2670 resultaten.
Minnelied
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.172 Hine can ghedueren
Dien minne gheraect:
Hi ghesmaect
Vele onghenoemder uren.
Bi wilen heet, bi wilen cout,
Bi wilen bloede, bi wilen bout,
Hare onghedueren es menichfout.
Die minne al maent
Die grote scout
Haerre riker ghewout,
Daer si ons toe spaent.…
Storm
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.322 In die geladen uren heb ik gesnauwd
naar de zingende stroom
naar het lied van de paradijsvogel.
Mateloos is de afstand tussen de stadsrand en de tropen.…
Winter 2002
hartenkreet
3.4 met 20 stemmen
4.562 opnieuw bevriezen
Net als de straten en het dorpsplein
Ben zo bang jou te verliezen
Want onze tijd was zo fijn
Nu zit ik vaak alleen en begin ineens te beven
Dat komt omdat ik nog zoveel van je houd
En dat ik domme dingen heb gezegd en geschreven
Van binnen is het daardoor bij mij zo leeg en zo koud
Dan denk weer even aan onze mooie uren…
- Kleine ongeborene sterrendroom -
hartenkreet
4.8 met 26 stemmen
2.148 jouw fragiele vleugels waren gebroken, af
je kloppend engelenhartje al stil verloren
koud, nog voor ik je lichaampje leven gaf
ik mocht je maar heel even gedenken
je koesterende tedere gedachten schenken
je mijn vlinderend zonnestraaltje noemen
zocht naar een naam voor jou in mijn hart
waar jij nu fladdert, staan hemelsbloemen
donkerste uren…
Herinneringen
poëzie
3.1 met 8 stemmen
1.635 Wat sleten wij genoeglijke uren
Hier hand in hand en hart aan hart!
Ach, nooit, vrouw lief, bezocht de smart
Ons binnen deze zalige muren!
De tranen staan me nog in de ogen,
Als ik herdenk de blijde stond,
Toen ik, van 't werk naar huis gevlogen,
Een zoontje aan uwen boezem vond...
Hoe mild heeft ons het lot bejegend!…
De verlaten vrouw
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.525 En achter bleef een die het lokken
Van 't wrede herdenken schuwt,
Maar toch altijd opnieuw wordt getrokken
Naar uren waar 't hart nu voor gruwt...
En achter bleef een, met de straten
Ener vreemde stad tot haar deel,
Wier ziel gij zó murw hebt gelaten,
Dat zij waakt met geloken scheel.…
Dag lieve, mooie, wijze vrouw
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
2.491 De laatste maanden, weken, dagen zó intens en zó bewust
dit einde samen voorbereid; de onrust steeds gesust
met alle kind'ren bij elkaar die 't razend tempo van de uren,
ook al wilden zij dit graag, niet konden minderen of sturen.
Dan komt die dag; hij is loodzwaar, hoe waardig ook dit afscheid.…
Wat ik in het weekend nog zag
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
706 In het tikken van seconden naar eenzame uren.
Hopen dat ik snel de slaap weet te vatten en kan vergeten.
Hopen dat mijn hart in de ochtend al wat pijn heeft versleten.
Gewoon maar opstaan en beginnen aan de dag
Weer wennen te missen wat ik in het weekend nog zag.…
Burgerhuisje.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.185 Toren verborgen
Achter de muren, slechts een enkle dag,
Een feestdag, deed gij meerder dan 't gewoon,
Niet meer bespeurde, daaglijks zelfde, tinklen,
En zong ge, telkens weer, de uren door...
De zoele wind en 't heldre spelen wiegden
Mijn ziel in sluimring, makend zon en bloemen,
Gras-rand en pad tot kleurig droomtafreel.…
prins heerlijk - van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
905 toernooien
op de groene velden
die jij winnen wilt
als het buiten is gedaan
trek ij prinselijk je terug
in wereld van het virtuele
waarin met bits en bytes
jij races uitvecht
of kastelen bouwt
stiekem groei en stoei jij
onze blonde prins
zo groter weer en sterker
met af en toe een dansje
een sprongetje ook
of een ondeugende hup
de uren…
Binnen-in
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
264 Gekerkerd in de stad verwelkte ik tussen muren
als bloesem zonder tak,
en in de rook der nachten zocht ik naar de uren
die niet verstikten in het dak
van steen, dat laag en doof op mijn gedachten drukte
en elke vlucht verbood —
alsof de lucht zelf in mijn longen zich verschrikte
en ademen verraad gebood.…
Vandaag hoort bij jou
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
9 Waar Joop wat opschuift als hij jou ziet komen
en niemand meer de uren telt of tuurt.
