2904 resultaten.
De wet van het web
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
406 Maar daar, in het rijk van nullen en enen,
waar ogen niet kijken en stemmen verdwijnen,
heerst een wereld zonder geboden,
een koninkrijk zonder verweer of terrein.
Geen agent op de hoek, geen rechter die weegt,
geen hand die het kwaad uit de schaduw beweegt.…
Voor een hart
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
505 Het licht van vervlogen dagen werd bleek en
dun, en zocht beschutting in schaduw, wachtend om te verdwijnen.
Aan de veranderlijke horizon
verschijnen er andere harten: beloften en
momentopnamen op lange termijn. Het verleden reikt
nog eenmaal een herinnering aan, tot tranen stromen bij het we(d)erzien.…
Bittere fles
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
256 Ik heb zo vaak geoefend in verdwijnen
dat het een vaardigheid werd.
Ik vraag niet meer om vergeving.
Ik heb geleerd niet te storen
wat mij vervangt.
Ik vraag om ruimte.
Iets groter dan deze kamer.
Iets sterkers dan mijn angst.
Maar gewoonte werkt traag en grondig.
Je schenkt bij zonder haast.
Nog één, zeg ik.…
Trumps zege
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
260 Het falen ervan was hij vergeten,
Net als Afghanistan en Irak,
En als grote vriend van Israël,
Overtuigde hij Trump heel snel
Mee te gaan met Netanyahu’s wens
Om na het afslachten van de Palestijnen
Nu de Ayatolla’s en de Nationale Garde
In Iran van d’aard te doen verdwijnen.…
Tussen de adem van de dag
netgedicht
1.7 met 10 stemmen
360 In de middag breekt een zachtheid door die ik niet stuur,
een herinnering aan wie ik ben wanneer ik niets moet,
en ik laat de wereld even los om weer te landen
in het dunne evenwicht tussen voelen en verdwijnen.…
De nachttrein
netgedicht
1.5 met 17 stemmen
315 Achter glas lossen velden op
in diepe schaduwen; lijnen verdwijnen tot een voorbijgaande fluistering.
Binnenruimte vult zich
met gedragen rust; lichamen wiegen
mee op het trage spoor. Gedachten worden donker
van toon, rekken zich uit in het ritme van een nacht die openvalt.…
Tussen vogelgezang en wind
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
536 Avond over riet
een zang verdwijnt in de wind
duinen ademen
Onder een bleke lucht,
waar vogels zich verliezen boven het
gras, luister ik naar geluiden die niet haasten maar
langzaam verdwijnen in de open ruimte tussen hemel en aarde.…
Waterig
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
392 Nu vloek ik zachter
als de kleuren gaan,
en zie door verdwijnen
een geheel ontstaan,
wat vervloeit
verdwijnt niet uit
de tijd,
het leeft voort in
een nieuwe samenhang,
misschien mijn kern
of nieuwe identiteit.…
Je weet nooit
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
201 Je denkt dat woorden verdwijnen.
Dat ze verdampen tussen koffie, haast,
een vluchtige lach, een gewone dag.
Maar ergens
blijft een zin liggen,
stil en scherp,
een vonk
in de zak van iemand
die het vuur allang vergeten was.
Een opmerking.
Een groet.
Zo klein,
bijna te licht
om gewicht te hebben.
En toch.…
De nazomer in mij
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
270 Nazomer houdt mij met haar
zachte gloed waarin afscheid nog niet spreekt,
tegelijk voel ik hoe alles wat mij raakt dieper binnengaat,
hoe het verdwijnende licht in mij blijft als iets dat nog lang zal gloeien.…
De sieraden van de herfst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
75 Maar hun aanwezigheid is breekbaar en vluchtig,
slechts voor even zijn ze de parels van de natuur,
totdat ze geruisloos weer in de grond verdwijnen
en enkel de herinnering aan hun pracht achterlaten.…
Intieme kameraad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
494 Was de maanspiegel alleen in een droom,
om alle illusie te laten verdwijnen?…
KASSA!
