3836 resultaten.
Hij noemde het liefde
hartenkreet
3.0 met 22 stemmen
2.521 Je zit in mijn bloed….dat zei ze toch
Je zit onder mijn huid en ze fluisterde
de woorden zacht in zijn oor
En hij dacht dat ze over liefde sprak.
Hij las haar elke wens van haar prachtige
ogen…hij verafgoodde haar.
Nooit hoorde hij haar zeggen : Ik hou van je
Hoe vaak hij het ook tegen háár zei.…
de eerste zondag
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
771 graven
waar kraaien om zich heen kijken
naderbij
tot in mijn aardse spiegel
een rij mensen met bewaarde ogen
geloven even in zichzelf, lijfelijk
en laatst
tot plicht, vredig in zicht
het huis is rommelig en huivert bloemen
tot oude kransen
- de aarde is koud
een onverdraaglijk woud -
ik mijd verbeelding en verraad
proef het bloed…
BOMEN
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
719 Eens vond ik dit gegeven mooi
nu zie ik er doorheen
want onder iedere boom
hoe dik
hoe dun
hoe klein
of
groot
is de aarde, dus de moederschoot
dit fundament is vaak verscheurd, verdord
vertrapt
met bloed gekleurd
men heeft hiermee verkeerd geleefd
de boom is ziek
vecht voor bestaan
soms eenzaam op een hoge berg
verlaten in de zandwoestijn…
Niet Verwachtend
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
929 me heen
De zon straalt zijn warmte om mijn lichaam heen
Samen in de zee zijn wij een
Daar ben je dan de stralen van de zon brachten jou mee
Niet meer verwachtend
Wachtend
Waren wij daar samen
Overspoeld door gelukzaligheid
Raken wij elkaar niet meer kwijt
We storten ons in elkaars armen met de lemmet in onze handen
Nu vloeit ons bloed…
Ideetje
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
951 in memoriam Teddy Scholten
Een niet bepaald aantrekkelijk ideetje
Dat ons vervult met wanhoop en met smart,
Ons somber maakt, onzeker of verward
De een heel veel, de ander slechts een beetje:
Ooit slaakt een mens zijn allerlaatste kreetje
En stroomt het laatste bloed weg uit zijn hart.…
Cocon
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
511 Met z'n poten had de morgenspin
me in de nacht besprongen
met haar tranen ingesponnen
verstilde lijnen van geronnen
uren, verzonnen in krap gemeten
tijd,ongeduld bleef aan me kleven,
een keurslijf wat de toekomst bleef
verzuren waarin het bloed niet wilde
stromen om het gewicht te wegen,
verder dan de vaste pijn, verleidt
tot eerder…
Monday Bloody Monday
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
786 Hoe lang, Heer zijn wij godvergeten
maar willen we toch nog zo graag
volk van God blijven heten
hoe lang nog mogen we teren op uw Naam
zolang er nog grootmachten
en hemelfietsers achter ons staan
we veroorzaken zoveel leed en pijn
bij onschuldige en bij ons zelf
omdat we onze eigen vijand zijn
onschuldig bloed kleeft aan onze handen
U…
Marathonpijn deel II
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
745 De parels van inspanning verdampen
bij de oplopende temperaturen
van het verblekende bloed
in deze strijd met de oneindigheid
Het lijden bevrijdt, innerlijk verlangen
het lijden bevrijdt, het lijden bevrijdt!
Grenzen vervagen geestverruimend,
ik loop vanaf nu alleen
op karakter
in het heetst van de strijd.…
Zeven bronnen,
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
605 Zoek mijn mond niet
op jouw lippen, zoek
de vreemdeling voor
een gesloten poort, er
vloeit water waar licht
in gloort, in zeven dagen
waarin ik niet kon wachten
op de zeven warme harten
met ons bruisend bloed,
ontsponnen in zeven
dromen in zovele tranen
van zeven rozen, één voor
alle nachten gekozen,
ruisend langs dezelfde…
Nog op mijn lippen...
poëzie
3.2 met 6 stemmen
1.782 0 vlammen in 't verjongde bloed !
