6267 resultaten.
De juiste snaar
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
854 de viool
het is alsof ik de snaren
stilletjes hoor huilen
tranen zich in elke trilling
rond het hout verschuilen
mijn emoties zweven mee
breken met de klanken open
bevrijden dat wat ongemerkt
naar binnen was geslopen
een kamer vol gevoelens
ik zit er middenin
tot aan de laatste noot
lief ik het lied van de violin…
Op haar manier
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
539 Mijn moeder houdt
Van mij
Ik weet
Dat ze dat doet
Ze zegt het niet
Met woorden
Ze weet niet
Hoe dat moet
Geboren in een tijd
Waar diepgang
Niet bestaat
Gevoel wordt weggestopt
Alsof het
Niet bestaat
Hoe kan je
Iets verwijten
Wat niet
Verwijtbaar is
Emotioneel gesloten
In haar jeugdgevangenis
En toch
Op haar manier
Doet ze haar…
Mijn kleine plaag
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
419 jij bent
mijn kleine plaag
je vliegt zo graag
van hot naar her
drukdoenerig
aan de slag
alsof de dag
te weinig uren heeft
van pauzes
ben je niet gediend
er is werk te verrichten
zo lang de zon blijft lichten
je bent het liefst
in geel en zwart
je taille is een schat
alleen je angelt soms te hard…
LIEDJE
gedicht
3.2 met 5 stemmen
4.705 Aanhoudend en doordringend,
Zoo blij en mateloos
Alsof een hart hier, zingend,
Zijn hoogste vreugde koos.
O koolmees in het loover,
O heikruid in de zon
Uw lieflijkheid, uw toover
Die mij niet helpen kon.…
Indianenverhalen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
521 Liegen alsof het gedrukt staat wat
maakt het uit. Het eindresultaat
gaat voor de veren.
Wanneer de neus zich lengt tot
besluit, behoef je zonder veren in
het leven nog niet te creperen.…
Kleinood
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
635 Het is alsof ik dichter bij Hans kom
en bij de redacteur Hans Polak,
de woorden trekken minzaam krom,
worden stofvlinders uit een strak pak.…
Nazomer
poëzie
4.4 met 5 stemmen
1.120 Vaag drijft door de open deur
De bleke avondwind
Een bitter kille geur -
Alsof de herfst begint.
Vaag, als een vallend blad,
Daalt door mijn lege geest
Herinnering aan wat
Wel eenmaal is geweest.
't Is of mijn hart verstomt
En of ik stil verga,
't Is of de herfst al komt -
Hij komt weldra - weldra!…
voortschrijdend op onafgewerkte tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
518 alles voltrekt onaf onder onafgewerkte tijd
met zijn valse wimpers
immer voortschrijdend knipperend
en wij achterop hinkelend
door het leven zonder houvast
echter benevens de heipaal van de ambacht
die we in ons bestaan gedreven hebben
om wat tijd te ankeren
en voor een paar stonden lijkt het
alsof we weten waarmee we bezig zijn…
tranen zonder tuiten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
412 dichter dan ooit
nadert zijn zang
haar hart
wat doet een
oud mens
met waterlanders
zonder harnas
hoe komt het dat
diepe droefheid
haar keel
dichtschroeft
en doet alsof
smart geen traan
waard is
hoog in de lucht
zingt de veldleeuwerik
hoe troostrijk
stromen droeve
verlangens
tranen zonder tuiten
van een oud mens…
wijzers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
487 de tijd vliegt
hij maakt bang
hij sleept
en stelt teleur
de tijd is een fantoom
hij doet pijn
hij hamert
en lacht me uit
de tijd is een despoot
hij dwingt tot buigen
hij wijst
en ik word gek
de tijd is een verzinsel
hij doet alsof
hij slaat
en ik loop weg
de tijd heelt
hij is een slak
hij kruipt
en ik wacht…
Denk eens na
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
603 Jaarlijks overlijden in de sub Sahara
een half miljoen kinderen aan malaria
Ze zijn arm en ondervoed
Gaan dood alsof het zo wezen moet
Terwijl één euro muskietennet
ze van vroegtijdig sterven redt
Nu overladen we de wereld
met schulden, leed en dwang
om aan levens van oude dikzakken
nog wat dagen vast te plakken…
Tijd om weg te gaan.
