2830 resultaten.
Lakeien van het licht
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
317 Wij ontwaken in de avond,
floepen aan op stil bevel.
Ja, wij houden in de gaten
of u in onze mooie straten
meer dan voldoende burger bent.
Meer dan toevallig lopen hier
zeer duistere individuen
hondsbrutaal te speuren naar
de mazen in ons establishment...
'Hé, jij daar, waarom plaats je een bom?
Om je woede te ventileren?'
'En jij…
een prozaïsche reisafstand (dixunt simultanus)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
500 Wie van de vergeten godenzonen heeft,
badend in de zonovergoten dodenzee,
de bliksem in Carus’ hoofd geschoten,
-waarop niks meer uit de hemel kwam?
Een vergeten verhaal wat de ronde deed,
langs een fluisterkring, - de herinnering
van de donkere schim van een kiel
van een schip, grauw water waarin
verwoestende strijdlust ontwaakte –,…
Stemmen van hoop
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
379 Karton als kussen
de stad loopt hem stil voorbij
hoop ademt nog zacht
Wind draagt stemmen van
hen die vergeten zijn, hun contouren dansen
zacht tegen de muren van de stad. Ik voel hun leegte als
een trilling in mijn borst, een fluistering die smeekt om gehoord te worden.
In de stilte van mijn kamer
woelt de wereld, elke hoek van pijn en…
Absurdistisch onbegrip
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
332 De stoelen fluisteren vandaag,
over hoe ze moe zijn van zitten.
De lucht vergeet even wat blauw is,
en valt verlegen in een glas bier.
Een gedachte trekt zijn jas aan,
en loopt gezwind de kamer uit.
Ik zwaai met een hand die niet van mij is,
maar ene die wel beter groet.
Mijn horloge eet minuiten op,
en zegt dat tijd naar hutsepot smaakt…
Speech
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
302 Zolang de embouchure
van de 'yes we can' smile
goed staat
en de manometer
der coiffure
net zo goed gaat
gaan de gedachten
ex cathedra
mits door 't
spreekgesmoelte
goed verstaanbaar
helder uitgesproken
voor dovemannen-
noch voor dito
vrouwenoren
in de virtuele
laptopwereld
ooit verloren…
De opkomst van het Techno-Rijk
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
300 De Opkomst van het Techno-Rijk
Ze kwamen niet met laarzen en vaandels,
geen marsmuziek, geen vlag in de hand.
Hun wapens waren schermen en codes,
hun leger: miljoenen onzichtbare duimen.
Ze spraken van orde, van veilige havens,
een wereld verbonden — geleid door geld.
Geen vrijheid, slechts algoritmische ketens,
een toekomst gesmeed in koud…
Wat is geluk?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
321 Wat is geluk?
Is het de glans van dingen — koel, gehamerd licht,
een auto die als een metalen dier staat te wachten,
sieraden als sterren die niets voelen,
geld dat fluistert maar nooit antwoord geeft?
Of leeft geluk juist in het onzichtbare,
in dat stille, broze weefsel tussen hart en huid —
gezondheid die je pas hoort wanneer ze kraakt,…
Ach Europa...
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
462 Wacht eerst nog even
de decemberstorm af
der enige echte
diehard idealisten
de fervente miljoenen
uit goud hout gesneden
roodgeverfde zwartharige blondkrullende
stedendwingend
bos en akkers besluipende
wolven en wolvinnen
megastallen vernielend
pfas verwijderend
van kankerveroorzakende
ziektekiemen
met één voet in het heden…
ook ik mag hopen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
405 misschien is dit niet de plek
nooit het juiste moment om
tegen alle verhoudingen in
de grote bek die op en neer
door deze en gene verweten
en dikwijls gebezigd wordt
uit of in naam en/of namen
van de hogere waarden dan
die van de andere of anderen
waarmee de strofen gekruist
de verzen te gebald worden
over woorden van meer of
minder reikende…
HUBERTUS HUILT
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
424 Bram was een hele goede vriend van mij
De mens werd aangespoord hem snel te ruimen
Een woord om wat verzacht rond te bazuinen
Waar men op doelt; een moord, een jachtpartij
Ik ben Hubertus en de mens bespreekt
Of hij ook mij zal pogen neer te schieten
Het zou mijn medestanders zeer verdrieten
Indien men zijn belofte weer verbreekt
De dood…
De Tempel van Verraad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
412 In heilige gewaden,
sluipen zij, de roofdieren,
met handen die niet zegenen,
maar breken en bezwijken.
