4186 resultaten.
Droomstilte
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
582 woordgebarend hebt gebracht
met dat tasten van dageraad
de vroege dauw, een lenteochtend
het is al bijna die avond
en dat afscheid in de kou
hoor de diepe adem
in jouw woord fluisteren
de maanschemer scheel
flinterdun door de emoties
een schat in jouw sterke handen
die woorden stileren
als niet te kneden klei
ben ik in jouw altijd lente…
Lentefluister, ik noem haar liefde
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
692 met in haar ogen
de glimlach van de lente
stapt ze blootsvoets
de nieuwe morgen tegemoet
met rond haar bedauwde lippen
een warme lieve groet
de echo van haar fluister
gedragen door de wind
zucht als een zacht wiegen
door kruintjes van de bomen
langs tere net ontloken bloemkopjes
met hun prille lentegeur
ik noem haar liefde
kun je…
vader, een atheïst zonder besef
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
791 als een lege lente
in een vol graf, overmoedig
draagt de aarde
woorden zonder betekenis, ophef
zonder waarde – daargelaten
dat de zon de rozen tot stro verwelkt
is jouw betonnen plaat gescheurd
tot aan de aftak die de hemel kruist
god, in mij huist geen onverschilligheid
maar jouw bestaan is als mijn handen
- niet gebald maar sterker…
juist las ik in het ochtendblad
gedicht
2.3 met 68 stemmen
13.931 na die van twintig
en dertig
is nu een bom
van vijftig megaton
ontploft bij nova-zembla
verwekkers van chaos
maken ijzige muziek
regenwolken uit
het noorden dragen
de echo met zich mee
tik tik tik
tik tik
tik
de hele weg naar huis
heb ik de morgen niet gezien
het is al negen uur
--------------------------------
uit: "Lente…
Kasteel
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.106 Lente, zomer.
Gracieuze jonkvrouwen
in schitterende toiletten,
spelevaren op de vijvers.
Overvloedige banketten
bekronen trouwpartijen,
waaraan het landvolk zich vergaapt.
Herfst, winter.
Geschal van jachthoorns
begeleidt de vurige paarden.
De zenuwachtige meute rent voor ze uit.…
Kleuren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
524 Kleuren geven mensen warmte en troost
in de lente zie je moedereend vrolijk zwemmen met haar kroost.
De zon geeft jou weer een enorme kracht
zo lijkt ineens de wereld liefdevol en zacht.
Deze vrolijke kleuren zijn speciaal voor jou
open je ogen nu maar gauw.…
Het nieuwe jaar wordt alweer oud
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
648 De sneeuw en het ijs maken plaats
voor een heel ver heimwee naar lente.
Op de kast de uitgebloeide amaryllis,
de verdorde kerstboom al weggedaan.
Toch nog even terugblikken naar toen
en dan maar weer vooruit.
We leven even onbedachtzaam verder.
