29148 resultaten.
Korte ontmoeting in Afrika
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.671 nieuwe wegen
God is ver
Een sidderend dunne streep
Zwart nee grijs nee niets
Verwonder ik de heling
God is zwart
Ik zag het vrijwel zeker
Hoewel de spiegeling
Ook mijn eigen ziel kon zijn
----------------------------------------------------
Afrika
Juli 2003- december 2003…
Op Amstelredam
poëzie
3.8 met 19 stemmen
5.101 Wat volcken zietse niet beschijnen van de maan;
Zy die zelf wetten stelt den ganschen Oceaan?
Zy breit haar vleugels uit, door aanwas veler zielen,
En sleept de weerelt in, met overlade kielen.
Welvaren blijft haar erf, soo lang de Priesterschap
Den Raed niet overheert, en blindhockt met de kap.…
Stuk gruiz'len, 't strand op, van de horizont
poëzie
4.9 met 10 stemmen
1.800 Aan 't wereldoppervlak stormen de dingen:
Zelfs geen gedruis zal tot in de afgrond dringen,
Want stil de ziel aan 't hart van Brahman kleeft;
Al kan het oud verdriet niet meer genezen,
Hij weet: gezonken naar zijn eigen Wezen,
Nu bloedt hij verzen, waar Zijn licht op beeft.
-----------------------------------------
uit: Brahman I, p. 99…
voor jou zet ik mijn masker af
hartenkreet
4.0 met 26 stemmen
3.448 zet ik mijn masker af
Met jou speel ik geen spel
Je mag me zien zoals ik ben
Maar bang maakt het me wel
En hoop dat jij dan ziet
Dat ik gewoon ben
Die lacht om haar verdriet
Ik heb geen muren meer
Omdat jij net zo kwetsbaar bent
Leg ik mijn wapens neer
Voor jou zet ik mijn masker af
Aan jou geef ik mij bloot
Ik werp mijn ziel…
Even dimmen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.254 De ontluchting van je lichaam zit in je verstand,
weet je die niet te gebruiken,
dan blijkt het een onblusbare brand.
Als druk een vat, dat vrijkomt na het openen van het ventiel,
Dan vrijkomt het onderste van je ziel.
Spanning en druk van de levensloop,
lijkend op een niet te ontrafelen knoop.…
Nu de bladeren zijn gevallen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
582 Nu de bladeren zijn gevallen
en de sneeuw de daken dekt
voel ik hoe een helder lied
tot diep in mijn ziel klinkt
en daar een licht doet ontvlammen
dat ik graag wil laten schijnen
in jouw duister, over jouw pijn.…
zoals je komt en gaat
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.317 je legt het afscheid opgerold in handen
om ’t niet te groot te maken onder ogen
scherpe kantjes ingepakt – zo gaat het best
alle wegwijzers in dezelfde richting
maar jij kiest als altijd voor je eigen weg
de rollen wegen zwaar maar ongeopend
het voelt of je nog heel even blijven zult
al weet ik wel beter, je ziel vertrok allang
de strikken…
De hoge zon
poëzie
3.8 met 14 stemmen
4.180 En heel de dag heeft hij haar toegefluisterd
Wilde wals van leven, dat niet voor háar is,
En vroomgelovig heeft ze éen dag vergeten
Der eigen droeve ziele zeker weten,
Uit stage val van dorre blaên beluisterd:
Dat Dood haar bruigom wordt, als winter dáar is.
