5913 resultaten.
Xenofilie
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
588 De nood van onze boeren lijkt het hoogst
Wanneer ze weer asperges moeten steken
Het blijkt elk jaar aan werkvolk te ontbreken
Dus ronselt men Roemenen voor de oogst
Hoewel men ons beleid soms streng mag vinden
Wij weten mensen wel aan ons te binden
......In Someren is de eigenares van een aspergekwekerij opgepakt omdat ze illegale arbeiders…
Weg wijzer
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
627 omdat het pad dat voor haar ligt
grauw en donker
grillig en eenzaam lijkt
haalt ze diep adem
draait zich om
begint heuvelopwaarts te klauteren
haar haren speels lokkend
in de wind
een andere route volgend
in haar oren en op haar netvlies
de fluister
om juist elk moment
van de dag te plukken
geen seconde te hoeven missen
hoog boven haar…
grijze vrouw in de trein
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
752 haar dat eigenwijs
gekruld haar bruin gezicht
omkranst, valt even op
maar onopmerkelijk
maakt kleding haar
tot muis
de vaste reiziger kijkt
door haar heen, haar beeld
valt weg
tegen de achtergrond van
het veranderend landschap
het raam maakt in een flits
een foto, mooi omlijst
zij laat het gaan
wil niet meer weten waar nog heen
ze lijkt…
staat
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
1.440 Alleen de hakken van m`n laarzen
tikken op de stenen
van een in donker gehulde straat
het is net bij iedere stap
in een licht dat af en toe verdwaalt
uit een lantaarnpaal
die daar waarschijnlijk al een tijdje staat
het lijkt dan net
of er een kinderkopjeskoor
zingt en praat
over eeuwen oude praatjesmakers
over boeken van groot vermaak…
DE OUDE
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
558 Zij, zij is terug, zij
Van ver voordat ik dichter werd
Wat moet ik met haar
Ze ziet er goed uit, lijkt gelukkig
Heeft verwerkt, keert versterkt terug
Niet langer gedwarsboomd
Droomt zij een voormalig paar bij elkaar
Waar was je vraag ik, ik had niet verwacht
Je ooit nog terug te zullen zien
Diep weggeborgen zegt ze, zwart gemaakt…
De terreur van het ochtendhumeur
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
799 Gespannen kijkt zij naar de deur
die geopend wordt door het ochtendhumeur
Het gezicht doordrenkt met chagrijn,
dat gewassen lijkt met schoonmaakazijn,
is goed op dreef met bekritiseren
en alles op haar af te reageren
Ze weet het al, negeert zijn woorden van zuur
verstopt haar vrolijkheid 't eerste uur
kruipt veilig in haar onzichtbaar cocon…
stervensbegeleiding
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
831 nu licht weer weifelend naar binnen stapt
lijkt het, of de tijd zijn urenloze sprei rond dagen wentelt
ik ga mee, vergeet de kaarsen, buig
mijn hoofd naar levenloze ogen; onvergetelijk
kruist mijn blik
haar handen, waar hemelsleutel
levens bloeit
die roze weldaad schijnt voorzichtig
door de waanzin van verlies
ik verkies
de eeuwige…
Wandelende transformatie
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
776 De mist trekt zich samen
voor het licht van de zon
die stilaan alle pogingen staakt
om nog wat warmte te geven
de dag lijkt haar ogen te sluiten
voor een komende winternacht
Het donkert zo vroeg
schimmige schaduwen
langs grauwe rietoevers
blijken van dichtbij
wilgen zonder takken
gekortwiekte koppen
stompend in de wind
Langzaam transformeer…
Bijna Kerst
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
1.595 De kou zit in mijn botten
de kachel staat nu hoog
Het sneeuwen lijkt niet te stoppen
maar is een lust voor het oog
Buiten slentert een man
zijn kraag hoog opgetrokken
Wiebelend door de gladheid
een schim tussen de vlokken
Stralende lampjes langs de ramen
kerstbomen weer in de verkoop
Het jaar loopt bijna ten einde
van lief en leed vol…
vlokken
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
818 De kou zit in mijn botten
de kachel staat nu hoog
Het sneeuwen lijkt niet te stoppen
maar is een lust voor het oog
Buiten slentert een man
zijn kraag hoog opgetrokken
Wiebelend door de gladheid
een schim tussen de vlokken
Stralende lampjes langs de ramen
kerstbomen weer in de verkoop
Het jaar loopt bijna ten einde
van lief en leed vol…
Vlaktespiegeling
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
435 Eeuwig gedurig lijkt de bekoring
van verleden en vooruitgeschoven tijd.
