4214 resultaten.
Een laag octaaf
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
468 zacht golfden
geluiden in een
zee van ongekleurde
decibellen langs
ons heen de
wijde wereld in
alleen gevangen
door lucht en wind
donker
bromden tonen
uit een laag octaaf
vlak bij de grond
zich onderscheidend
kenbaar maken los van
de spirit der jeugd in
hun super actieve vreugd
zij missen nog
identiteit hebben
andere zaken nodig…
Celsiuscyclus
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 Liefde leeft, heb ik vernomen, op
bloeiende bomen en vloeiende stromen
-die fluitend flaneren, maar
vanbuiten verdorren als de grond
waarop wij teerden.
Dodelijk dansend onder de dromen
die verteerd vallen als een illusie.…
levensconfetti
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
803 schilfers wit en bruin op de grond, jouw handen
ze zijn twijgen op het mos.
één voor één ontsluiten we de wortels.
je knippert nog. we zagen door
en schaven vlakjes aan de stilte.
je spuugt op ons. het speeksel plakt.…
SNEEUWKLOKJES
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
567 Ik zie hun kleine kopjes hangen
als lichtjes naar de dode grond
zo speels, lief en onbevangen
dat ik ze als nieuw ontloken vond.
Nauwelijks door de wind bewogen
beschut onder ‘t dorre struikgewas
gedijen zij als vroege voorjaarsboden
door Hij die de kiem tot leven gaf.…
Sneeuw.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
467 Zo zacht valt nu de sneeuw en doet de vlokjes landen
in ‘t water dat hen opvangt op de grond;
‘t Is stil terwijl de vogels zwijgen
en krokussen verschijnen hier in ‘t rond.…
Alter eega
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
440 'Je maakt, met al je albums op de grond
Een chaos van je levensinventaris
Je lijkt wel een halfdronken archivaris
Een puinhoop,' zei ze, 'nee da's niet gezond...'
Ik weet niet, zei ik, of het iets voor haar is
Doen mijn verborgen wensen er wel toe
Zij wil niet weten wat ik zoal doe
Als man die haar verzorgt maar liever daar is
Ze vroeg…
TINEKE ROELÉ
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
589 In een lieflijk dal bij de heuvelrand
van Utrechts grond mag een winkel wachten
op wonderbare toekomst, zal trachten
geneeskracht te scheppen, door sieraad omrand.
Kloeke Trijntje geeft raad aangaande heling
en zegen, komend uit stenen vol glans,
houwkunst en opbeurende schittering.…
KOUDE EFTELING
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 een vogelhuisje waarin
en waaromheen smakelijke
granen en nootjes lokken
de stemmen van kabouters
in het Paddenstoelendorp
en elfen uit grotten
vol toonkunst en kleurige bloei
verenen zich laten de klank
der reine Schepping horen
die in alle eenvoud
de weg naar ware voeding
voor kleine zangvogels wijst
de geharde klimop
op grond…
Dieper dan de wortel reikt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
373 De grond houdt zijn adem in.
Ik hoor
hoe het gesteente
zijn geheimen schuurt
tegen de muren van mijn bekken.
Alles is zwaar hier,
log,
en toch
een spanning,
alsof elk korrel zand
een belofte draagt
van breuk.
Mijn handen graven
zonder richting,
maar vinden toch
een kloppend ding —
half steen, half verlangen.…
Ach Europa
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
243 niet ooit die ene schoonheid
die Fenicische prinses,
jong en maagdelijk behaagd
door Zeus die jou slim had belaagd
Ach, kwam zíj nu maar in opstand
rees zíj maar in vuur en vlam
als een strijdbare madonna
als Marianne uit haar graf
nu haar oude verre nazaat
meer dan vreemdelingenhaat
en de gladde paal van macht
aan zichzelf te gronde…
Verdwenen vriendschap
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
313 vertrouwde bed ligt
het verdriet en het vermoeide bedrog
alle muizenissen van de unieke ratio
zijn authenticiteit wanneer hij naakt
en verlegen door de bossen dwaalt
wanneer hij zichzelf denkt te troosten
nu keert hij de gevoelswaarde om
naar een oude kringloopwinkel
in het moerasland van gevallen engelen
eindelijk nuchter, en alleen op de grond…
Meisje van weleer
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.247 Genageld aan de grond.
