Alle inzendingen over huid

3975 resultaten.

Sorteren op:

The Dangling Conversation

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 511
zachtjes waaien klanken over duinen vang ik woorden in jouw voetsporen kleuren treden donker waar stemmen praten schep ik water in de nacht wijl zee mijn enkels drinkt huilen vissen het verdriet in het rode licht van de toren schaduwen flessen op 't zand rond mijn middel kiemen algen laatste stukjes huid reizen af de ochtend vecht…
Lucky13 april 2010Lees meer >

Verfrissend

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 441
de stroom en de wind zaten tegen ik was koud en zout kleine witte zeilen in de verte benadrukten de zee van verlatenheid de aarde sliep nog mijn gedachten waren mistig de ochtend bleek en aarzelend mijn verleden zat in mijn huid gegroeft mijn herinneringen stroomden in mijn bloedsomloop de zeewind blies over onzekerheden toch was er iets…
Nadine14 april 2010Lees meer >

Jij

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.469
De tijd die trekt zijn sporen doorheen je donkere haar de kleur die gaat verloren en grijs wordt het zowaar er verschijnen groeven in ooit een strakke huid en wil je nu iets proeven zet je lichaam meteen uit maar lief je bent nog hemels voor mij blijf je de man en weinig jonge kerels kunnen aan wat jij nog kan je charisma ging niet…
Tessy17 april 2010Lees meer >

- De knoop van wit Porselein -

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 555
in zuiverheid, stond je naam op mijn smeltende huid geschreven je onderhuidse tekening, duurzaam een glazuurachtige laag gemaakt voor het leven haalde als een bedwinger naar mij uit ... in mijn hart, porselein had een bijzondere vorm van keramiek en vrat mijn eenvoudige liefde voor je op als was ze er helemaal niet.…

ONTASTBARE SLAAPMUTS

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 430
Wanneer ik pas in bed lig zendt het kamerduister dikwijls krioelende harde haartjes naar me toe die mijn huid wrijven steken de zacht voortschuivende slaap terugdrijven naar de deur maar mijn weerspannige geest danst op losse spookvoeten roept onderbewustzijn wakker rondom het kussen kookt een stormzee bij nacht vol roze bliksemgloed…
Han Messie13 november 2010Lees meer >

het ranke papier

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 602
verrezen ‘k ben slechts wat as en steeds op reis door het vuur dat mij niet doodt zie hier, ik draag de dag voorhenen nog in mijn hand ‘k laat niet los al zou dat me wel verheven, verheven bovenal in de zocht van elk gewoontedier neen, laat mij maar mijn eigen piraat wezen die zijn bonte kleuren schouwt zoals de nacht haar melkwitte huid…
elze31 januari 2011Lees meer >

Ontluiken

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 663
ontwaakt de lentelucht in mij voelt nog wel als naakt en soms kil af en toe zeg maar bij vlagen weet ik weer ja, dat is het wat ik wil de geur van natte bladeren of vers gemaaid gras parfum naturel zo als het in wezen bedoeld was en kleuren zien rijpen van groen naar wonderlijke tinten groots en onnavolgbaar eigen -terwijl huid…

Hemellichaam

netgedicht
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 625
ik zal je schilderen als maan en als zon ik zal je de tinten geven van ochtend naar avond ik zal jou het palet schenken de lijsten van jouw huid breken ik zal jou beminnen de tederheid geven zoals op het fluwelen strand weet je nog dat jij mij in duinen legde en dat ik jouw licht liefde wij de eenzaamheid niet kenden en de…

Haar hemel is mooier

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 915
Vroege zonnestralen schieten door ontwakende ogen in een gesluierd gezicht Dreigend grijs gedonder wordt vlotjes ingeruild voor blauw met stapels wit Aantrekkende wind brengt de zee dichterbij zilte lucht rust even uit op mijn flauwe huid Het zwerk van deze stad biedt werk voor duizend Turners Vanuit een hoge toren raak ik haar…

