3975 resultaten.
The Dangling Conversation
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
511 zachtjes waaien klanken
over duinen vang ik woorden
in jouw voetsporen
kleuren treden donker
waar stemmen praten
schep ik water in de nacht
wijl zee mijn enkels drinkt
huilen vissen het verdriet
in het rode licht van de toren
schaduwen flessen op 't zand
rond mijn middel kiemen algen
laatste stukjes huid reizen af
de ochtend vecht…
Verfrissend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
441 de stroom en de wind zaten tegen
ik was koud en zout
kleine witte zeilen in de verte
benadrukten de zee van verlatenheid
de aarde sliep nog
mijn gedachten waren mistig
de ochtend bleek en aarzelend
mijn verleden zat in mijn huid gegroeft
mijn herinneringen stroomden in mijn bloedsomloop
de zeewind blies over onzekerheden
toch was er iets…
Jij
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.469 De tijd die trekt zijn sporen
doorheen je donkere haar
de kleur die gaat verloren
en grijs wordt het zowaar
er verschijnen groeven
in ooit een strakke huid
en wil je nu iets proeven
zet je lichaam meteen uit
maar lief je bent nog hemels
voor mij blijf je de man
en weinig jonge kerels
kunnen aan wat jij nog kan
je charisma ging niet…
- De knoop van wit Porselein -
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
555 in zuiverheid, stond je naam
op mijn smeltende huid geschreven
je onderhuidse tekening, duurzaam
een glazuurachtige laag gemaakt voor het leven
haalde als een bedwinger naar mij uit ...
in mijn hart, porselein
had een bijzondere vorm van keramiek
en vrat mijn eenvoudige liefde voor je op
als was ze er helemaal niet.…
ONTASTBARE SLAAPMUTS
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
430 Wanneer ik pas in bed lig
zendt het kamerduister dikwijls
krioelende harde haartjes
naar me toe
die mijn huid wrijven steken
de zacht voortschuivende slaap
terugdrijven naar de deur
maar mijn weerspannige geest
danst op losse spookvoeten
roept onderbewustzijn wakker
rondom het kussen
kookt een stormzee bij nacht
vol roze bliksemgloed…
het ranke papier
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
602 verrezen
‘k ben slechts wat as
en steeds op reis door het vuur
dat mij niet doodt
zie hier, ik draag de dag voorhenen
nog in mijn hand
‘k laat niet los al zou dat me wel
verheven, verheven bovenal
in de zocht van elk gewoontedier
neen, laat mij maar
mijn eigen piraat wezen
die zijn bonte kleuren
schouwt zoals de nacht haar
melkwitte huid…
Ontluiken
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
663 ontwaakt
de lentelucht in mij
voelt nog wel als naakt
en soms kil
af en toe
zeg maar bij vlagen
weet ik weer
ja, dat is het
wat ik wil
de geur van natte bladeren
of vers gemaaid gras
parfum naturel
zo als het in wezen bedoeld was
en kleuren zien rijpen
van groen naar
wonderlijke tinten
groots en onnavolgbaar eigen
-terwijl huid…
Hemellichaam
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
625 ik zal je schilderen
als maan en als zon
ik zal je de tinten geven
van ochtend naar avond
ik zal jou het palet schenken
de lijsten van jouw huid breken
ik zal jou beminnen
de tederheid geven
zoals op het fluwelen strand
weet je nog
dat jij mij in duinen legde
en dat ik jouw licht liefde
wij de eenzaamheid niet kenden
en de…
Haar hemel is mooier
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
915 Vroege zonnestralen schieten
door ontwakende ogen
in een gesluierd gezicht
Dreigend grijs gedonder
wordt vlotjes ingeruild
voor blauw met stapels wit
Aantrekkende wind
brengt de zee dichterbij
zilte lucht rust even uit
op mijn flauwe huid
Het zwerk van deze stad
biedt werk voor duizend Turners
Vanuit een hoge toren
raak ik haar…
Het album dat jij leven gaf
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
621 ik kende de lach
die jij de buitenwereld gaf
hoog gehakt joyeus gekleed
schoonheid die niet
onder welbespraaktheid leed
jij droeg glamour en
wat glitters op de blote huid
wist ingetogen dat de hoge heren
bogen als een knipmes
voor jou en het kruis
maar kende ook
de lach die ik weer vond
in het album dat jij leven gaf
met een elan…
Vooruitzicht
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
706 avondrood
verzacht het ademend lood
vertraagt een onbekende dood
het daglicht schijnt zich
toch wijder te verspreiden
zelfs over een grijze berg heen
die al metselend gedacht
een toekomst dicht
ergens gloort het weten
groter dan de zwaartekracht
waarvoor een droom
menselijkerwijze zwicht
het eeuwige bewegen
gaat verder dan mijn droge huid…
MOOIE VROUW
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
797 beeld moet ergens
in bepaalde vorm
op haar harde schijf bestaan
als we elkaar na een tijd weer zien
zal ze mij in haar vinden
ze draagt mij overal
en altijd met zich mee
en misschien, heel misschien
komt deze enkele spore
na lange tijd van overleving
eens in dit mooie, zachte lijf tot leven
gestaag delend
groeiend diep onder haar huid…
Een mooi gezicht
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
956 Laat het door het lachen zijn
met vrienden en geliefden
maar niet door levenspijn
die op de huid blijft kleven.