0 dorst, die 'k, nooit gelest, wil lessen !…
DE ELEMENTEN
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.870 Zal aan ons geestlijk licht
Als in een schoon gedicht,
Liefde zich huwen,
Komt door ’t oproerig bloed
Hartstocht die zingen doet,
Alles is ’t Uwe.
Aarde en onblusbaar vuur,
Adem van ’t puur azuur,
Reinigend water,
Eeuwig verenigt Gij,
Wevend aan ’t wereldtij,
Vroeger met later.…
ALS IK VANNACHT STERF
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.756 eventjes naar mij om
Let maar niet op die dovende gloed
zie nochtans de verworven rijkdom
Als alle lichtjes doven in mijn hart
schrei dan niet om wat nog resteert
Weet: De wereld lijkt slechts zwart
voor wie ’t eeuwig op aard begeert
Als ik ‘t oog tenslotte sluiten moet
zie ik dat liefde altijd blijft bestaan
Dan voel ik mij ’t geestelijke bloed…
Dooi
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.917 . -
Zij daalt in mij af,
zij gaat vurig en fonkelend in mij onder,
zij verdeelt zich over mijn aadren,
zij wordt een deel van mijn bloed.…
De overtocht
poëzie
3.8 met 12 stemmen
7.033 die door liefde getroffen is
en door het bloed overmand
die ervoer nog het donkerste niet,
diens leven verging niet voorgoed;
want de uiterste nederlaag
lijdt het hart in de strijd met de dood.
o! de tocht naar het eeuwige land
door een duisternis somber en groot
in de nooit aflatende angst
dat de dood het einde niet is.…
Kruiend ijs
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
631 paden om de
daadkracht in te lijven, slierten
wierrook waart langs vagevuur
en blinde hellegaard, dooft de gulle
lach om al té vastberaden lippen,
maakt dat ik dit niet kan verklaren,
waarom ik in de nog te tellen uren
niet mag blijven zwijgen, ongezien,
en ongehoord is niet beluisterd,
hete as wordt grijs en het eens zo
stuwend bloed…
Anarchie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 Dat hij snel zou worden afgezet en onthoofd daar
dacht hij geen seconde over na – op de grond
zou wat later zijn hoofd rollen en nog woorden
sputteren en bloed vloeien waar ervoor nog een
lichaam stond. Hoe adrem was hij geweest,
hoe slinks en brutaal alleszeggend en statig en
charismatisch!…
chronisch geil
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
834 voor vele heren een ultieme wens
u bent namelijk een uniek mens''
''van al uw sappen zijn monsters genomen
en die hebben we met veel verbazing
keer op keer opnieuw bekeken
en toen zijn hier binnen een dag,
wonderbaarlijk,
duizend verpleegsters neergestreken''
"beste Vic" sprak de dokter verder
geef mij alstublieft wat van uw bloed…
In kinderogen verloren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
586 Het zijn de gebroken geesten
in een stervende stilte
waarin het lot onomkeerbaar
zijn tinnen soldaten smeedt
Het bloed is als rode inkt
geknoeid op een wreed beschreven aarde
Blind navigeert men
richting een “nieuwe wereld”
in verwondende handen
Tussen triomfboog en kerkhof
is de scheidslijn dun
Wanneer uit geestesgloed
een allesverwoestend…
Conflict?
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
799 gevoegd
uit de specie van ongelijke bouw -
stenen,ingelegd met zweet van
het zwoegen,waar geronnen
bloed niet meer uit kan treden.…
Geur van pijn
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
664 Wat vrij leven is voor mensen,
en lucht en ruimte laat voor vogels
bestaat zich daarin vrij te wensen,
wat de oceaan is voor de scholen vissen,
vergaat in onuitgesproken woorden,
resoneert in kristallen stemmen die
voorgoed gebroken werden, naast
al het bloed dat werd verspild.…
Mijn gevoel.
hartenkreet
0.8 met 8 stemmen
1.451 En bloed.
En ik heb klieren.