Al turend in heldere betovering
door deze grote en kleine grootsheid.…
Sporen in de sneeuw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
746 Verkleumd tot in 't diepst
Van mijn gedachten zwerf ik
Doelloos over platgetreden paden
Niet wetend welke richting ik
Moet gaan - de richting die ik
Zoek lijkt zinloos en onzichtbaar
Begraven in het landschap dat wereld
Schijnt te heten, door haar was ik verslonden,
En toen kwam vandaag zo maar de ommekeer,
Heeft het voor 't eerst…
Geniepig
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
683 Onzichtbaar wordt de aanval ingezet
slinks en zwaar in het geniep
lijkt 't haast willekeurig
niet voor de hand liggend
bij wie 't zich openbaren zal en wie
gespaard zal blijven
trekt de sluipmoordenaar
door de wereld der levenden
totdat hij zal worden gesnapt
bevochten wordt met alle kennis
die er tot nu toe voor handen is
hopend…
De rauwe werkelijkheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.465 Nog steeds lijkt het niet altijd echt.
Maar soms regent het waarheden.
Het doorweekt je, koelt je tot op het bot.
De zon verwarmt de oppervlakte.
Steeds meer.
Maar van binnen blijft het koud.
Een jaar is voorbij gevlogen,
het gemis niet.
Nog niet.
Nooit.…
Wat ik je wil zeggen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.051 zee zo oneindig
de kuststrook lijkt verdwenen
als opgegaan in een nevel
het twistend bootje
in een eenzame cirkel
vaart zo ver van een thuis
meeuwen schreeuwen
vechten zich een plaats
in het bestaan
jij roept naar een haven
het vuurtorenlicht
je zoekt een baken, een zicht
waar zijn toch de liedjes
de golvende woorden
van je…
Heel ver weg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
998 De zon twijfelt of hij wel zal komen
De maan blijft vannacht weg
Alles lijkt zo ver weg, niets dichterbij
Is het echt voorbij?…
Soms weet je niet meer
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
613 Toch wil je dapper zijn, de moed niet opgeven, de
kleine dingen blijven doen, al lijkt het allemaal
maar niets, maar toch is er het leven, het grote
kleine leven.
En morgen al misschien zie je weer mogelijkheid
om verder te kijken, helemaal opnieuw te beginnen
met inzet en met antwoord, met warmte ondanks de
vele regen.…
Op hoop van zegen.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Grauw lijkt alles om mij heen.
Het koude steen van torenhoge gebouwen
waar tussen ik mij bevind, mijn weg
vervolg als zovelen.
Elke dag klinkt er wel een melodie
die vrolijk is of somber.
En ik bewonder een ieder die ook bij
tegenspoed door gaat in het leven.…
Als dekbed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
486 Jouw nacht wil ik zijn
als het dekbed rond jouw
prachtige contouren
Jouw ochtend ben ik
als in die fragmenten
van een voorbije tijd
't Middaguur slaat twaalf
hoewel de tijd slechts e-
ven lijkt te haperen
Start volgt voortvarend
uren worden groter
glijdend in de avond
schrijdt de tijd voort
tot in de nacht die roept
dat mijn…
de kretologie van een hansworst
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
471 zijn letters brullen zwaar
naar wat hij onvoldoende vindt
het kind in hem lijkt al verloren
aan de schommeling der tijd
hij is zijn onbevangenheid vergeten en
bevrijdt slechts nog
wat witregels, verborgen achter glas
al struikelend schaart hij alras
zijn voeten langs elkaar
en onderwijl verklaart hij, dat
zijn eigen glans vooruitstreeft…
Goed beginnen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.006 De cursor lijkt bevroren.
