,
geen euvel dat hij niet te boven kwam.…
To-To (Het Bos 2)
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
262 Inmiddels was de ervaring van To-To die van Mei
overweldigend overstegen, en zou hij zelf terug
naar school moeten gaan om de lessen te geven;
na Mei had natuurlijk Juni, en daarna Julius,
de taak overgenomen, en misschien zelfs nog
August, die toch al niet altijd de snelste was.
Ach,
zou het geen verademing zijn, een slim torretje
voor…
De hartendief
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.657 Genadeloos begon jij mijn bos om te kappen.
Maar waarom sloopte je die muur die ik bouwde?
Mevrouw, die ik nauwelijks ken, bescherm mij!
Mijn muren en bomen zijn nu door u gesloopt.
Mijn ziel voelt zich zo onveilig en blood.
Gun mij de tijd en laat me een beetje vrij.
Leer mij om liefde te ontvangen.…
Carpe Diem (de nacht & de dag)
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.054 Doelloos dwaal ik
In het koele maanlicht
In de zwoele zomernacht
Geen stem leidt me
Geen voetstappen volgen me
Alleen en de sterren
Alleen en de bomen
Door het bos zie ik ze
Door de duisternis voel ik ze
Doelloos dwaal ik
In de koele ochtendmist
In de eerste dauwdrupjes
Geen pad leidt me
Geen angsten volgen me
Alleen en de luikende nacht…
Wanneer de Vorst des lichts slaat aan de gulden tómen
poëzie
4.0 met 40 stemmen
13.239 Wanneer de Vorst des lichts slaat aan de gulden tómen
Zijn hand, en beurt omhoog aanzienlijk uiter zee
Zijn uitgespreide pruik van levend goud, waarme
Hij nare angstvalligheid, en vaa, en creple drómen
Van 's mensen lichaam strijkt, en berg, en bos, en bómen
En steden volkrijk, en velden met het vee
In duisternis verdwaald, ons levert op haar…
Het kind in de kast
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.376 Angst voor de kast
met de kromme sleutel
Mamma is boos op haar
ze hoort het slot knarsen
De opgetrokken knietjes
verbergen haar hoofd
ogen stijf toegeknepen
Nee, ze wil niet kijken
naar het griezelig lege zwart
Haar blote voetjes vangen
de kilte van de vloer
Stil is ze, muisstil
Het kind in de kast
Jaren later, angstzweet
dampend op haar…
Warmte beloofd
hartenkreet
3.4 met 18 stemmen
1.907 een kleurenpalet hangend boven ons hoofd
spreid jij een laatste keer de picknickdeken
voordat de herfst ons van het laatste beetje warmte berooft
Je schenkt de koffie in
de mok voelt nu al warmer dan de vorige keer
een laatste picknick voorlopig, in de open lucht
vanaf volgende week gebruiken we de keukentafel weer
Een wandeling door het bos…
Nog
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.316 ... liggen velden rijp
en hebben schuren geheimen
is de stad een plek
de avond bruist in al
schaarse bomen
Nog waaien winden
schoon door mist in zeelucht
bevaren door statische wollen schepen
en laat de zon
bij het zien
zijn al droevigste kleuren vrij
Nog zijn er tranen
om de schoonheid
het bos en het veld
bewuiven met vleugels
geuren…
Over een land hier ver vandaan
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
1.923 je belandt
Waar je in feite moet wezen
Want daar zijn de mensen aardig en warm
De bloemen geuren er zoet
Niemand is er echt zielig en arm
En niemand die zomaar iets moet
Je kunt er wandelen zonder je jas
Het weer is er altijd oké
Je ligt languit in het knalgroene gras
Je hoeft nooit je regenjas mee
De dieren die rennen blij door het bos…
roodkapje
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.763 ze huppelde naar oma, die lag ergens in het bos
onder een stoere eikenboom, lekker warm
onder het mos, want ze lag daar al vele jaren
dus nam roodkapje geen mandje lekkers mee
natuurlijk wilde ze haar wel bloempjes plukken
rode en gele, op stelen en wat kon het schelen
ze kende het risico uit haar hoofd, stukken
van de tekst zijn haar heel…
Een middagslaapje
poëzie
3.9 met 8 stemmen
1.908 Wie rusten wil in 't groene woud
wie rusten wil met lusten
Hij kiez' een plekje dicht in't hout
En vlije zich tot rusten
Een peluwtje van mollig mos
Een kussentje van varen
En een gordijn van blaren
Geeft zoete middagslaap in't bos
De hemel van het ledikant
Blinkt prachtig blauw door't lover
De heesters slingren om de rand
De bloesem…
Als de morgen komt...
