8449 resultaten.
rites de passage
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 ver van het
wereldse lawaai
loopt de jongen
met bel en lantaarn naast
de priester door de
donkere velden
naar een stervende
vrouw voor de laatste
sacramenten
de roep van een
kraanvogel breekt
door de duisternis
rites de passage
vergeten beelden
in zwart en wit
het leven de kunst
van schaduw en licht…
HET HEDEN.
poëzie
4.0 met 4 stemmen
954 Zo lang mijn hemel helder lacht,
Vergeet ik, dat licht wolken dreigen;
Zo lang geen sneeuw mijn kruin bevracht,
Wil ik mijn bloeiend hoofd niet neigen.
Of denkt de bloem aan haar vergaan,
Wanneer zij uit de knop komt breken?
Of denkt bij ’t intreên van haar baan
De ster, dat zij dra zal verbleken?…
Doodlopend?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
568 Je loopt
naar de dood
je rent of schuifelt
naar de dood
Soms komt
de dood
je tegemoet
slist-tussen z'n tanden-:
'Het pad
vergeten
'n bord
of afslag gemist?'
Je hoopt
de dood
te ontlopen
te ontwijken
Je ziet
de dood
in de ogen
onbekend met z'n list.…
Warmte en liefde
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
729 Ik zie het
verdriet in je ogen
waarin
pijn is te lezen
kan ik wel voelen
wat jij doormaakt
nu je steeds
meer gaat vergeten
als je blik weer
op oneindig is gericht
zou ik alles willen geven
omdat web
in je hoofd te wissen
ik kan je alleen
maar met
mijn warmte en liefde
blijven omringen.
Paula Hagenaars…
Liefde is het
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 vragen
zijn verlegenheid op mijn borst
zegt genoeg, ademt zacht
over mijn huid naast
zijn warme wangen
er is niets mooiers
dan dit, liefde is het, helemaal
niets kan ik er aan doen
niets heb ik er voor gedaan
een cadeau is het, het mooiste
dat een mens voelen kan
de vrede van zijn overgave
aan mijn dankbaarheid
ik zal dit nooit vergeten…
Zonder magie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
426 hij zag haar handen
zonder magie van
verborgen talenten
wist hoe tijd
groeven had getrokken
in vereelte huid
er was geen mystiek
in het aards vermoeien
dat werken heette
met een lijf dat
bij iedere beweging pijn
en ellende niet kon vergeten
toch was er altijd
de lach die in elkaar ontmoeten
zoveel blijdschap en warmte gaf…
De misantrope beer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
543 ik mis daarvoor de energie
of 'k ben het simpelweg vergeten,
ik ben een beer in lethargie.
Als ik dan toch mijn hol verlaat
omdat ik wilde honing ruik
dan is't geheid voor mij te.laat
dan sterf ik in een berenfuik.
?…
steeds noem ik jou
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
430 steeds weer
zeg ik jouw naam
als ik denk
steeds weer
beleef ik jou
in mijn dromen
steeds weer
koester ik jou
met al mijn liefde
steeds weer
als ik jou naam noem
ben jij dichtbij
steeds weer
noem ik jouw naam
die ik niet vergeten zal…
Ver vooruit
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
457 Wat ik op een dag al zou willen doen
was het niet zo vlug avond, morgen, noen
toch laat ik gemakkelijk de tijd verglijden
en vergeet van iets te doen of te schrijven
veel liever is het me te dromen
dan concreet tot iets te komen
iedere dag zeg ik : nu moet er iets gebeuren
en toch loop ik weer rond te zeuren
zo kom ik werkelijk tot niets uit…
hervinden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
472 door de hele wereld
waait een andere wind
ooit sereen en zonnig
is zij guur en koud nu
ons angst boezemend
voor het onzichtbare
dat ieder bedreigen kan
met in toenemend aantal
straaltjes van zonneschijn
van blijken van waardering
door de zorg voor elkaar
die wij welhaast vergeten
gelukkig hervinden kunnen
in het stof van ons hart…
Noodlot
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 De geheimen van de
zee kennen wij niet,
maar in Scheveningen
zullen ze de ramp die er
is gebeurd
nooit vergeten.
Sterkte aan familie en
vrienden met dit grote
verlies.…
ondeelbaar
netgedicht
3.6 met 30 stemmen
465 in een voorwoord van nadagen
in vloeiend, sprankelend water
knisperend taalloze letters
op ongeschreven blad
de glinstering van oprechtheid
of diepte van kleinigheden
gebeeldhouwd dromen, zowel
ongeletterd vergeten, het onthouden
van een dag, als een zinderende
ruggengraat, meegevoerd
in een bries, in de bijziende verte
denkbeeldig…
middernachtskind
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
428 in jezelf gonst het van gedachten
bij elke naam die je vergeten bent en
ieders gezicht dat je ermee verwart
elke maan is een glazen bol in de nacht
de nagalm van diepte, de rek in reikwijdte
of de houdbaarheid van een moment
en je neemt afscheid van het kind
kort nadat de ochtend is neergedaald…
Peter R de Vries
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
511 Bij sommige mensen
denk je
vol overtuiging
ze zijn onaanraakbaar
voor onheil
ook al ken je ze niet
persoonlijk
het geeft ergens
een veilig gevoel
Jij was zo iemand
iemand met een missie:
de vergetenen
in de spotlights zetten
Nu ben je toch geraakt
Jij zult evenmin
worden vergeten
je hebt het leven
van veel gekwetsten
een stukje…
Levenseinde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Zij die Hem zonder het te weten
heel haar rijke lange leven zocht
lapt Hem van God vergeten
aan een laatste ademtocht.
Dit is geen leven meer
maar altijd schrijnend zeer:
een aan het leven lijden.