Woorden kunnen messen zijn,
ik was de bijl.
Hakkend, ik, jouw pijn.
Geen gewin, voor niemand niet.
Een stille traan.
Alleen nog verdriet.
Lief meisje van weleer,
op mijn netvlies.
Elke keer weer.
Zevenendertig jaren spijt.
Terecht, vind ik,
dat ik voor jou lijd.…
Een gezin van vier
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
285 weten
Lachen reizen en samen eten
Perfect, ons gezin van vier
Zijn we dan echt zo gelukkig hier
Mijn zus huilt, maar houdt zich stil
Terwijl ik schreeuw
Dat ik hier weg wil
De hond zit bang in zijn mand
Ik ben al rood door mama haar hand
Perfect, dit gezin van vier
Met al dat geroep en getier
Papa komt, ik ben bang
Daar lig ik dan, op de grond…
Het wordt avond
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
370 De dag openbaarde haar geheimen;
Ze vielen niet in goede aarde
Wel een dorre grond in sappen zuigen
Het wordt avond
Rimpels verweren het gelaat
De angst van zinsneden
Omgangsvormen in klokken luiden
Zwak weerklinkende woorden
't Onweer staat klaar
Hagelstenen vallen
Vernielen levensmoed
Onrust kiest het hazenpad
't Evenwicht strooit…
TRIPPELENBERGS EER
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
200 De beukenlaan door
weilanden geeft tehuis aan
wespen en bijen
De grond vol dor loof
wordt opgewekt door varens
met hun jong, licht groen.
Eikjes, twee duim hoog,
staan dicht opeen. Wie zal hun
groeiruimte geven?
In dicht loof weergalmt
kwakend gezang uit nabij
wijd, open moeras.…
WAT DACHT IK, WAT VOELDE IK; verslag van Open Podium Zang en Vriendschap
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
178 Mijn geest werd lustig kunstig gelouterd
mijn geest zweefde in het rond
soms feestelijk liefelijk zwierend maar
nooit zwabberend aan de grond
doch mijn lichaam zakte wel wat
onderuit in de te harde stoel
zodoende zo verlangend naar 't strand
niet de zee, die zweefde wel golvend met me mee
maar naar een heerlijke strandstoel
lekker…
voorbij de bipolariteit
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
140 wellicht nog
een limerick over geschreven zal worden
door deze of gene]
en laten wij iedereen de les lezen
door uit te leggen dat de Rijn
niet bij Lobith, maar bij Spijk
de grens over komt sijpelen
[gezien
de laagste waterstand ooit
gemeten]
Zou het zo zijn
dat die vliegende god
met die twee gezichten
ineen
diep onder de grond…
Vitrine
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
230 In stilstaand glas
een blik die
bleef bestaan
alsof de dood
zich had vergist
in tijd
Open ogen
zonder morgen
Een lichaam
tussen koopwaar
uitgestald
Vragen gleden
langs de ruiten
vonden nergens
vaste grond
Alleen de stilte
hard en rond
Armen vol
bleke rivieren
littekens die
zonder stem
de huid nog lazen
Achter iedere…
Naamloos
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
119 Jij: een sneeuwval zonder grond,
een afwezigheid die blijft rondcirkelen
tot ik, huidloos,
tegen de nacht begin te lekken.
Ik doe alsof.
Ik word bekoord
door het verdwijnen.
En ergens, diep in het donker,
roept een vrouw haar eerste naam—
maar niemand antwoordt.…
Doodlopende straat
gedicht
4.4 met 5 stemmen
324 je denkt dat je niet lang meer zult leven
en desondanks gelukkig bent
er flaneren mensen langs de straat
ze vragen je mening over de toekomst —
hun toekomst, niet de jouwe —
je bent zonder mening van huis gegaan
je plukt een appel van een appelboom
waar een vrouw niet bij kan
je loopt steeds langzamer, moeizamer,
je kijkt naar de grond…
De Week van ...
