18343 resultaten.
Parel van de nacht
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
914 Vanuit de nacht waar ieder ding
voor eeuwig in verdween
Al wat ons hier zo hartelijk ging
dat schemerlicht bescheen
Waaruit wat weg is nimmer meer
de weg is terug gegaan
Wilde ik dat jij slechts één keer..…
Levenstrein
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.053 Voort gaat de trein
De ene keer snel de andere keer langzaam
Maar stoppen doet hij niet
De weg achter hem is bedekt door mistflarden
Voort, voort!…
DAT VREEMDE LICHT
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
597 ik me open en daar is
de weg, die voor mij ligt
heel mooi en recht
het eindpunt is in zicht
ik zie alweer, dat vreemde licht…
de tijd passeren
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
501 trekt de rokken op en beëdigt
de uitverkorenen die gelouterd
deze tijd passeren op weg naar
een afstand zonder grijze lokken…
herfst
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
733 Warme dagen zijn voorbij
Allerlei rijke kleuren
vullen d'herfst als jaargetij
Regenlaarzen stappen
door plassen
Gewassen veranderen
van kleur en geur
Beukenoten en kastanjes
verrijken de wegen als franjes
Regen en wind zijn onbemind
Wolken bewegen naast elkaar
Ze omvatten 't dek
door een vogeltrek
op weg naar 'n warmer oord
Nooit…
De pluizenbloem
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
577 jij bracht mij
de pluizenbloem
een lange adem vol met wensen
ik wees jou
de holle weg
een stilteplaats voor mensen
wij lagen
op de heuvelrug in vergezicht
0nze kussen kaatsten licht
paradijsden zoals
de schepper heeft gezegd
legden onze schaamte weg
ook zonder appel en de slang
duurde het niet lang
er trok een wolk voor de zon…
Vergeten
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
693 Een horizon is voor haar weg gezonken.
Wij waren aan haar scherpe geest gewend.
Het went maar niet daar afstand van te doen.
Steeds verder weg, maar wel aaneengeklonken.…
Nevel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Ik zoek mijn huis in dit vreemde bos
Mijn eigen stuur weet de weg niet meer
De nevel laat zijn spoken los…
Polderland
poëzie
4.5 met 2 stemmen
5.142 oneindig is het land,
oneindig zijn de wegen
die naar de kimmen gaan;
ik loop de morgen tegen
in ’t mistig licht der maan.…
Dwalen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
749 Hoe spin ik, gekneed en gevormd, met mijn hart een draad
om over de weg van vroeger te kunnen lopen?…
Als vloeiend water
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
639 hoe meer ik de chaos zie
als opsomming van diversiteit
waarin antwoorden
uit het geheel
liggen besloten
is de weg die mij
door onzekerheid leidt
de juiste de gang
naar ontspruitende loten
als ik de massa
een weg door de trechter gun
en mijn ademen daar op richt
dan zal een nieuw antwoord,
ook al is de straal nog zo…
Verdwenen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
612 Verdwenen, vertrokken ver weg
Ik roep en schreeuw het uit
Maar de stilte blijft
Verdwenen zijn de Engelen…
Eed
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Ik was jong onschuldig en ging op weg.
De afleiding werd een verleiding en daarmee begon het gevecht,
waarbij ik zo vaak verslagen werd.
Ik likte mijn wonden en hoopte dat ze zouden helen.
Ik droomde mezelf een droom en zag dat kind wat ik ooit was,
een kind op weg op dat veld van liefde.…
slechts toegankelijk
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
716 mijn hart is stil
alsof het overweegt
om weg te gaan
en jou achter te laten
op mijn wang, aangevreten
door het zilt dat oogleden van liefde sluit
hoe zou het afscheid zijn
als een stap in een zuilengang van echo
waar boete beelden maakt en de reis aankondigt
met het hoofd tegen de muur
zou het dan mijn stem zijn
die de weg tot stof…
Onkenbaar.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
581 De tijd zoekt een weg voor mij, maar
onbekend is iedere plek waar ik vertoef.
En alle dagen hebben zo hun verhaal.
Met een ritme als de golven van de Oceaan.
Een eindeloos zoeken is het in ons bestaan.
