Alle inzendingen over verlaten

4314 resultaten.

Sorteren op:

Jouw stilteland

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 370
zelfs als ik mijn ogen dicht zie ik nog jouw stroboscopisch licht dansen in mijn geest alle frequenties heb jij geopend in ritmiek van mantra's die zich herhalen in magie kleuren zijn harmonisch zonder enige dissonant geen schimp of vloek verlaat jouw stilteland jij wijst mij het pad dat met zijn krachtlijnen al eeuwenlang…

Aristocratische pose

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 385
armen omhoog handen open vingers gespreid in een aristocratische pose lange benen in de bekende stap voorwaarts klaar om verder te gaan donderend liet jij het gebrul van de massa over je komen als ultieme weerklank van hun dromen jouw trots en hun wrok hebben in een weergaloze manifestatie gezegevierd nu zijn de straten verlaten…
wil melker27 oktober 2019Lees meer >

Voor Martin

hartenkreet
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 825
Dus ook jij hebt nu ons aards bestaan verlaten Het bericht kwam onverwacht verdrietig aan Maar ieder mens gaat, dus ook jij Want hoe kon ik denken dat jij de dans zou ontspringen Juist jij Had mogen blijven Om deze planeet iedere dag wat mooier te kleuren En dat heb je ook gedaan In je onvergetelijke mooie bestaan Rust nu zacht…

Mystieke tonen

netgedicht
5.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 407
zon streelde je hand merkte hoe ik door vervoering werd overmand het diffuse licht van de avondschemering gaf in een magische vorm entree aan wie daar naar binnen ging zag je mond hoorde in mystieke tonen de uitnodiging om mee te gaan naar andere regionen die delen van leven meer hadden te geven we hebben het plasma verlaten…

Eenzame gronden

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 520
dacht dat hij kon vliegen teruggekeerd naar eenzame gronden heimwee naar de natuur van zijn jeugd verleden uit een verborgen wereld naar een schuilplek achter de horizon luister hoe hij tegen de vogels praat verhalen vertelt aan dwalende wolken teruggekeerd naar eenzame gronden liefde voor alles wat leeft en groeit geschiedenis van verlaten…

strandwandeling in mineur

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 550
uit de stoel jas aan we gaan wind tegen soms mee waterkoud lippen zout de zee, het strand striemend zand bepokte palen huid open halen drabbige plas alg aan je jas eb en vloed natte voet plastic zak afvalbak scheepsrook vuil verlaten kuil dooie meeuw, blauw pluis genoeg zo we gaan naar huis even m'n bril poetsen…

Verloren

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 632
verlaten zijn; klinkt luid komt in de loop van de dag aanwaaien slaat vanzelf om in de avond kwijnt stilletjes weg in de nacht omdat jij niet daar bent nimmer voelde lakens zo koud verloren lig ik in bed hoofdkussen het enige houvast om tranen in te bewaren in dromen zoek ik iets tastbaars, en vindt je in alles wat me beroert streling…
LadyLove6 februari 2022Lees meer >

EENJARIGE REE

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 537
Hij verlaat zijn moeder ondervindt de dwang van plotselinge vrijheid zoekt overal rent lukraak vindt nergens een tehuis slaapt soms onder dichte struiken dan weer in korenvelden wordt door reebokken verjaagd hij besnuffelt een jong vrouwtje maar weet hiermee geen raad opnieuw de drang tot wegsnellen beide harde spitsen op zijn kopje…
Han Messie23 november 2024Lees meer >

Maar nu nog even niet

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.681
De onverstoorbare tijd verlaat de zomer het tanige lijf kromt zich nu de winter komt. Zo bedachtzaam stromen de woorden uit haar getekende mond. Haar fragiele hand omknelt de wandelstok fier wijst zij naar weidse luchten. Dáár wordt op haar thuiskomst gewacht een schittering in haar ogen…maar nu nog even niet!…
J.Bakx10 februari 2025Lees meer >