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
614 Als ze je gaan vertellen
wie je bent en wat
en vooral ook wat niet
Als ze je verleden
willen doen vergeten
maar je weet niet waarom
Alsof de herinneringen
niet hebben bestaan
als was het slechts een waan
Maar jij weet
uit de grond van je hart
dat je je best hebt gedaan
Dan is het tijd...…
Papieren vonnissen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
464 voorzichtig
rollen zij
door het stof met
onherkenbaar
gemaakte
gezichten
nog zijn de
ogen droog in
de grimas van
verleden tijd
alsof zij dit al
jaren wisten
waar berouw en
spijt nog altijd
geen handen
wensen te geven
dromen papieren
vonnissen
alles bepalend
zwart afgelakt
verwoestend in
dreigend gaan
dwars door hun leven…
alles heeft een verhaal
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
428 laat de zon verrijzen
werp haar in de lucht
als de zon gaat liggen
en zijn arm opsteekt
schijnt hij uit zijn oksel
als hij zijn arm laat zakken
wordt alles donker
als hij die weer opsteekt
lijkt het alsof de dag begint
alles heeft een verhaal
als je maar kunt luisteren…
Altijd aanwezig
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
573 Ze loste op in wind en regen,
maar bladerend door mijn geheugen
kom ik haar toch steeds weer tegen,
alsof ze leeft buiten de tijd,
elke dag van mijn bestaan
is vol van haar aanwezigheid.…
Alsnog
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
402 Tragisch heb ik toch gekozen,
alsof ik wist, ik zal verliezen.
Vijf keer stond ik voor dat kiezen,
vijf keer moest ik bevriezen.
Niets bleef over van dat kiezen,
behalve wat mij krom deed staan.
Ik heb het winnen overleefd,
maar ben gebogen vergaan.
Ik kwam terecht in wat er niet is,
in het stille, zonder stem.…
Inkijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
304 De wereld beschrijven
zoals ik haar begrijp
misschien zoals ik wil
dat ze zou zijn
De wereld en de mensen
die zich onderling handhaven
bekijken, ook mijzelf, zo intens
dat ik het onthoud
en kan doorvertellen alsof
de lezers bij hen, bij mij
en bij zichzelf naar binnen kijken
en zien hoe weinig het voorstelt
het werk, de prestaties…
De kant die verdween
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
295 één zin
het maakt niet uit
en iets ouds
laat los
niet alleen zij
maar alles wat
aan haar vastzat
neefjes
nichtjes
tantes
ooms
zonder afscheid
een hele kant
trok zich terug
alsof zij er
nooit was,
zij blijft bij
wat gebleven is
maar niets
blijft terug
verlies
is niet het gaan
maar het verdwijnen
terwijl je kijkt…
IK DRAAG JE MEE
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
139 Als ik je zag het was
alsof de golven van de zee
zich diep in mij beroerden
en bij jouw oogopslag
de zon mij koesterde
hoe jij in mij als weelde omging
mij zo kon noemen bij mijn naam
dat ik van waarde voelde
totdat de tijd geruisloos
onze wegen splitste en wij te laat
beseften wat onomkeerbaar werd
maar ik draag je mee
zoals de…
De lege stoel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
125 Alsof herinneringen
een plek nodig hebben.
Soms kijk ik ernaar
en glimlach ik.
Soms kijk ik ernaar
en doet het pijn.
Maar beide betekenen hetzelfde:
Dat iemand
zo belangrijk was,
dat zelfs een lege stoel
nog altijd
een verhaal vertelt.…
Ik ben meer dan de woorden die ontbreken
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
64 Ze verliezen hun betekenis,
alsof zelfs mijn eigen stem
me niet meer herkent.