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
478 De Nationale Week van 't Onderwijs
Met smartboard, digitale klassenmap
Staat in het teken van
'Gelijke kansen'
Voor scholen van het type Iederwijs
Met rugzak, blond blank
bruin dik dom of knap
Een beetje als de Middenschool destijds
Op dinsdag krijgen ze
'Les van je leven'
Juf Jet als rolmodel, Mo als
idool
Een voorbeeldideaal…
gedachten
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.300 tjilpen van vogels
tranen over mijn wang
hoge eiken
dorre bladeren op de grond
het regent
een geur van bos
tijd staat stil
mistig en vol geheimen
geheimen van mij
problemen die ik niet kan ontvluchten
waarmee niet valt te leven
verdronken in een diepe zee
vol van gevoelens
m'n leven beeindigen
soms speel ik er mee
zacht en eindeloos…
Ochtendlof.
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.140 Kom op
sta op
van de grond
morgenstond
en gaap
de slaap
uit je mond
morgenstond.
Kom aan
trek aan
je sluiers en linten
je licht en je tinten
en dans
zo gans
schaamteloos
de dag uit z'n doos.
Kom,kom,kom,
wentel je om
en weder om
voor de Bruidegom
en zing
een kring
van lof
uit het stof.…
Poëtiek
netgedicht
2.9 met 23 stemmen
7.942 ooit in vlagen van koorts over moed
per ellowie een spoedles of drie (honderd)
vrij dichten genoten; poëzie bewonderd
gekocht werd `n bundel hoe ik kloppen moet
Ontroering is leuk echter zeer zelden goed
wanneer er van leerboeken af wordt geweken
ik heb daar al menigeen voor afgezeken
na genoeg over wegen stelsel matig beboet
Buiten gronden…
Wir War
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
809 Antwoorden zoeken, staren naar de grond,
waar is de wereld waarin ik je vond?
Een kille ruimte omgeven met angst,
maar het gevoel van onzekerheid blijft het langst.
Ik voel je adem, de angst neemt toe,
al deze gevoelens maken me moe.
Het hart op de tong, je zachte lippen,
ontroerende woorden die mij ontglippen.…
Verlang naar mij
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.337 Antwoorden zoeken, staren naar de grond,
waar is de wereld waarin ik je vond?
Een kille ruimte omgeven met angst,
maar het gevoel van onzekerheid blijft het langst.
Ik voel je adem, de angst neemt toe,
al deze gevoelens maken me moe.
Het hart op de tong, je zachte lippen,
ontroerende woorden die mij ontglippen.…
Internationaal Hof
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.805 Volgens de bevoegde instanties
is de dichter Chris Abani gevangen
genomen op grond van het feit
dat een roman (fiction) van hem
als blauwdruk had gediend
van een coup d’État, die mislukte
In het half jaar van gevangenschap
leerde de dichter over politieke
rechtvaardigheid, kon niet meer zwijgen
belandde vervolgens na zeven maanden
vrijheid…
Leda Pavlova
gedicht
3.4 met 31 stemmen
18.878 Hoog tilden die haar van de grond:
Anna Pavlova, Leda Renata.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Verschenen in: ‘Bont uit de Zoo van Charlotte Mutsaers’
van Charlotte Mutsaers (1942)…
't Is lang geleden (3)
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.419 Hoog
Zag je veel licht; beneden was de grond.
Werd hij nu ook een engel? Met zo'n mond?
En met dat griez'lig witte van zijn oog?
Ik hoopte, dat grootmoeder zich bedroog,
En hij niet was bij God, als ik er stond.…
Stad in de nacht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.065 zijn hoofd
een nieuwe dag
die hem berooft
blinden in het park
kennen de man niet
er is geen hond
die de man ziet
een kind vraagt naar zijn naam
zijn vader neemt hem mee
een kind vraagt naar zijn naam
de wereld neemt hem mee
stad in de nacht
bank met een man
geen vogel die zingt
niets wat helpen kan
oude maan
straalt op de grond…