Alle inzendingen over ziels-weten

29148 resultaten.

Sorteren op:

Korte ontmoeting in Afrika

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.671
nieuwe wegen God is ver Een sidderend dunne streep Zwart nee grijs nee niets Verwonder ik de heling God is zwart Ik zag het vrijwel zeker Hoewel de spiegeling Ook mijn eigen ziel kon zijn ---------------------------------------------------- Afrika Juli 2003- december 2003…

Op Amstelredam

poëzie
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 5.101
Wat volcken zietse niet beschijnen van de maan; Zy die zelf wetten stelt den ganschen Oceaan? Zy breit haar vleugels uit, door aanwas veler zielen, En sleept de weerelt in, met overlade kielen. Welvaren blijft haar erf, soo lang de Priesterschap Den Raed niet overheert, en blindhockt met de kap.…

Stuk gruiz'len, 't strand op, van de horizont

poëzie
4.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.800
Aan 't wereldoppervlak stormen de dingen: Zelfs geen gedruis zal tot in de afgrond dringen, Want stil de ziel aan 't hart van Brahman kleeft; Al kan het oud verdriet niet meer genezen, Hij weet: gezonken naar zijn eigen Wezen, Nu bloedt hij verzen, waar Zijn licht op beeft. ----------------------------------------- uit: Brahman I, p. 99…

voor jou zet ik mijn masker af

hartenkreet
4.0 met 26 stemmen aantal keer bekeken 3.448
zet ik mijn masker af Met jou speel ik geen spel Je mag me zien zoals ik ben Maar bang maakt het me wel En hoop dat jij dan ziet Dat ik gewoon ben Die lacht om haar verdriet Ik heb geen muren meer Omdat jij net zo kwetsbaar bent Leg ik mijn wapens neer Voor jou zet ik mijn masker af Aan jou geef ik mij bloot Ik werp mijn ziel…
f.blaauw27 oktober 2004Lees meer >

Even dimmen

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.254
De ontluchting van je lichaam zit in je verstand, weet je die niet te gebruiken, dan blijkt het een onblusbare brand. Als druk een vat, dat vrijkomt na het openen van het ventiel, Dan vrijkomt het onderste van je ziel. Spanning en druk van de levensloop, lijkend op een niet te ontrafelen knoop.…
Frans Rojnik21 november 2005Lees meer >

Nu de bladeren zijn gevallen

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 582
Nu de bladeren zijn gevallen en de sneeuw de daken dekt voel ik hoe een helder lied tot diep in mijn ziel klinkt en daar een licht doet ontvlammen dat ik graag wil laten schijnen in jouw duister, over jouw pijn.…
Adeleyd24 november 2008Lees meer >

zoals je komt en gaat

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.317
je legt het afscheid opgerold in handen om ’t niet te groot te maken onder ogen scherpe kantjes ingepakt – zo gaat het best alle wegwijzers in dezelfde richting maar jij kiest als altijd voor je eigen weg de rollen wegen zwaar maar ongeopend het voelt of je nog heel even blijven zult al weet ik wel beter, je ziel vertrok allang de strikken…

De hoge zon

poëzie
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.180
En heel de dag heeft hij haar toegefluisterd Wilde wals van leven, dat niet voor háar is, En vroomgelovig heeft ze éen dag vergeten Der eigen droeve ziele zeker weten, Uit stage val van dorre blaên beluisterd: Dat Dood haar bruigom wordt, als winter dáar is. --------------------------------- uit: Sonnetten (1920)…

En spat open op wat verloor

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 509
mijn pubertijd beleef ik nog siervolle haren dansen en zacht goud leeft onder het warme stomen als een eerbare levensvonk regeert mijn pubertijd morgen misschien zullen mijn tanden zwichten vandaag veren de zielen der oneindigheid nog heel even op in heilzaam wiegen met hun hoofden tegen een kei van een dag de groten zijn kwaad en steunen…

