5374 resultaten.
harde noten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
602 laat ik maar mijn rode glas
met witte wijn verkleuren
het roze glanst
als ik wat tegenlicht door flinterdunne
schaduw laat
buiten, op de straat
speelt een orgel levensliefde
op de maat
van mijn muziek
alle poppen dansen en hun handen
dragen stokken naar de zijkant van mijn hart
anderzijds een bleinen bel
ze slaan de maatstaf van…
Grensgeval
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
720 de parkiet tjiept treurig tjiep
zijn vederen vallen langzaam uit
de poes luilekkert in de zetel
Wachten of de pilletjes gaan werken
een Nieuwjaarsdag om tegenop te zien
handen schudden, kussen geven
uitspreken van onbegrijpelijke wensen
Denken aan iemand van vroeger, die meer
en meer uit louter herinnering bestaat
Die iemand kan de schaduwen…
de deur kantelt
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
480 strijken met de moed die de wind
vervaagt in strepen zonder eind, het
gelach is de hoon die me raakt
maar niet in eeuwigheid bezwijkt
de deur kantelt in een kier van regen
het kraakt zoals het mos laaft
aan water zonder smaak, wie me verblijdt
zal de schaduw wezen die me verrijkt
niets is meer dan het eind waar het stopt
al draaft…
geen rozen aan het hek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
641 steeds meer
vult de schaduw van het huis
zich met verhalen
la vie sans rose
signeert de sombere vragen
die nog roerlozer dan ooit voordien
de zon schuwen
ik laat mezelf los
vastgebonden aan het bord
- te koop -
en zink onberedeneerbaar
in de transparantie
laat niets achter
dan een liefde en een kat
die zich vasthaakt…
Dierbare stilte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
788 Waar je bent gebleven ademt
de tijd een
andere ritme
en vult hij teder elk licht
dat overblijft
als
mijn gedachten
je
weer zullen vinden
en laten kleuren
wat ik koester
zonder een aarzelend gebaar
of een
warme schaduw
die alles laat vervloeien
in een liefdevolle ontmoeting
met jouw
gevonden woorden
en wachtende…
Laatste halte
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
580 deze beklemmende stilte duldt geen bries
over dit gelaat van het onaantastbare
het struikgewas als gefronste wenkbrauw
tegen de oplichtende schaduwen
elke stap op dit karpet is een aanranding
van de ijle wintermaagd
ze is op weg naar de hemel
over ons heen glijdt het oordeel
door de wolken schemert de roep
'dit is de laatste halte'…
het slaafse beeld
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
499 dagelijks sterf ik in mijn lijf
en schreeuw de leugen die
me pijnt, er is geen hemel achter
de grote zon slechts een deken
die de nacht doet ontluiken
hoe mijn stem ook krijst in het schreeuwen
van haat en tucht blijf ik mens in het
slaafse beeld van silhouet en schaduw
en zelfs geridderd door het lot
tart de zekerheid mijn hoop…
Alphaman
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.300 De alphaman mag van zijn troon
Hij zit er al veel te lang
Zijn wil voor alles is te groot
Grijp de teugels, omarm het bange
Het kleine is niet anders
De leidsels liegen niet
De schaduw van het goede
Is niet gevangen
Het ligt in de moederschoot
De kinderen dragen
Hun eigen verlangen
Brengen zichzelf waar ze kunnen
Verlangen naar grenzen…
Vliegensvlugge informatie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
534 een bootje en de zee
zacht kabbelende golven
voel me net als hemingway
praat tegen wolken
die met hun schaduwen
de waterspiegel bevolken
zij antwoorden met licht
dat mimisch murmelt
in veegjes aan het oppervlak
een meeuw en de kajuit
de schavuit landt
kent zijn plaats om te eten
wij wisselen
vliegensvlugge informatie
zonder woorden…
Als het stiller wordt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
465 soms lijk je
even vergeten
in de ruis van het leven
maar als het
stiller wordt
laat jij je weer weten
in de hoge lach van
