3212 resultaten.
Verwondering
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
568 opgenomen door de zee,
één wordt
zodat 'k kan mee bevloeien,
helpen groeien,
dorst lessen,
zwijgen en kan zeggen,
er te zijn voor jou, mezelf,
genieten kan
mijn geluk doorgeven,
want nog steeds... is er zoveel kleur,
de bottels en de bessen,
de ondergrondse witte knollen
de groentinten tussen 't grijs
de elfenbankjes en de mossen
het gras…
De grote tuin
gedicht
2.6 met 12 stemmen
4.811 De grondwet van de aarde
is langs de kanten
van wegen en paden
nu al uit planten
en bloemen te raden:
waarom hier dit gras?
Omdat iemand zo pas
of ooit, zeg maar ooit
een eeuw geleden
langs is gereden
en zijn bakje as
had leeg gestrooid.
Waarom daar die planten?…
Spiegeltje
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
693 Vandaag waarlijk veel gras gevreten
Heden zo spijtig, wel een must.
Men mag alles slikken en bovenop nog pikken
Ons land wordt nooit meer wat het was, die dikke klasse.
Aanvaarden wat je niet kan veranderen; knappe slagzin
Nooit zal ik zowat vijftig sjaaltjes om mijn hals knopen hoor.…
Zelfvertrouwen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
632 Ik weet het nog goed,
het voetballen buiten op het gras.
Fantasieën eindeloos in overvloed.
Met je fiets scheuren door een diepe plas,
onder bomen, zonlicht halve gloed.
Het stukje onbevangenheid,
niet bang voor wat mensen
van je zouden kunnen vinden.
Die onzekerheid is men toch liever kwijt?…
Sprookje
gedicht
5.0 met 13 stemmen
3.916 gabba gabba hey
omdat we het beu waren klein te blijven
drukten we ons in er was eens een huis
onder een avondval dicht tegen de muur
om in behang te veranderen
hoho
zei de muur zo zijn we niet getrouwd
ga het tapijt maar wakker kussen
handen
thuis zei het tapijt ik ben in training
later als ik groot ben wil ik gras worden
twaalf…
Geen leuzen, geen gespijker
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.981 De huid van de woorden is anders
dan hun kern, de tijd tikt niet
meer met een koperen pendel
en bloedarmoede is allang niet meer
romantisch; wij zijn
voorbij 1830, Heine, en alle Wilhelms
geland op grond waar het gras
niet meer zo groen is als goed is
wij zijn neergekomen bij het hese
metaal waar de kleine aëroplanen
uit Olieslagers' tijd…
Vier leven
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
804 Vandaag vier ik dat ik ik ben,
wat ik mag mag jij ook
zoals liggen in het gras,
kauwen op een spriet.
We noemen niets groter
ook niet kleiner
alles gaat door en voort
niets verdwijnt.
Ik ben ook vandaag
net als jij opgestaan
en weet vandaag ben ik 64,
heb ik mijn moeder
zus en broer overleefd.…
Hoop
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
662 De tuin had eens een groen gazon
met schroeiplaats van te hete zon
de kale schaamte nu met wit bedekt,
vertrouw erop dat zacht groen gras
diep in de aarde rust en in de lente
wederkomt, zodra de eerste vogels zingen.…
windpaden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
522 wind woelt door het gras
een zeis die lucht snijdt
door hardgroen tapijt
breed omgeslagen
op zware klei
nat en breed een hark
met wilde steel beweegt
naar de vesting van de dijk
doof in rust voor de halmenkust
waar bovenaan hekken als
verwaaide stutten staan
een wijde rok die traag
schokt om het lijf
ruw als een windvlaag
in het…
ZO GEWOON MOOI
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
477 vanmorgen scharrelend door
mijn eigen niet gemaaide wei
zag ik:
de madeliefjes ze knipoogden
me zo vrolijk toe
de boterbloempjes glimlachten
van de nacht nog een beetje moe
roze lila rode halmen gras
wuifden mij trots gedag
blij dat het haar ware
schoonheid tonen mag
een maagdelijk witte klaver
kijkt brutaal naar mij
en lokt ondertussen…
Windekind I
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
505 Ooit was ook ik jong, groen als gras
heb 't leven aan nadenken gewijd
om ooit tot helder besef te komen
kost dat ervaren dus altijd veel tijd.