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.542 Desillusies vormen het aperitief,
koersplannen verdwijnende regenbogen.
Energiekosten compliceren bij verhuizing,
nota’s van water door vocht onleesbaar.
Vloeken kerkverschillend verdraagbaar,
overlast van buren bij kleine behuizing.
Deelname met opties, inleg van anderen,
vermindert uitkering, tast vertrouwen aan.…
Tijdsgreep
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
938 blijkt de euro eindelijk toch
't dubbele van een gulden waard
kun je nog eens touwtje springen
met je overleden zus
proef je weer de zachte teerheid
van je allereerste kus
aaien oma's warme handen
langs je koud geworden wang
zijn er nergens meer geweren
en is niemand ooit nog bang
tussen zon en maan
grijpt het leven je weer vast
en verdwijnen…
Evenmin raken klanken kleuren, ontheemd leef ik .....
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.180 struiken
die blijvend groen
kleuren
naast jou is nog een
ruimte te huur, ik kijk
naar de omgeving
iets staat mij hier
tegen, voel mij
ontheemd
kleuren lopen over in
sombere getallen, gekerfd
en gebeiteld af en toe
gebarsten, schreeuwen
geleefde jaren mij toe
“leef”
het zandpad telt geen
voetsporen meer, stappen
verdwijnen…
Sardana
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.381 De flabiol zingt over het plein
in dartele dansende grillige lijnen
de babbelgeluiden van mensen verdwijnen:
een tik op de trom en daar is het festijn.
Het plein lijkt nog leeg in dit nieuwe begin
met zitjes van mensen in franjes van kleuren.
En rondom de leegte zijn klanken en geuren
een kind loopt er waggelend rond, middenin.…
Lieveke
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.277 Dit gevoel doet alle twijfels en pijn verdwijnen,
en doet alle onzekerheid met de minuut verkleinen.
Voor mij ben je super, zo speciaal,
maar deze droom,dat gevoel is het helemaal.
Niemand heeft mij ooit dit gevoel gegeven,
zonder jou zal ik deze imtimiteit ook nooit meer beleven.…
Sudden Death
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
901 Uw eventuele vooroordeel zal snel verdwijnen,
Heus het zijn geen gewetenloze zwijnen.
Het zijn naar de mening van mij,
Dieren voor ons aller begrip, Ze maken mij erg blij.
En zeg nu toch eens eerlijk,
Van wie was eerder die oceaan?…
NS Nieuwe Stijl
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
1.089 Ook op de stations (hoorde ‘k seinen)
Gaan de Dames en Heren verdwijnen;
NS heeft bedacht
Dat —de nood ongeacht—
Ook die service nu drastisch moet lijnen.
Dus wilt u ’t reizen drooghouden:
Ga dan niet met NS naar Abcoude.
NS heeft gemeld:
“’t Kost teveel geld
Om toiletten nog proper te houden.”…
voor N.F. negen wetten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
541 zittend op een verweerde bank
lees ik, keer op keer,
een gedicht van weinig woorden
terloops kijk ik op
vier zwarte zwanen staren me aan
niet in staat tot bewegen
versteend door een wurgende angst
het is hun nabijheid die me beklemt
wanhoop maakt zich van me meester
ze sluiten me in
ze zullen verdwijnen
de vijver lonkt
of honger verleidt…
Een gouden dag
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.254 Zijn voetstappen achter hem
verdwijnen door de warmte
die de zon nog heeft in oktober.
Hij geniet van de stilte vandaag.
De zon en de bijna onzichtbare rijp
schrijven een handschrift
die vandaag in zijn hart staat
gegrift op die stille herfstdag.
Bomen pronken met hun kleuren.
