Alle inzendingen over horizon,achterlaten

3326 resultaten.

Sorteren op:

Hier

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 519
wolken stuiven uiteen gelijk het zand van de duinen over het strand suist een woestijn aan stilte is het daar de droogte dwingt mijn raam tot mistig kijken en ik staar naar de horizon zie de rondingen van je krullen voorbij mijn zicht wapperen ik denk aan je ik voel aan je ik denk je te voelen in mij aan mij voel ik je denken voel…

koud, zo koud

netgedicht
4.0 met 20 stemmen aantal keer bekeken 867
toe, vijf aan vijf hun pols klopt nauwelijks ramen enkel een zwarte mantel van sneeuw en een homp oud brood waarmee zij het ontbrekende kussen delen en waarin ze zichzelf niet meer zien zelfs niet wanneer hun mond het onderdrukte licht opvangt ik betreed hun slaapstal zie namen waarvoor geen woorden zijn gekrast met de laatste horizon…

Stille lenteavond

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 537
In de verte slaat een toren acht slagen de zon zakt westelijk naar de horizon kleurt de kim met rood zoals de dag begon in schone licht van voorjaarstint gedragen zachte bries die ’t water licht doet rimpelen strijkt over de wuivende halmen van ’t riet en wiegt zacht het nestje van een karekiet aan overzij zie ik lammeren dartelen uren zit…

Broekzak

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
Huis en haard voelen als de twist van een dubbelspiraal. ’s Nachts buigt de horizon onder het mom van een vreemde taal. Het bekende is niet veel anders, niet echt anders dan gewoon. Toch is er een verschil, iets ziet de kans schoon. Om toe te slaan, ongemerkt binnen te sluipen.…

Tegenlicht

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 615
Laat het sluieren in lange gangen waarin de jonge herfst uitgestrekt de dag begroet Laat het fluisteren op jouw gezicht dat onze onschuld droomt na een liefdevolle nacht Laat het vieren in het luchtledig of verwaaien waar de horizon de branding kust Tegenlicht dat de lanen siert, dat zo vredig rust op een verregende Aarde Het schetst…

Inspiratiebronnen

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 527
Rondom wijdheid van het vlakke polderland en aan de horizon, bos gehuld in nevelig blauw over velden nog parelend van dauw aan dit decor heb ik mijn hart verpand. Hier stroomt mijn bloed vol inspiratie hier hoor ik roep van de natuur geen andere omgeving biedt mij compensatie hier hoor ik thuis, heel mijn levensduur.…

Verzadigd?

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 551
Behoed mij voor verzadiging door de ogen, oren en de mond ze bleven in begeerten steken, doe de emoties maar op het slot hangend aan de verzen van de horizon als volle rijpe kersen, parelend op kinderlippen, in het einde ving ik niet de weelde alleen het bot.…
Pama15 april 2013Lees meer >

plompverloren geluk

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 587
mond alles wat ik moest zeggen voorontwerp tijdsbestek en de rekening achteraf nochtans [was ik iets vergeten] vraagtekens luifels gaan open en dicht haag vol met dood dode bladeren vers gras verse eieren vers leven een glas een stoel en wederkerig ik voor hen en voor de vorm nog een stijloefening [veel valt te zeggen] de ene horizon…

zomerballet

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 800
baarden rond de wangen de monden druipend van fortuin en bijen die uit hun bekers drinken innig gouden was in de botten gieten wijl de kwieke vogels het keukenraam van moeder zon afspieden zich tersluiks tooien met waaiers van lover zie hoe de lucht zich ontdubbelt zich vouwt om het water wars blauw en zilveren linten drinkt en elke horizon…

Open en onvoltooid ?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 493
Ik gunde mij die horizon, er bestaat geen wereld zonder droom, in een schoonheid zonder broosheid wint de dood als grootste aandeelhouder. In z’n afgespeelde tijd is nog niets verloren, blijven levens open en onvoltooid.…
Pama8 september 2013Lees meer >

