3140 resultaten.
alleen in een loft
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
882 ik heb een pakhuis gekraakt
een hal opgelapt tot nest
hoog en kaal in het dal
leunend tegen de bergflank
één ruimte die open staat
ramen knipogen hoekig
als ik het ijzeren gordijn sluit
één kier laat één bundel van de schemer door
steunbalken liggen bloot
zuilen dragen vloer en dak
bloemen, kaarsen en linten
tot een halve maan geschikt…
Het bos
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.443 Er liggen verse paardenvijgen,
de damp slaat er van af,
verloren in actie,
door een paard in draf.
De eenden in de bosvijver,
duiken vrolijk heen en weer,
het ontlokt ons een lach,
keer op keer.
Zelfs de kleinste vogeltjes,
zoeken en plekje voor hun nest,
hoe en waar dat moet komen,
weten ze zelf het best.…
samen op procrustesbed
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.280 spiritueel
wijken de gestelde doelen ver uiteen
het mijne op eerste gezicht losbandig
blijkt oefening voor zelfvertrouwen
niet blijven steken maar ontvouwen
ingestoken maximaal orgasmisch
jij kerel gaat de grenzen opzoeken
breng je uitspattingen in het gareel
kom dichtstbij ga er niet overheen
je voelt je controles worden fantastisch
we liggen…
Stuk geluk
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
594 - En na z'n werkdag - weer zo 'n drukke -
ontwaart-ie in z'n droom die stukken:
ze liggen op z'n vloerkleed, naakt,
hetgeen een diepe indruk maakt.
Hij denkt: 'Als ik er één moet kiezen,
dan zal ik vast de rest verliezen.'
- Maar ééntje lijkt 'm extra lekker.
Verdomd! Daar gaat ineens de wekker!…
Walsen golven op het strand
hartenkreet
3.0 met 32 stemmen
1.983 Op de grens van water en land
Walsen golven op het strand
Kunnen zich niet tegen het getij weren
Hebben geen kans zich om te keren
Mensen lopen en liggen hand in hand
De zon steekt de dag in brand
Met haar explosieve licht
Spiegelend in je bezwete gezicht
De zoute druppels rollen langs je ogen
Vallen op het zand waarin ze weg drogen
Tot…
KIND VAN DE ZEE
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
988 "
Een laatste ruk aan je lijf,
om vervolgens weer met
dezelfde kracht uitgespuwd te worden
De aantrekking en afstoting:
beiden even overweldigend
overdenderend en overdonderend
Je keert telkens terug,
raakt slaafs aan de
tweestrijd in dat gevoel
Totdat je ooit op een dag
dood aan de branding
komt te liggen
Speelt ze het spel…
Papa
gedicht
2.6 met 47 stemmen
25.814 Zo'n man van achtenveertig jaar,
altijd gehoorzaamd door zijn schaar,
moet leren waar men liggen moet.
Maar hij ging haten als de pest.
Eerst Freek, die haar gestolen had
en potverteerde met zijn schat.
Toen haar, die net was als de rest.
Hij rilde als hij naar haar keek.…
de Symfonie van Jacob Slorp
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.268 alle kanten
onverstoord wordt het presto ingezet
maar nu met luide lallende stemmen
het Slavenkoor van de oude Verdi
wordt meerstemmig uitgevoerd
in een tempo dat niet is te remmen
er wordt zelfs ritmisch geboerd
op naar de finale schreeuwt een trompettist
het is aan dovenmansoren gericht
geen muzikant staat nog op de benen
ze liggen…
Nederland - Portugal
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
2.795 we liggen eruit, balen, balen
nakaarten heeft geen nut
er zijn genoeg kaarten uitgedeeld
we moeten naar huis, het is prut
ze praten nu op de televisie
mensen die het allemaal "weten"
de beste stuurlui staan aan de wal
dat zijn ze kennelijk vergeten
ze geven Van Basten de schuld
verkeerde spelers opgesteld
ze geven de spelers de schuld…
ARCHIVARIUS TOT DE LEVENDEN
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.097 Lees aandachtig de namen
van hen die liggen in lange rijen
geladen in stalen sarcofagen
rug aan rug in cocons van karton
tot iemand hen ontrolt tot namen
in jaren van weleer en eeuwen
geleden en begraven.…
Pijn
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.258 Grote bedrijvigheid in
Maag en darmen;
Er wordt een muur gebouwd,
Bakstenen liggen altijd
Zwaar op de maag.