---------------------------------
uit: Sonnetten (1920)…
En spat open op wat verloor
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
509 mijn pubertijd beleef ik nog
siervolle haren dansen en zacht goud leeft onder het warme stomen
als een eerbare levensvonk regeert
mijn pubertijd
morgen misschien zullen mijn tanden zwichten
vandaag veren de zielen der oneindigheid nog heel even op
in heilzaam wiegen
met hun hoofden tegen een kei van een dag
de groten zijn kwaad en steunen…
Dansende slang
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
573 , heilzaam doch beklemmend
neergedaald in het zelf, in koudvuur van onthechting
tot de sintels het weten uit de as doen rijzen
en de eeuwig smeulende fakkel met zuurstof wordt verrijkt…
Jeugdherinnering
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
658 Ik weet precies de plek nog waar ik liep
te wandelen als kind en iets beleefde,
dat een verukking in mij wakker riep
waardoor ook ik, heel kort als and'ren leefde.…
- De levensdraad van de sterveling -
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
659 Leugen, ben jij de dronken waarheid
in tweedracht geweven..al herken ik je niet,
als klimmende ranken tegen de muur ..in het lover
in een wereld van honing, liefde en ambrozijn
lopen woorden immers van ziel over,
als een zware anker ketenend het verzengend vuur
en weet valsheid haar ware gezicht te verbergen,
teleurstelling elke poort te openen…
zoete dronk
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
679 een keuze
waar iedere ziel
eens voor komt te staan
of reeds staat -gezegend zijn zij
de Liefde of doorgaan op oude voet
weliswaar droge voeten in een uitgedroogd landschap
dat is getekend door verleden en toekomst
een Liefde, die stroomt, die draagt, en niet
onderworpen is aan de wetten van deze wereld
verandering toestaat
Haar zelf aanschouwt…
Voor de Mis II
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
747 Wij zijn zo
dom om stilletjes te keten, onwetend
van de zwaarte van zijn ziel, en dat hij
'soms als ons' wil zijn: precies zo zwak,
precies zo klein. Een kind dat om zijn
Vader roept, en zich bemind wil weten.…
Juk ?
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
544 Ben gekweld onder het juk
van twee goden, de ene held
die zijn krijgsverhalen telt, daarin
zwelgt in eigen hemel en zielen
knevelt met geweld, zijn tanden zet
in de kwetsbare delen van het lijf,
dan die ander, een supervrouw, tiran
en meesteres tussen de tafel en het bed,
tovert netten passie op haar spiegels
liegt over geluk, ziet het als…
Lach van een Clown..
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
978 Blij weer geslaagd te zijn,
kruipt vanonder het satijn,
een mens, subtiel fragiel,
bevangen in eigen ziel.
Wie zit er te wachten,
op verloren strijdkrachten,
men wil het niet weten,
onhoorbare hulpkreten.
Niemand die het ooit ziet,
de spiegel van verdriet,
voortleven in vele dromen,
zichzelf laten doorstromen.…
Ik weet heel goed, dat ge, in 't diepst van uw wezen
poëzie
2.4 met 7 stemmen
3.214 Ik weet heel goed, dat ge, in 't diepst van uw wezen,
Mij met een koele vergetelheid haat,
En dat, wat ik zing, als gij 't leest, u gaat
Als een sombre windvlaag voorbij, gerezen
Uit verre streken, waar zeer lang voor dezen
Gij mooglijk getoefd hebt, maar waar nu staat
Geen enkle gedachte uwer ziel meer, kwaad
Dat nog dat Verleên een Toekomst…
Amour fou
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
465 Je schreeuwde dat ik helemaal gek
was, maar dat was projectie en
ergens had je ook gelijk, want nu
ik weet dat je bent opgenomen, ben
ik meer dan triest, ik heb een laatste
glimp van je liefdevolle ziel opgevangen,
ik wist wel dat je ver heen was en dat
ik daar al levenslang in vertoef, maar
lieveling, zó gek wens ik niemand toe,
daar ik…
Jesus was een Rolling Stone...
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
571 reed mijn tank tot sint Petersburg
stelde mij voor hoe het was
in hun natuur te kijken
te tonen dat doodgaan
niet zo erg is
wanneer ik zie dat het kruispunt
steeds op een dood spoor loopt
was ik mijn handen en weet
dat er andere wegen zijn
maar…
heb je dat ook weleens?
