13844 resultaten.
Heb ook jij die levensvragen sommige dagen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
431 In de hete zomer van 2019 smolt veel,
zoals ijs op een knisperende hoorn voor een deel
daarnaast vele gedachten die spontaan welden
aansluitende dagen die voor de hittegolf telden.
De kinderen en de vele oude van dagen
ze smolten zonder om clementie te vragen.
Pas toen de hitte en hun plan weggetrokken was
voelde menigeen zich weer beter…
Zomerschemering
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
405 Je zegt – zomer – in de schemering
en ik hoor de manhaftige stem
van jouw blond kloppend hart
nu ware liefde niet langer uit letters bestaat
een fijne lichaamstaal mij woorden ontneemt
wil ik je laten weten dat ik radicaal achter je sta
je bukt om een muntstuk op te rapen
oude dichter met een kromme rug
ik denk aan de gewelven van een…
Als vleermuizen in de nacht.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Als vleermuizen in de nacht,
draaien ze hun ronden.
Verloren in de duisternis,
likken ze hun wonden.
Angst voor de verdoemenis,
met een tong die gespleten en vergiftigd is.
Vergiftigd door hun hunkering,
hun hunkering naar vergiffenis,
die ze tot nu toe niet gegeven is.
Ze zoeken het in hoeken,
ze zoeken het in gaten.
Schreeuwend en vloekend…
Wat triggert mensen ?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
505 Degenen die de trekkers overhalen,
zijn schuldig.
Verantwoordelijken maken munitie,
die ons beschermt tegen ons.
Hetgeen volksvertegenwoordigers,
die duurzaam naar vrede streven,
namens ons allen doen.
Degenen die ons triggeren,
kennen de oorzaken niet.
Of we onszelf verbranden,
in angsten en depressies.
Hoe we onszelf verslaven.
In woede…
Prozagedicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Kerstmis 2010: Een blinkend-zilveren Kerstengel houdt mij gezelschap en ik vraag haar:
Kan mijn arme, haveloze ziel, die diep in mij rust
nog opstijgen, kan zij zich nog verheffen en haar vleugels uitslaan,
staan de hoogten nog voor haar open
kan zij nog opstijgen en de verhevenheid proeven, die haar geboorterecht is
en het geboorterecht van…
Zonden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
548 het ongeschrevene
overtreden
in stilte buiten het gesprokene
getreden
is het niet zonde
een leven zonder zonden?…
Schiermonnikoog
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
667 Aan de rand van het aflopende land
De lichten
Zijn duisternis
Maar het was halverwege dat ik naar rechts keek
En hem zag komen
In zijn zwart met witte pij
Terwijl hij me in stilte voorbij ging
Liet hij me achter met mezelf op mijn eigen verlaten eiland
Onderweg naar waar de lichten licht zijn…
Egeltjes buffelen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
624 met de tong uit de mond
schuifelen de kaplaarzen
door de bladeren die
onder haar knisperen
als papier - bedachtzaam
ze was bijna zichzelf
vergeten mee te nemen
op zoek naar onaantastbare zaken
speurt ze over de grond
zich niet bewust van haar gedachten
o - was ze maar zo'n varkentje
u weet wel zo'n dure
die truffeltjes vinden…
Echo van een zomerdag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
479 Een zeldzame bloem
ontwaakt uit een droom
in een zinderende zomer
meeldraden trillen
stuifmeel poedert
om ons te louteren in naaktheid
is er nu vrede in het mensenhart
Getuige van een passioneel verlangen
om in de liefde van die bloem te zijn
bloembladeren verkleuren
rood wordt langzaam roze
Je probeert het in het ritme
eb…
Lentehart
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
495 De liefde schreeuwt zich uit een hart
een rugzak vol gebroken dromen
een roze bloemenzee ontwaakt
geur van nectar kust de broze velden
alsof de natuur de mens liefheeft
zonder aarzeling, onbevangen puur
likt moeder Natuur haar tere wonden
vaak wreder dan de mildste tederheid
in de wildernis zoekt vrijheid een weg
een lentehart roept…
Papieren zee
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
506 Schepen bevaren een papieren zee
wanneer ik je aanbid in mijn gedachten
onder een kobaltblauwe hemel
verwijder ik grijze spiegels
om mezelf weer te zien komen
met die trage mensen pas
ben je me vergeten, vraag ik me af
nu de letters op de golven dansen
zoals ooit
in jouw verlangen
herhaal ik slechts zinnen
zonder werkelijk beginnen…
Wakker
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
470 Ben jij nog wakker
nu ik mijn zielgezicht
spiegel aan de horizon
of een diepe vijver
in het midden van het nachtwoud
adem jij die stille nacht
vol begeerte in mijn dromen
blijf je bij mijn nakend lijf?