En ze zuchten en verzuchten,
Kijken naar hun
Pikzwarte zielen.
De zwarte randen
Tergen maagdelijk
Blauwe luchten,
Hopeloze wolken spuiten bitter hun gal.…
Laatste herinneraar
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
859 veteranen van de invasie
in ‘t dorpshotel bij de graven
in gehaat geliefd Normandie
al zoveel jaren
in z’n stoel op het terras
verzonken in herinneringen
zit John voor ‘t eerst alleen
vroeger was ‘t hotel te klein
hij ziet de tijd verstrijken
op de grote ‘zonnewijzer’
waar schaduwen van de toren
over witte kruisen strijken
hier liggen…
Telkens weer
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.215 Dan,………………
Draai jij je om en hoor ik je zachtjes ademhalen
Ik zie je naast mij liggen
Zoals die eerste keer
Telkens weer
Telkens weer!…
- De trotse stijle witte graven -
netgedicht
4.0 met 54 stemmen
1.011 Alles bedekkend met hun innerlijke schoonheid,
hun versletende handen verweert verrimpelt,
liggen ze nu stil opgeborgen met diep respect.
Zielen hebben hun laatste rust gevonden,
in trotse witte stijle graven.…
SNEEUWDAG
poëzie
3.9 met 9 stemmen
2.318 Pijnend licht
Liggen de velden voor mijn zwak gezicht.
Mijn hoofd is duizel-ijl, zo kort genezen
Van aardes zware druk, doods kille vrezen.
En overal is horeloos bewegen.
Gestalten waden stil de blankheid tegen
Der vijvers, in hun kristallen vreê,
Als Gods doorluchte helle hemelzee.…
Wilde paarden
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.102 vreemde
misschien ben je de kerstman
en ik een verlaten ontheemde
en zie ik jouw ranke schaduw
in de glinstering van een kerstbal
maar denk dan aan de paarden
liederen die ik nooit zal zingen
vergeet de stormen en waarden
want mijn hart staat op springen
ik droom dat ik je weer zie in de sneeuw
de donkere hengst gaat op zijn rug liggen…
uitgewit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
763 aarde haar mantel aantrekt
en zich op haar kinderen wil verlaten
nu ze nog eens van huis is
de adem onttrokken, verstoken van warmte
de bundels hout wachtend onder hun ijshutten
ze heeft haar terugkomst beloofd
in het achterlaten van haar reisweg
je hoeft de deur maar te openen
haar wegblijven blijft niet duren
je ziet haar witte stappen liggen…
WONDEREN IN DOOD GETIJ
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
555 In de winterwei
liggen schapen knus bijeen,
herkauwen druipnat.
Twee zwarte schapen
stappen verwoed door struiken,
zijn ruig als bizons.
Koude morgenrijp versterkt
de geur van kerstgebak.
Een kerstboomlamp brandt
verstopt in engelenhaar:
vèr _ verstrooid schijnsel.…
Van achter glas
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
565 omging
ik was nog maar een kleutermeisje
van amper vijf jaar
kan geen pen beschrijven
tranen in een kinderhart
sindsdien voer ik gesprekken met jou mam
het lijntje naar de hemel
er is geen glasvezel of kabel
voor nodig
het heet liefde
dat wat ons verbindt
ik mis je mam
dat is wat ik je wilde zeggen
juist nu vandaag
want mam er liggen…
Een adem, een hartslag,
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
564 Gedacht, verbeeld en
zo helder raakt de nacht
ons waar wij liggen, tussen
grote Beer en Stier en alle
sterren in het hemelse gewelf,
belichaming van verbeelding,
wat we in elkaar en de aarde
zien, verlichte huid en ziel
uit het stof van alledag, niet
door de tijd te zijn versleten.…
4 Mei
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
941 Onder een steen zag ik mijn knuffel liggen.
Voorzichtig raapte ik hem op.
