2620 resultaten.
Mama
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
2.165 Je hebt niet kunnen zien dat ik ben getrouwd
Met een heel lieve man waar ik veel van houd
Al 17 jaar delen wij lief en leed
Het deed me pijn dat je er niet was toen ik in het huwelijk gleed
Ook de zwangerschappen kon ik niet aan je kwijt
Hier over heb ik nog het meeste spijt
Ik had zo graag met je hierover willen praten
Ik voelde me toen erg…
Een dichter
gedicht
4.5 met 52 stemmen
30.405 Hij wou zo graag eens rijmen, want helaas,
hij heeft nu eenmaal 't rijm onder z'n leden.
Maar nee, hij mag alleen met Sinterklaas.
En hij wou graag één keer een komma zetten.
Ach Piet! Over tien jaren slaat het om!
Dan rijmt men weer. Dan maakt men weer sonnetten.…
BLOOTAKKER
poëzie
4.3 met 6 stemmen
3.279 ‘k Zie geren nu de takken, dikke
en dunne, uit ene stamme
gesprongen, rechte omhoge staan,
hun handen uitgestrekt;
zo schone, alsof zij baden, dat
de Winter hunne ontdekte
en tere, jonge leden toch
niet tenemaal en stramme.…
stadse dame
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.117 Het laat haar leden lachen met de kop van een naald,
maar zij, zij steekt de hand op naar nieuwe loten.
Het bange land hoedt zich voor de overname
beraamd in het hart van de levenslieve dame.…
De verovering der gouden vloot
poëzie
3.8 met 17 stemmen
7.748 het doet mij zo leed!
Bewaart gij - begraaft gij tenminste mijn schoenen!
O Varus! o Varus! waar zijn mijn kapoenen! - -
Als je ooit een geroosterde schaapskop opeet
- O moedertje! vadertje! moedertje mijn! -
Gedenk dan uw arme Piet Hein!…
De wagen
poëzie
3.6 met 10 stemmen
2.533 Kom, de glooiingen geleiden
in die eindelijke rust,
waar de stilte voor ons beiden
stilster wordt van leed en lust -
en het diep genot te drinken,
van de wereld vrij te zijn.…
Mijn witte ziekenhuispoes.
hartenkreet
2.7 met 21 stemmen
1.743 Je ogen had je daarbij gesloten
want zo vertrouwd was je met mij
Met mijn leed.
Met mijn pijn.
Jij dove witte poes met mij.
Alle lawaai in mij verdoofde je.
Wij houden van dezelfde mannen.
Wij houden van dezelfde vrouwen.
Wij houden van dezelfde dieren.
Jij kwam uit het grote witte ziekenhuispoezenziekenhuis
om mij te verplegen.…
winterwereld van toen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
578 rond en gleed je voor de
zoveelste keer heen en weer en heen en weer;
en dan die gedempte geluiden die alles zachter
en doffer deden klinken en je als het ware teder
omsloten en die heerlijke witte sneeuw die je
omgeving deed blinken; auto's waren er nauwelijks
of niet en de enkele fietser waar je tegenaan
gleed bezorgde hem noch jou enig leed…
Dichterschap
poëzie
2.8 met 6 stemmen
1.430 Doch oók die worstling met het stugge woord,
(Waarachter 't hart de hoge zang al hoort)
Als 't licht ons, toch nog, flitsend binnendringt
En, daar 't uit God is dat het straalt en zingt,
Zíjn liefde ons zingende opheft tot een staat,
Die al ons leed in vreugd te boven gaat, -
Ze is, korte delging van de óndelgbre schuld,
Om dat geluk…
In de kamer
poëzie
3.4 met 8 stemmen
1.753 bloem;
Uit de jonge moeder kwam die roem
En zij zelve ligt in zaligheid
Tot de gouden stilte heengespreid,
En zij lacht maar, alles in haar lacht,
Want zij heeft een wonder voortgebracht,
Een jong mensje is in haar ontstaan,
Een jong kindje is uit haar gegaan,
En het ligt daar, heldertjes gemaakt
In een hemels bedje, wit gedaakt,
In zijn lede-kantje…
Als ik aan seringen denk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
854 Ik ben zwaar en leed is zo diep.
De zwarte pruimen vallen over mij.
