Alle inzendingen over verdwijnen

2904 resultaten.

Sorteren op:

De wet van het web

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 406
Maar daar, in het rijk van nullen en enen, waar ogen niet kijken en stemmen verdwijnen, heerst een wereld zonder geboden, een koninkrijk zonder verweer of terrein. Geen agent op de hoek, geen rechter die weegt, geen hand die het kwaad uit de schaduw beweegt.…

Voor een hart

netgedicht
2.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 505
Het licht van vervlogen dagen werd bleek en dun, en zocht beschutting in schaduw, wachtend om te verdwijnen. Aan de veranderlijke horizon verschijnen er andere harten: beloften en momentopnamen op lange termijn. Het verleden reikt nog eenmaal een herinnering aan, tot tranen stromen bij het we(d)erzien.…
CB3 januari 2026Lees meer >

Bittere fles

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 256
Ik heb zo vaak geoefend in verdwijnen dat het een vaardigheid werd. Ik vraag niet meer om vergeving. Ik heb geleerd niet te storen wat mij vervangt. Ik vraag om ruimte. Iets groter dan deze kamer. Iets sterkers dan mijn angst. Maar gewoonte werkt traag en grondig. Je schenkt bij zonder haast. Nog één, zeg ik.…
Nathan5 februari 2026Lees meer >

Trumps zege

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 260
Het falen ervan was hij vergeten, Net als Afghanistan en Irak, En als grote vriend van Israël, Overtuigde hij Trump heel snel Mee te gaan met Netanyahu’s wens Om na het afslachten van de Palestijnen Nu de Ayatolla’s en de Nationale Garde In Iran van d’aard te doen verdwijnen.…

Tussen de adem van de dag

netgedicht
1.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 360
In de middag breekt een zachtheid door die ik niet stuur, een herinnering aan wie ik ben wanneer ik niets moet, en ik laat de wereld even los om weer te landen in het dunne evenwicht tussen voelen en verdwijnen.…
CB16 mei 2026Lees meer >

De nachttrein

netgedicht
1.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 315
Achter glas lossen velden op in diepe schaduwen; lijnen verdwijnen tot een voorbijgaande fluistering. Binnenruimte vult zich met gedragen rust; lichamen wiegen mee op het trage spoor. Gedachten worden donker van toon, rekken zich uit in het ritme van een nacht die openvalt.…
CB21 mei 2026Lees meer >

Tussen vogelgezang en wind

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 536
Avond over riet een zang verdwijnt in de wind duinen ademen Onder een bleke lucht, waar vogels zich verliezen boven het gras, luister ik naar geluiden die niet haasten maar langzaam verdwijnen in de open ruimte tussen hemel en aarde.…
CB24 mei 2026Lees meer >

Waterig

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 392
Nu vloek ik zachter als de kleuren gaan, en zie door verdwijnen een geheel ontstaan, wat vervloeit verdwijnt niet uit de tijd, het leeft voort in een nieuwe samenhang, misschien mijn kern of nieuwe identiteit.…

Je weet nooit

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 201
Je denkt dat woorden verdwijnen. Dat ze verdampen tussen koffie, haast, een vluchtige lach, een gewone dag. Maar ergens blijft een zin liggen, stil en scherp, een vonk in de zak van iemand die het vuur allang vergeten was. Een opmerking. Een groet. Zo klein, bijna te licht om gewicht te hebben. En toch.…

De nazomer in mij

netgedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 270
Nazomer houdt mij met haar zachte gloed waarin afscheid nog niet spreekt, tegelijk voel ik hoe alles wat mij raakt dieper binnengaat, hoe het verdwijnende licht in mij blijft als iets dat nog lang zal gloeien.…
CB11 september 2026Lees meer >

De sieraden van de herfst

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 75
Maar hun aanwezigheid is breekbaar en vluchtig, slechts voor even zijn ze de parels van de natuur, totdat ze geruisloos weer in de grond verdwijnen en enkel de herinnering aan hun pracht achterlaten.…
CB9 oktober 2026Lees meer >

Intieme kameraad

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
Was de maanspiegel alleen in een droom, om alle illusie te laten verdwijnen?…
mobar16 oktober 2026Lees meer >

KASSA!