Ik ben weer een dier.
Ik weet niet hoe ik moet leven.
Ik leef maar een klein leventje in mijn dwaasheid zomaar.
Zomaar een leventje.
Ik werk niet,ik lig alleen op bed,en ik spartel van angst op bed.
Ik durf de mensen niet in de ogen te kijken.
Ik ben mensenschuw en bang.…
tears from the sun
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
501 straalde)
buiten lag de dood op grote schalen
hij telde ogen, groot en ver, de afstand
gaf ze blauwe dieptes
over bomen hing de lucht in witte leegte
een thuisland aan de buitenkant
van niets
waar vruchtbaar leven sporen had
vergat een groot verweer
dat de grond al ouder was, dan stammen
ooit bedachten
weggeworpen borsten brachten bloed…
Morgenroep
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.515 Mijn van de arbeid bloed'ge handen
Hebben dit hechte huis gebouwd,
Ook deze groene korenlanden
Zijn mijne tot waar de einder blauwt.
Ik ben ze moe die verre tochten,
Slechts met ons hart als reisgezel,
Waar waaiend stof bleek wat wij zochten,
En ieder welkom een vaarwel.…
Irreëel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 verdwaasd dool ik in cirkels, onherkenbaar hier
struikelend over resten van 'n verse vechtpartij, kruipt bloed weg
achter ontelbare glasscherven die stil getuigen
straatnamen zijn onbeduidend, geuren beklemmend
rennen plots gehavende zielen rakelings langszij
opgaand in een mist van vertwijfeling
met de dood in het hart aanschouw ik een…
Winter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 De wereld schijnt wat lichter van geluid
Een echo golft langs de besneeuwde bomen
Gelach, gegil, twee kinderen onderuit
De winter is dit jaar al vroeg gekomen
Breed glimlachend maak ik de beelden buit
En voel hoe snel mijn bloed begint te stromen
In plaats van hier te staan, achter de ruit
Had ik graag aan de ijspret deelgenomen
Voor even…
Invitatie *
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.715 Proef van mijn bloed. Kom sabbel aan mijn tiet.
Geloof volop in mijn bekentenis.
Ik ben er echt.…
ALSOF EEN VRIEND STIERF
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.482 dertien weken
is hij dood, de zomer van vorig jaar
Hij had ‘t namelijk al lang bekeken
hij was met vorig jaar al lang klaar
Na de vorst was de lente gekomen
daarna scheen hij binnen te sluipen
Hitte leek ineens binnen te stromen
maar soms lichtte het groeistuipen
Zoetjesaan stierven oude bladeren
die zomer voelde zich daarom ziek
‘t Bloed…
VIJFTIEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
829 Haar jeugd werd haar brutaal ontstolen
vijftien jaar geleden door een gore vent
‘s Avonds fietste zij toen van school en
werd, naar zijn woorden, eens verwend
Haar eerbaarheid werd haar ontnomen
brutaal dwong hij haar op de bosgrond
In acht minuten roofde hij haar dromen
terwijl zij hevig bloedde uit haar mond
Vijftien jaar geleden, dat…
Liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
997 De straat
waarin
ik woon
is een drukke straat
auto's
komen
en gaan
De geschiedenis
is een komen
en gaan -
van een verschrikkelijke woede
die hakt
en bloed spat op de muren
die buiken
openrijt
De demonische grijns
die volstrekt afgescheiden is
van het wezen vrede
en van alle wezens
Een komen
en gaan
van romantiek…
JONGE OUDERDOM
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
454 De bedaagde denker heeft wijde ogen,
ziet ook de opwekkende roze lucht;
herboren bloed stroomt dan opgetogen.
Rechtgeaarde Limburgers kennen geen vlucht
uit moeite of zorgen, wat ze wel mogen:
hun wereld maken tot wezenlijke klucht.…