Dansende slang

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 573
, heilzaam doch beklemmend neergedaald in het zelf, in koudvuur van onthechting tot de sintels het weten uit de as doen rijzen en de eeuwig smeulende fakkel met zuurstof wordt verrijkt…

Jeugdherinnering

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 658
Ik weet precies de plek nog waar ik liep te wandelen als kind en iets beleefde, dat een verukking in mij wakker riep waardoor ook ik, heel kort als and'ren leefde.…

- De levensdraad van de sterveling -

netgedicht
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 659
Leugen, ben jij de dronken waarheid in tweedracht geweven..al herken ik je niet, als klimmende ranken tegen de muur ..in het lover in een wereld van honing, liefde en ambrozijn lopen woorden immers van ziel over, als een zware anker ketenend het verzengend vuur en weet valsheid haar ware gezicht te verbergen, teleurstelling elke poort te openen…

zoete dronk

netgedicht
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 679
een keuze waar iedere ziel eens voor komt te staan of reeds staat -gezegend zijn zij de Liefde of doorgaan op oude voet weliswaar droge voeten in een uitgedroogd landschap dat is getekend door verleden en toekomst een Liefde, die stroomt, die draagt, en niet onderworpen is aan de wetten van deze wereld verandering toestaat Haar zelf aanschouwt…
pelgrim10 juli 2010Lees meer >

Voor de Mis II

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 747
Wij zijn zo dom om stilletjes te keten, onwetend van de zwaarte van zijn ziel, en dat hij 'soms als ons' wil zijn: precies zo zwak, precies zo klein. Een kind dat om zijn Vader roept, en zich bemind wil weten.…
Ria Zifkamp1 september 2010Lees meer >

Juk ?

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 544
Ben gekweld onder het juk van twee goden, de ene held die zijn krijgsverhalen telt, daarin zwelgt in eigen hemel en zielen knevelt met geweld, zijn tanden zet in de kwetsbare delen van het lijf, dan die ander, een supervrouw, tiran en meesteres tussen de tafel en het bed, tovert netten passie op haar spiegels liegt over geluk, ziet het als…
pama13 november 2010Lees meer >

Lach van een Clown..

hartenkreet
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 978
Blij weer geslaagd te zijn, kruipt vanonder het satijn, een mens, subtiel fragiel, bevangen in eigen ziel. Wie zit er te wachten, op verloren strijdkrachten, men wil het niet weten, onhoorbare hulpkreten. Niemand die het ooit ziet, de spiegel van verdriet, voortleven in vele dromen, zichzelf laten doorstromen.…
Vos Andrea18 december 2010Lees meer >

Ik weet heel goed, dat ge, in 't diepst van uw wezen

poëzie
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.214
Ik weet heel goed, dat ge, in 't diepst van uw wezen, Mij met een koele vergetelheid haat, En dat, wat ik zing, als gij 't leest, u gaat Als een sombre windvlaag voorbij, gerezen Uit verre streken, waar zeer lang voor dezen Gij mooglijk getoefd hebt, maar waar nu staat Geen enkle gedachte uwer ziel meer, kwaad Dat nog dat Verleên een Toekomst…
Willem Kloos12 september 2023Lees meer >

Amour fou

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 465
Je schreeuwde dat ik helemaal gek was, maar dat was projectie en ergens had je ook gelijk, want nu ik weet dat je bent opgenomen, ben ik meer dan triest, ik heb een laatste glimp van je liefdevolle ziel opgevangen, ik wist wel dat je ver heen was en dat ik daar al levenslang in vertoef, maar lieveling, zó gek wens ik niemand toe, daar ik…

Jesus was een Rolling Stone...

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 571
reed mijn tank tot sint Petersburg stelde mij voor hoe het was in hun natuur te kijken te tonen dat doodgaan niet zo erg is wanneer ik zie dat het kruispunt steeds op een dood spoor loopt was ik mijn handen en weet dat er andere wegen zijn maar…

heb je dat ook weleens?