Kinderen, vertrouwend,
in stilte gekneveld,
door mannen die spreken
van goddelijke macht,
maar hun lust is een gevangenis,
een gruwelijke keten,
die huidskleur en tranen
verandert in stille schreeuwen.
Leiders zwijgen,
sluipen in…
Onder de paarse hemel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 Het verroeste omsingelde land,
Brandend onder een paarse hemel.
Gebrandmerkt door vermoorde kreten,
Die geruisloos verdwijnen onder een prikkelende regen
Van een getorste heer.
De getorste heer buigt de horizon,
Met wetten van staal en angst.
Zijn handen werpen steden in scherven,
Zijn ogen meten loyaliteit in stiltes.
Waar hij passeert…
Wat een prachtig jaar hebben we verdiend
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
462 Wat een zegen dat de wereld weer draait
zoals hij hoort: kapot, maar strak geformatteerd.
De bommen vallen consistenter dan ooit,
zelfs de doden zijn inmiddels professioneel genummerd.
Oorlog is nu ook content —
livestreams, droneshots, sponsors erbij.
Menselijk leed, maar dan schaalbaar,
en gelukkig zonder storende context.
De leiders stralen…
‘pragmaddictive; outdoor-living’
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
403 het kan toch echt wel schelen
in koude-doorweekte kleren
voorzeker te weten
welke middelen ten minste
in potentie
(gezien de twijfelachtige kwaliteit)
hem in ieder geval een poosje
de illusie van enige warmte
geven
-als prijs van het leven overleven
al is het om maar even
heel even maar
niet te beven
om dankbaar een gegeven
kop soep…
Waar nabijheid begint
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
354 Dakloze mensen dragen de winter
niet alleen op hun huid, maar in hun botten,
in de naden van hun dagen,
waar de kou geen ramen of deuren nodig heeft
om naar binnen te komen.
Er zijn nachten
waarin de wind geen weerbericht is, maar een oordeel.
Waar een bankje een bed wordt, karton een matras,
en een extra paar sokken het verschil…
‘met hielspoordreiging en al’
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
339 Jullie worden bedrogen,
voorgelogen over ware bedoelingen,
opgezadeld met wassen vleugels;
jullie worden beduveld,
gruwelijk voor de gek gehouden,
afgetuigd met voorgevlochten zwepen.
Zij vallen door manden,
ver over de randen van betamelijkheid,
vergaloppeerd op eigen leugens;
zij vallen na het opstaan,
begaan dezelfde fouten als altijd…
Master in het maaien
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
394 Wat voelde ik me klein,
In dat grote letterenhuis.
Dames die spraken met woorden.
Die in mijn wereld nooit werden uitgesproken.
Masters in het Nederlands,
Masters in Germaans,
Terwijl ik daar zat —
Master in het maaien, master in het zaaien,
Met handen die werkten en niet met woorden smeten.
Een waterval van woorden,
Die hard vielen, te…
Kozijnen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
320 Kozijnen doen
veel in huis
Ze besluiten over banken
en kasten, welke
modellen er binnen mogen
tafels, bedden, pianos
wiegen en baden
achtbanen
wijzen ze spottend af
Kozijnen kiezen
voor iedereen
wat iedereen zou moeten kiezen
want mensen streven naar normen
kaders voor hun leven
ISO ASA EN NEN
wij zijn allemaal gelijk
en deuren…
Armoede
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
371 Armoede
Is het leven wat we leven
Als ik niets meer heb
Dan heb ik geen keus
En dan moet ik het maar stelen
Armoede
Er wordt gezegd dat je eerlijke kansen krijgt
Maar dat is niet zo
Van de Stress drink ik bier en rook een blow
Armoede
Niemand kent het leven van de straat
Maar ik kom eruit
Er komt een dag dat het beter gaat…
We worden weer gesust
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
325 sttt
wees maar stil
er is een spreekwoord over hete soep
na regen komt zonneschijn
we lopen niet in zeven sloten tegelijk
kennen we dit niet allemaal
die geruststellende sussende taal
of is het een kwestie van ogen sluiten
horen zien en zwijgen
wees braaf want je weet niet
wat je dan zal krijgen
een zwijgplicht bedekt
onder de…
Inclusie
snelsonnet
3.6 met 11 stemmen
672 Bij Barbie doen ze aan diversiteit,
Eerst werd er nog wat vreemd van opgekeken,
Maar nu zijn er ook Barbies met gebreken,
Bijvoorbeeld één die aan autisme lijdt.