een onzichtbaar kind
spelend met de wind
op zonverlichte stukjes bos
waar stof in schaduw danst
boven het warme mos
in rust kom jij nader
vult aan wat haast gestolen heeft
en zorgt dat ik weer voluit leef…
op zoek
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
705 op zoek
maar ik kom niet dichterbij
jouw armen gesloten
iedere blik
voelt als verstoten
je aanraking voelt als lucht
niet bij je zijn,
is erger dan wat dan ook
ik kom niet verder
dan achter jouw schaduw
staan in jouw donker
dichtbij, maar toch ver van je af
het is als de zon zien,
maar zijn stralen niet voelen
als het einde van de…
Onbewoond
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
424 in mijn koffer neem ik eilanden,
kinderjaren en een schepje mee
uit de poriën tussen korrels
waarschuwt een stem voor twee
ga niet te ver in zee, blijf dicht
bij de schaduw van het duin
volg de lijnen van geheugen
zie de palm, de vlag in de kruin
aflandig waait de tranendood
naar de horizon van het oog
een weidse zucht tot verlaten…
Hemels uitzicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
598 (Eclips; silhouet)
Soms ligt de maan mij
absoluut niet
is dwars en geniet ervan
mij publiek te schaduwen
niet altijd stelt het heel veel voor
maar soms, dus af en toe
bederft die bal compleet
mijn doorgaans hemels uitzicht
zegt dan slinks tussen neus en
lippen door dat het niet anders kan
figureren doe
ik dan voor slechts…
Stronk
gedicht
4.3 met 3 stemmen
2.546 Kauwen pikken de letters uit een krantenpagina,
een flessenhals glanst onder de bank, het omhooggestoken
wiel van een fiets naast het pad als de hand om hulp, een schoen
zonder veter, het molenrad dat zijn schaduw werp op de kant.…
Licht bewolkt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
467 ik heb alle zonnen
aan jouw hemel
zien schijnen
waar ze ook
plotseling verdwijnen
in een opkomende bui
nog lach je
maar de eerste
schaduw is verschenen
licht bewolkt
is je blik in een nog
onvoorspelbaar gezicht
dat nu langzaam
donkert in een
stemming van afwezig zijn
versluierd voelen wij
de levenspijn
steeds nader komen…
laatste handen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
586 je nam je schaduw en verdween
tussen bladerloze bomen
geduldig maar tevergeefs
bleef ik wachten op nieuw groen
maar
het donker bleef stil
toen de tijd het ook niet meer wist
besloot ik op zoek naar andere kleuren
nieuw licht te zagen
het zwart aan jou te laten
niettemin
mocht het ooit nog eens tot een ontmoeting komen
dan…
Schaduwkanten
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
669 Maar voordat we verder gaan
ken je ook mijn duist’re kanten
die ik het liefst verborgen hou
weet ik jouw verborgenheden
die liever alleen het nachtlicht zien
of moeten die geleidelijk verschijnen
in een soort gewenproces
waarin liefde hopelijk toch wint
kom laten we eerst maar eens
uit onze schaduwen stappen
elkaar bekijken in het zonnelicht…
Bellen
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
699 Ieder gedicht heeft iets van een veertje
dat naar het licht zweeft
hij is zo frêle dat hij niets van een schaduw heeft
zijn woorden gaan door de ijle lucht
naar de atmosfeer
een kind dat bellen blaast begrijpt dit het beste
of misschien onze lieve heer
hij benadert immers het onsterfelijke van het woord
ik heb alleen lang niet meer van hem…
k versus k.4
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
710 gedateerd
verderop, in de gang, staat een oude vrouw
voor een witte, steriele deur
haar haren hikken scheef
tegen haar linkeroor
ik ben teruggekeerd
van de zee, zegt ze
het water heeft op mij gewacht
het lijkt alsof ze naar de horizon staart
wie ben ik, vraagt ze
haar schaduw valt, vlak
en verslagen
ik kijk haar aan
en hoor
de meeuwen…
Kikkerprinses
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Ik zit lekker in de zon
te wachten, begeerlijk
denk ik, hoop ik
voor jou te zijn
Om me heen gaan mensen
