4425 resultaten.
Zij was een puzzel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
876 Ze kwam, omarmde hem en brak dan weer in honderden stukjes voor zijn voeten.
Ach lief kind van mij, ga op je knieën voor mij en leg mijn puzzel!
Hij was uren in de weer met haar puzzelstukjes, haar blauwe luchten.
Haar stortregendruppels,zovele overal.
Haar hoofd in zovele kleuren en schakeringen.
Haar boezem.…
Onze volksheld
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.506 Wij voelen het vaderlands harte
Wel fier in de boezem slaan,
Als we aan de voet van zijn standbeeld,
Op zijn geboortegrond staan;
Wie herroept zich niet in 't geheugen
Zijn feiten, zijn heldendaân?
Wij roemen zijn hoge gaven,
Zijn burgerdeugd, zijn moed:
Hij offerde aan 's lands belangen
En rust en goed, zijn bloed.…
Februari
poëzie
4.3 met 3 stemmen
2.289 De dagen worden langer al,
Al is 't ook een klein beetje;
Maar, lieve vrindjes, weet-je,
Een beetje is meer als niemendal:
Elk beetje brengt ons voet voor voet
Weer 't lieve voorjaar tegemoet.
Komt, laat ons eens naar buiten gaan,
Naar 't bos en naar het veld;
Daar zien wij nergens bloemen staan,
Maar 't is er naar gesteld.…
005. DANK
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
464 Er volgde altijd een stem
die me vertelde welke voet
ik het eerst moest neerzetten
Bedankt voor het afweren van de kogel
tegen de anarchie van de schemering.…
Geschopt door verzen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.673 geschopt door verzen en verstopte voeten
gebonden aan de waarheid, die moet rijmen
verlies ik mij in opgesloten vormen
de leugens moeten klinken als geheimen
de dagen moeten trots zijn, levens passen
als tandwielen, ze draaien om hun assen
momenten dwingen, ongewild omwroeten
de klokken vrijheid, nooit meer te verrassen
het mozaïek, in woord…
lanterfantfare (duodicht)
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
863 sluimerend slome sloffende voeten/
steevast starend stamelende blik
handig hupse batonmanoeuvres/
heftig huilende koperwind
schattig schuifelende pas-s(ch)andalen/
rillende regels vol jasverhalen
op de tonen van trompettenoeuvre/
klappertandend als slagwerk gezwind
kletsend klaterende cimbalen/
tergend tomeloze lanterfantfare…
HAGELSTENEN
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
831 hagelstenendans op het betonpad
doffe klanken op de hoog geheven
paraplu voeten elkaar in eindeloos
ritme volgend neuzen natter dan nat
eenden vliegen op uit de slootwal
kieviten buitelen tussen de spatten
door kikkers zwijgen in alle talen
bozige koeien verlangen naar de stal
de hofhond blaft aan de erfrand
grommend houdt hij mij op afstand…
de bomen droomden zomer
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
747 ik zag je in de verte staan
je bloeide blauw boven het koren
je zachte lichaam sprak me aan
voeten in het groen verloren
je zwaaide toen ik nader kwam
het zonlicht danste op de wegen
ik zag hoe je mijn schaduw overnam
met lippen vochtig van de regen
je blikken maakten sprakeloos
verlegen kleurden ook mijn wangen
je keek hoe ik mijn ogen…
van lente en zomer
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
1.078 Dan gaat zij voorzichtig lopen
met het vermoeden
van een feest verderop en
later en bloost het veld,
waar haar voeten gaan.
Maar dan bevangt haar een hals-
over-kop van levensliefde
en buitelt zij over haar kindertijd
uit: elke voorzichtige aftastwarmte
verleden tijd.