Laat haar toch verlijden in de tijd
verglijden in het milde onvermijden
van de eindeloze eeuwigheid.…
Draken
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
577 Uiteindelijk vergeten waar het ooit begon.
Zal ik naast je blijven vliegen.…
Licht gespikkelde mist
netgedicht
5.0 met 46 stemmen
478 we zagen
de wereld
dompelen in
het vage van wit
licht gespikkelde mist
vleugen zon
kwamen steeds
weerom zonder
opklarend
door te breken
om ons de
somberte te
laten vergeten
alleen het vorst-
gerijpte oppervlak
gaf ons de
illusie dat het
winterse ons heeft
platgelegd omdat
rijden te gevaarlijk was…
Mysterie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 We vergeten telkens weer waarom gedicht moet worden
Waarom de ogen lazuli niet blauw
Ontsloten worden als de put
Waaruit de ziel het zelf opwelt
Omhoog gedacht moet worden
Voor het begrip volstaat niets minder dan een uitgezegd mysterie
Voor het mysterie zelf volstaat uitzeggen: niet
zeggen zegt
Voor het mysterie
Dat het volstaat dat…
Paul,
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
632 woorden en in daden
met warme klank geladen
tot aan je laatste noot
wat was je sterk
in teksten en gedachten
die ernst en humor brachten
tot aan je laatste werk
wat was je lief
in welgemeende zinnen
een mooie man van binnen
tot aan je laatste brief
- Paul van Vliet
jou vergeten…
alleen maar dit
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
464 het gaat niet over
die ene wond
dat ene verdriet
niet over die
ene oorlog
dat ene vergeten
het gaat niet over
dat ene onheil niet over
mijn as of jouw bloed
het gaat over
zie de mens over
l’histoire se répète
over de wereld
die op losse
schroeven wankelt
het gaat over
over alles zien
en niets begrijpen
alleen maar…
Het heden
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
734 het heden worstelt
met de toekomst
worstelt met het verleden
het verleden strekt
zijn armen uit
omarm me
laat me bij je zijn
vergeet me niet
de toekomst zegt
denk na over morgen
over volgende week
denk aan later
het heden kijkt
naar de toekomst
kijkt naar het verleden
hij schudt zijn hoofd
en kijkt naar vandaag
hij kiest…
Zwerven tussen letters
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
325 Tussen de letters
ademt een spleet
Waar de tijd
zichzelf vergeet.
Ik drink betekenis
als licht uit de bron
Voel de hartslag
die in de pen begon.
Geen grond,
geen grens,
slechts gewichtloos zijn;
veilig verborgen
in een gouden lijn.
Ik ben niet hier,
ik ben niet daar.
Ik droom
tussen woorden,
vloeibaar en klaar.…
Nieuw ochtendgloren
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
857 Hoopvol kijk ik nu uit
Sinds jij er bent
Kijk ik opnieuw vooruit
Vol verwachting klopt mijn hart
Sinds jij er bent
Vergeet ik eindelijk die oude smart
Ik leefde niet voor een toekomst
Voor jij er was
Had ik van alles mijn bekomst
Ik liep gebukt onder ’t verleden
Sinds jij er bent
Bestaat het opnieuw , het heden
Ik ging…
'n Nacht ...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.215 'n Nacht vol van geluiden,
'n Nacht vol van beweging,
Donker en eenzaam is vergeten
zo laat jij mij herhaaldelijk weten
Donkere hemel, verlicht door de maan
wanneer wij samen weer op pad gaan
Het hoort er nu eenmaal bij, zo is het goed
Wie had dat nu ooit vermoed
De nachtelijke uitstapjes elke keer
aan alles komt 'n end, zo ook aan dit…
hij staat in het huis waar
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.205 plotseling zijn verleden zich opdringt uit steviger grond
om allerhande achterstallige inzichten op te eisen
vreemd gewichtloos weten voor vergeten takken
die gehaast teruggereikt worden aan een stam
geen heeft naar buiten toe een belang
een slinks verwijt leeft even
of het valt terug naar het ongeloof
waarvan het nuchter licht boven de bomen…
Nova Zembla ensemble
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
897 Opgegooid als ijzervijlsel wordt tikkend
tegen ons magnetisch lichaam neergezet
de boodschap over de liefde die bleef
waar al het overige vergeten werd.…
Huis in mij
gedicht
3.7 met 18 stemmen
12.942 Het vouwt me zorgzaam op en slaat
zich onbekommerd dicht om mij.
---------------------------------------------
uit: 'Vergeten licht', 2000.…
Liggend op mijn warme bed
hartenkreet
3.5 met 24 stemmen
1.777 Liggend op mijn warme bed, denk ik aan jou
voel ik een sterke drang je te grijpen en te kneden
Ik kan de afgelopen nacht maar niet vergeten
Onverwacht kwam je uit de stilte en schaamteloos en
zonder voorbehoud kroop je over mijn naakte lijf naar beneden
Mijn onverschilligheid bemerkend liet je je hongerige mond
zuigend gaan zonder schuldgevoel…
kinderlijk gedrag
netgedicht
4.9 met 34 stemmen
1.410 Pesten op nederlands.nl is dus vergeten tijd
Zijn we eindelijk van proleten voorgoed bevrijd…
Wereld van verwarring
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
668 verwarrende emoties
draaiend als een donkere gedachtemolen
in het beschadigde hoofd van het misbruikte kind
is de kleine speelhut nu een zwarte holle leegte
scherpe geur van verschroeide geweerlopen
ontlasting, urine, door angst losgelaten
in duister ontsnappen, de duivel naast de dood
draait het kind nu de kast weer de muur toe
zoveel vergeten…