Ik duwde hem tegen me aan.
Een oog was eraf, een arm gescheurd.
Ik wou daar weg, naar een andere plek gaan.
Nu ben ik oud, ziek en grijs.
Ziek van verdriet, al heel mijn leven.
Kan het leven mij het geluk nog geven?
Het is 4 Mei, ‘k heb mijn hoofd gebogen.…
Als melancholie weelderig bloeit
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
656 De straten liggen er druilerig
en zelfs de bloemen hangen huilerig
als hen hun loof ontvalt
op dit vroege uur
De nacht vlecht zorgvuldig de dag ineen
als zoute tranen uit de hemel vallen
houten klazen op de daken dansen
op het ritme van ‘t verval
Ooit hoorde ik het gemijmer van witte lelies
en ontmoette ik er het fragiele, het subtiele…
De droom van elke engel
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.491 getij
waar parels zich nestelen in het gevlei
van een schaduwloze maan
en de zon die vlammende tongen spuwt
Jouw hart schuilt in de stilte
van een naamloze God
die jouw naam schrijft met cilinder en as
met meetlat en passer
in het oneindig heelal
als was je gezalfd
nog voor je het gif gegeten had
en eindeloos verstorven
liggen…
Heuvelachtig terrein
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
471 Waar de vlakke bergen liggen ben ik vergeten,
of waar de oneindige einder verscholen is.
Ik vraag mij af of ik dat nog wel wil weten,
in het deinende land is alle kennis ongewis.…
Kauwtje II
gedicht
3.3 met 3 stemmen
10.463 Zijn wakker
kraaloog houdt de tralies in de gaten
zodra hij kans ziet gaat hij, maar
weet niet dat de katten onder lage
takken liggen, wachten. Zijn harde snavel
staat half open, hij wil niet eten.
Kwaad hakt hij stukken uit de tak waarop hij zit.…
botersla
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
637 alleen de naam
al is een begin
van groentepoezie
vergeet gewoon
die nederige positie
van 'sla van m'n oma'
evengoed geen sla van de mode
niet annorexia in zakjes met
gemengde priksla of hooguit stiekem
nog malse vette pronte kroppen
die bijeengepropt liggen in
plastic kratjes op de groenteafdeling
zonder krullen of roodgekleurdheid…
In dagen die voorbij razen..
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
703 In dagen die voorbij raasden,
de storm ging liggen,
stapelden kleren schaamteloze hoopjes
met nog slechts twee zielen
in het eindeloos beminnen.…
vol verwachting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
653 ik zie hem baden, naakt als was hij pasgeboren
ik laat mijn gewaad tergend langzaam vallen
hoor hoe zijn stem zacht, schor mijn naam fluistert
even later verstrengelen onze lijven zich
in het aangename water
we denken niet aan later – we beleven passie –
een paar maanden later,
morgen zal ik gaan liggen en doen of ik ziek ben
familie en…
'T MANDJE.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.238 Strikjes, lintjes, zachte wolletjes
liggen knus en dottig dolletjes
in het witte zijden mandje,
't mandje met het witte kantje.
Wat al hemdkens, wat al broeken
al die zachte luierdoeken,
wat al lichts en blanks en teer
't lijkt voor 't kleintje van 'n Heer.…
vol verwachting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
599 ik zie hem baden, naakt als was hij pasgeboren
ik laat mijn gewaad tergend langzaam vallen
hoor hoe zijn stem zacht, schor mijn naam fluistert
even later verstrengelen onze lijven zich
in het aangename water
we denken niet aan later – we beleven passie –
een paar maanden later,
morgen zal ik gaan liggen en doen of ik ziek ben
buren…