Alle inzendingen over schoonheid herfst

6466 resultaten.

Sorteren op:

Coming out (II)

hartenkreet
3.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.851
Nee, nu durf ik niet meer naar jou te kijken, omdat jouw naakte schoonheid mij onverbloemd onthult wat ik niet weten wil. Jij, mooie, sterke, jonge god, ach, je bent wel duizend jaar jonger dan ik: je schoonheid, wat een feest, wat een genot, om die schoonheid te aanschouwen!…
Tjoke28 januari 2007Lees meer >

Hoe Venus de ziel beroert

netgedicht
2.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 570
Ze blijft een herinnering aan de kracht van schoonheid en de belofte van liefde.…
CB11 januari 2025Lees meer >

Hyperventileren

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 832
Schoonheid en gevoel die jou verteren, verdriet en angst doet me hyperventileren...…

Venetië (I)

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.201
om aandacht bestemming vervreemd het piazza San Marco magistrale schoonheid van verheven gebouwen en blij spelende kinderen de duivenpoep-vlekken tellend op de Rialto stoffig uitgesleten treden een liefdespaar dat zoenend met elkaar de wereld vergeet…
sunset27 juni 2008Lees meer >

opgaan in het licht

netgedicht
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 662
in dit oude verbond nabij Zijn woning en engelentuinen boven een vrome, gezegende grond verzamelt zich licht in withoge kruinen nabij Zijn woning en engelentuinen wanneer de nacht het aardse heeft gewist verzamelt zich licht in withoge kruinen; zie je verborgen schoonheid in de mist (pantoum)…

Bloemen in het veld

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 750
Bloemen in het veld, zonnestralen op het zand, vergeten schoonheid van de straten. Leegte in een blik, Rotatie van een uil, Bloemen in het veld. Morgen schemer door de ramen, briesje wind over het water, Bloemen in het veld. Bloemen in het veld waarin ik wil liggen met jou, waar wij samen genieten van de schoonheid om ons heen.…

Jaargetijden

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
Het dekt de wortels die het in vervlogen tijden samenbracht en sterft er nu, alleen Ik loop langs afgesleten paden, enigszins verblind door de schoonheid van het zonlicht, dat traag door kaalgeslagen takken een nieuw, verloren, evenwicht hervindt.…
John Kroos27 november 2015Lees meer >

Eenheid scheppende werkelijkheid

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 431
Nog ben ik niet verloren, omdat een schoonheid zich door jouw schoonheid aan mij vertoont. Omdat wanneer onenigheid onze liefde mocht verstoren; deze door een wederzijds vertrouwen met oprechte vriendschap wordt beloond.…

Niet voor eeuwig

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 545
Met iets van ergernis zullen wij soms verfoeien, dat er aan onze schoonheid een einde zit tegen de klippen op. Veel belovend wordt begonnen aan wat ons leven in schoonheid kleurt, maar al spoedig rimpelen de feiten die om de vergankelijkheid van een frisheid treurt. Eens bloesemt het leven een frisheid.…

Je echtheid

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 503
zeer Vandaar voedt je hart elke dag met zonneschijn Met warmte van een zachte gulle lach En doe geen mens met woord of daad toch pijn Laat je innerlijk schijnen van dag tot dag Als je van binnenuit vrede kan halen Ziet elk je schoonheid uit je ogen stralen.…

Prille bloemen

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 569
Als mensen eens zouden beseffen hoe mooi bloemen zijn zo pril als liefde ontluikt in frisse voorjaarszonneweelde dan is iedere dag een nieuw begin, een fleurig festijn een ode aan de schoonheid die je altijd met mij deelde zie hoe ze pronken deftig en statig in het bedauwde gras glimlachend zichtbaar die vrolijke voorjaarsbloemen zo fris…
mobar20 februari 2018Lees meer >

dans van liefde

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 458
ik geef niets om dansen jij weet dat toch ook want ik heb het gezegd dat ik niet dansen kan maar nu de muziek klinkt ik jouw schoonheid zie verdrinkt de angst in mij zich in golven van passie onze lichamen verstrengelen als handen om mij geslagen ik mij door jou leiden laat komt het bewegen vanzelf jouw schoonheid warmt mij de zinnen…

Hoe zou het zijn

hartenkreet
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 874
Hoe zou het zijn als in de herfst Mensen hun armen verliezen En dat ze in de lente weer gaan groeien? Hoe zou het zijn als Onkruid niet bestond En er altijd bloemen zouden bloeien? Hoe zou dat zijn? Hoe zou het zijn als Stenen konden praten En ons alles zouden vertellen?…

Geen dolen door de morgenmist

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 526
Is geruis van vleug’len gelijk ‘t ruizen van een bladerdek de herfst niet vrezen daar er steeds ‘n voorjaar zal wezen de herfst niet vrezen daar er steeds ‘n voorjaar zal wezen.…

Licht- en droefenis

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 580
Is dit nu wat ze noemen, herfst-blues is dit nou de bekende herfst-dip dan mag ik nu wel op gaan passen want een dippie is niet niks. Dus doe maar snel de lichten aan kijk niet teveel naar buiten want herfstdip en een vette blues daar wil ik alleen naar kunnen fluiten Net als de vogels!…
Johanna26 oktober 2016Lees meer >

Herfststilte

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 777
Laat me alleen, alleen met al mijn verdriet de herfst spreekt nu alle talen van de koude eerst bevriezing, dan het loslaten in stille eenzaamheid.…

De Kersenpit

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 23
trekt zijn koper over het groen wat zij niet behoudt, wat hij niet verwerft rijpt onder de herfst tot de winter het erft.…
silann Nara29 oktober 2026Lees meer >