Maar o Mattel, vergeet toch niet mijn leed,
En maak een Ken pop als miskend poëet.…
Het begon ook zo
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
358 Het begon niet met zware stappen,
maar met woorden.
Woorden die orde beloofden,
eenheid,
rust.
Één land.
Één volk.
Één verhaal
dat niet mocht afwijken.
In de jaren dertig klonk het net zo netjes.
Ook toen heette uitsluiting
“herstel”,
ook toen was gehoorzaamheid
“verantwoordelijkheid”.
Uniformen zeiden dat ze beschermden.
Lijsten…
Op de vlucht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
443 Ik beweeg in stilte,
een schaduw tussen schaduwen,
elk geluid een waarschuwing,
elk gezicht een vraag:
zien ze mij?
De nacht is een labyrint,
mijn adem een geheim,
mijn hart een trommel
die sneller slaat dan mijn voeten kunnen rennen.
Ik droom van een thuis dat ik niet kan aanraken,
van een tafel, een stoel, een lach.
En toch, daarboven…
De Gapende Leegte van het Verstaan
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
327 Ik kom eraan
Ik spring, ik val, ik vlieg
In een gapend gat
Een soort van dal
Schreeuw niet zo
Ik hoor je heus
Veel te goed
Dichtbij genoeg
Zo leeg, zo lui
Je brein, een reeds gepelde ui
Waar is de diepte, de inhoud?
Je mening, een veelvoud
Schreeuw niet zo
Ik hoor je heus
Ik versta de leegte…
De platte wereld [Digitaal]
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
294 De cultuur wordt geplet
Machteloos gedoogt men het
en juicht het soms toe
Met gezond verstand en een opleiding
begrijpt men half de wetenschap
die in het eigen straatje past
Volksvertegenwoordigers vangen elkaar
vliegen af en nemen geen besluiten
buiten hun eigen sprookjeswereld
waar ze overal kunnen komen
zonder een stap te verzetten…
Ik kies dit pad
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
761 Ik sta in een wereld
waar regels loslaten,
waar oude beloften
afbladderen onder druk.
Ik zie hoe macht duwt,
zonder schaamte, zonder grens,
hoe schaduwen langer worden
dan waar ze thuishoren.
Maar ik ben niet machteloos
omdat ik geen reus ben.
Ik ben niet stil
omdat ik tussen anderen sta.
Ik spreek eerlijk,
ook als waarheid schuurt…
Twee werelden, Twee kinderen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
374 Er waren twee kinderen.
Niet gekozen, niet speciaal.
Gewoon geboren
aan verschillende kanten
van dezelfde muur.
Eén kreeg applaus bij elke stap,
zijn fouten waren lessen,
zijn stilte werd ingevuld
door mensen die dachten
dat hij geniaal mocht zijn.
De ander leerde zwijgen
voor hij leerde spreken.
Zijn talent werd gezien
en direct genegeerd…
Als je leven overleven is
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
411 Als je leven overleven is
Je de dagen soms met moeite slijt
Ik hoef niet rijk te zijn
Mijn leven is mijn vrijheid
Ik ben al tevreden met een woning TV een bed en een bank
En verder met een volle koelkast
Eten en drinken en brood op de plank
Als je leven overleven is
Ik kom ben en leef als een jongen van de straat
Ik praat met een ander…
Ik moet u iets verklappen als JordaanDichter inzake Utrecht Centraal!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
406 Ik moet u iets verklappen
als de JordaanDichter Jan Jacob
heb toch zelf heel veel steden gezien
zeker ook in de buitenlanden
Brussel, Barcelona, Parijs, New York, Washington, Los Angeles, Beijing (Peking), Ganzhou, Praag, Dresden, München,
Oslo, Stockholm, Berlijn, Warschau, Bern, Londen, Kopenhagen, Ouagadougou, Niger, Kano, Douala, Den Haag…
Zakelijk gesprek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
337 Met aktentas op schoot
spreekt een man mij over nut en voordeel
aangaande verzekering omtrent
brand, storm en schade allerlei.
Zijn gezicht: ogen van nat glas
en ruw geweven huid, blauw perkament.
Misschien door de kou gelopen?
Hij vraagt: zijn onderkaak gaat op en neer.
Van het glas voor zijn neus slokt hij water.
Zo loopt het onderhoud…