Maar ik hang aan de maan
bedrijf vitaal moderne kunst
en val op een dag omlaag
om je te troosten in breedte
van alles wat verlangen…
Kamers
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
545 deuren zijn op slot
Die kamers blijven meestal dicht
Ze komen niet aan bod
De kamer met verdriet van vroeger
Die gaat maar even open
Er moet nog wat verdriet bij in
En dan heel snel weer verder lopen
De kamer met de vele angsten
Daar kan bijna niets meer bij
Soms ontsnapt er eentje
Die is dan helaas weer vrij
En dan de kamer met emoties…
Emotionele prestatie
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
484 In een argeloze achterbuurt
van de oude havenstad
wandel je mijn leven binnen
je vertelt me dat je averij oploopt
door hevigheid van het verlangen
om liefde te ontvangen
en liefde te geven
in de nacht tel je de uren
tussen morgen en vandaag
en het blijft spoken in jouw hoofd
om liefde te ontvangen
en liefde te geven
er zit…
Horizon
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
633 de horizon
van de eindeloze
emotiezee
is onbereikbaar
dichtbij…
Verwelken
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
1.156 We kunnen het niet
langer bij een ander zoeken
dat voel ik in de leegte
bemerk ik in
dat wat men niet ziet
van het ontheemde wolkenland
het gebroken hart en het verdriet
een kleinere wereld zal voorbijgaan
minuscuul heelal in het vergeten
verwelken zal de mooiste bloem
nu nachten langer duren
in het berggebied van mijmerland.…
Aan het verdriet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 Je rust onder donkere, rulle aarde;
Je zegde me verdriet aan
En ik was bang
Nu is er de zachte, stille vloed van de tranen
En ik ben niet meer bang…
Alleen de reigers zien mijn tranen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
527 Dan, in de ochtend ben ik eindelijk alleen
Een zachte wind suist langs mijn oren
Mist nevelt op mijn gezicht
Een zoete zomer is vervlogen
Maakt plaats voor wat ik wist dat zou komen
Grijze wolken halen me langzaam in
Op mijn wangen komt alles samen
De mist, de nevel, de motregen
Ten slotte mijn zoute tranen
In het weiland wachten…
Aan het Novemberlicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 O Novemberlicht
dat mij gezonden werd
vanwaar, vanwaar?
O mild, weldadig Novemberlicht
hoe kon ik je haten
Hoe kon ik haten
de statige regelmaat van mijn dagen en nachten
zonder kwaal, zonder last
moest ik eerst weten
wat zou komen
en wat zou kwellen
ten einde toe?…
Gebonden zijn
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
390 ik ken de pijn
van de geboorte
het verlaten worden
de onbereikbaarheid
die met woord of daad
teniet kan worden gedaan
en toch scheurt
en zeurt het
onwankelbare tegen
alle liefde in mijn
gevoel aan flarden
aan snippers van niks
die jij nog vasthoudt
anders waaien ze weg
omdat er geen levend
bloed meer door stroomt
in de met moreel…
Kant noch wal
netgedicht
3.5 met 37 stemmen
446 mijn woorden
raakten kant
noch wal dreven al
snel weg naar
open water
waar de letters hun
verbanden met
de zinnen verloren
zo kwamen zij
steeds dieper
in het water te liggen
verdronken omdat
de betekenissen
voor het geheel
te weinig draagvlak
bleken te hebben
ik voelde dat ik
aan mijn stuk liefde
te weinig boeggolf
had toegevoegd…
Die schatkamerden
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
383 ondanks je
standvastigheid
was er in je
houding iets
breekbaars
gekomen
je lach
was zachter
geworden net als de
vroeger voor zich zelf
sprekende uitdrukking
op je gezicht
die maakte in contact
een warme verbinding
dat een surplus aan
innemendheid gaf in
een direct toegang tot
je diepste geheimen
die schatkamerden
in je grote…
Licht in je ogen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
501 Ik kan deze ruimte niet (be)schrijven,
stil in beweging, eindeloos tijdloos
en toch is mijn hartslag
voelbaar, telbaar, zelfs
hoorbaar.