Krachtiger dan ik

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 549
Om ver over de horizon, en alles daarachter, te zien, bezien en kijken. Wat in mij kwam, was nooit meer om terug te draaien. Het zou zelfs niet met de wind wegwaaien. Neen. Krachtiger dan ik groeide elke stuwingskracht boven mens en dier uit. Het lag precies in de bedoeling dat ik verder keek en liep... ik was hen altijd vooruit!…
Petra Hermans28 september 2013Lees meer >

Herfstweer

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 721
zware middagen hevige stormen waaiend, lawaaiend en verwaaiende dagen bomen kraken, bewegen op en neer mensen kijken gaan over lijken op naar werk in dit weer en ik zie het alweer slechte, goede, hoopgevende mensen stromend door de wind en dan weet je de herfst begint zittend bij vuurtje hopend op mooi weer herfstzon gebogen over de horizon…

Tegen de wijzers in?

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 487
Als de hemel zijn heetste kampvuren boven de horizon en evenaar in het Zenith hangt, dan zwijgen we de bangste uren vol de intensheid van verlangen we nog meer naar hoe veilig armen kunnen zijn.…
Pama11 juli 2014Lees meer >

Waar narcissen van dromen.

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
Een nieuwe horizon raakt de haartjes in je hals, daarachter leggen duizend schaduwen een eigen groene toekomst uit. Het doel, mijn ongeduld zo van de dromenwagen getild. Gedeeld door beide lippen, vanaf een tere huid, op handen gedragen naar het gereserveerde plekje in een voldragen landschap.…
Pama11 december 2014Lees meer >

Dan Zou ik Willen Dat ik Bij Jou Was!

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 527
Als de zon achter de horizon verdwijnt En de vogels eerbiedig zwijgen, Schaduwen oplossen in het niet, En alles een andere vorm gaat krijgen, Dan zou ik willen dat ik bij jou was!…

Het blijft fraai.

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 458
Dagen met dekens grijs geschilderd, het pallet met bakkebaarden in gebroken wit gestemd de zon hangtin de touwen van het balkon, te vroeg uitgerold te reiken tot over de horizon een wolkje adem verwoordt een levende aanwezigheid maakt het vormloze zichtbaar in een eigen tint, stil verbonden raakt in de compleetheid van een kind wat oogcontact…
Pama2 februari 2016Lees meer >

Deemoedig 2

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 507
getalsmatigheid van dove oren in hun gevreesde of bekoorlijke omgeving om alles te bekijken om niets te horen waarachter het menszijn moet rijpen in de vorm van de onuitgesproken taal het zijn eigen zin zal kunnen begrijpen in dat moet ik mijzelf overtreffen, met in verbazing gesloten mond een gebied waar men voor alles en niets zal boeten, de horizon…
Pama2 maart 2016Lees meer >

Een subtiel verkleuren

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 536
er zat verandering in de lucht ik bespeurde een subtiel verkleuren van de horizon door het fletser worden van de schetsen die ik altijd zag trad een vervreemding op donker rollende wolken kwamen als uit het niets geboren stemming maken in dreigende vlucht ademen ging allengs trager door de hoge vochtigheidsgraad temperaturen stegen…

Alles

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
In de beslotenheid van adem is het leven als een heraut die spot met eenzaamheid zijn hoongelach tekent een frons op het eindeloze voorhoofd dat de horizon voorstelt een god is nimmer te bespeuren de enige aanwijzing is een plek die overal en ergens is waar men nooit op zoek naar gaat daar waar men denkt te vinden wordt op ongeloof…
Gary3 september 2016Lees meer >

Koerier van de zwijgende liefde

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 488
Een heilige man misschien die ons de leugens opnieuw toont omdat genegenheid moet zwijgen nu alle lasten dansen aan de horizon te neergeslagen in de krappe beurs of een vrolijke heks met gevoelige vingertoppen die ons de les leest als het leven te veel laat wensen wanneer we te vaak verlangen, we zijn maar mensen en wat zal zij brengen in…

openlucht museum

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
Door het intense zonlicht laag boven de horizon tekenden zich dreigende figuren af. De zon scheen met moeite door de wollen wolken. Het landschap werd daardoor mooier dan ooit. Tijdens de Herfst en de storm is het schilderij van de natuur elke seconde anders.…

