2969 resultaten.
Lente 2022
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 Slingerende steigers leidden naar een strand waar klifjes door de storm
('k vertelde over 't Zoutpad)
Alleen wij hier.…
romantische foto's van M.
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.365 'k wil smart passie geen gesteven linnen
gooi die liefde voor het strand
naar de kwallen van Bergen aan Zee
stop nu met al die kouwe thee
tijd voor alle standjes uit Fabeltjesland…
Eenzaam jaagt de wind
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
922 Ze lopen beide langs het strand
Van oorzaak naar gevolgen
Dan vraagt zij plotseling aan de wind
Of hij hem wil volgen
Samen lopen ze naar de zee
Kijkend naar de golven
Hoe hoog zijn ze, zo prachtig!
De wind duwt hem in haar rug
“Kijk eens!” lacht hij...
“Wat zijn we samen machtig!”…
Golfstroom
poëzie
3.2 met 18 stemmen
2.656 vroom-geduld'ge madreporen*
Bouwt, rood in 't blauw, toren naast holle toren,
De ontzaggelijke bekers van de atollen*,
En, eb en vloed van steeds nieuwe trezoren*,
Door 't licht vloeibare paarls*, de golven rollen,
En spieg'ling van nachtlijke wereldbollen
In 't groene vuur van de afgrond gaat verloren,
Daar rijzen over hellende aard' de stranden…
Wie zal de nacht in strikken binden?
gedicht
3.4 met 64 stemmen
16.253 De slanke dansen van verdriet
heb ik 's nachts op het plein gedanst,
de zee, de sterren en het strand
zijn weggegleden uit mijn hand.
Maar dansend heb ik onbezonnen
je naam geroepen tot de muren,
totdat de huizen binnenst buiten
schaterlachten van verdriet.…
Een bittere pil
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.331 Om de pijn moet ik zacht huilen
Alleen in de nacht aan het strand
Laat de wind mijn zorgen meenemen
Zuchtend, eenzaam en toch trouw om de kinderen
Er is niemand die mijn verdriet kent
Bij jou kan ik nooit meer met mijn gevoelens
Ze doen je niets meer, ze maken je warm noch koud
Jij ziet het liefst dat ik zou vertrekken
Maar ik weiger, ik hou…
" Handdoek in de ring ? "
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
593 Stranden hulplozen in hun barensnood, hun
tranen vrijelijk te laten lopen in dorre
woestijnen van een overschillig genot om zich
in die stroom te scharen in de oasis van hun dromen?
Te ontsnappen aan een karig lot, een afspiegeling
van de vele valkuilen tussen altaar en schavot.…
denkend
hartenkreet
1.8 met 6 stemmen
463 Hier loop ik dan helemaal alleen,
Alleen over het strand.
Met niemand om me heen,
Ik zie enkel een stel dat loopt hand in hand.
Hier loop ik dan helemaal alleen
denkend aan mijn verleden,
Vroeger was alles mooi, leuk en vooral geweldig.
Maar dat was lang, lang geleden,
En nu op dit moment voel ik me alleen en ellendig.…
Interelementair
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.864 Toen hij zei: 'Ga toch mee naar het strand,'
zei ze: 'Nee, want ik voel me aan land
als een vis op het droge.'
(en met vochtige ogen):
'Ding dán naar een landtong d'r hand.'…
de twee vereend
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.664 en hun verschijning begon
elkaars armen strak
dragend naar opzij
hechtend als zijnde één
voelen zij elkanders bloot
ervaren zij zich als gemeen
in voelbare spanning
van zuigende emotie
tasten zij elkaar de wangen
het opstuivend zand
bekoelt een prille passie
een baken van twee mensen
in geest en hart vereend
veredelt het strand…
Umbra mortis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
825 Haar dagen vergaan als rook
van vuren op het strand.
Zij schroeft zich vast
in het verleden en ik
spiraal naar verse lucht.