Voorzichtigheid is geboden
niets is verboden
daarvoor ben je nog te jong
en onervaren.
Laat de rode draad van het leven
Je naar ongekende oorden reizen.
Claire Vanfleteren…
dance of the veils
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
952 bij volle maan zal zij dansen
waar onder luid applaus
oogstrelend
ze zich ontdoen zal
Van windsels en
sluiers één voor één
wervelend en draaiend
sneller dan ogen volgen
maar zijdezacht
huiden zullen verdwijnen
bij het licht van de maan
in het uur van waarheid
komt dat zien
volkomen weerloos
zal zij naakt zijn
laatste restjes…
uit de toekomst geplukt
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
586 ik weet niet hoe dit komt en of het zo zal zijn
misschien zijn we zacht voor elkaar, bouw je
kasteel na kasteel, rusten we uit in het zand,
adem jij jezelf in mij
en met iets van een teken, mag het een droom zijn,
vallen we uit de eenzaamheid, spoelt de zee
een woning en woorden waarin we blootsvoets
kunnen rennen, onomkeerbaar van huid…
Taalstilering
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
452 Zinnen, geef mij je woorden
terug, witte huid van perkament,
een lege windbuil op de rug,
om inzichtelijk te blijven als
de blindheid op papier, het
is me aangepraat misschien,
geblinddoekt naar het einde,
streven naar de juiste strofen
waarvan ik de inhoud nog niet zie.…
Nuchter
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
982 We zijn nu belangeloos nuchter
er valt een schaduw op jouw huid
een insect danst op de maan
bij dageraad begint de therapie
die maakt alle dichters sober
zoals het gras dat welig geilt
dit is het topje van de ijsberg
jouw erotiek is grenzeloos eenvoudig
op het hoogtepunt glijd je naar beneden
in het glibberige doen we niet moeilijk
alsof…
Zwijgtaal
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
702 horizon bij nacht
lonkte ons met het geluid van de branding
we hadden wel vaker gevreeën op het zand
maar nu was er voltooiing van de zwijgtaal
geen brieven meer bij volle maan
of liefdeswoorden dwaas door waan
geen kusjes op blozende wangen
melancholie hield ons verlangen gevangen
een trui, die jij ooit droeg
op mijn naakte huid…
Wat een moed
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
808 Wat een moed om
die bittere smaak te proeven
een jas van ijs te dragen
fagotmuziek te willen horen
balancerend op ’n draad van eenzaamheid
Heldhaftig bent u
om door dorre bladeren en gure wind
te schuifelen op uw voeten
die doorweekt zijn
van zilte koude tranen op uw huid
Daadkrachtig als altijd
dansend op een vulkaan
voelt u onbaatzuchtig…
Losse stenen
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.298 aan het einde van de dag
verdelen strepen je huid
breken centimeters je lange haar
het uur trekt langzaam aan
op de hei zie ik ogen
de paarse zee worden
jouw rug die langs mijn hand loopt
tekent het land dat we bevolken
vanaf het bankje waar we zitten
hangen we onze ogen in de bomen
we herinneren ons die plek
waar jij de wolken vergat…
Zeelucht
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
858 het hoofd vol van het water
drijvend
tussen grachtenpand
en duinenrij, de nieuwe brug
het oude strand
de zee
met zeilen op haar rug
doorweekt
in ’t witte zomergoed
de huid omhult met nevel
bij stilte tussen eb en vloed
de tram rijdt door het raam
dwars door ’t glas
ik weet dat het een leugen is