Ik hoor ze zeggen keer maar om,
ook ik kan mijzelf nu wel verstaan
er komen ook vaak mensen hier staan.
Ook zij kennen de halmen op het veld
weten hoe een korrel door de zon zwelt.…
Het zomerseizoen met zijn zonnezoen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 Er hing een zomerse waas boven
het gras. Waardoor het leek alsof
ik in mijn droom gevangen was.
Bijen werkten hun weg van bloem
tot bloem. En stemden mij gelukkig
met hun bijengezoem. De zomer was als
honing voor mij. Het zwoele leven ging
als een droom aan mij voorbij.…
Liefde in het volle Licht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 lente, de terugkeer
van het Licht, het Licht:
struiken en bomen botten uit
vogels zingen van verlangen
het witte hert snuift
tussen de berken en kijkt
naar het Licht, het Licht
O mijn liefste, het Licht, het Licht
is terug, kom naar buiten
ik wil rennen, juichen, springen
en voelen dat jij me begeert
ik wil met jou rollen in het gras…
Speedy de turboslak
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
537 Ik voel ’t aan m’n water
Ah, daar is ie, verscholen in het gras
Ik dacht dat slakken langzaam waren
Maar zo niet hij.…
Geboortekaartjes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Bevestiging na groot verlangen
De laatste dag van t jaar geboren
Leek een oudjaarsavondfeest
Echter op de nieuwe morgen
Gaf je reeds de geest
Wederom een kaart
Dezelfde namen
Dezelfde prent en print
Slechte de datum en het jaar
Verschillen van elkaar
Ik had je graag gekend
Jouw karakter wie je was
Ken alleen het haagje
Om je graf van gras…
Solo
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
435 Er zijn er die 't éénmaal per week doen maar
Ik was in minder dan een uurtje klaar
- De aardappels vet bruingerand en gaar -
Dus dan maar op de site gezet, nietwaar
Ik hoop dat het een niet te groot misbaar
Is dat ik gras wegmaai voor Woordenaar
Z'n voeten, sorry Bontje, heus echt waar
Ach, anders teken je gewoon bezwaar...
___________…
De verwaarloosde tuin
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
724 kan ik slechts dromen
in mijn kleine tuin staat het onkruid hoog
maar ook een beeld met pijl en boog
haar smalle linkerschouder is ontbloot
ze is gemaakt van afvalhout en schroot
het meesje en de merel zijn haar vrienden
het mos en de schimmel haar bedienden
ik koekeloer de tuin in vanaf mijn terras
er groeien paddenstoelen in het gras…
VONDST
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
543 Gezeten in zacht gras
tussen twee schaduwstruiken
mijmert de verlamde man
over lang vervlogen jaren
waarin lang wandelingen
zijn ware lust waren
de verte steeds wenkte
veel nieuws en verrassingen
liet ontdekken
onderdrukt gezoem
een plotselinge prik
de boze hommel wekt hem
uit die gedachtenwaas
uren kijkt hij om zich heen
slaat…
Nacho
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 ondeugd met een eigen karakter
die graag de boel op stelten zet
door steeds precies dat te doen
wat eigenlijk toch niet mag
door weide, gras, park en bos
waarheen ook hij gaan mag
speurt zijn ronkende neus
het spoor dat hij volgen moet
het vrouwtje is zijn grote held
die al het andere vergeten laat
als ‘s ochtend de wandeling lonkt
huilen…
lieve lente
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
437 definitieve sliertjes
welke ik dan vang
als ’n tovenaar van niks
om als vervreemding
(als sluikreclame dus)
te misbruiken in brouwsels
naar eigen believen
en eventueel gewin
dus zijn de nachten nu ook warmer
en de tuin inmiddels wel in bloei
zoemend en zeker
geen gebrek aan bijtjes
of vlinders
of ander diversiteitsgedoe
en ’t gras…
De dichter
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
400 Of schuilt er een adder onder ‘t gras?
Daar is de dichter niet mee in z’n sas.