Het album dat jij leven gaf

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 621
ik kende de lach die jij de buitenwereld gaf hoog gehakt joyeus gekleed schoonheid die niet onder welbespraaktheid leed jij droeg glamour en wat glitters op de blote huid wist ingetogen dat de hoge heren bogen als een knipmes voor jou en het kruis maar kende ook de lach die ik weer vond in het album dat jij leven gaf met een elan…
wil melker4 december 2011Lees meer >

Vooruitzicht

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 706
avondrood verzacht het ademend lood vertraagt een onbekende dood het daglicht schijnt zich toch wijder te verspreiden zelfs over een grijze berg heen die al metselend gedacht een toekomst dicht ergens gloort het weten groter dan de zwaartekracht waarvoor een droom menselijkerwijze zwicht het eeuwige bewegen gaat verder dan mijn droge huid…

MOOIE VROUW

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 797
beeld moet ergens in bepaalde vorm op haar harde schijf bestaan als we elkaar na een tijd weer zien zal ze mij in haar vinden ze draagt mij overal en altijd met zich mee en misschien, heel misschien komt deze enkele spore na lange tijd van overleving eens in dit mooie, zachte lijf tot leven gestaag delend groeiend diep onder haar huid…

Een mooi gezicht

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 956
Laat het door het lachen zijn met vrienden en geliefden maar niet door levenspijn die op de huid blijft kleven. Voorzichtigheid is geboden niets is verboden daarvoor ben je nog te jong en onervaren. Laat de rode draad van het leven Je naar ongekende oorden reizen. Claire Vanfleteren…

dance of the veils

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 952
bij volle maan zal zij dansen waar onder luid applaus oogstrelend ze zich ontdoen zal Van windsels en sluiers één voor één wervelend en draaiend sneller dan ogen volgen maar zijdezacht huiden zullen verdwijnen bij het licht van de maan in het uur van waarheid komt dat zien volkomen weerloos zal zij naakt zijn laatste restjes…

uit de toekomst geplukt

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 586
ik weet niet hoe dit komt en of het zo zal zijn misschien zijn we zacht voor elkaar, bouw je kasteel na kasteel, rusten we uit in het zand, adem jij jezelf in mij en met iets van een teken, mag het een droom zijn, vallen we uit de eenzaamheid, spoelt de zee een woning en woorden waarin we blootsvoets kunnen rennen, onomkeerbaar van huid…

Taalstilering

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 452
Zinnen, geef mij je woorden terug, witte huid van perkament, een lege windbuil op de rug, om inzichtelijk te blijven als de blindheid op papier, het is me aangepraat misschien, geblinddoekt naar het einde, streven naar de juiste strofen waarvan ik de inhoud nog niet zie.…
Pama23 januari 2013Lees meer >

Nuchter

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 982
We zijn nu belangeloos nuchter er valt een schaduw op jouw huid een insect danst op de maan bij dageraad begint de therapie die maakt alle dichters sober zoals het gras dat welig geilt dit is het topje van de ijsberg jouw erotiek is grenzeloos eenvoudig op het hoogtepunt glijd je naar beneden in het glibberige doen we niet moeilijk alsof…

Zwijgtaal

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 702
horizon bij nacht lonkte ons met het geluid van de branding we hadden wel vaker gevreeën op het zand maar nu was er voltooiing van de zwijgtaal geen brieven meer bij volle maan of liefdeswoorden dwaas door waan geen kusjes op blozende wangen melancholie hield ons verlangen gevangen een trui, die jij ooit droeg op mijn naakte huid…
mobar5 juni 2013Lees meer >

Wat een moed

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 808
Wat een moed om die bittere smaak te proeven een jas van ijs te dragen fagotmuziek te willen horen balancerend op ’n draad van eenzaamheid Heldhaftig bent u om door dorre bladeren en gure wind te schuifelen op uw voeten die doorweekt zijn van zilte koude tranen op uw huid Daadkrachtig als altijd dansend op een vulkaan voelt u onbaatzuchtig…