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
722 heb je dat ook wel eens
zo'n gevoel dat je blij bent met je bestaan
of het nu een mooie wolkenlucht is
of een hap van een banaan
geluk ligt soms in van die korte momenten
het zit 'm niet in een knip vol centen
niet eens in een heel gezond lijf
geluk zit in je ziel zonder kijf
op dit moment werd ik geraakt
door een plaatje dat ik ooit…
De waakvlam in een zee van verdelgend vuur
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
531 zich geborgen
in zijn heilzame handen
Hij is de waakvlam
in een zee van verdelgend vuur
waar indommelende zielen gestaag
hun vingers branden...…
Maria Lichtmis -Voorzegging van Simeon.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.706 Een teken dat weersproken wordt,
dat opheft of dat nederstort,
dat openbaart wat iedereen
beweegt en drijft, wie weet waarheen?
Maar ook uw eigen ziel zal pijn
en droefheid, leed, gegeven zijn.
Het lijden dat uw Zoon straks wacht
verduistert licht tot donk're nacht.…
ONMACHT
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
876 een ereplaats in het Hemelse Rijk
ach
wij kleine stervelingen mogen niet weten
waarom dit droeve gebeurde
hoe U oordeelt en beslist
over Ruben en Julian.…
Deze bloem mocht geen naam
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
905 kind
Of het slapend geweten
wat het licht niet zou zien
Vader is mij een onbekende
Hij is de dreun in mijn herinnering
of de duistere schim in mijn ooghoek
Maar nooit zag hij het kind in mij
Die bloem mocht geen naam hebben,
mocht nimmer bloeien
Voor hem is het leven een grafsteen:
het onkruid van de oorlog
- heeft zijn ziel…
Bemin mij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 Ik kan niet verloren gaan, al mijn dagen zijn aan U bekend
Steeds opnieuw weet U mijn verlangen te wekken.
Mijn honger te stillen.
Verborgen in mij,
geopenbaard aan mij.
Raakt me aan mijn ziel.
Zonder U ben ik niet compleet.
Wispelturig als ik ben ga ik aan U voorbij,
ontken mezelf.
Mijn naam onuitwisbaar in Uw hand.…
gebroken liefde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
650 Had ik maar geweten wat ik nu weet
Dan was mijn hart nog ongeschonden.
Het heeft nu diepe wonden,
Nooit kunnen zij nog worden afgebonden.
Stukken zijn uit mijn ziel gerukt
zonder schroom of medelijden.
Wie mag ik nog vertrouwen?
Mijzelf en niemand anders.…
Het land O
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
586 Om te weten hoe het is
om gestigmatiseerd te worden,
wil ik je wel even in mijn ziel
toelaten. Of durf je niet?
Net als jou heb ik een dikke
kasteelmuur om mijn kwetsbare
wezentje gebouwd, maar kom,
ik laat de ophaalbrug neer.…
Archief van lief en leed
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
584 ik ben vandaag
het pakhuis ingegaan
vol afdankertjes uit mijn leven
heb er nooit
naar omgekeken zoals
anderen struinen in herinnering
toch kwam ik tal van
onverwachte zaken tegen
die mij niet goed zijn bijgebleven
met die oude kinderwagen
heb ik bij weten nooit gereden
was zeker ooit mijn oma’s heden
tussen stof en grijze raggen…
In memoriam matris.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
977 En 'k weet: zolang die leid-star van mijn leven,
Waar ooit mijn voet mij draagt, mij niet begeve,
Blijft gij mijn ziel tot heil, Herinnering!…
Leven is verwondering
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
610 Haar toon is zo vol van zuivere gloed
Haar ogen zo gracieus en welsprekend
Mijn hart, zwart als het was, nu smekend
Mijn uitgedoofde ziel schreeuwt van overmoed
Haar verschijning markeert een nieuw begin
Ik ren als een bezetene door mijn hoofd
Het leven, ik had er al niet meer aan geloofd
maar een glimp van haar verleent mij zin
zin voor grenzeloze…