Plotseling groot en volwassen
Zomer ongeremd en open.…
aangeschoten
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.387 ik hoor geruis
van een maanverlichte zee
mijn voeten in het water
jij maakt geluid voor twee
het wordt alsmaar later
als een aangeschoten prooi
lik ik nu mijn wonden
en jij ...
jij praat maar door
je brengt alles in de plooi
-het zand verbergt mijn zonden-
je zegt ...…
ik had je zee beloofd
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.453 ik schreef
met zand mijn naam
je rug witte de letters
daar zou ik die zomer staan
ik had je zee beloofd
en zon om licht te bruinen
we verliefden ons die dag aan
de voet van de eerste duinen
we zuchtten zoete woorden
in het waaien van de wind
sprongen door de branding
ondeugend als een kind
we wiegden water en
de golven gaven mee…
Schaduw
netgedicht
4.5 met 34 stemmen
1.728 Tussen het woelige mensendeinen
Glijdt mijn schaduw sereen mee
Lijkt soms alsof hij wil verdwijnen
Maar komt dan weer heel gedwee
Hij voegt zich naast mijn persoon
Om bij mijn voeten aan te sluiten
Gedraagt zich als een zotte clown
En is dan echt niet meer te stuiten
Kronkelend en buigend over muren
Buitelend over straat en stoeprand…
ZACHTHEID
poëzie
3.2 met 14 stemmen
2.534 Haar gebod ruist als een bede,
En haar wenken is gebod;
Voor haar voeten dauwt het vrede,
En haar zonen zegent God!…
Brandglas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
945 Ik zet me neer en kijk naar boven
steeds hoger gaat het hemels prentenboek -
gevat in brandglas, duizendvoud
Je voelt je stijgen, zweven haast
en tijdloos dromen - de voeten op de kille vloer
en ‘t hoofd haast in de wolken.…
Brandglas
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
845 Ik zet me neer en kijk naar boven
steeds hoger gaat het hemels prentenboek -
gevat in brandglas, duizendvoud
Je voelt je stijgen, zweven haast
en tijdloos dromen - de voeten op de kille vloer
en ‘t hoofd haast in de wolken.…
Dans van de Vlindervrouw
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.482 Zinderende zon
ondraaglijk lang
het wachten
tot ze verschijnen zal
exotisch sensueel
heeft men haar in gedachten
Ze komt
op eigen tijd
kleurig bont gevleugeld
oeroud en pront
levend beeld
uit een ver verleden
Blote voeten rimpels
ritmisch in het zand
stampend hypnotiserend
houdt zij de vrouwenblikken vast
van de maagd, de vrouw…
SAMEN
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.170 Tranen glippen langzaam naar beneden
verdriet dreigt op de hoogste plaats te staan
handen trillen
voeten beven
mijn lippen zeggen niets
een luide stilte heerst om me heen
pijn
spijt
ongeloof…
lange benen stappen trots
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.294 je raakt terwijl
ik door de branding stap
jouw voeten in de oceaan
zijn slechts een zee met
golven en wat wittend
schuim van mij vandaan
lange benen stappen trots
door zand en op de rots
je blik voorbij de horizon
treft mij in ondergaande zon
gedachten dansen rood
geboren uit dezelfde schoot
je beeld wordt zichtbaar
in de schemering…
Onklaar
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.395 mijn maag keert zich binnenstebuiten
herkenbare etensresten kriskrassen
in de toiletpot alle perken te buiten
doortrekkend vergeet ik te plassen
met een zware plof val ik in bed
trek de dekens over me heen verwacht
de warmwaterzak aan mijn voeten let
even niet op mijn hoofd knalt onzacht
tegen de rand van het ledikant
het bloed spat op…
Verstening of De funeste gevolgen van extreme weersinvloeden op het menselijk lichaam
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.247 door windvlagen elkaar
verdrijvende stortbuien hagel tart
lever en nieren die vergeefs proberen
te schuilen onder middenrif en maag
dichte mist omhult de hersenschors
slokdarm en luchtpijp zwellen gestaag
milt en blaas staan bijkans op springen
elleboog enkel en knie raken ontwricht
alvleesklier kan het net uitzingen
ijsafzetting op voeten…
Problemen
