2744 resultaten.
Verloren wens.
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
833 Een schouder, een houvast van troost omhelst
De lieve liefde als enige nood zoet gewenst.
Tevergeefs verkondigde ik mijn ideaal aan het volk,
Over liefde, rust en houvast en berusting.
Beschimpt, beledigd en verontwaardigd werd mijn visie
Terzijde en als quatsch betiteld afgewezen.…
De gestrafte nieuwsgierigheid.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.747 Lieve Kloë, troost u dan! -
ô Die toestand, als de liefde
Zelfs voor ons een raadsel wordt,
Als ze ons uit haar hevigste onrust
In de schoot der kalmte stort -
Als in vluchtige ogenblikken
Zich het hoogst gevoel verliest
In die onbeschrijfbre stemming
Die ons beider hart verkiest
Boven 't bruisen van de driften....…
Het zingen van de slaaf.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
966 Luide zong hij Davids Psalmen,
Schoon in slavenboei gekneld;
Luide zong hij zegegalmen
Van de koninklijke held;
't Vorstlijk harpgezang van 't Oost
Ruiste in 't verre Westen troost!
'k Hoorde 't lied, vóór veertig eeuwen
Aan de Rode Zee gedicht.…
1975
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.275 Kreupel zoekt de poëzie het huis weer op
de warme lamp
het kleine leed van pappie-mammie roepen
verdriet om de voorbije verjaardag
wéér troost de natuur
wéér komt op de proppen die ellendige God
vermomd nu als VU-student
of Nijmeegse nitwit.…
Op een mooie dag
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
968 Ik heb betrekkingen in het Midden-Oosten
Kan dat mijn toekomst nog troosten?…
Samen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Troost heb ik nodig,
iedere dag weer.
Zonder haar is het zo moeilijk.
Soms, heel soms,
weet ik het niet
meer.
Gelukkig heb ik lieve
mensen om me
heen
die aan mij denken en er
voor mij zijn.
Lieve vrouw van mij,
ik mis je heel erg,
voor altijd ben je in
mijn hart.
Liefs,
je man…
Uitgedacht en uitgedicht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
453 nog wel
Nooit gedacht, maar toch gedicht
Morgen schijnt opnieuw de zon
Morgen zingt de merel weer
Sla niet bedroefd uw ogen neer
Wat als gedachte ooit begon
Keert als gedicht op aarde weer
Een laatste vers als doodsbericht
Nooit meer denken, nooit meer dichten
Niets wordt meer van mij verwacht
Een woord van troost…
Steen der wijzen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.064 ik zag je op mijn pad naar benee
mooie steen ik neem je mee
in de broekzak van mijn reis
meer dan 50 tinten grijs
en prachtig van mij
zacht en warm ben jij
je duwt me, draagt me naar het zonnige dal
duikgewicht in mijn vrije val
ik tors je mee op mijn pad omhoog
de lichtheid zoals libelle vloog
lijkt nu bevroren in de kou
meer dan 50 tinten…
TABULA RASA
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
481 zijn wij als wordt beweerd
een schone lei
een onbeschreven blad
ik weet het niet
maar volgens mij
is wat vaststaat dat
een blad al z’n vorm en
lijnen bij voorbaat heeft
en wat er op geschreven
wordt dat is wat
in en om ons leeft…
Shampoo
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Ik denk dat ik verliefd was op haar geur,
Het was een geur die gelijk geeft waar je aan dacht.
Het was de geur van het meisje,
Die op een manier het mooiste lacht.
Op de een of andere manier wist deze geur mij vrolijk te maken,
Zoals niemand mij ooit zou kunnen krijgen.
Het was de geur van puur geluk,
En over gebrek aan liefde nog maar te zwijgen…
Wereldwijd is hij de oorlog verklaard
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
448 Wij zijn in oorlog met een gevaarlijke vijand
we noemen hem Corona of Covid 19 naar
't ons belieft, hij die ons heeft gegrieft door
ons land aan te vallen, talrijke slachtoffers
zijn er al gevallen
De overheid heeft ons
in bescherming genomen
veiligheid
maatregelen genomen om
de vijand op
afstand te houden
Wij zijn in quarantaine…
Joni Mitchell
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
627 Veel is al gezegd en mogelijk
Nog meer geschreven
Over dit icoon met lichte
Hoge stem als tegenwicht
Tegen al het heersend macho
Masculien gitaargeweld
Waar haalde zij de tijd vandaan
Voor al wat zij had meegemaakt
Schetsen autobiografisch
Scènes van haar reisnotities
Vast te leggen in haar dagboek
Neer te pennen in haar schrift…
LEEUW van LUZERN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
449 Aan de rotswand ligt het stenen roofdier,
stervend, het hoofd met zware manen
op zijn poten. Dichte ogen bergen tranen
vol droeve berusting van het eed'le dier.
De voorste klauw blijft echter trots soldenier,
bewaakt zwaard en schild, zal nimmer tanen,
steeds de weg naar strijdlust en -moed banen,
het wezen houden van wachtende banier.