In een oerwoud van mensen kiest ieder zijn
weg en al dolend weet men heg noch steg.…
Massaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
502 te vroeg voor naweeën
mengen stemmen met de wind
te verstaanbaar voor ijlen
gekleed in afzondering
smoort een zucht
in het strooisel van verlatenheid
doch niemand vraagt hem de weg
aan de zoekende
in tastbare ommekeer
enige monden stuwen woorden
leunen langs gevels
naar ver, weg uit haperend zicht
waarom ook omarmen, beklemmen
als…
depressie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.088 soms denk ik
dat ik niet meer denk
ik denk nog wel
dat dit een gevaar is
dus ik doe m'n best
om te blijven denken
stel dat je midden in de nacht
opeens de weg kwijt bent
en je hebt geen mobiel
om iemand te bellen
denk dan aan het belangrijkste
en ga precies de mistige weg
terug naar waar je
vandaan kwam en zoek dan opnieuw…
Eén zwaluw kan me raken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
737 ze trokken weg de vogels
toen… in de herfst
vliegensvlug waren ze weg
voor ik er erg in had
kennen ze mijn missen
weten ze wel
dat ik in de lentenacht
naar ze op de uitkijk zal staan…
zien ze mijn vreugdetraan
wanneer ik hun vleugels hoor
de zachte slagen ruisend
door het morgenblauw…
mijn verlangen zo groot
reikt naar het leven…
Ideologie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
486 Weg met het geweld
weg met de pijn
zijn dagen zijn geteld
zijn bos is geveld
niemand gelooft toch meer
wat hij heeft verteld
zijn dagen komen niet weer
maar toch loert zijn ideologie
nog op iedere hoek
een ander neemt het roer en zie
hem geloven ze deze keer
het gaat sluipend, heel achterbaks
mensen gaan erg laks
met vrede om…
ik mis je zo
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
854 Laat achter ons ons leed
Een nieuwe weg
Als jij maar ja zeg
Daarvoor mis ik je zo
Altijd maak je me blij
geen kans…
Nieuwe bladzijde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
668 helpen geen boeken
mensen zoeken een leider
die kan helpen met de
verloren wegen
wat doe je ertegen…
Een nieuwe dag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 Zijn woorden, ongekend
werden door haar herkend
als sleutelwoorden tot een geheime toegang
vanaf een weg zo lang.
Deze weg bleek niet eindeloos
sinds zij, zijn richting koos.
Een verassende afslag
naar
waar hij al wandelde van dag tot dag.…
Ik moet het doen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
525 Weggevoerd langs onbekende wegen,
waar ik met een kompas niet kon komen.
Gesluierd in een zwart gat,
begraven onder onbegrip.
Het stof verstikte mij,
de adem werd mij ontzegt.
Ik trok aan de noodrem.
Het levensritme begon weer aan zijn normale tred.
Het bewoog op de gekende wegen.
Het werd weer helder,
ik had teveel gezwegen.…
gaandeweg
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
592 ik leg de weg naar
berusting slenterend
soms dralend af
gaandeweg begon ik
aan wat ik nog niet
eens zo lang geleden
later noemde
het is het afscheid
van hoge woorden
en vervlogen jeugd
van het ongrijpbare
verwaaide leven van
verloren dromen
het is de onbekende
weg die me in het
duister tasten laat naar
barsten en scheuren in…
De “over de top-Sint”
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
917 Weg is het gemak, weg de simpelheid,
ook dat zijn we met het vorderen der jaren
compleet kwijt!…
Smaken van tranen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
611 De zon is weg,
het leven guur.
Het verlies is bitter,
maar niets aan te doen.
Zijn beslissing!
Hij ging weg zonder zoen.
Maar nu ben jij hier
En wat jij doet
maakt mij tranen
met jouw knuffel weer zuiver zoet.
Maar nu ben jij hier
en ben ik minder stuk
Nu zijn mijn tranen
zoet van geluk!…
KRINGLOOPECONOMIE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
467 we pompen aardgas
en of olie op uit zee
doen er op het droge
allerlei smerige dingen mee
vangen straks af de CO2
en pompen het waar
de olie weg kwam weer
diep weg onder de zee
en dan zie ik wat u en ik niet zie
een oplossing van niks potjandorie
gemakshalve maar te benoemen
tot een moderne vorm van
kringloopeconomie *…
Waar alles mee begint
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
507 Ja, denk ik luidop
Ik recht mijn nek en kijk op
Ik verdrink in woorden en zinnen
Dat waar alles mee zouden moeten beginnen
Oorlogen weg, dat is wat ik zeg
Vrede en Vreugd, dat is wat Deugd…
kater
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 de echtheid van het leven
zachtjes wuif ik haar weg
even hoor ik nog vuurwerk
verder weg en toch dichtbij
dat het jaar verjagen moet
dat ik liefst vergeten wil
de uitgelatenheid vervaagt
in de nevelmist van alcohol
als ik langzaam mij verdrink
in de euforie van het delier
dat mij daarna dartelen laat
als de lammetjes in de wei
met brallende…
Voor jou
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
533 Het was niet anders toen
de paarden de vooruitgang trokken
een kar nog nooit
een koets had gepasseerd
Het was niet anders toen
de boerenmeid
haar mand vol appels
op de grond liet vallen
rode appelwangen
Het was niet anders toen
de prinsessen en boerenmeiden
in hetzelfde hooi en even groen
hun wegen uitprobeerden
wegen zonder woorden…