Losse stenen

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.298
aan het einde van de dag verdelen strepen je huid breken centimeters je lange haar het uur trekt langzaam aan op de hei zie ik ogen de paarse zee worden jouw rug die langs mijn hand loopt tekent het land dat we bevolken vanaf het bankje waar we zitten hangen we onze ogen in de bomen we herinneren ons die plek waar jij de wolken vergat…
Aurora Guds11 januari 2014Lees meer >

Zeelucht

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 858
het hoofd vol van het water drijvend tussen grachtenpand en duinenrij, de nieuwe brug het oude strand de zee met zeilen op haar rug doorweekt in ’t witte zomergoed de huid omhult met nevel bij stilte tussen eb en vloed de tram rijdt door het raam dwars door ’t glas ik weet dat het een leugen is er zijn geen scherven toch is daar…

Jij

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 677
De dag ontwaakt met een glimlach naar jouw een warme bries strijkt neer vanuit het zuiden ik voel de zonnewarmte op mijn huid een moment een ervaring een tinteling ineens kom jij tevoorschijn uit die fata morgana jij streelt mijn hartstreek met heel jouw wezen ik voel ons samen in heimelijke verbondenheid een thuiskomen die haar weerga…

Jouw dwaling.

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 491
Traag stroop je de kleren van mijn huid waardoor mijn ziel als naaktheid voor je staat, in volle overgave en zwijgzame stilte, is het een kunst op blanco vel stippelend de gloei-lijnen te volgen! In de schaduw van het heuvelland stopt jouw dwaling tussen 't beddengoed.…

Verloren woorden

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 619
Door de kieren van zijn onmacht ziet hij kleine stralen zon spelend op de bast van de boom voelt de warmte op zijn huid. Vogels zingen al vroeg de eerste bloemen bloeien de buitenwereld roept, smeekt om zijn aandacht. Natuur geeft nimmer op geeft inspiratie die hij mist in de schaduw van de boom liggen zijn verloren woorden.…
Anton Cramer14 december 2014Lees meer >

Werkwoorden

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 594
harten en loze gedachten bloed moet stromen rijkelijk vloeien soms schrijven is krassen botten kraken en in vlees snijden rake woorden vinden die striemen en schrijnen als open wonden ijskoude insnijdingen etsen in valse sentimenten het moet meedogenloos stormen baldadig en gruwelijk ook totdat alles leesbaar luwt op mijn papieren huid…
Kees Keizer29 december 2014Lees meer >

Tuinfantasie - 10e tafereel

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 412
Te eten en zelf opgevreten worden, zo steekt de dierenwereld in elkaar en elke dag is het weer aan de orde; de pullen gaan er aan met huid en haar. Nu nog een slokje water voor de dorst: De reiger heeft gegeten als een vorst.…

Ontwaken

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 764
Ik bewonder je pracht, gesloten ogen vangen de mijne, een blik gevuld met tederheid beroert je huid. Vuur ontspringt mijn hart als ik je in mijn armen sluit. Je opent je ogen, gelukzalig glimlach betovert je gezicht, een hart gevuld met liefde. Twee maakt één, warme hartstocht van oprecht geluk.…

Lichaamsdelen

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 621
Liefde leven Samen zijn Zich overgeven Moeten zijn Jouw stem Klassieke muziek Vleugel bespelen Ons brein Hemel belooft Het kompas Natte noorden Fluisterend spreken Zonder woorden Mijn handen Jouw huid Die billen Als steen Een beeldhouwer Marmer vormt Naadloos sluitend Een kunstwerk Eeuwig mozaiek Lichaam delen Brandende honger…

Oopjen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
oog in oog met de Mona Lisa van de Lage Landen onder de zwarte sluier behoeder van het kroezend kapsel de melancholieke blik van Oopjen vrouw en moeder een mouche op de linkerslaap hoe licht is haar huid net onder de zijden zomerjapon steekt haar voetje uit het ongeboren leven in de bollende buik de Gouden Eeuw aan haar voeten…

Macro

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 511
Met een goudgele glans portretteer ik jou in één blik door de opkomende zon die jouw huid verlicht. Jouw lichaam gevangen door de weerspiegeling in mijn lens ontwaak jij langzaam jouw ogen zoals een roos vertraagd opent.…