Akkers kristalliseren door de rijp.…
Selene de maangodin
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
2.241 bezoekt ze haar geliefde als hij ligt te slapen
Selene, zus van de stralende gouden zonnegod Helius,
getroffen van verliefdheid door de slapende Endymion
stipt zijn ogen aan met magische maandruppels
zodat hij eeuwig zal slapen
Selene, de bescheiden schone met vijftig kinderen,
kijkt elke nacht neer op haar minnaar
haar maandelijkse verdwijning…
Op een zachte luchtstroom
hartenkreet
3.4 met 18 stemmen
2.262 emotierijke pianodeun,
Een trage bastoon,
Een gevoelsvolle akoestiek
Blauwe neon-stralen
Snellen over de mensenmassa
Eén keer per seconde
Vallen ze op de jonge vrouw
De in zwart geklede blonde
In tijdsvertraging dansend
Haar hoofd in haar nek
Zachtjes heen en weer gaand
Op één plek
Stilstaand
Een genietende glimlach
In extase verdwijnend…
kinderen
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
2.233 Waar een wondje je halve dag verpestte,
maar waar de geur van mama's kookkunst 't deed verdwijnen.
Toen je nog weinig wist van de wereld,
maar veel meer ideeen had over hoe het zou moeten.
Wij waren ridders, wij waren wolven.
Waar alles mogelijk was, maar het vaak niet mocht,
Over daken en onder auto's, dat was onze wereld.…
Haar lach
hartenkreet
2.1 met 12 stemmen
1.713 Hoe haar lach alle kou kan laten verdwijnen...
De twinkeling in haar ogen..
Haar lach beter dan duizend dromen..
Haar lach niet te beschrijven
en dit alles is maar iets van wat zij is..
Hoe gelukkig zou ik wezen als ik haar in mijn armen kon nemen,
om haar nooit meer te vergeten.…
vervloekt rood
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
975 vloeien
maar laat me niet
lopen in de nacht
lopen en zoeken
een rood groen smaragd
jij hebt me in jou macht
er is geen spinsel
een fijn begin
in een bitter eind
verfijn de lach
de pijn in edelsteen
verloren heldin
verloren joker
de nacht
laat stof achter in de mist
gissen waar sissen begon
vervloek me
geef me jou schaduw
dan verdwijn…
DE ZEE
poëzie
3.3 met 12 stemmen
5.119 De zee, het enige leven dat strekt
Van begin tot einde
-Terwijl alle andre, voor kort gewekt,
Gedwee en weerloos verdwijnen-
Geeft in eeuwige breking
De grote, zachte verzekering
Dat, wanneer allen versterven, verstijven,
Zij bevallig zal blijven.…
resultaat van bloedgeroken haat
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
589 leed
omgekeerde palmen als teken
ik bood ze onschuld aan maar in
verdraagzaamheid werd niet gerekend
ze lachten vol venijn
gingen door in pijn
het hakken gaat steeds verder
mijn smart verschuift
komt dichter bij mijn hart
kwijlend blind door resultaat
van bloedgeroken haat verdichten ze
hun menselijke schuld in collectief verdwijnen…
Laten gaan
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
2.745 Gelaten laat ik je gelaat gaan
Verdwijnende beelden
Uit mijn geheugen vandaan
Wat we kwijnend deelden
Vervaagt langzaam aan
Als een hartendief in de nacht
Die oordeelde
Dat nu,
Met al je deuren op slot
Hij geen recht heeft van bestaan
Gebogen buig ik voor het oog
Kritische veroordelende blikken
Duale beoordelende dialoog
Verandert in…
De Lente..
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
8.041 Het is weer langer dag,
De zon die gaat weer schijnen,
Op mijn gezicht verschijnt een lach,
De donkere dagen die verdwijnen.
Het einde van de Winter is in zicht,
Het begin van de Lente is weer daar,
Genietend van al dat licht.
De Winter,ik was er zo mee klaar….…