er zijn geen scherven
toch is daar…
Jij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 De dag ontwaakt met een glimlach naar jouw
een warme bries strijkt neer vanuit het zuiden
ik voel de zonnewarmte op mijn huid
een moment een ervaring een tinteling
ineens kom jij tevoorschijn uit die fata morgana
jij streelt mijn hartstreek met heel jouw wezen
ik voel ons samen in heimelijke verbondenheid
een thuiskomen die haar weerga…
Jouw dwaling.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
491 Traag stroop je de kleren van mijn huid
waardoor mijn ziel als naaktheid voor je staat,
in volle overgave en zwijgzame stilte,
is het een kunst op blanco vel
stippelend de gloei-lijnen te volgen!
In de schaduw van het heuvelland
stopt jouw dwaling tussen 't beddengoed.…
Verloren woorden
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
619 Door de kieren van zijn onmacht
ziet hij kleine stralen zon
spelend op de bast van de boom
voelt de warmte op zijn huid.
Vogels zingen al vroeg
de eerste bloemen bloeien
de buitenwereld roept,
smeekt om zijn aandacht.
Natuur geeft nimmer op
geeft inspiratie die hij mist
in de schaduw van de boom
liggen zijn verloren woorden.…
Werkwoorden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
594 harten en loze gedachten
bloed moet stromen
rijkelijk vloeien soms
schrijven is krassen
botten kraken en in vlees snijden
rake woorden vinden
die striemen en schrijnen
als open wonden
ijskoude insnijdingen etsen
in valse sentimenten
het moet meedogenloos stormen
baldadig en gruwelijk ook
totdat alles leesbaar luwt
op mijn papieren huid…
Tuinfantasie - 10e tafereel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
412 Te eten en zelf opgevreten worden,
zo steekt de dierenwereld in elkaar
en elke dag is het weer aan de orde;
de pullen gaan er aan met huid en haar.
Nu nog een slokje water voor de dorst:
De reiger heeft gegeten als een vorst.…
Ontwaken
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
764 Ik bewonder je pracht,
gesloten ogen vangen de mijne,
een blik gevuld met tederheid beroert je huid.
Vuur ontspringt mijn hart
als ik je in mijn armen sluit.
Je opent je ogen,
gelukzalig glimlach betovert je gezicht,
een hart gevuld met liefde.
Twee maakt één,
warme hartstocht van oprecht geluk.…
Lichaamsdelen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
621 Liefde leven
Samen zijn
Zich overgeven
Moeten zijn
Jouw stem
Klassieke muziek
Vleugel bespelen
Ons brein
Hemel belooft
Het kompas
Natte noorden
Fluisterend spreken
Zonder woorden
Mijn handen
Jouw huid
Die billen
Als steen
Een beeldhouwer
Marmer vormt
Naadloos sluitend
Een kunstwerk
Eeuwig mozaiek
Lichaam delen
Brandende honger…
Oopjen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
551 oog in oog met de Mona Lisa
van de Lage Landen
onder de zwarte sluier
behoeder van het kroezend kapsel
de melancholieke blik van Oopjen
vrouw en moeder
een mouche op de linkerslaap
hoe licht is haar huid
net onder de zijden zomerjapon
steekt haar voetje uit
het ongeboren leven in de bollende buik
de Gouden Eeuw aan haar voeten…
Macro
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Met een goudgele glans
portretteer ik jou in één blik
door de opkomende zon
die jouw huid verlicht.
Jouw lichaam gevangen
door de weerspiegeling in mijn lens
ontwaak jij langzaam jouw ogen
zoals een roos vertraagd opent.…