3179 resultaten.
gezichtsbedrog
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
868 Een stroom van volk om de stadswallen
De zon, een zwevende bal,
Die blaakt op haar hoogtepunt
Die bloost in haar gebogen val
Brandt in mijn rug
Aan de slotgracht staat een schilder
Wijdbeens maar wankel
Aan een burcht, een torenwal
Hij zoekt de stoere lijn
Hij wordt door verwachtingen gewurgd
De boa die de greep verstrakt
Een sluimerend…
De Tegenstander
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.089 De prins der duisternis
gezeten op de stroom van onze gedachten
trekt zegevierend
rond.
Hem werd de scepter gegeven
over het aards paradijs;
dat verworden is tot een stinkende poel
van streven en hebzucht.
De duivel
dansend op het graf van onze ziel
sleurt jubelend de joelende menigte
in zijn eindeloze val mee.…
dromen en demonen
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
1.673 haar kijken
en zeg haar “niet wenen”
“ik ga heus niet dood”
bedriegende dromen
maar zo realistisch
mijn rust en mijn nachten
worden verstoord
vliegen demonen
schijndualistisch
ontwakende krachten
zwetend vermoord
mijn lakens doorweekt
van angstige dromen
met ogen geopend
staar ik je aan
mijn kleur is verbleekt
door tranen die stromen…
Etretat
netgedicht
2.8 met 25 stemmen
3.757 kleuren buiten de deur wiebelen
plastic strandslippers ballen waterpistolen
toeristen waar de naam kortom vredig is:
Etretat
Maar voorbij baai en bakens promenade
casino voorbij ook het laatste hotel met
het waarschuwingsbord interdit au public
waar geen vlieger meer opgaat vliegeniers
niet meer landen (Coli et Nungesser)
waar de stroom…
Kantoormagie
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
6.491 De perforator staart me
als een papegaaitje aan
terwijl de meetlat de
post-its net heeft verslaan
Stekkers en veel draden
voorzien het scherm van stroom
Mappen met stalen beugels baden
in papier zo wit als room
De hoorn vleit zich in de
schoot van de telefoon
De kronkelende witte navelstreng
vereeuwigt hun amoureuze toon
Metalen klemmen…
Goden van de liefde
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.072 Geest van de wind beteugel je kracht
zodat je stem door het gras zal fluisteren
en lispelend vertelt van alle wijze verhalen
die je meenam vanuit het verre dwalen,
mijn wachtend oor zal open luisteren
Geest van het water beroer mij zacht
laat je ziel door mijn lichaam stromen
geef me de diepte waaruit jij geboren bent
zodat mijn hart zichzelf…
Éénrichtingsverkeer
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
959 Maar ik blijf op het beste hopen
Ik zal over deze met doornen bezaaide weg lopen
Met vallen en opstaan kom ik eraan
Mijn trots en eigenwaarde heb ik allang laten gaan
Angstig kijk ik een keer om me heen
Het is hier zo verlaten, ik ben helemaal alleen
…En de nacht is koud en zwart
Deze reis is moeilijker dan ik dacht
Moedeloze tranen stromen…
Tsunami
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.288 ruwe schatting van vermisten
Lijken met een uitgewist gelaat
De vloedgolf
Zoog ze bulderend mee
Spoog ze sissend terug
De pers knaagt aan de kluif
Het dodental verraadt zo weinig mogelijk
Van de rouwkreet van de weduwe
De zondvloed van verbeten tranen
Het radeloos gebaar
De kramp die zich binnenin vertakt
Dan komt er een verenigde stroom…
Door de dalen
hartenkreet
4.3 met 19 stemmen
1.049 Als de stromen mij dan van daar brengen
tot waar ik de liefde niet versta,
ben ik geworden tot een stuk metaal
dat de schoonheid van de zon weliswaar weerspiegelt,
maar nooit ten volle kennen zal.
Weg met de dag waarop ik werd geboren!
Ik ken geen rust, geen vrede.…
En dit wilde ik u zeggen...
poëzie
3.0 met 20 stemmen
4.226 En 'k voel en voel dat eeuwig stormend bloed,
in brede stroom door 't trillend lijf gedreven,
d' onsmachtbre drang van 't immervol gemoed.