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.542
Desillusies vormen het aperitief, koersplannen verdwijnende regenbogen. Energiekosten compliceren bij verhuizing, nota’s van water door vocht onleesbaar. Vloeken kerkverschillend verdraagbaar, overlast van buren bij kleine behuizing. Deelname met opties, inleg van anderen, vermindert uitkering, tast vertrouwen aan.…

Tijdsgreep

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 938
blijkt de euro eindelijk toch 't dubbele van een gulden waard kun je nog eens touwtje springen met je overleden zus proef je weer de zachte teerheid van je allereerste kus aaien oma's warme handen langs je koud geworden wang zijn er nergens meer geweren en is niemand ooit nog bang tussen zon en maan grijpt het leven je weer vast en verdwijnen…
Tess Bluijs24 februari 2005Lees meer >

Evenmin raken klanken kleuren, ontheemd leef ik .....

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.180
struiken die blijvend groen kleuren naast jou is nog een ruimte te huur, ik kijk naar de omgeving iets staat mij hier tegen, voel mij ontheemd kleuren lopen over in sombere getallen, gekerfd en gebeiteld af en toe gebarsten, schreeuwen geleefde jaren mij toe “leef” het zandpad telt geen voetsporen meer, stappen verdwijnen…
metha30 maart 2005Lees meer >

Sardana

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.381
De flabiol zingt over het plein in dartele dansende grillige lijnen de babbelgeluiden van mensen verdwijnen: een tik op de trom en daar is het festijn. Het plein lijkt nog leeg in dit nieuwe begin met zitjes van mensen in franjes van kleuren. En rondom de leegte zijn klanken en geuren een kind loopt er waggelend rond, middenin.…

Lieveke

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.277
Dit gevoel doet alle twijfels en pijn verdwijnen, en doet alle onzekerheid met de minuut verkleinen. Voor mij ben je super, zo speciaal, maar deze droom,dat gevoel is het helemaal. Niemand heeft mij ooit dit gevoel gegeven, zonder jou zal ik deze imtimiteit ook nooit meer beleven.…
stefke26 oktober 2003Lees meer >

Sudden Death

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 901
Uw eventuele vooroordeel zal snel verdwijnen, Heus het zijn geen gewetenloze zwijnen. Het zijn naar de mening van mij, Dieren voor ons aller begrip, Ze maken mij erg blij. En zeg nu toch eens eerlijk, Van wie was eerder die oceaan?…
nymphea28 september 2002Lees meer >

NS Nieuwe Stijl

hartenkreet
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.089
Ook op de stations (hoorde ‘k seinen) Gaan de Dames en Heren verdwijnen; NS heeft bedacht Dat —de nood ongeacht— Ook die service nu drastisch moet lijnen. Dus wilt u ’t reizen drooghouden: Ga dan niet met NS naar Abcoude. NS heeft gemeld: “’t Kost teveel geld Om toiletten nog proper te houden.”…
Yolán25 september 2004Lees meer >

voor N.F. negen wetten

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 541
zittend op een verweerde bank lees ik, keer op keer, een gedicht van weinig woorden terloops kijk ik op vier zwarte zwanen staren me aan niet in staat tot bewegen versteend door een wurgende angst het is hun nabijheid die me beklemt wanhoop maakt zich van me meester ze sluiten me in ze zullen verdwijnen de vijver lonkt of honger verleidt…
j.bakx28 juli 2007Lees meer >