Je kunt van je plaats opstaan.
Er mag worden gerookt, er mag
naar buiten worden gekeken.
Daar staat een man die duiven
wegjaagt met zijn hond, verkeer
dat hem niet laat oversteken.
---------- ---------------------------
uit: 'Toespraak in een struik', 2008.…
Minder, minder of....minder?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
509 Laat mij maar met minder toe moeten komen,
een beetje meer lijkt me niet handig,
we hebben er al zoveel dus is het onverstandig te uiten
wat ik bedoel, want ik prefereer een stoel,
boven een beklaagdenbankje!…
Vrij
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.354 Waarop ik zei
Ik ben kaal
Het lijkt mij vrij normaal
En geenszins raar
Ben is niet kaal
En vrijt wel met haar
Mijn vrouw vroeg
Mij een bijdrage
Vrij met mij op de vrijdagen?
Toen ik zei
Nee dank je
Maandags vrij ik met Ben
Maar vrijdags ben ik vrij…
Haven denk ik, water, zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 De aarde waarin ik
Geboren en getogen ben
Is me te heet onder
De voeten geworden -
Aardkorst door droogte
Verscheurd, gespleten
In tienduizenden ongelijke
Brokken waar alle leven
Uit verdwenen lijkt -
Dan kronkelt uit die ene
Spleet het fata morgana
Dat mij een haven verbeeldt:
Haven, denk ik, water, zee,
De meeuwen komen…
Zoals altijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
412 Dit lijkt wel steen
in vergruisde vorm,
niet oplosbaar in water.
Er sijpelt muziek
in oren
ontdaan van gehoor.
Onze tijden herleven,
we doden de tijd terwijl
mijn ogen herbeelden.
Een cirkel leek mij ideaal,
geen begin, geen eind,
van alle tijden. Toch
slaan de deuren dicht,
zwijgen de muren,
zonder wederhoor.…
Een drempelloos ontmoeten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
452 wereld
vol schonen als
mensen zonder oordeel zijn
waar ogen spreken
en de lach een
drempelloos ontmoeten is
omdat iedereen je mag
in krachten bundelen
kunnen talenten groeien
zal de grond in duurzaam zijn
gewas en bloemen laten bloeien
geef mij nog even tijd
voordat de wereld in de afgrond
van zijn eigen waanzin glijdt
de hemel lijkt…
Gezang
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
460 slecht was
Maar ik hoorde engelen
die mij toezongen
In een taal
die ik niet verstond
onbegrijpelijk,
doch zo doorgrond
Onhoorbaar in
rusteloze gedachten
Maar zo voelbaar in
slapeloze nachten
Het gezang verzacht
mijn dromen niet meer
maar het komt terug,
keer op keer
Plotseling,
verschijnt dan
het ochtendgloren
En ineens,
lijkt…
Onder ons
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
583 ik denk terug
aan hoe het was
overzie de gelopen weg
alles lijkt nog zo pas
zo snel als ik het zeg
komt mij voor
gaat alles dan teloor
neen, ik word nog steeds
die ik ben
anders wel en toch
in wezen als te voor
als ik al memoires
zou schrijven,
op een kladblok van grijspapier
zet ik nu nog geen punt
ik wacht op wat nog
boven…
Winter?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 Het concert van koning Winter
lijkt te zijn afgelast
geen sneeuw
geen vorst
geen ijspret
waarmee hij ons verrast
ook geen koude nachten
en dagen met stralende zon
in een strak blauwe lucht
de hemel is nu
grijs en grauw
zon is verdwenen
nergens een stukje blauw
Tja, je weet het maar nooit
wat koning winter nog zal doen
toch verlang ik…
Zangeres van het duisterbiotoop
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
637 Zij weet hoe de nacht in het duister ademt
door heengaan van heimwee kust zij de zee
alles dat verloren lijkt
is niet langer zeewaardig
neemt het vulkanisch landschap
in haar dodendans mee
voel hoe de wolf huilt
in het duisterbiotoop
in dierlijke commercie
van het landenconflict
bemerk hoe tranen zich banen in beekjes
terwijl het…