En ze zingen een lied daarbij voor mij.
En ze rollen over mijn stoepje of springen open in mijn tuin.
Maak heerlijke zoete bitterzoete zwarte jam van ons zingen ze mij toe!
De seringen willen dat ik mijn neus onder hen houdt.…
- hemelblauw -
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.212 purper hemelblauw
in kleur van mensen die snel sterven gaan
oh kon ik de tijd nog maar gaan halen
op golven drijven terug naar toen
ik zou je troosten stillen alles geven
je hals vast steunen je hoofdje strelen
de pijn in al je ledematen vangen dragen
je verdriet zacht wiegen en angsten weg verjagen
je baren tot een nieuwer mens met jonge leden…
MORGEN IN 'T VADERLAND
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.160 ._
Geld in den buidel en grootje uit den brand;
't Oudje leed zeker wel honger en kou,
Maar 't is voorbij, want we zijn er nu gauw;
Grootje, ge krijgt 'reis een stevige duit" _
Hoort ge de wind? - Hoe hij giert, hoe hij fluit!…
- Vaders groene wijze ogen -
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
757 als kind was ik uitbundig gelukkig
met lede ogen aanzie ik wel betekenis - vader..
stervend eindigt hier jouw trouweste lijdensweg
rouwend wens ik stiekem gul te houden
delen, wat niet mogelijk is
vast te grijpen dat wat sterft..stem
in een oeverloze broze fijne stilte
valt steeds luider
verder in stukken scheuren flarden weg.…
DE PROFUNDIS.
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.670 En gij zijt zonder mij en door de straten
doolt gij alleen, die nu de honger weet,
en zo Uw ogen en Uw hart vergaten,
zult gij mij kennen in uw duldloos leed.…
Redding
poëzie
4.0 met 1 stemmen
833 Al dat eindloos zielverschrikken
schijnt thans 't leed van ogenblikken,
wordt de bron van 't hoogst verkwikken:
‘Wat God doet, is welgedaan!’…
Sub Rosa
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
601 Toen leden van de clerus zonder kleren
Verkeerden in extase hunner staten
Ging zij haar weg, incognito, sub rosa
Mysterieus muterende Corona…
LELIJKE MENSEN WILLEN OOK WEL EENS GEWOON MET IEMAND PRATEN
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
872 een heleboel leed in de wereld
had voorkomen kunnen worden
als zo'n verdrietige gnoom
eens een aai over de schurftige bol
gekregen had
toen het jong was
en niemand nog zag
wat er in het verschiet lag
van hun verschrompelende schoonheid.…
Een handvol zand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
778 Ze plukte ervaringen, voelde vreugde, soms ook leed,
in de schaduw lagen dingen waarmee ze geen raad weet.
Zoals het fragiele weefsel van leven, broos en teer,
de kleuren op het schilderspalet gaven nog niets weer.
Soms fladderde ze als een vlinder,
ze voelde zich dan vrij en ongehinderd.…
MAAR NIET PRATEN, NU NIET!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 dan
Opstaan, stap voor stap, slenteren door het huis
Onder de douche, toiletteren en naar buiten
Om te wandelen, lang te wandelen, soms te lang
Om dan thuis komend vermoeiend doch verfrissend
Door zon, zen, regen, zegen, weer of wind
Een tukkie op de bank te doen
De genoten natuur voor een uur of langer
lief te laten inzinken in lijf en leden…
Dan zal de zon weer schijnen wordt het aangenaam WEER!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Direct komt er onweer opzetten in mijn lijf, hoofd en leden, wat z'n weerga niet kent
zwaar onstuimig weer teistert de wereld maar het weer teistert vooral de wereld in mij
want praktisch wordt geen zon doorgelaten
en motregens zijn ver te zoeken, daaraan tegen::
sneeuw in de dalen, slagregens, overstromende beken
aanzwellend tot venijnige…
Zal nimmermeer gebeuren
poëzie
3.9 met 12 stemmen
5.016 onderdanig
* verstrooide zinnen = verwarde gedachten
* anegaan = overkomen
* mogen = kunnen, zullen
* leide = verdrietige
* de schoon' borst uit tot = de schone barstte uit in
* 't en baatte = er baatte
* En hebben tere traantjes = als tere traantjes hebben
* beid = wacht
* rozenhoed = krans, gevlochten van rozen
* wat zij op aarde deên: het leed…
NIEUW LIEDEKE
poëzie
4.2 met 12 stemmen
3.954 .
