5045 resultaten.
De perfecte man.
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.742 Jouw lach
Kleurt een grauwe hemel,
En brengt woeste golven tot rust
Jouw aanraking
Ontdooit bevroren harten
En brengt warmte in elke hoek
Jouw stem
Voert de stilte weg
En brengt klank in gedachten
Jouw ogen
Bewegen bergen heen en weer
En voeren de wind steeds verder weg
Jouw lippen
Bloedrood als de zonsondergang
Laten mij sidderen…
Villa Hadriana
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.256 Resten stucwerk hier en daar
vertellen met gebarsten stem:
"dit was een keizershuis,
met alle bouwvallen rondom
in 't weidse heuvelland".
'k Meen Caesar te ontwaren
met zijn nobel en schoon gelaat,
getooid als legeroverste,
die zal vragen naar mijn reizen.…
fluistert een klein dissonant
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
702 ik raakte je hand
in een streelzacht
ontwijken, je ogen
lieten me blijken
dat mijn liefde je
niet langer brandt
nog is je stem als
een veld vol met
bloemen, in de
melodie die ik proef
in je zoenen, fluistert
een klein dissonant
afstand in voelen
je lach is nog open
maar onderhuids
merk ik, wat tonen, in
harmonie gaan bedoelen…
liefde
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
1.952 aanbouw
Nog nooit zonk ik zo diep
In de ogen van de mens
Nog nooit was mijn liefde voor iemand
zo intens
Nog nooit heb ik van iemand zoveel gehouden
En nog nooit heeft mijn gevoel Zolang stand gehouden
Jij bent mijn levensdoel
Mijn hele hebben en houden
Jij bent mijn geluk
Het beste wat mij is overkomen
Ik zie je in de wolken
hoor je stem…
Mantra van mijn ziel
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.006 De stem van het mangrovebos
lispelt steeds haar oude lied
als een mantra door mijn ziel
in ‘n branding van verlangen
spoelt ze al m’n zorgen weg
als ik toegeef en moe zeg:
ik kom naar huis…
misschien al morgen
Want ik ben het moe
jouw lokroep aan te horen
elke dag….,elke nacht
och, ik weet dat jij niet stopt
met roepen dat je op me wacht…
klinkt de branding
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
1.118 ik wolk weer
in mijn kleuren
schilder bloed
uit open wond
op je lippen
proef ik geuren uit
een frisse morgenstond
je haar drapeer
ik als een lente
op het doek
in je hemels-
blauwe ogen
speelt de zon
de zomer zoek
je stem blijkt
een verrassing
waait met
alle winden mee
in haar diepste
ondertonen klinkt de
branding van de…
te veel
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.939 ik voel de brok in mijn keel
de snik in mijn stem
nog even en het word me teveel
ik heb geen rem
laat al mijn gevoel naar boven komen
ervaar het oprecht
voel weer de pijn door me heen stromen
nadat je je laatste woord hebt gezegd
waarom moet ik nu weer huilen?
is het verdriet dan nooit op?…
Pap...