De…
De adel: niet altijd edelmoedig
snelsonnet
4.2 met 19 stemmen
812 ik droomde: Heer van Heerlijkheid ‘t Wouw
“laat iedereen nu vrij” liet ik bevelen
en alles met de boeren, poorters, delen
gelijkheid was het doel dat worden zou
ze haalden van mijn lichaam snel mijn kop
die plakte ik daarna gewoon weer op…
SINTERKLAAS BESTAAT NIET, MAAR HET SPROOKJE WEL!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.472 Ik ga het haar vertellen
ik ga het mijn dochter Giulia vertellen
vandaag nog voor zijn intocht op IJburg
Ze heeft nu een volwassen leeftijd
ze heeft recht op het echte verhaal
vandaag nog voor zijn binnenvaart op IJburg
SINTERKLAAS BESTAAT NIET
MAAR HET SPROOKJE WEL
vandaag gaan we dat zien op IJburg
Hij komt, hij komt die lieve, lieve…
zondagavondpraat
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
694 op zondagavond, strak in het pak
de studio glanst, de koffie is alcohol
daar zitten ze weer, vol groot vertoon
de beter wetende voetbalmannen
ze neuzelen luid over tactiek en spel
hun woorden zwalken, giftig en fel
de arbiter zat er naast, huilt de wolf
de bal was rond, de pass te laat
de beste kapiteins zitten veilig aan wal
met meningen…
Gesprek over werkelijkheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
216 De bloemen ademen zacht hun geur,
maar niet ieders neus vangt ze.
Een gebouw glinstert in de verte,
vol ramen, vol schittering,
waar piepkleine mensen bewegen,
zichtbaar enkel voor wie kijkt
met andere ogen.
Een lage toon trilt in de kamer,
een zoemend ritme
dat meebeweegt met gedachten—
onhoorbaar voor de ander,
maar…
UITVAART VAN MIJN DOCHTERKEN (1633)
poëzie
4.1 met 53 stemmen
11.667 O kranke* troost! wat baat
De groene en goude lover?
Die staatsie* gaat haast* over.
wit=plezier
verschoont=spaart
wuft=speels
loddereitje=middelste in de kring
schop=schommel
bonket=knikker
kaartje=speelvriendinnetje
kranke=geringe
staatsie=versiering
haast=vlug…
steppegras
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.460 ik kijk machteloos om me heen
en probeer haar weer te troosten,
alleen een beetje water kan ik schenken,
het huilen gaat door merg en been.…
- De woeste zee en het meisje -
hartenkreet
4.8 met 75 stemmen
2.553 Bruine lange haren in het licht van de maneschijn
haar glimlach verried haar, liefde verliet haar even
om daarna weer bij haar te zijn en haar te troosten.
De golf van brandende emoties barstte vol uiteen
haar binnenzee een stille beproeving van gedachten.
Zout, stil, vol bitterheid voelden de slapeloze nachten.…
winterwereld van toen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
578 paste je wel voor
want je moest de krap bemeten uren wel uitbuiten
hoor; het was de sport dat je het volhield tot
lang nadat de duisternis viel;
en het rillen van de kou, de pijnlijke handen
en voeten waarmee je moest boeten die waren pas
later aan de orde bij de kachel die snorde en
dan was er voor even andere pret, want die kachel
bood troost…
LACHEN EN SCHREIEN.
poëzie
3.1 met 7 stemmen
1.447 Want als ik blijf behou'en
Gezang en de vreugd daarvan,
Dan weet ik, dat ik al wie rouwen
Oneindig troosten kan.…
Als ik aan seringen denk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
854 Witte seringen troosten en helen de patiënt op het ziekenhuisbed.
Roze seringen heb ik nog nooit opgemerkt.
En rode seringen zijn goed voor het bloed.
Die prachtige tros met bloemen en hun etherische olie.
Dampend in de vroege avondschemering.
Mijn overgrootmoeder heeft veel voor ons geleden en hield net als ik van seringen.…
Het gebladerte valt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
633 Dat winterlicht troost de kranken op hun bed vol smart.
En brengt de opgebeurde ziel ten hemel met Onze Lieve Heer
Getroost voor altijd na pijn en smart.…
- hemelblauw -
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.212 kijkt verwonderd als een kind
mij aan met ogen grauw en leeg
je ziet me niet maar hoort mijn stem en
je gelaat breekt plots dan voor mij open
je hoort herkent een mens een kind
je ogen stralen purper hemelblauw
in kleur van mensen die snel sterven gaan
oh kon ik de tijd nog maar gaan halen
op golven drijven terug naar toen
ik zou je troosten…
Lachen en Schreien.
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.182 Want als ik blijf behou'en
Gezang en de vreugd daarvan, -
Dan weet ik, dat ik al wie rouwen
Oneindig troosten kan.…
Overbodig
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
849 Toen in tweeduizend zestien 't leven zinloos was geworden
besloot de Tweede Kamer dat het tijd werd om de dood
-de dooie dood, de mooie dood, die troost en uitzicht bood-
als optie aan te prijzen aan de geestelijk verdorden
Hoewel een ieder dood mocht gaan aan slijt en ongemakken
aan minuscule slopers waar men zich geen raad mee wist
die lijf…
Herakles
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Maar toch, nog straalt de grote held van Hellas
als constellatie in de nacht;
een eerbetoon en troost voor allen
die worstelen met een gezegend lot,
die eer en schande meesterlijk vervlechten
in hun eigen tien werken.…
De Vrouwe van Terschelling
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
713 Mensen met ziektes en pijnen
bezocht ze met medicijnen
en op de drempel van de dood
was zij het die steun en troost bood.
Eens, op een nacht met nieuwe maan,
storm met de kracht van een orkaan,
hoge golven en felle wind
waarin een schip haar einde vind;
in woest watergeweld vergaat,
met man en muis ten onder gaat.…
Festina lente; 6. De Oude Eik
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
399 "Ik had U willen troosten.", zweeg de oude eik
terwijl de vrouw haar eigen weg weer ging,
alleen en bleek.
Zo bleef de boom staan
groots en donkerboos
onder elk kwartier van de maan
elke hoogte van de zon.
Tot ook hij bezweek.…