Mij lokt, met vreugde en smarte, 't ganse leven:
ik ben geen dromer; 'k tracht naar daad en strijd
en heel mijn wezen haakt naar werklijkheid.
--------------------------------
uit: Verzen (1918)…
Zwolle IJsselbrug
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
996 De uiterwaarden staan nog
onder water, tot aan de zomerdijk:
een enkel baken steekt omhoog
en vertelt de vroege zeilers,
waar de sterke stroom
ondiep en verraderlijk is.…
gebroken hart
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.393 Door ons dochtertje zal ik
nooit van jou loskomen
maar mijn tranen zullen
stoppen met stromen
Ik zal troost vinden
in de pijn
Ik zal er niet meer
voor jou zijn
16 jaar gaf ik jou
van mijn leven
Nu zal ik jou
niets meer geven
Ik zal deze strijd
gaan overwinnen
wat rest is
opnieuw te gaan beginnen
Voor het eerst alleen
Mijn hart…
een simpele liefdesballade
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
1.659 op de tekens
die tussen aarde, hemel
een God mij schreef;
de wind zingt mij jouw lied
en met de regendruppels
bonst luid mijn hart
op blauwe hemelpoorten
ik bind om jou
onzichtbare koorden
een liefdesband uit woorden
en stuur met zonnestralen
lichten in de nacht
de vissen leer ik praten
een zee van minnewoordjes
die ‘k met de stroom…
Moederangst
poëzie
3.3 met 12 stemmen
2.941 Zij zag het wiegje op de stroom,
Gelijk een schuitje drijven;
Dat zag zij in een nare droom,
Het hart vol schroom,
Zij voelt haar bloed verstijven!
Waar of ze 't nu nog wedervindt,
Haar zo op eens ontnomen?
Een prooi aan 't water en de wind,
Hoe kan het kind
Aan zulk gevaar ontkomen?…
KIND VAN DE ZEE
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
988 De golven slaan om,
de kracht is overweldigend
overdenderend en overdonderend
Ze sleurt je mee
en laat nauwelijks los,
verstrikt in haar verzuigingskracht
Opgewonden en vol angst
laat je je weerloos meevoeren
in haar grootsheid
Je voelt het tij keren
en trappelt tegen,
haalt adem tegen de stroom in
Je wilt onnadenkend blijven
waar…
Vrij gezellig
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
6.941 (terwijl ze feitelijk de was moet strijken)
Haar tranen laat ze vrijuit stromen
tijdens de STER belt ze met een vriendin
verheugt zich op wat nog gaat komen
pakt nootjes tussen twee programma's in.
Ja, ze heeft echt genoten. Nu naar bed.
Wanneer hij thuis komt slaapt ze al half.…
Tralieliefde
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
1.439 Misschien was het gewoon de zon, die ons bloed
sneller deed stromen. De weerkaatsing van het licht
in jouw ogen, groen of zwart; ik weet het niet.
Ik zag met mijn hart en mijn hart is kleurenblind.…
Lente zit in de lucht
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
1.002 Lente zit in de lucht
Wolken lijken blijer
De wind waait met een zachte zucht
Lente zit in de dieren
De dagen worden langer
Vogels vliegen samen hun vlucht
Lente zit in de bomen
De zon wil vaker schijnen
Knoppen springen open in de laatste koude nacht
Lente zit in de grond
Wortels gaan weer groeien
Voelen het water dat weer stromen…
Voorbij juni
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
2.411 grind hoor ik niet meer, wind slaapt
en innerlijke rivieren stromen niet
in het land zonder geluk en zonder verdriet
zie, afscheid die ik van ons afscheid nam
als afstand van onze afstand en zo doofstom
zelfs voor de stilte van mijn vriend
maar zijn hemelse mededogen dat leert
gezegend zijn alle onbeantwoorde vragen
zoals momenten toen wij…
Shiny shorts
hartenkreet
4.4 met 34 stemmen
5.200 haar spieren
achterover glijdend in het zand
plakkend aan haar lichaam
zwetend van verrukking
Adrenaline brandt
Sierlijk drijven de druppeltjes
langzaam van haar romp
tegen mijn boezem glijdend
Tongen klevend als magneten
langs elkaar wrijvend
als bliksem gelijdend
Haar billen dichtknijpend
voelt ze de gloed
richting haar kruis stromen…
Wereld van verwarring
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
668 misbruikte kind
is de kleine speelhut nu een zwarte holle leegte
scherpe geur van verschroeide geweerlopen
ontlasting, urine, door angst losgelaten
in duister ontsnappen, de duivel naast de dood
draait het kind nu de kast weer de muur toe
zoveel vergeten liefde, zoveel wreedheid ontplooid
in het tengere gestalte, waarheid trillend
stromen…
Garoet bij Nacht
poëzie
3.7 met 9 stemmen
2.855 Damars, ketapangbomen zijn angstig saamgeplet,
boven wat men hoort stromen, tot een kompakt boeket.