-----------------------------------------------
*moed = gemoed
*haar = zijn
*leid = leed
*zich...verspreidt = zich op weg begeeft
*zwenk = wenk, vluchtige blik
*reuzen: misschien een verwijzing naar de oudtestamentische held Simson
*verflouwt = verflauwt
*zo haast = zodra
*geweld = macht
*kinds = als een kind
*groots = trots
*liên…
IN MEMORIAM
poëzie
3.0 met 3 stemmen
3.136 Maar slaaploos blijven wel wij twee:
Ik zelf door zoveel leed bezocht
Dat ik de kracht niet winnen mocht
U uit te leiden tot de steê
Waar men in de aarde u onderbrocht. ..
En hoe vindt gij gerede rust,
Op uw zo ongewone bed
In hulpeloosheid bijgezet,
Door niemand goedennacht gekust,
En met al lampen uitgeblust? ...…
’T LATIJNSE SCHOOL
poëzie
4.1 met 7 stemmen
2.621 Vol lust en Grieks en lief en leed,
O wereld, die ik nooit vergeet,
Vol vriendschap en vol ruzie!
O zoete bluf van ’t eerst Latijn,
O heerljkheid de tolk te zijn
Cornelii Nepotis!
Te voelen, als men verzen schrijft,
Dat men altoos een bengel blijft,
En dat de Rector groot is!
O lieve standjes voor de poort!…
Gevoel
poëzie
3.2 met 18 stemmen
4.918 Maar ook de priester van het schoon
Laat zonder leed het leven,
Wanneer hij in zijn laatste toon
Zijn laatste zucht mag geven!…
LOTJE IN LATEN SLAPEN
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.267 Toen heb ik met veel pijn het besluit genomen,
jou naar de “poezenhemel” te laten komen,
kreeg je eindelijk rust en vrede,
was voor jou het leed geleden.
In de wachtkamer op schoot,
zakte je langzaam weg naar de dood.
Mocht ik je eindelijk knuffelen, een hele lange tijd.
Toen voelde ik best heel veel pijn en strijd.…
PENTHESILEIA
poëzie
4.6 met 9 stemmen
3.863 geen dezer lievelingen kan de pracht
van mijne haren doven in de gloed
van matelozer pracht, geen kan mijn bloed
vermoeien tot de dood, uit elk omarmen
schittert het schild van mijne schoot
wit-stralender. de zuilen mijner schenkels
spannen zich rijziger, uit de verstrengeling
der leden puren de mijne kracht en glans,
de hare welken week. zij…
De tocht naar de ster
poëzie
3.3 met 10 stemmen
4.275 Was van uw vingers wat leeds er bleef kleven,
Grijp de smart, voor uw aanzicht geweven,
Als water om 't venster uwer ziel, -
Zet de sluizen van uw ogen wagenwijd open.
Tot het licht van die ster om uw hart is gelopen,
Als golve' om de rand van een kiel: -
Uw leven gaat omhoog naar die stralen,
Uw weg klimt op uit de dalen,
Voort!…
Liefdes Hof
poëzie
3.1 met 7 stemmen
1.716 Dan overheerst de rust,
verzinken leed en lust
verstillen angst en pijn.
Dan zal er vrede zijn
en zal ik weten mogen,
mij als een morgenlicht
over mijn brekende ogen,
uw diep ontroerd gezicht.…