ZUYLEN LEEFT OP

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 435
ging klinken op een voorjaarszondag opbeurende toonkunst en zang over alle aanzichten van het leven dat ons omringt liefde hartzeer en blije hoop dansen samen de ruimte in geven elke toehoorder uren vol wijze vreugde bij het bewogen aardse bestaan vrolijke levensmoed beheerst de plaats waar men bestemd is eens deze wereld te verlaten…

Aangeschoten wild

netgedicht
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 605
Het zijn zilte tranen die naar buiten moeten uit het kleine glazen huis milde dromen die de dronken mousserende buik en ingewanden verlaten, aangeschoten wild altijd op zoek naar gewillige prooi onder de sterrenhemel een gevormde mond half blind en straal bezopen in een grenzeloos fatalisme van de menselijke ziel in verloren…

Geen ontmoeting

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 173
Wandelend langs ’t verlaten strand, Ontwaar ’k in m’n ooghoek, Een dame, komend van ’n duinslag, Gekleed in ’n mini bikini. Ze kijkt links noch rechts, Loopt linea recta naar de branding, Ze aarzelt geen moment, Voor je ’t beseft, versmelt ze met de deining.…
Joris Olivier6 september 2025Lees meer >

HOE GAAN TERE BLAADJES?

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 369
Als fijne geuren verlaten klanken de mond van de zangeres. Reuk der muzen zwerft langs en naar alle mensen, treft begrijpend oor. De tonen brengen opbeuring aan een ieder, die zwaarmoedig is. Simpele ziel of ontwikkelde: de boodschap blijft in geheugen. Levensmoed omringt steeds de koningin van het hartroerende lied.…
Han Messie29 november 2025Lees meer >

Overbleef

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 131
haar kadaver wist niet dat het verlaten was na de laatste adem, bleef alles nog even op zijn plaats.…

Afwezig

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 113
zij hangt boven de straat valt zonder onderscheid op het trottoir op de ramen op het boodschappenkarretje dat verlaten staat naast de ingang het karretje wacht niet werkelijk het draagt de vorm van wachten, de wielen zwijgend een mens achter de telefoon gebogen over een klein licht dat hem voortdurend naar elders trekt zijn lichaam…
Silann Nara4 september 2026Lees meer >

Stiltestrijd

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 16
want ik vertrok om jou te verlaten waar ik rust kon hervinden en dus voor jou verdwijnen jij voorgoed uit mijn buurt ik trok jou niet eeuwig meer het vocht in sloffe frieten geest door mijn wrange angsten Jij hield vast wat je was jij smeet mij op de grond door jou gaf ik de geest stierf ik voor eindigheid Jij bleef stug bij je…

verlaten strand (ter gedachtenis aan: 4 mei)

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 755
in de verte een verlaten strand bijeengehouden door wat pijn zeeblauwe, tranende ogen en een leeg, wit gezicht vastgebonden starend naar zijn lot de kogel op hem gericht achter de rotsen zit ze daar alleen, een bruidsbloem in haar haar starend naar de blauwe zee de golven dansen mee hij had haar belooft te trouwen te trouwen aan het strand…

Nachtvlucht

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.033
Geduld is veel meer liefde dan al het bruisend streven dat flitst van licht naar licht, als sterren die verdampen, verpulveren als as in een verlaten heelal.…

vreemd fruit

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 876
verlaten is mainstreet natuurlijk nooit een zescilinder draait al stationair en kinderen zullen er zijn in wit en blauw, uit de gele bus zo kalm en sereen, als de populieren langs mainstreet gruwelijk is mainstreet soms een pick-up met razende koppen vol drank en haat in een moordende vaart doen luiken snel sluiten langs mainstreet…
erik15 april 2005Lees meer >

Ego dom...

hartenkreet
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.003
Je ego streelt en geeft je macht De wereld ligt tegen je voeten aan Kom dan, toon je ware gezicht Mister macho je gedrag is dom Vrienden zullen je verlaten Je wereld is zo hard en krom Ik daag je uit laat je voelen Dat je ego alleen maar lucht is Je macho masker zal ik vertrappen Voor jou is dit een vette "dis"……

De Lindeboom...