De schil waarop wij leven

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.585
Hier zijn pionieren klootjes of crimineel en wie niet te categoriseren valt in een aparte doos – woonkamers wemelen van geruchten over een pedofiele buur en asielkampen moeten het liefst aan de horizon staan, zo scheidt men het goede van het zwarte.…

zwart

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 850
leven plots zo eindigt zo veel vroeger dan verwacht als ik je ooit nog tegenkom sla ik mijn beide armen om wie je bent en hoe je denkt soms ben ik bang de dag vandaag weer te beginnen ben in de hoogste boom geklommen mijn angst was groen mijn benen blauw het uitzicht was benauwend en bevrijdend vreemd verlangen hunkerde aan de horizon…
willem jacobs24 september 2017Lees meer >

Energie, groene!

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 446
In een pan, in het duin op het Wassenaarse naaktstrand raak ik in de ban van mijn nietigheid M'n blote billen voelen de miljoenen zandkorrels, waarvan 1 exemplaar meer verbeeld dan ik me kan voorstellen, aldus de Bijbel Dan kijk ik met wijdgeopende ogen naar de effen blauwe fletse lucht en loer, tuur naar de horizon van een zo rustig kalme…

zomerse herinnering

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 526
krullend op de smeuïge tongen klappend in het verleden kon je je nog met zomer aankleden de liefde ontsprong met de natuur bruusk met geweldloos geweld de weerstand breken in spaanders knieën mennend naar het bekken en zo kuste hij haar met de aren in de haren men spaarde nog openbaring in ’t samen scharen een sperwer brak de mond van de horizon…

Inspiratiebronnen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 473
Rondom wijdheid van het vlakke polderland en aan de horizon bos gehuld in nevelig blauw over velden nog parelend van dauw aan dit decor heb ik mijn hart verpand. Hier stroomt mijn bloed vol inspiratie hier hoor ik roep van de natuur geen andere omgeving biedt mij compensatie hier hoor ik thuis, heel mijn levensduur.…

Mantel?

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 662
Ik ween niet over wat verloren is, nu haar transparante adem op de golven van de winden rust, oprijst naast de leeuwerik in een eindeloze klim naar dat ene streepje licht, stipje op de horizon onttrokken aan de duisternis, waarop ik ben gefixeerd een tijdloze lampion een aubade op de toekomst zoals die zou moeten zijn, een…
Pama22 november 2018Lees meer >

whisky hooglied

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 804
zacht is de nasmaak van het eikenhouten vat waaraan zij zich rijpte tot rond in fles gebotteld als de zon aan de horizon is de atmosfeer gloeiende waar brandend haar beleving zich in mijn gorgel welt ik proef de ochtendmist die als sluiers geslagen de schotse hooglanden als haar wieg openbaart soepel walst zij de weg via de nippende…

Eigen Melkweg ?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 415
en uitgang van z’n tijd, droomplaats als tijdloods onderkomen, gelooft de Melkweg die hem is belooft dat de sterren waar hij zich moeiteloos mee verbinden kan voordat door het tikken van de klok van z’n fantasie wordt beroofd, stipje aan de hemelse vooruitgang, verankerd in het mondiale onvermogen, ontmoet hij het vuur aan eigen horizon…
Pama27 april 2019Lees meer >

Betoverend ?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 478
wat mij toelacht, mijn zonden toedekt, de handen naar de wereld strekt, en worden kromme lijnen recht, een meet-loos mededogen, vrijbrief voor nog te beleven jaren verlost van schaduwen en gevaren ben ik tot alles weer bereid, want er bestaat geen verlies van tijd als ik de onbekommerde zwaluwen volg tot over de onbekende horizon…
Pama21 mei 2019Lees meer >