31059 resultaten.
aangemeerd
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.132 aangemeerd waar geen golf
geen teken van de overkant
niets dan dauw over land
uitgespreid, mij welkom heet
grenzeloos verlangen wordt
beteugelt door terughoudendheid
angst is een ander woord
voor extreme breekbaarheid
een vlaag verlaat als wind
een groet vaart tot strand
waar ontvangen tot danken werd
een streling kon nooit zachter zijn…
In klare taal
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
638 het jaargetijde bloost
waar de vurige zon de einder kust
de zilte golven doorklieven
als een meditatie ontspanning
waar adem lucht geeft
in “klare taal”
spreekt de zee geschiedenis
óngepenseeld in een stijl
dit doet mij denken aan
dat jij jij bent
je doet wat je moet doen
in ieder seizoen……
Nooit meer stilte.
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
859 Glazig kijkt ze uit het raam,
Waar de landschappen aan haar voorbij zoeven.
Amper bewust van haar omgeving.
Amper bewust van zichzelf.
Duizenden gedachten,
Vliegen door haar hoofd.
Daar waar het voorheen zo veilig was,
Is nu een plek van onheil.
Ze durft er niet meer te zijn.
Ze durft niet meer te zijn.…
Sprakeloos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
485 wind spreekt wartaal
wanneer bomen klappen laten vallen
in de hoek waar
hangletters lusteloos hun klaaglied stallen
in het laatste boek
aan de achterkant van ruggespraak
waar het gelijk
een rede houdt over waan in de zin
die taal ontworteld
en berooid achterlaat
tot zelfs de houtduif niet meer tortelt…
Sprakeloos
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
690 wind spreekt wartaal
wanneer bomen klappen laten vallen
in de hoek waar
hangletters lusteloos hun klaaglied stallen
in het laatste boek
aan de achterkant van ruggespraak
waar het gelijk
een rede houdt over waan in de zin
die taal ontworteld
en berooid achterlaat
tot zelfs de houtduif niet meer tortelt…
uit
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.387 ik zou eigenlijk niet met ik moeten beginnen
maar het klinkt zo lekker in de zinnen
ik zag dat
ik als wat
begon strak
nu terug naar af
naar de steen die ik was
zweven rond en rond
het was ik
waar alles opnieuw begon
waar meren stil liggen
bomen mee zingen
in een vloedgolf van rust
slaap zacht
schrijf ik
en rust wat
uit…
Trein
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
494 Niets voelde ooit zo compleet,
Als die dag waar levens gescheiden worden,
Daar waar mijn helft reed,
Ondanks de vergane glorie,
Ondanks kapotte zetels,
Ondanks mijn te late euforie,
Ondanks dat reed het ons,
Waarnaar toe maakte niet meer uit,
Het ging om de connectie,
Dat als ik mijn ogen sluit,
Alleen nog maar jou zie.…
Hemelbloemen.
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
610 Als jij hemelbloemen plukt
-waar ik bij sta-,
en samen met mij van de blaadjes eet,
dan weet ik het:
jij hebt vertrouwen in mij.…
Tot aan die tijd...
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
744 Wanneer je het zwart
van de nacht
in mijn ogen ziet
ben ik er even niet
maar wacht op mij
het donker voorbij
dichterbij
de bron
van het bestaan
waar het hart van
wolken breekt
en zoute tranen
uit een zee van spijt
in rook zijn opgegaan
waar het licht
weer dag wordt
en mijn glimlach
zich uitstrekt
in oneindigheid
wacht…
In de hemel
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.554 Ze is aangekomen daar,
waar ze het liefste wilde zijn,
na al die jaren van behandelen,
kale kop en zielenpijn.
Haar kinderen achterlatend
in de wetenschap,
dat die verder kunnen zonder dat,
ze spijt of berouw hebben.