De beeldbedenker

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 526
De beeldbedenker die vorm geeft Aan gedachten die zo maar opkomen Als de taal met woorden en klanken Te kort schiet, het volledig af laat weten, Die een zilveren spiraal maakt Die tot in de hemel reikt, En de diep doorleefde druppel door hem Gehouwen uit doorzichtig albast Dat met zijn gefilterde licht In de voren van moeder aarde…

Aangeraakt door de wind

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 922
Plots wordt zijn zachte lach even geraakt door de wind lijntjes in het vermoeide gezicht lijken te vliegen angst en onzekerheid staan te lezen in zijn donkere ogen vertalen openlijk verwarring in diep verborgen gedachten al is de lente laat zijn passen in de regen gaan niet meer alleen gevangen door die andere lach is de herfst dit…
metha7 augustus 2005Lees meer >

De Vier Jaargetijden

hartenkreet
2.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.242
In de lente ben je als een kwetsbare bloem die openbloeit onder de eerste zonnestralen In de zomer ben je als de wind die zachtjes de bladeren van de bomen streelt In de herfst ben je als dat ene blad dat het langst aan de tak van de boom blijft hangen In de winter ben je als een sneeuwvlokje dat rustig uit de hemel komt gedwarreld…
Luk28 oktober 2002Lees meer >

HERFSTBELOFTES

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 826
Verkleumd in de nerven van mijn blad na blad dwarrel ik met de herfst gevangen in het zuchten van het najaar val ik weg steeds verder te moe om te houden wat ik had uiteen binnenin schrijf ik herinnering in hout uit een nieuwe ring die verhaalt over zon en warmte en betere dagen onderteken ik met nieuwe beloftes…

HOME SWEET HOME

hartenkreet
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.391
Het regent buiten en het wordt al fris, Die kille herfst is echt geen kattenpis. Met koude spieren meppen doet flink zeer. Nee thuis, met pils erbij, daar sla je haar Toch veel geriefelijker in elkaar? ...huiselijk geweld in vier jaar verdubbeld; geweld op straat daarentegen neemt af...…
Hans Mooi1 oktober 2004Lees meer >

De Kern

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 822
Aan de binnenzijde droom je niet er is geen donker licht niets kleurt alles daar is zonder beelden los of houvast geen tussenbeide Hier is de kiem, zaad van het ontstaan de oorspronkelijkheid van ontspringen zomer, winter, herfst, lente zo zo van alle dagen stroomt leegte vol Uit alles tot niets, komen wij tot gaan in visa versa dromen…
Irmgard15 maart 2007Lees meer >

Hoe het leven tegemoet te treden nu je ouder wordt

gedicht
3.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 7.615
In de herfst vang je minder licht dan 's zomers, en 's winters nog minder. Waarom tekeer gaan? Nee, met bescheiden animo en, is die niet meer beschikbaar, versleten bewegingen. Besta ik straks niet meer, kan ik alsnog gaan huilen --------------------------------- uit: 'Voortgangsverslag', 2005.…

Elfjes suite 2008.06

netgedicht
2.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.274
In de herfst van ons leven vallen onze haren en wijzelf! Ze is een dame die uren op het toilet doorbrengt kakmadam! Haar vriend vermaakt zich ook vele uren op het toilet pleeboy! De mens verdwaald in de woestijn moet leven van cactussen AU!!…

Bevroren rood

netgedicht
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 678
neem mijn winterrozen bevroren rood met druppels koude dauw ik heb ze voor jou uitgekozen omdat de herfst niet rijpen wou haalde me open aan de dorens in het plukken van jouw bloem mijn bloed vloeide in het warm herkennen van de kleur van toen ik hoop dat zij zal bloeien in het ontdooien van haar pracht de vorst zal overgroeien…
wil melker22 december 2006Lees meer >

de nacht ervoor

netgedicht
3.7 met 24 stemmen aantal keer bekeken 784
een beetje vreemd wanneer ik bladeren knip uit de herfst, zwart rondom kastanjebomen. niemand vraagt naar lege armen of waarom ik ver van licht versteen, traag in donkere bolsters. de hond sterft met een vloek nu ook de zomer is verdwenen; jij schoof de ogen dicht en sloeg de mijne blind. hij was onschuldig in zijn spreken.…

Alleen

hartenkreet
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.922
Ik ben de zon, Die met warmte naar jou kijkt, De maan en sterren, Aan de hemel Ik ben de wind, Die zachtjes jouw naam fluistert, De roos, Een bekende geur Ik ben de regen, Die jouw tranen weg wast, De herfst, winter, lente en zomer, Allen in èèn Ik ben degene, Die altijd achter jou staat Jij bent, Nooit alleen…
Saskia27 januari 2006Lees meer >

wordt nooit een zomerkind

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 690
weer sterft een ochtendblad in kou van winterwind het voorjaar al besproken wordt nooit een zomerkind in pril ontluiken groende het door ochtendzon maar'savond vroor het juist streng buiten we nevelden en koesterden haar blad dat ook een gouden herfst voor zich had maar niets mocht baten zij heeft alleen haar knop…

Elkaar geoogst

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 631
ik geef je een bloem nog altijd in de knop het groen tiert welig mag die nog even in je handen bloeien of geven we het op jij kent de kleur en ik de geur in samen bloeien ik opende de zon in de eerste lente die jij won we hebben eindeloos gezomerd elkaar geoogst maar nu het herfst wordt blijkt winterslaap een schrale troost…
wil melker3 november 2006Lees meer >