Buiten ligt het bollenveld
braak en bloeien papavers.
Gelaten wacht zij
tot de wurgende slang
haar te na komt.
Met de beker in de hand
is zij hem toch te vlug af.…
Afscheid
netgedicht
4.5 met 36 stemmen
2.238 haar zijden buik
Haartjes trotseren de bikinilijn
De zwoele zee trekt voor mij
Golfjes in het dampend zand
Een strakke lijn door bruinwit branden
Een wuivende hand tekent de zon
Een glimlach met parelwitte tanden
De spanning die ik nog net verdragen kon
De zee neemt zand en vuil van mens en dier
En jaagt gewassen zand hoog op de stranden…
Aardrijkskunde
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
979 Het paviljoen vertrekt
in stukken van het strand
op platte wagens –
oktober is ontruiming
lispelt de dame in het zwart
Hij draaft maar rond
in minderende kringen
op minderend zand –
niemand splijt nog wateren
niemand schept een pad voor hem
Grijs de dagen
zat van regen de akkers
nooit vol de zee
en 's avonds waait nog van verre
fijn…
Als de liefde niet bestond
gedicht
3.6 met 300 stemmen
349.483 Als de liefde niet bestond
Zullen ze stilstaan, de rivieren
En de vogels en de dieren
Als de liefde niet bestond
Als de liefde niet bestond
Zou het strand de zee verlaten
Ze hebben niets meer te bepraten
Als de liefde niet bestond
Als de liefde niet bestond
Zou de maan niet langer lichten
Geen dichter zou meer dichten
Als de liefde niet…
OUD
poëzie
3.0 met 6 stemmen
2.987 Het vage pad door hei naar 't lage duin,
Vanwaar ik 's middags op de einder tuur
Over mijn boot, gekanteld, half in 't zand,
Door 't laatste springtij hoog op 't strand getild.…
Hij wil zo graag wemzmen
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.000 Gans alleen blijft-ie, want
ieder vlucht naar het strand.
Jammer: niemand wil met 'm in zee...
Een notaris heeft hem net verteld,
wat-ie erft: een miljard welgeteld!
In een mum heeft-ie 'n bruid
en ze jubelt het uit,
want ze zwemmen gemengd - in het geld.
Na een poos lucht-ie even z'n hart:
'Je verkoos me slechts om dat miljard.'…
Ze vangt de fluister van de wind
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
610 ook in de Schilderswijk
stond eens haar huis
haar beide jongens
voetbalden bij Vredenburg
maar waren fan van Ado
in de duinen liggen ook veel
van haar voetstappen
kroeluurtjes ongezien
in het mulle zand
onbespied en erg bemind
rode blossen op licht gebruinde wangen
geliefden, in hun hart nog immer kund
schelpen zoeken
langs het strand…
als m'n strijd gestreden is
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.579 hoor het huilen van de wind
de stille zee doet ijzig koud
ik sluit m'n ogen en op het strand
verlaat ik iedereen die van mij houdt
diepdenkende gedachten, een groot zwart gat
ik heb mijn strijd verloren
de dood heeft nu ook mij vermoord
maar niemand kon het horen
't wordt vloet en de grote oceaan
heeft mij mee kunnen pakken
terwijl stil…
Kinderkopjes in de regen,
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
938 waadt
ze door de tranen heen, benen
getooid in zwart brokaat,
handen in afzwerend gebaar,
met madelieven in het natte
haar, kleur op wang en lippen
waaraan geen regenboog kan
tippen, ogend vurig in
gestolen blikken, om zich in
de dubbele moraal te schikken,
waar een mens de lust moest
reven, laat vuur op kusten van
liefde te stranden…
Elk volgens zijn natuur
poëzie
3.1 met 14 stemmen
3.396 ‘O, beter nog te vluchten,’
Zei de zwaluw, ’naar verre strand!’