Haar ziel is nu zo zegt men,
bij alle anderen,
op die plaats,
waar men pijnvrij blijven kan.…
Nieuwjaarsboutade
poëzie
3.4 met 11 stemmen
3.669 Wie in deze tijd nog gedichten schrijft
En zich richten wil tot een volk dat kijft,
Tot een volk dat niets dan welvaart wil
En bewilliging van iedre modegril,
Hij is meer dan rijp voor het gekkenhuis
En de gekken vinden hem ook niet pluis,
En dus moet hij naar een ballingsoord,
Waar papier en pennen zijn behekst,
Waar de kale muur siert de bijbeltekst…
Mijn Wad.
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
615 Langzaam sterft het Wad
een stille dood waar het
eerst slagvelden overwon van
het wassende water ligt
het sluisje er verslagen bij
waar eerst vissersboten
aanmeerden drijft nu een
leeg flesje bier
toch kom ik iedere keer
terug naar mijn Wad
en kom ik tot conclusie
dat ik hier mijn jeugd verloor…
Voor en tegens
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
567 het is de stilte niet
die het bestaan ondermijnt
wel mijn onzekerheid
keuzes maken
is een doolhof waar ik nooit
zelfstandig uit kan raken
in wikken en wegen
krijgt elke kant
zijn voor en tegens
dan keer ik in
vraag stilte om goede raad
krijg een antwoord dat ik niet versta
zo kom ik uit
waar ik gebleven ben
mijn zekerheid is…
Straaltje licht
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
519 Wind fluit hol
tussen muren van ruïnes
waar schimmig licht
in hoeken verdwijnt
slechts stof beweging brengt
door vlagen opgejaagd
stil zit ik te turen
naar brokkelige muren
waar nog kleine lichtstraal
gebroken in schervig glas
wazige schaduw tekent
van wat ik eens was.…
de plek
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
707 door jaren heen op zoek
naar daar
waar 't goed is terug te keren
steeds weer opnieuw
maar met een andere blik
zijn het seizoenen
die verhalen kleuren?
mijn zwervend hart verlangt ernaar
als deze schilder
eens de plek te vinden
waar eindige verhalen
worden prijsgegeven
zodat mijn kleurend wereldbeeld
daar naadloos in kan passen…
Ontmoeting
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
668 Mijn geest reist in verre streken
waar mijn lichaam nooit is geweest.
Mijn hand bestrijkt de bemoste heuvels.
Mijn ogen zien de geboorte van de zon.
Mijn mond proeft het zoute water van de zee,
daar, waar alle leven begon.…
in de schaduw
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
717 en toen
was het er weer
dat donkere gevoel
als een krijsende
zwarte ekster
vliegend door de
dreigende lucht
vanuit de zon
terug opgeborgen
in de schaduw
daar
waar het thuishoort
en nergens anders
daar
waar alles
wazig lijkt
en is
ik wil het kwijt
ik wil geen
onheilspellende
zwarte ekster zijn
maar een witte
meeuw
met…
Met lege handen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
524 Met lege handen
En een lelieblanke
Ziel ben ik ter
Wereld gekomen
Heb me waargemaakt
Waar het maar kon,
Gedaan voor de ander
Wat er in mijn vermogen
Lag onder Gods zon -
Verheugen doe ik me
Op het moment dat
Ik terug mag gaan naar
Waar ik vandaan kom,
Met lege handen naar Hem,
Dat ik weer gaan mag
Zoals ik gekomen ben…
Aanvallen van geluk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
522 Waar ik niets voor heb gedaan,
en waar ik niets voor doe.…
Veren
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
613 Is leven de dood
Als duwende kracht
van een tevreden leven
De brandstof voor echt zinvol
Drijfveer naar leergierigheid
Naar weten waar liefde leeft
Waarom je geen vleugels bezit
Niet kunt vliegen
Hoog visualiseren waar het
aanvaardbare schuilt
Vliegen naar terug
Uit angst voor morgen
Omdat morgen daar niet huist…
stillen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
475 blijf liggen
murmelt de regen
vandaag geen
leeuwerik die zich
op grote hoogte
met een lied
laat horen
daal af
naar je diepste
slaap waar geen
sterrennacht is
rust nu maar
onder dunne
stille bomen
vertrouw de
duisternis waar
het licht niet
langer vecht
voor levenslucht
slaap nu maar
stilt de regen…
GO, JOHNNY, GO
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 Stenen kwamen op,
voeten voelden waar
het anders werd. Dan
tastte ik, schuifelde. En
raadpleegde de cellen
boven, de hersenzolder.