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 722
heb je dat ook wel eens zo'n gevoel dat je blij bent met je bestaan of het nu een mooie wolkenlucht is of een hap van een banaan geluk ligt soms in van die korte momenten het zit 'm niet in een knip vol centen niet eens in een heel gezond lijf geluk zit in je ziel zonder kijf op dit moment werd ik geraakt door een plaatje dat ik ooit…

De waakvlam in een zee van verdelgend vuur

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 531
zich geborgen in zijn heilzame handen Hij is de waakvlam in een zee van verdelgend vuur waar indommelende zielen gestaag hun vingers branden...…

Maria Lichtmis -Voorzegging van Simeon.

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.706
Een teken dat weersproken wordt, dat opheft of dat nederstort, dat openbaart wat iedereen beweegt en drijft, wie weet waarheen? Maar ook uw eigen ziel zal pijn en droefheid, leed, gegeven zijn. Het lijden dat uw Zoon straks wacht verduistert licht tot donk're nacht.…
Adeleyd2 februari 2013Lees meer >

ONMACHT

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 876
een ereplaats in het Hemelse Rijk ach wij kleine stervelingen mogen niet weten waarom dit droeve gebeurde hoe U oordeelt en beslist over Ruben en Julian.…

Deze bloem mocht geen naam

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 905
kind Of het slapend geweten wat het licht niet zou zien Vader is mij een onbekende Hij is de dreun in mijn herinnering of de duistere schim in mijn ooghoek Maar nooit zag hij het kind in mij Die bloem mocht geen naam hebben, mocht nimmer bloeien Voor hem is het leven een grafsteen: het onkruid van de oorlog - heeft zijn ziel…

Bemin mij

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 578
Ik kan niet verloren gaan, al mijn dagen zijn aan U bekend Steeds opnieuw weet U mijn verlangen te wekken. Mijn honger te stillen. Verborgen in mij, geopenbaard aan mij. Raakt me aan mijn ziel. Zonder U ben ik niet compleet. Wispelturig als ik ben ga ik aan U voorbij, ontken mezelf. Mijn naam onuitwisbaar in Uw hand.…

gebroken liefde

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 650
Had ik maar geweten wat ik nu weet Dan was mijn hart nog ongeschonden. Het heeft nu diepe wonden, Nooit kunnen zij nog worden afgebonden. Stukken zijn uit mijn ziel gerukt zonder schroom of medelijden. Wie mag ik nog vertrouwen? Mijzelf en niemand anders.…

Het land O

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 586
Om te weten hoe het is om gestigmatiseerd te worden, wil ik je wel even in mijn ziel toelaten. Of durf je niet? Net als jou heb ik een dikke kasteelmuur om mijn kwetsbare wezentje gebouwd, maar kom, ik laat de ophaalbrug neer.…

Archief van lief en leed

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 584
ik ben vandaag het pakhuis ingegaan vol afdankertjes uit mijn leven heb er nooit naar omgekeken zoals anderen struinen in herinnering toch kwam ik tal van onverwachte zaken tegen die mij niet goed zijn bijgebleven met die oude kinderwagen heb ik bij weten nooit gereden was zeker ooit mijn oma’s heden tussen stof en grijze raggen…
wil melker16 januari 2017Lees meer >

In memoriam matris.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 977
En 'k weet: zolang die leid-star van mijn leven, Waar ooit mijn voet mij draagt, mij niet begeve, Blijft gij mijn ziel tot heil, Herinnering!…
Jan Veth23 maart 2017Lees meer >

Leven is verwondering

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 610
Haar toon is zo vol van zuivere gloed Haar ogen zo gracieus en welsprekend Mijn hart, zwart als het was, nu smekend Mijn uitgedoofde ziel schreeuwt van overmoed Haar verschijning markeert een nieuw begin Ik ren als een bezetene door mijn hoofd Het leven, ik had er al niet meer aan geloofd maar een glimp van haar verleent mij zin zin voor grenzeloze…