- ‘Ach, liever nog te lijden,’
sprak de mus, ’in ’t vaderland!’
------------------------------------
uit: ‘Gedichten’ (1870)…
Paradijs
hartenkreet
2.1 met 7 stemmen
1.080 De nacht is weer gekomen
Ik hoop van jou te dromen
Over golven van de zee
Die nemen ons beiden mee
Naar wondermooie plaatsen
Maan en sterren weerkaatsen
In het water van diezelfde zee
Als begeleidend Licht voor ons twee
Als doel de Hemelse horizon
Ontzettend mooi als dat eens kon
Daar aangespoeld op een strand
Zijn we in het hemels Paradijs…
Het huis alleen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
950 Met de verkoelende westenwind
waaien de stemmen mee van het strand
over het warme zand het huis in
Krakend houtwerk van zwellende sponningen
tikken van gespannen glas
Op de overloop draait het stof
zijn rituele rondjes in het licht
vallend vanuit een bovenraam
Een deur smakt dicht en haast
gelijkertijd ruziemakende stemmen
de één hoog, de…
Scheiden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
562 bloempot
de vuile sokken onder het bed
je weet wel, al die kleffe 'Flair'- problemen
de ergernis die onder de deurmat ligt
laat ons dus dit pact ontbinden
voor de inkt is uitgewist
iemand wil jou vast opnieuw uitvinden
laat ons 'nu' gaan, voor je mijn hazenpeper mist
om elkaar dan toevallig te ontmoeten
in een cocktailbar ergens op een strand…
Iets
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
486 De zee, het strand, de zon, iets vuurt er
diep in mijn brein. In tranen die stromen,
langs elke baan, laat ik het gaan. Onze liefde
heeft betekenis. Het vuur kleurt de lucht,
in iets, als teken van hoop, op die zwarte muur.
En het klinkt, het zingt, in iets dat blijft,
in een betekenis die niet door mij te vatten is.…
IN EN BIJ HET WATER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Op het strand klinken
's morgens vroeg ijle tonen:
zwanen vertrekken,
vliegen over grauwe zee
naar de paarsblauwe einder.
Frisse zucht beroert
het hoge gras, geeft het meer
snelle, huiverende golven,
gaat voort, zonder ophouden...
Om zich in zee te werpen?
Kloek waden reeën
door de stille Waddenzee,
zoeken de verte.…
Nice - 14 juli 2016
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
664 Herinneringen aan een strand met harde kiezelsteen
Watermeloen eten, pitjes spugen, teen aan teen
De parade kijken op een Franse boulevard
Er was toen geen angst, nee, er was toen nog geen gevaar
Tijden zijn veranderd, meer dan veertig jaren verder
'n Wereld die in brand staat, schapen zoeken naar een herder
Waanzin heeft zich vastgezet…
Beschermengelen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
973 We waren allemaal dol op jou en je wist me op te
beuren, terwijl het met mij alleen maar bergafwaarts
ging en ik strandde in een somber klooster langs de
Noordzee, waar ik helemaal in duigen viel.…
In mijn geboortedorp
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
456 Fietsen met te laag zadel
en dan klein als vroeger
over de Westduinweg
naar het stille strand
achter jou, die vlot en vlug
over de brug
langs straten waar ik zoveel liep
naar mijn ouders
de lucht blauw
het stille druk
maar wij lopen verder
waar het rustig
veren aan de hemel
liggen arm aan arm en dij aan dij
't water fris en glad
een…
Soorten thuiskomst
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.228 Wij waren jong die zomer aan het strand
en niemand wilde weg, maar ieder zou terug. WIj trokken
langs een huis waar iemand pas iets nietigs had verwekt.
Geen donder wist hij van het kind in haar en ook het kind
nog niets van hem.…
Trauma
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
537 We vluchten naar het strand, daar
Schijnt het veilig te zijn, maar we
Verliezen elkaar al snel uit het oog,
Hoe houd ik me staande?…