Dat weten we niet zeker. Wat we weten:
jouw liefde houdt niet bij dit afscheid op.
Ze leeft in onze handen als die troosten,
in wat wij doorvertellen, hard en zacht.
Dus noemen wij vandaag wat vaker ‘Mientje’.
We halen jou met ons herinneren dichtbij.…
El mar i el temps / De zee en de tijd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
691 Vertaling van het Catalaanse origineel
De zee en de tijd
De zee is een ruimte van tijd
de uren gaan voorbij maar tellen niet,
de meeuwen spelen samen met de koppen
van de golven hun spel.…
Ademende stad
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
1.579 Na 10 uren stappen, pijn verduren
telt hij de kwalen van zijn zoektocht:
stramme knieën, zure kuiten, een bel in de maag.
"Genoeg dagdromen!"
krijst de taaie toerist terwijl de stad zich herhaalt.
Hij raast naar de baas, die zijn kuren kent,
een lage wind snelt door de lijn,
“He, chef, ik heb mezelf verwend.”…
De dwangarbeiders
poëzie
3.0 met 9 stemmen
3.340 De koelies werpen af en zijgen neer,
Zwijgen en eten, zijn verlost voor uren;
Des dichters foltering neemt nooit een keer
En zonder pooz' moet hij zijn doem verduren.…
Ik voel me vrij als......?
hartenkreet
1.9 met 13 stemmen
1.562 elkaar aankijken uren lang
Samen met jou starend over de zee.
Samen knuffelend en zoenend
kijken naar de zon die onder gaat.
Samen pratend over de toekomst,
ik kijk je aan
mijn hart slaat 20 keer sneller dan normaal,
mijn hart bonzend in mijn keel.
jou diep in je ogen kijken.…
Mijn herboren liefde
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
1.181 heroverd
zingend vormen wij een paar
als het contact verbroken wordt
dan bonkt u twee soms drie maal kort
Uw hart mist een soepel fundament
na vijftien jaar benadert dat cement
doch zoevend bezorgt Gij mij plezier
Ge loopt weer als een verse lier
Uw stemgeluid beneemt mij adem
Uw diepte druk ik uit in vadem
Uw ogen geven licht in donkere uren…
Zoals
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
818 op www.candlelight.nl
Met vriendelijke groet,
Jan van Veen
Zoals
Zoals de zon weet dat de aarde altijd draait
en zoals bloemen bloeien heel vroeg al in mei
omdat haat weet dat liefde steeds geneest
hoop ik dat je dit weet en leest
dat ik van je hou voor altijd
zoals de klok niet begrijpt wat morgen is
maar zijn uren…
De bungelende visserman
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 Zo stond hij dan de nodige uren,
zijn verbruik liep weer verder op,
om z'n juiste richting te bepalen,
moest hij nu steeds dieper in de verte turen.
Uiteindelijk kwam hij toch aan in de haven,
de nood was hoger dan normaal,
wat dacht je, zo een tocht maakte dorstig,
voor zijn gevoel moest hij zich nodig laven.…
Herakles #4
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
368 eigenlijk de rug toe keren
in één etmaal moest ik die stal opruimen
een hels karwei Atlas, geen mens gegeven
die zulke dwangarbeid zou overleven
een slaaf op een onmogelijke missie
Een taak die geen normaal mens kan voltooien
als hij geen hulp van goden had gekregen
ik riep Athene aan, een uil vloog aan
die mij zag zwoegen in mijn zwaarste uren…
Nieuwjaars-Lied
poëzie
4.1 met 63 stemmen
11.199 Uren, dagen, maanden, jaren,
Vliegen als een schaduw heen.
Ach! wij vinden, waar wij staren,
Niets bestendigs hier beneên!