Daarachter zijn de bergen versmolten met de lucht
en wat zich moest verbergen is lang daarheen gevlucht.
Het dorp is hier gebleven, vervaald en uitgespreid.
Geloof toch aan het leven, het heeft ons soms verblijd.…
Den Haag ontwaakt
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
577 schuift gordijnen open
rond haar benen wervelt de poes
harig en behaagziek
ze doet het raam open
en de morgen frisheid
streelt haar wangen en ogen
beloftevol speelt
een zachte fluister van de wind
door lokkend haar, nog ongekamd
ze had wat dromen
in de nacht
ze heeft wat dromen
in de morgen
maar voeten aarden
en ze laat het leven stromen…
vreemd toch
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.281 De stroom
neemt hem mee en dan...hij wordt nooit meer
gevonden. Dat is gek maar nog gekker dat
hij daarvoor helemaal nooit heeft bestaan.…
Waslijn ?
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
539 Geketend aan het prisma van
voortschrijdend inzicht,uit de
plooien van het bewustzijn stromen
tranen naar de horizon, worden
residuen van eigenwaarde uit het
duistere slib gezeefd, gebleekte
schuim van de blauwe oceanen en
de dartele dolfijnen van de dromen.…
Osmose ?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
466 Totdat je die weg verlaten moest,
dauw gedempt op aangeboren spiegels
van de ziel, het was een nieuw gezicht
te zien, een schoonheid die geen twijfel
overliet van kwetsbaarheid, de
beeltenis van een aarzelende osmose,
wat stromen ging in een gedicht, een
vrij gebied onttrokken aan de strijd,
ongeremd waarmee je uiteindelijke
schaduwen…
PAPA
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
873 gelijk het kille weer vandaag
giert de storm om mijn hart
op deze dag van jouw sterven
stromen emoties over
want dit is de dag 17 jaar geleden
waarop jij vleugels kreeg
en door het venster
van ons ouderlijk huis
naar buiten vloog
herinner ik me elk jaar weer
hoe ik dicht naast je was gekropen
en jij jouw laatste woorden
tot mij sprak…
Wij hoorden 't laatste zuchtje glippen
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.270 En daar begon de stroom te vloeien,
Die 't licht voor ons verduisterd heeft,
En die niet eerder zal verdrogen,
Voordat de Dood ons hem hergeeft.…
Metamorfose
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
577 reis
over daden en dromen
dalen en zomen
Hier zo ver vandaan
kwam ik in een adem
en een zucht
gedreven in een stilte oceaan
badend in een zwoele vlucht
-ik wil mijn gedachten koersen
vooreerst het voortgaan mij bezwijkt-
(hoe anders de manen mennen
van paarden
het briesend herfsttij gedwee )
Maar laat er al mijn
wilskracht stromen…
Turijn - Milaan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
589 vanuit een half glazen geleide bolide kijk ik naar de koude kant
betonnen wormen kruipen over zwarte paden - met witte streepjes
ze zijn al gevuld met stromen heersbeestjes
doorhangende lijnen spannen van paal naar paal
naar paal, de grond is bevroren wit
laagjes water plaveien hun pad naar de Po
altijd vooruit altijd lager
van glinst’rend…