Ook in stilte
ben ik aanwezig.
Ik ben meer
dan de de woorden die ontbreken,
meer dan de zinnen
die ik niet kan afmaken.
Ik ben ook de blik,
de beweging,
de stilte tussen twee ademhalingen,
het kleine teken
dat zegt: ik ben hier.…
Zonder bewijs
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
14 Het is net alsof de waarheid
blijft bewegen met zijn handen
nu de broze woorden wegvallen
in vileine dubbelzinnigheden.
En ik denk ook niet dat hij liegt
over wat hij voelt
of denkt te voelen.
Het is voor mij
net zo wezenlijk aanwezig
als de toekomst
en de dood.…
Mijn ex
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.655 Jou moet gunnen om de draad weer op te pakken en op je eigen benen te staan. M’n hart zegt dat ik het nog niet alleen aankan en dat ik jou nodig heb bij mijn eigen weg.
Moet er iets groots gebeuren om die draad door te breken? Moet jij je hart aan iemand anders verkopen, of ik?
Zo vertrouwd, zo lekker warm gevoel. Zo stom, zo egoïstisch.…
Ineens
gedicht
3.1 met 62 stemmen
24.233 Ik rilde en
huiverde alsof ik oog
in oog stond met de dood.
Wat ook zo was. De dood
en ik stonden op een dijk.
Tussen ons was niets dan
een aanzienlijke afstand.
---------------------------------------
uit: 'De gedichten 1991-2000'.…
's Winters tel ik de bomen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
754 's Winters tel ik de bomen
in mijn tuin,
nauwkeurig,
ik doe alsof het belangrijk is
als ik eenentwintig stammen tel
wis ik de namen uit mijn geheugen
ik maak plaats
want de lente komt
met vogels
en scherpe geluiden,
ze zullen de tuin innemen,
hoog en bijna oorverdovend
zullen takken zich opnieuw
in nesten steken.…
Vader
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
3.782 Hij durft me niet echt aan te kijken,
doet alsof hij slaapt,
ik heb van hem gehouden,
kocht hem snoepgoed,
warme sokken en een dasspeld,
later kon hij daar met ongeloof naar staren
nu geef ik hem gelijk,
wat valt er meer te geven,
maar 'k zou nog één keer
door zijn haren willen strijken.…
Goddelijk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.436 ik zag hem plots tussen de ruïnes van
een grieks theater - adembenemend
beeld met reisgids in de hand
alsof een god (even op uitstap in het land)
verdiept in de gezangen van een rei
over zichzelf een eigentijdse versie vond
één decorwissel en dramascène later
verbrak hij de extase en liep me prompt
in een alledaagse boog voorbij…
…Dood spoor…
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
891 Staande bij het zelfde kruispunt
op de dode helft van het spoor
is het alsof je niets meer hoort
niets meer ziet dan leegte
Traag slepend vervolgt zich de weg
in zuigende modder zonder bodem
neemt de zwaartekracht weer toe
genadeloos als de botte realiteit
Dit is niet het goede moment
om nu hier te zijn zonder koers
niet klaar voor een…
Gedachte in Stil Water
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
904 Diep in mij...rust,
berusting...,
alsof de zee
zijn golven inhoudt
rimpelloos
aanvaarden
dat er geen rotsen zijn.
Zou een Vlinder kunnen zwemmen?
Zolang de wind blijft liggen
zal het gaan,
tot aan de overkant.…
Alleen
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
1.389 Schrijven is meestal de heler
van de pijnen in mijn hoofd
Alsof de inkt in het papier
het vuur van de vijand dooft
Ook dit verdriet heb ik al gegoten
in mooie woorden en rijmende zinnen
maar dichten heeft zijn kracht verloren
Het bloedt nog steeds hier diep vanbinnen
Ik wil alleen maar een beetje warmte
Iemand die mijn tranen kust
Iemand…