Komen was gaan, paden
bewandelen. Voor keuzen
stond ik bij kruispunten.
Waar ging ik toch heen?
Mijn voeten brachten mij.
Verrassingen volgden.
Ik leerde werelden kennen.…
Wetenschap
gedicht
5.0 met 1 stemmen
1.868 Je kunt wel alles denken
dat je wie weet wat,
dat de wortel getrokken
uit je bestaan
een mooi rond getal geeft,
het product van je wezen
een hogere macht is
maar
waar kiemt de liefde,
waar wortelt je lust,
door welke trage lagen
sijpelt het sap
van de groeiende onmacht,
wie legt van je zijn
de bleke uiteinden bloot -…
Terug
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 Mijn thuis
als het nog bestaat
in de rimpels en grijze haren
waar ik uitrust
Mijn lijf
stram van de jaren, alles
zo lang geleden, ook jij
mijn lieve onbekende
Mijn ziel
vol tranen, herinneringen
aan jouw zoete lippen
om nooit te vergeten
Mijn lied
mijn adem, die nog zingt
waar ik ophoud
terug te komen…
Daar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
354 In de tuin van melk en honing
Standvastig en parmant
Geregisseerd door het orkest des levens
Ruw en nonchalant
Daar waar vlinders wiegen
Zeeën van muziek
Het lauwe water doet verwarmen
Zilt en energiek
Op bergen van vergetelheid
Hard en onbetwist
Daar waar handen zoeken
Verscholen in de mist…
Onbewust verlangen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
394 Het was de donkere nacht
die mijn muren onderbrak
het meeslepende dromenland
door grenzeloze avonturen
in het groene rivierengebied
waar wilde dieren dansten
het was in adembenemend duister
waar mijn droom tot leven kwam
ik zuurstof hapte uit jouw hart
omdat jij zwierig door het leven ging
op weg naar mijn onbewust verlangen.…
Ultieme gift
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
424 zij heeft
in bewegen
de zegen van
boven gekregen
lenigheid en
souplesse als
ultieme gift in een
lach die aanstekelijk is
een heerlijk
natuurlijke performance
die je meeneemt
en vaardigheden geeft
in een wereld
waar talenten geen
centen verdienen is met
het uitwonen van je lijf
maar waar plezier
leidraad is in het
speelse…
De Onthulling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
489 als je je weg in
de eigen Melkweg
niet meer weet
als je bent verdwaald
op zoek naar de waarheid
die jou heeft achterhaald
als je het juiste pad vergeet
en niet meer weet
hoe kom ik uit dit dal
waar het toch ooit eindigen zal
nestel je dan tussen de sterren
overzie net als hun alles van verre
en ervaar samen dan de
ware bedoeling…
Ed. Hoornik leeft
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
582 Waar vindt u ze nog in leven ?
Mannen, die sigaren roken.
Vrienden, die koffie drinken.
Mannen, die dichters lezen.
Het liefst van al, alleen.
Hij, die nu Ed. Hoornik leest.
Over Het Menselijk Bestaan.
Waar zijn ze toch gebleven ?
Vrouwen die van liefde spreken.
Godinnen die nog goden zoeken.
En samen moedig angst verslaan.…
het binden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 de tocht langs
zwarte zeeën en
vreemde rivieren
voert niet naar de
plaats waar alles
weer goed komt
waar zwaarte in
gewicht te vangen is
een handbreed
aan dagen laat
vroeger stapvoets
over de brug verdwijnen
naar de overkant
van verloren tijd
een bittere schreeuw
vernielt de keel:
bevestig ons…