hartenkreet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 937
De Lindeboom was toen verlaten Alléén ging ik er weer naar toe gewoon om wat te praten... Ik zat daar bij zijn oude stam Te mijmeren over het verleden Hoe mooi die tijd toch was geweest in die omstandigheden...…

Strijdtoneel

netgedicht
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.512
Nu zijn ze het beeld van een toneel dat verlaten erbij ligt en rollen weer worden verdeeld. Maar waar niemand bereid is een bijrol te spelen, omdat het een spel is op leven en dood.…
Schiwo15 oktober 2003Lees meer >

de laatste hakken echoën geluid

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.128
zwart de ruiten ondoorzichtig het dichtgaan van een deur klinkt niet meer zo voorzichtig want sluiten gaat op slot waar net de zon nog warmte scheen waait nu een kille wind de steen voelt koud alsof het huis van niemand houdt drukte die gezellig stapte in geroezemoes lost op in haast, de laatste hakken echoën geluid de straat verlatend…
wil melker24 oktober 2003Lees meer >

Soms (dacht je dat je haar verstond?)

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.196
Dacht je dat je haar verstond of lust je geen verlaten meer Ze houdt de spanning in haar huid voor hen, haarzelf, maar ook voor jou Denk je dat je haar verstaat of geef je enkel gitzwart af Soms slaat ze alle kreukels uit haar hemd, haar huid, maar ook uit jou Soms geeft ze af Soms geeft ze gitzwart af Soms ligt ze in je eigen weg…
Zilver14 november 2003Lees meer >

Verlichting

netgedicht
2.5 met 47 stemmen aantal keer bekeken 8.776
Wanneer licht je tuin verlaat schaduw je huis omsingelt wind tegen je voordeur slaat waar lang niet werd geklingeld Wanneer mist je raam beslaat je aarde is bevroren hagelsteen je pad bestraat waar lang geen weg van sporen Wanneer vorst je gang opgaat je kamers doet bekoelen neerslag bij je binnenslaat…

Licht

hartenkreet
3.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.207
Er verschijnt een licht aan de horizon Vertrouwd en indrukwekkend als de morgenzon Steeds krachtiger doorbreekt het de winterse kou Het benadrukt de ontwikkeling van meisje tot vrouw Voor mij is het licht een herkenningsteken Een betrouwbare haven in verlaten streken Een geschenk als je nergens om hebt gevraagd Een oase wanneer je de hitte…

Kijkduin

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.121
er ligt een oude bunker onder ’t zand men zegt: hij is vervallen en verlaten toch hoorde ik er iemand zachtjes praten die herfstdag, er was niemand op het strand er ging een steen opzij, er kwam een hand en even later zag ik twee soldaten ze oogden traag, hun ogen leken gaten ze klommen over de betonnen rand er huizen schuwe spoken in dit…

van oude mensen ...

gedicht
3.0 met 128 stemmen aantal keer bekeken 27.681
ik zie de oude Takma lopen leunend op z'n stok de lasten van een stil verleden doen z'n schouders buigen ik zie m'n oude vader lopen langs verlaten straten het gewicht van eenzaamheid als ballast op z'n rug en dan zie ik mezelf als oude man voorbijgaan is dit een toekomstbeeld van een ver verleden vanaf z'n nieuwe kinderfiets…
Daan de Ligt15 december 2002Lees meer >

Zeeland

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.634
Huizenhoge golven kwamen Zij namen namen mee Soms hele gezinnen samen Zeeland in de zee Mensen, koeien en honden Zij verdronken op het land Zoveel doden en gewonden In zee, in Zeeland Ook echte helden gingen Zij namen namen mee Zoveel afgrijselijke dingen Zeeland, land van zee Op het verloren land Bij dreigende westenwind Op een verlaten…
Paul Tesser1 februari 2003Lees meer >

kleine paadjes

hartenkreet
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.837
Bij het verlaten van de kleine paadjes deden ze het weer, alsof ze er op gewacht hadden, ze wilden de rust gunnen. De paadjes zijn achtergelaten.…