Het licht komt van jouw ogen,
afdalend langs een pad
als een bergbeek springend naar een ven
en valt in mijn ogen waar
draaikolken wervelend
het licht in gang zetten,
dat zich nestelt in mijn borst,…
In de verte van dat grote verlangen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
552 Laat me niet alleen spelen
met de boze prinses van de zeehondjes
vertel je me
in de verte van dat grote verlangen
en je huppelt naar de zonneschijn
waar andere kinderen met een touw spelen
in de avond kom je terug met nieuwe schaduwen
die om de beurt om een warm bed vragen
voorzichtig in jouw fluistertoon
en de afstand van dat grote geheim…
Ik was jouw schaduw
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
548 Het stemt mij verdrietig
dat ik nu moet lezen
dat jij in jouw stilte bent verdwaald
stille vriend als een schaduw
ik volg je, ik volg je
Zie hoe je wandelt langs de oude rivier
in jouw hoofd verloren vriendschap
hoe het moest gaan en is voltrokken
ik ging weg, steeds verder weg
Er vaart een schip op weg naar nergens
de nachtvracht varend…
Puur van toen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
444 Het pure gevoel van toen
is nooit meer teruggekomen
er kwam bewustzijn
etaleren van gevoelens
een kunstenaar ging
door woelige stormen
vond in rust de luwte
hield zijn hart vast in de nacht
er stierf een ik in jou
op een najaarsdag
weer terug geworpen
in verdriet
zonder dat iemand
ooit echt had begrepen
terug in de woelige storm…
Verslavend natte dromen
netgedicht
3.1 met 92 stemmen
403 en ja hoor tis
weer dinsdag
een geweldige dag
om te beginnen..en
zeker zoals nu
midden in de zomer
na een verdwenen lente
die nog moet komen..
waar we altijd
over hebben lopen
dromen zelfs in ons
slaapdronken zijn
rijkdom is dat..
en buiten wachten
de stilstaande files
tot jij instapt
om dan het landschap
in beweging voorbij…
De streling van de piano
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
465 Vingers spreken zacht
tonen dragen mijn verdriet
stilte omhelst mij
Er zijn dagen
waarop ik de wereld alleen
als klank kan verdragen. Vingers spreken
dan zonder uitleg. De vleugel opent zich — ademend, nabij.
Elke toets wekt een
echo van iets lang verzwegens.
Een stil gebaar dat zich uitstrekt naar licht.
Bastonen dragen mijn verdriet…
Metamorfose van kwestbaarheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
404 Ik leer anders denken
een metamorfose, diepgaand
door vriendschap anders gewend
kwaliteit groeit in mijn hand
Rappen als ontdekkingstocht
belevenis als zoete drug
dagelijkse plichten, schone kracht
een nieuwe orde in mijn leven
Kwetsbaarheid werd ooit tekort
nu zuurstof voor mijn groei
negatief of atypisch
ik denk verder…
Toeval
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
488 Is dit toeval
Wat jij met mij doet
Ik ben geen bal
Ook geen veevoer
Ik ben een ziel die is misbruikt
Ik gaf je mijn hart
Maar de pijn kwam eruit
Toen ik zat te wachten met smart
Gaf jij mij zoveel pijn erbij
Het maakt mij in de war
En alles wat je zei
Ziekte je me af of een of andere nar
Nu kies ik.voor mezelf
Ik moet wel anders…