zoals altijd hun gang
De zon schuift verder
en de schaduw volgt
Vissen houden zich stil
boten varen voorbij
de geur van houtskool
Leven is eten…
LAIS CCCXI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 In ’t wit opgebroken schaduw was ik,
de fout gelopen wens om één te zijn,
gemarteld alleen tot de laatste snik
door zwaarlijvige hoeders van de pijn,
loeders die spuwen het schurft van hun zijn.…
automaat
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
538 denk niet dat een verleden
mij wegdrijft uit het heden
neen, het zet wat komt
in een duidend perspectief
ben me er steeds meer van bewust
dat ik vertoef op de weg van het begin
naar een onbekende tijd,
in oneindige rust, is mijn idee,
onderweg terend op lief en gerief,
vermengd met mijn eigen schaduw
een weg van inzicht naar de "zin"…
nocturne
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 restanten licht strekken zich lui
spelen met wolkenflarden
drijvend boven het rode uur
dat langzaam de ogen sluit
schaduwen verlengt en
voetstappen tot stilte maant
de wind zingt een requiem
op het ritme van ritselend blad
tot elk geluid verstilt
wanneer een onzichtbare mond
zich opent. hapt
en kleur en klank vermaalt
tot de kleinste…
Verstild bewegen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
414 ik zag
je schaduw
rusten tussen
verstild bewegen
ook daar
contrasteerde jij
herkenbaar bij
de vele kleuren grijs
hier in dit
toppunt van leven
voelde jij je
helemaal thuis
belicht door
excentrieke bundels
energie kleurden
lange armen de hemel
tot zij weer
inkeerden naar
het onaanraakbare
van ongebondenheid
die zij alleen in…
Vermeer ziet het licht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
485 boven de herberg
op de eerste verdieping
ziet Vermeer het licht
het gouden zonlicht
spelend over de daken
van de stille stad
acht uur wijst de klok
boven de Schiedamse Poort
een windstille dag
een paar minuten
een verticale streep licht
op de ranke toren
van de Nieuwe Kerk
spel tussen schaduw en licht
stad water en lucht…
Zigeunermuziek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
512 Waar het landschap grensgebied vormt
bij de rivier in de groene vallei
is het zigeunerkamp gelegen
maken de zigeuners hun muziek
mooie mysterieuze vrouwen dansen
terwijl gitaren en violen klinken
een paar meiden beginnen te zingen
er wordt geproost op de zomer
er wordt gelachen en gedronken
het maanlicht schijnt over de vallei
schaduwen…
Wisent
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 Nabij het modderige pad,
aan de rand van het Noorderplantsoen,
staat, in scherpe schaduwen gevat,
de grijze wisent in 't groen.
Massief en vol intense kracht,
de kop strak naar de grond gebogen,
houdt hij roerloos de wacht,
hij kent angst noch mededogen.…
VOLDAAN ZITTEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
483 Onder de schaduw
van een wijde eik komen
tongen spoedig los,
aangemoedigd door dranken
met pit en verlangde spijs.
Kinders genieten,
smullen al krijsend vol pret.
Die kleine speeltuin
ligt er leeg, stil, troosteloos
en vergeefs afwachtend bij.…
Onbereikbaar
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
305 Kleine erupties in een zee van tijd
onbereikbaar voor jouw nijverheid
waar bloemen in wildernis dansen
via breekbare momenten schuldbewust
in jouw perspectief bestaat er nieuw gerief
door onuitputtelijke drang reeds uitgerust
schaduwen verborgen door zilte wind
onbereikbaar voor harde werkelijkheid
in eigen fantasie een vreemde bemind…
De schijn van rose.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
2.052 De schijn van rose
in een roes
van slapen
Zo volkomen
volkomen stil
Wind en wind
blazen rose
van zacht naar kunstig wit
Hand en hand
strengelen samen
geboetseerd in rust
Oog en oog
herbergen samen
de loutering van licht
Muur en muur
werpen schaduw
op de laatste blik
De schijn van rose
in een kist
van crêpe
Zo ongrijpbaar…