Het nieuwe jaar wordt alweer oud…
verandering
netgedicht
3.5 met 28 stemmen
713 het is niet meer
ik haal je tevoorschijn
op een doordeweekse dag
dit moment wordt korter
niets is nog bezig, haastig of hongerig
zichzelf te blijven
ons begrijpen
verlegt zich, het zal ook vreemd blijven
jij die de bladeren scheurt, zo mogelijk
en opnieuw
het is daarom
dat ik niet meer glimlach, geen vogel geef
of lente
aan de…
Je herfstige dromen
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
612 iedere herfst
jouw bladeren vallen
schoonde losse gedachten
in het nieuwe verwachten
maar dit jaar
braken de takjes
kwam er ruimte
in de verfijnde structuur
nog toon jij kracht
in de stormen van heden
maar wij merken al
hoe je geest heeft geleden
de knoppen zijn weg
in het kaal dat nu rest
alleen in je herfstige dromen
kan er nog lente…
Mooi
gedicht
4.9 met 221 stemmen
6.715 Ik zeg:
als er stenen zijn, gladde
stenen, als benen onder
zomerjurkjes in de lente –
niet out of character – geen
september, herfst nog niet
in zicht. Heb je dat? Zeg,
zeg mij eens na.…
in ogen gestreept
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
723 dagen aan nachten
keten met niets dan adem
tekens verdwijnen, de kiem
van glijdend geluk wanneer
ontkenning breekt in assen
doorheen het geweld van vuur
kan ik, beroofd van verlangen,
liefde in oprechtheid leggen
of ben ik al te diep door
het gestreepte sterven bevangen
nu leegte, vervreemd van verheffing,
zich op een geluidloze lente…
Dan bruist het leven
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
512 heb het mooiste linnen genomen
de fijnste penselen gekozen
mijn verf met liefde verdund
de lijst met goud verguld
om de lente in je gezicht
met zomer vast te leggen
jij vangt me met je ogen
als ik even stil sta te dromen
lacht zacht als ik weer ga
dan bruist het leven
als ziel in het schilderij en zegt
je mond zachtjes jij bent van…
De strakke kragen riet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
502 mis de ochtendrijp
in roze tinten bij een
rood omkranste zon
het ongerepte
witte landschap waar
de stilte krakend klonk
grijze buien
met hun sluiers sneeuw
die dansen op de wind
krasse schaatsers
langs de strakke kragen riet
verglijdend in het verre niets
eens zal de vorst
zijn winterse entree gaan maken
anders zal de lente nooit…
Harden in zwart
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
580 er was geen ontdooien
juist het harden in zwart
gaf onverzettelijkheid kracht
met een glijdende schaal
maakte jouw karakter
ruimte in sociaal bewegen
maar er waren limieten
die jou niet toe lieten
je wendde je af met een lach
toch heb ik lente zien komen
scheurtjes en barsten
in het schier onneembare ijs
nog komt de nachtvorst
kruiend…
Zij waren altijd samen
poëzie
5.0 met 4 stemmen
22.730 Zij waren altijd samen
als zij het verkeerd gedaan hadden
in de herfst
als zij in de lente lagen
als zij fietsten
want de zomer gaat voorbij
en de winter is niet eenzaam
als hij ziek was en in zijn hand
lag als een geschenk de ander
als zij ziek in bed lagen
en het bed de huifkar was
van hun vrees
als het bed de vallei was van hun…
tot volle bloei
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
518 gun me
vooraleer het doodse zich
met werkelijkheid bemoeit
al is het maar heel even
midden alle oorspronkelijkheid
terug te keren
omnevelt door herfst
het kleurrijke
van toen weten
zonder lente te missen
het winterkoninkje
welkom heten
met kloppend hart midden
ontelbaar kleine geneugten
die zomer weerzien
waar liefde
als een…
Herdenking
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
526 Hier sta ik in de wind van het land aan de zee
ik herinner me jouw schoonheid als een bloem
een bloem die schoonheid niet vergeten kan
jeugdig als de lente, weldadig als de zomer
in de heimwee van de herfst en stilte van de winter
hier sta ik in de wind en ik houd mijn adem in
om even de stilte te ervaren die ik in me voel
omdat je er niet…
Buddha
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 Buddha zegt te verdragen
Onguur weer, lauwe groente
Tegenwind en de grote woeste
Vlakte van gematigdheid
Buddha zegt te bestaan
Als een twijg in lente
De mieren voelen lopen
Buigen voor de vogel
En vooral zon aanbiddend zitten
De buddha zegt stil
Nu maar
Troostrijk zijn de waterdruppels
De vingers roeren, ontroeren
En duizend vogels…
Hoogpolig herfsttapijt
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
474 het zijn geen
vlaagjes wind
die spelen met
afgevallen bladeren
maar beelden uit
voorgaande seizoenen
die nog lente dansen in
het naar de zomer groenen
geen afval uit
voorbije tijd maar
kleurrijke herinneringen aan
toen bomen nog vol hingen
nu dwarrelend gedragen
en bijeen gescharreld
door de droge lucht
op hun laatste vlucht…
afstand van Kerst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
597 Ik ga nu de oever van de lente bevaren.…
Buiten
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
615 Eindelijk
kunnen we lente
buiten laten staan
Binnen
waren we
in de maanden
januari en februari
pottenkijkers en mandenkijkers
waarin eerst aarde
met zand en turf
de bruin gebolsterde bolletjes
zonder enig durf
Ze lieten
zich pas gaan
als ik met de gieter
bij de vensterbank kwam
Nu blijf ik
uren buiten staan
en voed m'n ogen…
kalasjnikov
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
752 ik was Michail Kalasjnikov
maar lig nu onder de zoden
op een miserabel kerkhof
te midden van de doden
in de lente van mijn leven
dacht ik veel te hebben bereikt
dat lijkt nu wat overdreven
het is maar hoe je het bekijkt
want de doden kunnen spreken
en laten me niet met rust
die willen zich nu op mij wreken
en ik krijg ze niet gesust…
Aan de meisjes
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.476 De bloem, die, in de lente,
Te zorg'loos, 't hartje opent,
Gevoelt de gure vlagen,
De zware hand der kwijning.