Op de weg, die wij betreden,
Staat geen voetstap, die beklijft:
Al het heden wordt verleden,
Schoon 't ons toegerekend blijft!…
Bijstand??
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
1.045 Krijgen daardoor minder centjes
Worden door alle instanties uitgekakt
Nee kind dit keer geen nieuwe jas
En ook geen schoentjes van een behoorlijk merk
Ja ik weet 't papa had beter kunnen gaan beunen
Dan houd je meer over dan van dat witte werk
We hadden 't zo goed kunnen hebben
Daarom ben ik nu ook zo vrees’lijk boos
Papa werkt vele uren…
Ballade
poëzie
3.6 met 31 stemmen
12.225 Zij zit en staroogt, uren lang…
Daar staat het reuzengroot:
‘Ik kom weerom!’ – ’t Wordt nimmer waar
Men zei:’ Uw zoon is dood;
‘Hij stierf op zee’… En nog veel meer.
Zij heeft het niet verstaan.
‘Ik kom weerom,’ zo fluistert zij,
En kijkt u lachend aan.
En iedere morgen wacht zij hem.…
Zusje van me
hartenkreet
4.7 met 32 stemmen
1.869 vind je nergens meer
in deze stemming pak ik weer de doos met foto’s
en kijk naar plakjes van ons leven toentertijd
foto’s van vroeger, beelden die niet meer bewegen
maar in mijn geest bleven ze levend, al die tijd
nostalgisch stille mist, vervagende figuren
beelden van vroeger waar geluid al is gesmoord
niets komt, niets gaat en ik blijf uren…
Een Sint surprise
hartenkreet
4.4 met 27 stemmen
2.580 En om nou eerst uren in de rij te staan,
Dat konden zijn stramme benen niet aan.
Dus hij dacht, welja het is toch nog vroeg,
Dan ga ik eerst maar even naar de kroeg.
En zo, na een paar flinke glazen bier,
Tijd genoeg, nog geen eens half vier.
Dus nam de Goedheiligman er nog maar één,
En geraakte al spoedig wankel ter been.…
Een passie van onschatbare waarde
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
2.507 Lange tijd heb ik haar niet gezien
Nu nog een reis van een uur of acht
Dan ben ik eindelijk weer bij haar
Mijn droomvrouw die op me wacht
Mijn werkdag is eindelijk om
Ben direct in de auto gestegen
Achthonderd kilometer te gaan
Vanaf de Duitse grens bij Nijmegen
Uren gepaard met opzwevende muziek
Een pakje sigaretten, blikjes energy-drink…
winterwereld van toen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
578 blinken; auto's waren er nauwelijks
of niet en de enkele fietser waar je tegenaan
gleed bezorgde hem noch jou enig leed;
en ook al voelde je nattigheid, je nam de tijd
en werd het toch onaangenaam daar trok je je
liever niets van aan want stel dat je, eenmaal
binnen daar moest blijven, daar paste je wel voor
want je moest de krap bemeten uren…
Op straat
gedicht
4.0 met 3 stemmen
2.394 Op straat - onzichtbare edellieden drukten mij
in hun mateloze zelfgenoegzaamheid, goedgekleed
als haringen, die men nog moet vangen, zwarte medaljes
in de vuist; daarnaast zwegen de uren polyfoon,
stemmingen stonden lijkbleek en werkeloos als juwelen
op 't trottoir verbeten na te denken over hun beurt
die ze verwachtten - overzag ik '…
- hemelblauw -
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.212 je zit voorover in je stoel op wielen
hangt zwaar naar voren in je slaap
de nek valknakt haast los van boven
de rug daaronder als van een bultenaar
het grijze haar nog deftig in de krul
de handen rustend de polsen zwaar
zo zit je lijdzaam al de uren vol
en telt heel stil de grijze dagen rond
wacht dapper met geduld op ons
en rijgen zich de…
- Vaders groene wijze ogen -
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
757 aansprekend en zelfs herkenbaar
zoals de klank, die het heden vindt
het leven van een oude eikenboom
omschrijft in rijpe diepe kringen
waar thuisvoelen onderscheid maakt
vanouds, de laatste bladeren vallen,
een voor een verstreken, vergeeld de 78 jaren
die men benieuwd terugblikken mag
zie ik je dankbaar voor mij staan die dag
uren…