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.411 Ga op een mooie morgen
eens heel vroeg naar het strand
en loop op blote voeten
door het droog en natte zand
Luister naar de vogels
die je daar zeker ziet
en hoor wat zij daar zingen
het is geen vrolijk lied
Waar is je lach gebleven
je humor en je gein
Het stralen van je ogen
ik zie alleen maar pijn
Laat je zachtjes drijven
op de…
emotionele griep
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.715 ,
clusterhoofdpijnen en
migraineaanvallen
angstvallige gevoelens
aderen vol angst
doordrenkt van weinig
ruimtelijk inzicht
bijholtes kunnen ineens
hoofdzaken vormen en
ik zie niets meer dan
aanvallende gedachten
wisselvallige doelen
doelloos en gevoelloos
ben ik doordrongen
van wazige vergezichten
bijholtes lopen vol
met voeten…
neerlandica in de coulissen
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
558 aan een uitvoering op het strand
tussen sabelheften en garnaaltjes
die zich in de plasjes ophielden, had
ze niet gedacht, liever stond ze in
de coulissen, met haar script op de
borst, net even buiten het beeld
te fluisteren naar het opkomend tij
dat overvloedig haar blote voeten
kuste, haar teksten in verwardheid
ten prooi liet vallen aan…
De Kerstgedachte
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
3.747 slanke vingers
Zachtjes over de met sneeuw bedekte grond
Wind fluistert door de kale bomen
Danst met de sneeuw, rond en rond
Vanuit de verte zingt de midwinterhoorn
Haar mysterieuze lied wordt door de wind gedragen
Sterren knipogen vanuit de heldere hemel
Een schreeuwende uil lijkt om antwoord te vragen
Het knerpende sneeuw onder onze voeten…
appelboompjes
gedicht
3.6 met 45 stemmen
21.185 Met hun smalle voet in 't gras,
ingetogener en lomer
staan zij later in de zomer
na te peinzen hoe het was.
Voller wordend met de dagen,
vastgegroeid in 't ogenblik,
bestemd, mijn zustertjes, - als ik -
te wortelen, rijpen en vrucht te dragen.
---------------------------------------
uit: 'De vogel Phoenix', 1947.…
Ook Lucifer is engel
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.065 Te snel noemt men mij engel
want om in ‘t licht te komen
moet ik hemelshoge treden
met eigen voeten nemen
Soms val ik, moe van ‘t klimmen
al bestaan er geen gevallen engelen
behalve ik dan, Lucifer
geworpen van de hemeltinnen
Zelfs in het diepste van die val
land ‘k zacht op glans en warm
herinner ik mij de zoete geur parfum
en Eva…
De lilarode klaproos
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
850 samen hebben we
een brug gebouwd
waar prikkeldraad
het groene land omzoomde
in drie lagen hoog
daar waar het water
meanderde en stroomde
kolkten in de wielen
onze wildste dromen nooit
hielden wij de voeten droog
in staal van doorgaan
en ervaren tuiden
wij de hang aan grote
opvoedingspilaren een
nieuwe generatie lang
mag ik met…
Tijdzwerver
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
787 Hij zat daar bij de bloemist op het bordes
een kist voor zijn voeten en een kater
onder de kin. Een halve zool dacht ik
een verschoppeling, slaaf van de fles.
Hij schrok op uit zijn misère begon
hartstochtelijk te blèren gelijk Minoes
de altijd krolse poes van frau Marloes.…
ervaring
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
597 De overdracht van vreugde
naar onze medemens
De kringen van ons leven
bereiken ongekende hoogten
Leren aanvaarden en leren geven
De aarde voelen onder onze voeten,
waar we aan toebehoren!
Het teken dat wij allen beloftevol zijn,
mogen voelen en aannemen,
in een verruimde geest.…
de poes van de buren
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
746 het is altijd wel iets zo is gebleken
omdat links of rechtsom de mens
zijn bestaan verbeeldt in maten en graden
en ontegenzeglijk zichzelf vergelijkt
met groepen of zwervende neuroten:
omdat alles onder de hersenpan doet wat moet
ik zou er gek van worden, zo ik dat al niet ben
en tracht de stroom van uitwassende woorden
aan mijn voeten…