Dit zij, ô lieve meisjes!
Dit zij uw gulden spiegel:
Ontsluit uw teder hart, niet
Te zorg'loos, voor de mannen!
Leer eerst hun deugden kennen;
Zie steeds hun liefde groeien:
En open dan uw harte!…
Regenmensen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
403 Een parelende
eenheid dat stof wegspoelt
als in een aardse lente.
Regenmensen willen vernieuwend
zijn. Het sijpelt in bundels en
maakt verdriet heel klein.
Regenmensen maken massa's
van waterig geluk.
Het sijpelt stromen, verdampt
de regen tot een drup.…
Twee werelden
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
447 ik weet dat
als zij lacht
iemand aan de
rand van haar
bewustzijn
op haar wacht
een vage zwaai
waar donker
even lichter kleurt
lucht bewegelijk
naar het pril
van lente geurt
ambivalentie
maakt haar
blik onzekerder
in de keuze van
de stap vooruit
of een zwaai terug
ze is blijven staan
op het randje
van twee werelden
met lichte…
LAIS CCCXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
443 Het is lente, haar lach wordt weer lelie,
haar tred een rijgen van zijde in
het zuchten van lucht, haar evangelie
murmelen de beken de weiden in.
Lijsters bezingen zoet haar blijde zin,
tuinfluiters doen krokussen tuiten:
't is al elysisch feest daarbuiten.…
Oudheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
616 Er dwarrelde een kind mijn leven binnen,
één en al lente
en vrolijk jolijt.
Haar leven moest nog beginnen;
Het mijne was al bijna
uit de tijd.
De frisheid van heur haren
danste om mij heen,
bedwelmde mijn zinnen en bracht mij terug
naar tijden lang heen.
Vervluchtigd,
Verloren,
Vergaan in de tijd.…
ik koester jouw geur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 onze tijd samen koesterend
kan en zal ik jou niet vergeten
van je houden blijf ik altijd
elke dag voel ik jouw warmte
die ons ook weer samenbrengt
waar het tijdelijke eeuwig wordt
zal onze liefde zich hernieuwen
tot dat moment pluk ik de dagen
terugkijkend bij het vooruitzien
als het compost voor het leven
zoals de knoppen van de lente…
Hyacint
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
554 Je hebt de wetmatigheden meegemaakt
van mannen die te vaak dronken zijn
de leerschool van het liederlijke leven
hijgende stemmen en slechte manieren
je weet als geen ander alles
over de onderkant van de samenleving
de subtiele verschillen
tussen arm zijn of rijk
je komt tot leven als het lente wordt
welriekend, fris vol goede moed
sta…
Prima vera
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
472 Een zwakke zon was het toch zeker niet
't Was primavera, lente-euforie
Op 't BBB-feest der democratie
Dag Thierry, Wopke, Denk,
hallo boer Biet!
Come rain or shine, het was des kiezers wens
Maar of het lukken zal, dat weet geen mens
Mede geïnspireerd op het snelsonnet van Jan Bontje en
de reactie daarop van Bet Weter…