Zowaar heeft de dichter al twee strofen
en dat zonder zich er voor uit te sloven!
Dus zo gemakkelijk is dus het dichten,
nu weet de dichter waar zich op te richten!
Het is gewoon wat woorden aaneenrijgen,
om vanzelf als ‘t ware een gedicht te krijgen.…
De prachtige nazomer
hartenkreet
3.0 met 13 stemmen
77 In de late zon die
niet meer dringt maar blijft
hangen, merk ik hoe mijn aandacht zich
opent zonder haast, terwijl een krekel nog klinkt in het gras.
In dit tussenland, waar
geluiden zachter worden en schaduwen
langer ademen, komt iets in mij voorzichtig naar
boven, niet om te spreken maar om eindelijk gezien te worden.…
Gevallen blad
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
23 Het rust nu even in het gras van de tijd,
zonder te vragen waarheen de wind het morgen voert.
Soms vangt de huid alle geluiden te hard op,
soms glijdt de dag geruisloos langs je heen.
Maar onder de laag van wat we moeten zijn,
blijft het even stil om eenvoudig mens te zijn.…
Of ik bloemen ... ? / Flowers ?
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.261 Het is niet onwaarschijnlijk
dat ik die hou van wilde tuinen
van al wat kruid en onkruid heet
gras ga plukken in de duinen
en denk hoe tijd door onze vingers gleed
Wellicht ook dat ik dan gebogen
over boerenvelden loop
en tussen vlas-en korenbloemen
op blauw als van je ogen hoop
Het is haast zeker dat ik dan
in een klaverbed zal dromen…
Ballade van de boer
poëzie
3.7 met 328 stemmen
62.790 En toen zijn akker ten einde was,
Toen keerde de boer de ploeg
En hij knielde naast zijn ploeg in het gras,
En de boer, hij werd verhoord.
Zo menigeen had een schone droom,
Maar de boer hij ploegde voort.
Thermopylae, Troja, Salamis,
Maar de boer hij ploegde voort.…
DOF VIOLET
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.007 Nog wandel 'k door het zwaar berijpte gras,
En hoor naast me op de vaart het fijn gekras
Van schaatsen over 't hol rinkelend ijs:
Ik heb 't gevoel, of 'k op 't bevroren glas
Cirk'lend, zwevend, zwenkend op kunst'ge wijs,
Met 't buigend bovenlichaam daal en rijs:
'T is in mijn rug, of 'k zelf op schaatsen was.…
BRILPOETSDOEKJE
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
2.111 de belastingdienst niet één weekje wachten
als antwoord van de ambtenaar een geeuw…
De blauwe hemel staat vol uitdijende strepen
vliegtuigen lawaaien ongezien mijlen per uur
past die verspilling eigenlijk wel in de natuur
of moet deze als uitzondering worden begrepen
Het wijde land aan beide zijden van de rijksweg
geurt van pas gemaaid gras…
Edel zwijn
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.293 Wroetend met een platte snuit
Woelend in een modderbad
Een zegen voor de huid
In een kuil, met mos en gras bekleed
Weert hij mug en vlieg en parasiet
En hoe?…
Engel
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.912 Tot die ene dag dat de lucht zo grijs was,
zilveren tranen vielen van haar ogen in het gras.
Ze zei "Ik moet je verlaten, onze paden gaan uit elkaar."
en de tijd bleef staan, (ik hield zielsveel van haar).
Ze moest gaan bij het eerste licht, over de horizonlijn,
dus deze nacht zou onze laatste samen zijn.…
De grote tuin
gedicht
3.8 met 59 stemmen
23.473 De grondwet van de aarde
is langs de kanten
van wegen en paden
nu al uit planten
en bloemen te raden:
waarom hier dit gras?
Omdat iemand zo pas
of ooit, zeg maar ooit
een eeuw geleden
langs is gereden
en zijn bakje as
had leeg gestrooid.
Waarom daar die planten?…