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.488 Bladeren ritselen
in de voetstappen van
een straaltje wind, het bos
vullend met een geurige tint.
Bomen buigen zich voor het raam
en blazen dwarrelende pluimpjes weg
van overgebleven woorden van
een kussengevecht.
Vellen papier verwarmen
het smeulende haardvuur,
het zijn resten van zinnen,
flarden verlangens, ongezegd.…
taal der liefde was toen in
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
700 jij was vertederend
ik moest alles doen
ademde en groeide
zo veilig groot tot dat
het willetje er was
je dacht en werd toen boos
mijn rol werd kleiner
toen je groter werd
beheersing denken en studeren
werden opties om mij kort te houden.…
Emotiecensuur
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
623 trekt
op weg naar een laatste bestemming,
ik voel dat de emotiecensuur heeft toegeslagen
niets is meer zegbaar als het niet heftig is
mijn innerlijke zelf vecht met een bitter tegenstreven,
langs het geboomte en het kreupelhout slingert de trein
in een langgerekt voortgaan via de buikwind
van het veranderde klimaat, door het donkere bos…
Complainte
poëzie
3.8 met 10 stemmen
2.992 Ik leefde ook liever monogaam,
Maar ik ben veroordeeld als nomade,
Tot geen gestage echt bekwaam,
Steeds af te wijken van de paden
Door elk van wieg tot graf bewandeld,
Strak afgewend van 't boos instinct:
Hun ziel voor welvaart vlot verhandeld,
Hun drift verdrongen en verminkt.…
Niet ver van de obelisk...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
481 Niet ver van de obelisk, door een graaf
eens opgericht als hommage aan Napoleon,
ligt een bos, met hier en daar wat mos.
Beuken uit zaadjes van vóór de Franse tijden
zijn uitgegroeid tot gigantische wezens.
Die woudreuzen dreunen daar in F-majeur,
met een berk, her en der, als versierings-triller.…
In de manteling bij Domburg
poëzie
3.1 met 7 stemmen
2.626 In de spanne luwe stilte
In de wieg van ’t glooiend mos
Lig ik: boven vaart de zilte
Zeewind over ’t neigend bos.
Al de toppen wuiveblinken
In der zonne gouden lust,
Wijl de dorre bladers zinken
Om mij heen tot rosse rust.…
GOUDEN KOOI
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.201 Ze wil leven,een mening hebben, zelfstandig wezen
Rennen door een bos, naar zee, in de warme zonnegloed genezen!
De fraai opgestoken haren, los en vrij, dansend in de zachte wind
Maar dat is verboden door het bewind.
Op een ochtend is de koning ziedend van onmachtigheid
Het prachtig vertrek is omgetoverd tot een vernielde vuiligheid.…
Slaapliedje
poëzie
2.3 met 3 stemmen
1.693 - Als wereld boos is en 't leven bang,
Zal ik niet meer zijn.
Oud in lang wil 'k niet zijn!
Moedertjes hart is sterk en warm...
Zwak is en arm, wie geen kindje warm
Kijkt in de ogelijn.
't Hart zal zangster zijn...
Mijn leven lang... elk woord een zang,
Een beê tot God, dat Hij zacht je omvang',
Moogt Gods eigen zijn...…
ieder het zijne
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
1.824 beneden laat dwarrelen
als vogelveertjes
die zij volgt tot in de kelder van haar diepte
om daar het geelste geel te vinden
heel zachtjes tilt zij die warmte
tussen ranke handen omhoog
zo wordt zij 't maan-meisje
dat probeert de godin te wekken
maar 't is haar tijd nog niet
fluistert de zee in haar hoofd
de vogels nemen haar mee
naar bos…
Oogkleppen op een zwarte wolk
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.229 op keer passeert
jij ziet hem
je weet dat hij jou ziet
Hij loopt verder zonder jou
zodra hij weet dat je achter hem aan loopt
begint hij harder te lopen
net zolang totdat je hem niet meer bijhoudt
je kleppen zie je op de grond vallen
Al die tijd dat je je kleppen op had
waarom zag je het niet
wilde je het soms niet zien
eerst ben je boos…
herfststreken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
626 Aha, één ding heb ik toch voor
bij bomen in het bos,
ik zit nog vol met streken,
die laat ik op u los.
Daar ik ook als een slimme vos
de passie goed kan preken,
'Bin ich von Kopf bis Fusz'
vervuld van slinkse streken.…