hartenkreet
4.4 met 17 stemmen
2.880 vaak kijk ik niet naar boven,
omdat ik wat vragen wil,
jij gaf altijd antwoord,
op mijn vragen blijft het stil
Hoe vaak op een dag bedenk ik,
dat ik je wat zeggen wil,
heb van alles te vertellen,
diep in mij daar is het stil
Hoe vaak op een dag hoor ik,
dingen die jij ook zeggen zou,
maar wat ik hoor dat is een ander,
het is niet de stem…
Heimwee 6 maart 2004
hartenkreet
4.0 met 16 stemmen
1.135 het gaat nu over ons gemis
daar scheen de zon en hier
verschijnt de grijze mist
een nevel die me koud bedekt
de haren nat, glimmende huid
ik hoor hoe je stem verlegen
aarzelend klinkt, me roept
met een zachte, tedere lach
ik hou mijn handen op mijn oren
verdikke ik wil je niet meer horen
vanmorgen toen ik van Waasland
vertrok om boven…
Ik vind je lief
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.286 Jij daar met jouw ogen vol pret
die brutale maar o zo lieve blik
ik kijk naar jou en het is net
alsof ik door mijn knieën knik
Jouw lach is als dons op mijn ogen
iedereen heeft ineens jouw stem
mijn temperatuur zal spontaan verhogen
als ik jou zachtjes in mijn armen klem
Sorry, ik kan er echt niks aan doen
misschien schrijf ik je wel een…
het zijn de uren
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
1.971 weer
de vragen
die zij stelt
elke week weer meer
de tranen
die hij liegt
zijn woord
dat steeds blijft steken
haar hart
dat hij bedriegt
en op den duur zal breken
het zijn de keren
dat hij belt
zonder iets te zeggen
de ring
die steeds meer knelt
wat valt er uit te leggen
de lakens
die hij deelt
met haar en te veel anderen
zijn stem…
Een Melodie Van Bang Zijn
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.362 Mijn hart huilt een droevige melodie
een melodie van bang-zijn
Mijn opgekropte angsten
en allergrootste hartenpijn
Ik schreeuw het uit naar God almachtig
ik roep heel hard, mat luide stem,
want 'k ben nu alleen in huis,
en al mijn wanhoop stuur ik Hem
Oh, God, spaar toch mijn lieve moeder
ze ligt in't ziekenhuis
en heeft het zelf denk…
Het moet niet regenen in een kleine stad
gedicht
2.6 met 66 stemmen
15.873 De regen is een klein en sluipend beest
Dat door een zijmuur in de vesting dringen kan
En stem krijgt en dan zachtjes fluistert van
De impotente minnaar die het leven is
En dat wij naakt staan en in duisternis...
Het moet niet regenen in een kleine stad.…
Zoontje
gedicht
2.6 met 51 stemmen
25.879 Elk slaapliedje is een proloog,
een hoge stem die gaten
in zijn hoofd zingt. Slaap
bolt de rokken van het huis.
Het nest zwalkt als een schip.
Hij beeft, hij hangt aan aarde
die zijn handen, grijpmachientjes,
vogelklauwtjes, kneden
uit de takken van de lakens.
---------------------------------
uit: 'Hier is de tijd', 1998.…
Platonisch
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
670 je voelen zonder
aanraking enkel een
blik die mij met
de kracht van
een elektrische impuls
meer liefde en warmte
schenkt dan lichamelijke
passie ooit
je zachte stem die
zingt van verlangen
in een melodie van
hunkering naar liefde
elke vezel van mijn lichaam
meer en dieper streelt
dan een hand ooit reiken zal
het houden van
nooit…
Haar geur wordt alles
gedicht
3.1 met 30 stemmen
14.564 Iemand zal later, precies op dit moment
wellicht, met niet onvaste stem, zeggen
dat ook wij onze tijd hebben gehad.
Zoals afgesproken.
-----------------------------------------
uit: 'Zijn opkomst in de voorstad', 2000.…
Gouden glimlach, zee van licht
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.659 Haar gouden stem maant me haar te vergeten
en haast te maken een ander lief te vinden
haar glimlach lijkt er geen doekjes om te winden
ik weet nog hoe ik naast haar heb gezeten.…
het warme laken
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
756 weent
bij het vroege opstaan
van een verleden etmaal
en onverteerde gedachten
voortschrijdend worden uitgebeend
tot een rusteloos verhaal
dan schuif ik ze niet opzij
die doeken voor de wereld
het zal zeker niet helpen
in mijn verwarring
ruimte te scheppen
of droge tranen te stelpen
kruip maar terug
onder het laken
zucht een stem…
Zelf
gedicht
3.8 met 21 stemmen
9.995 Geen mens hoort de klank van mijn eigen stem
en wat ik zeg blijft het armzalig verslag
van het binnengesprek dat ik eindeloos voer,
en ik herken mij niet in het tegenwoord.