Een gouden dag

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.254
Zijn voetstappen achter hem verdwijnen door de warmte die de zon nog heeft in oktober. Hij geniet van de stilte vandaag. De zon en de bijna onzichtbare rijp schrijven een handschrift die vandaag in zijn hart staat gegrift op die stille herfstdag. Bomen pronken met hun kleuren. Akkers kristalliseren door de rijp.…

Selene de maangodin

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.241
bezoekt ze haar geliefde als hij ligt te slapen Selene, zus van de stralende gouden zonnegod Helius, getroffen van verliefdheid door de slapende Endymion stipt zijn ogen aan met magische maandruppels zodat hij eeuwig zal slapen Selene, de bescheiden schone met vijftig kinderen, kijkt elke nacht neer op haar minnaar haar maandelijkse verdwijning…
HazelCalista14 december 2005Lees meer >

Op een zachte luchtstroom

hartenkreet
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.262
emotierijke pianodeun, Een trage bastoon, Een gevoelsvolle akoestiek Blauwe neon-stralen Snellen over de mensenmassa Eén keer per seconde Vallen ze op de jonge vrouw De in zwart geklede blonde In tijdsvertraging dansend Haar hoofd in haar nek Zachtjes heen en weer gaand Op één plek Stilstaand Een genietende glimlach In extase verdwijnend…
Namasté25 maart 2007Lees meer >

kinderen

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.233
Waar een wondje je halve dag verpestte, maar waar de geur van mama's kookkunst 't deed verdwijnen. Toen je nog weinig wist van de wereld, maar veel meer ideeen had over hoe het zou moeten. Wij waren ridders, wij waren wolven. Waar alles mogelijk was, maar het vaak niet mocht, Over daken en onder auto's, dat was onze wereld.…

Haar lach

hartenkreet
2.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.713
Hoe haar lach alle kou kan laten verdwijnen... De twinkeling in haar ogen.. Haar lach beter dan duizend dromen.. Haar lach niet te beschrijven en dit alles is maar iets van wat zij is.. Hoe gelukkig zou ik wezen als ik haar in mijn armen kon nemen, om haar nooit meer te vergeten.…
robbie23 maart 2008Lees meer >

vervloekt rood

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 975
vloeien maar laat me niet lopen in de nacht lopen en zoeken een rood groen smaragd jij hebt me in jou macht er is geen spinsel een fijn begin in een bitter eind verfijn de lach de pijn in edelsteen verloren heldin verloren joker de nacht laat stof achter in de mist gissen waar sissen begon vervloek me geef me jou schaduw dan verdwijn…

DE ZEE

poëzie
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 5.119
De zee, het enige leven dat strekt Van begin tot einde -Terwijl alle andre, voor kort gewekt, Gedwee en weerloos verdwijnen- Geeft in eeuwige breking De grote, zachte verzekering Dat, wanneer allen versterven, verstijven, Zij bevallig zal blijven.…

resultaat van bloedgeroken haat

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 589
leed omgekeerde palmen als teken ik bood ze onschuld aan maar in verdraagzaamheid werd niet gerekend ze lachten vol venijn gingen door in pijn het hakken gaat steeds verder mijn smart verschuift komt dichter bij mijn hart kwijlend blind door resultaat van bloedgeroken haat verdichten ze hun menselijke schuld in collectief verdwijnen…

Laten gaan

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.745
Gelaten laat ik je gelaat gaan Verdwijnende beelden Uit mijn geheugen vandaan Wat we kwijnend deelden Vervaagt langzaam aan Als een hartendief in de nacht Die oordeelde Dat nu, Met al je deuren op slot Hij geen recht heeft van bestaan Gebogen buig ik voor het oog Kritische veroordelende blikken Duale beoordelende dialoog Verandert in…

De Lente..

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 8.041
Het is weer langer dag, De zon die gaat weer schijnen, Op mijn gezicht verschijnt een lach, De donkere dagen die verdwijnen. Het einde van de Winter is in zicht, Het begin van de Lente is weer daar, Genietend van al dat licht. De Winter,ik was er zo mee klaar….…