Maar soms als ik schrijf en mijzelf vergeet
komen woorden die zeggen wat ik zocht.…
EXCURSIE
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
759 haar stem klonk luid en vreemd verbogen
er hing iets om haar nek, ze was een buik-
spreekpop, die als een pratend doorgeefluik
vertelde over schepen, over dogen
het was niet waar, al was geen woord gelogen
maar zij genoot alleen het vruchtgebruik
van wat geschonken werd uit deze kruik
en debiteerde slechts ons onvermogen
het zonnetje brak…
Zetelen
hartenkreet
4.5 met 16 stemmen
1.611 De zilte lucht van
de wilde zee vervult mijn verstilde
gedachten met zekerheid
Jij bent hier het drijfzand
waarin ik mij graag laat verglijden
ik laat me verstrengelen
Me toegewijden
Het schuimkopwater bruist door
mijn oren, zo ook
jouw streelzachte stem
de schuilduin is van ons,
fluisterduinstiekem
Koesterknuffelend vertoeven…
De liefde verklaren
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.221 Een stem, een ziel, een stil verlangen
en wat dit met je doet;
bekoring om aan veel te hangen,
een kind dat je blij groet.
Een plaats waar hevig wordt gevochten,
een plek waar 't stil is, nacht,
een lot dat draait in vele bochten,
een mens die antwoord wacht...…
Pallieter (bij een schilderij van L. Laagland)
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
816 Jij draagt niets dan je zonnebloem
maar daarmee ben je rijk;
ik die zoveel het mijne noem,
voor hebzucht vaak bezwijk,
ik zie je stromp'lend verder gaan
en voel weer wat ik mis:
het lokken van de stem, verstaan
in waar geen droefheid is
omdat zo hevig geel het veld
de oogst draagt van de vrede.…
Oud land
gedicht
3.4 met 9 stemmen
10.489 De zon gaat schreeuwend onder en
mijn stem slaat op een venster stuk!
----------------------------------
uit: 'Op het nachtslot', 1985.…
Droom vergeten horizon
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
1.531 En je weet, donderwolk
we horen jouw stem nog
tijdens nagelbijten van tijd
die jou geen dode ziel verwijt
trouw strelen trillende snaren
dragen tussen benen geen beelden
of onder zwijgzame metaforen
tillen handen doorzichtig zand
een nooit vergeten tastbaar ooit
in het afleiden, heen dragen van herinneren
de zee vragen, tijdens het bos…
zielig
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
630 alles stroomt
asfalt lucht en blik
auto’s rijden in een kooi
van felwit licht achter
een beperkte wereld
ze hebben ook rode lampen
en knipperen seinen
groeten zonder inhoud
lezen blauwe borden
stoppen bij gele praatpalen
bij mechanisch ongemak
dan zie je opeens mensen
die daar toch niet horen maar
luisteren naar een verre stem…
Wee mijn gebeente
netgedicht
4.2 met 26 stemmen
1.000 de kilte van de straat
ijzelt in mijn botten
gaat met steken door mijn lijf
en op mijn brillenglazen
beslaat het warme vocht
waarin ontsteltenis een uitweg zocht
de kou in een bekende stem
ontneemt mij de balans
en ik verschans mij ijlings in het thuis
van een weldadige herinnering
aan warme woorden van begrip die mij
tot in de tenen…
Haar hand
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.226 Nog een paar minuten slechts
Zijn stem klonk hees
Zij kon niet meer dan knikken
Hun houding schuw en angstig
Hoe kon zoiets hun leven vullen
Dagen geteld en wisselend van kleur
Dankzij doorschijnende schaduwen
Gestalten werden kleiner
Overlopend van welwillendheid
Troebel vuil water
In stinkende tonnen
Daar werd hij woedend van
Het werd…
Grond
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
620 Beweeg me onder regen
smeekte je met een hart
in jouw stem leefden spoken
die hartstochtig naar de aarde
roken, moest verboden worden
woorden het liefst zonder klank
en niets is anders dan de leegte
een echo van leven,
de door God gegeven dank
leefde in de tussenwegen
sprak je van moraal
en hield mijn ziel
daartegen,
sloeg de wind,…
Tabula rasa
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
771 het antwoord mist een stem
van buiten komt geen teken door…