3205 resultaten.
Tegen de stroming in?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
468 Regen kennen we, het wast de
ogen en het brein, hecht zich
aan de huid en hals van eigenwaarde
waarop rimpels zijn verschenen
het maakt groter dan het origineel
het steek de vingers uit de handen
het vervult de dorst tot lust en heelt holten
van gebed voordat die voorgoed zijn verdwenen
het laaft de ziel der zotheid, draagt de
lemen…
Dag van de Moedertaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
499 Hierbij, geachte afgevaardigden
vertegenwoordigers van alle naties
en namens de VN genodigden
verwelkomen wij u hier altegader
speciaal bijeengekomen in het kader
der viering van de Dag der Moedertaal
- al is recentelijk weer één verdwenen
een triest bericht in deze volle zaal,
maar ik belet u niet om luid te wenen
om het verscheiden…
Echo’s ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
541 kiezen,
voor zichzelf en voor zijn geselecteerd publiek,
karakter om vooroordelen te overwinnen, toont
wat we ons allen wensen om te kunnen zijn,
zijn gekozen en gedreven rimpels, die
onuitwisbaar uitrollen in een waterplas,
resonantie hoorbaar in wat achterbleef
zal de leegte niet verdrijven, het wordt
stiller door wat langzaam verdween…
In het schelle schaduwloze licht van het ziekenhuis
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
508 taxi voor de rit naar huis
dichtbij elkander
rondom de koffiemachine het
gebabbel: blij om straks weer in
het eigen bed
te kunnen slapen
terwijl de verpleegkundige in witte jassen
voorbij lopen achter een brancard,
of een rolstoel duwen
gehuil en gejammer
en het staren
droef en stil doffer
dan het rouwgeklaag
verdwenen…
Wiede Leegte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
441 wijde laagte
stormvloed vaagde
een landstreek weg
het zeewater kwam
helemaal tot Onderdendam
water sleurde alles mee
Reiderland werd binnenzee
kloosters, dorpen, borgen verdwenen
onder het slib wat losse stenen
eeuwen lang en eeuwen later
polderden Groningers het water
terug tot de norm
de Dollard in zijn huidige vorm
achter de zeedijk…
Afgehakte kopjes
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
500 Het was een prachtig gezicht, zover het oog reikte
alle kleuren van de regenboog en meer,
een ware lust voor het oog, of beide ogen dan
nu is de kleur verdwenen, weg is de pracht.…
WAT WE VERLOREN
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
380 voor mijn kinderkontje
een ijzerdraadje er omheen
en mijn klompje is er opeens
een heel bijzondere een
daar fiets ik zusje achterop
naar de 5 mei optocht
in het dorpje verderop
een hoogtepunt in
ons eenvoudige bestaan
nog niet beseffend dat er nog
vele hogere en diepere zijn om
te mogen en te moeten ondergaan
ingrediënten van een verdwenen…
ELEGIE UNIVERSALIS
netgedicht
4.7 met 107 stemmen
549 want ze passen slechts aan jou,
die zonder om te kijken,
in het niemandsland
is verdwenen.…
Hybris
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
464 Zie ook het snelsonnet van vandaag, van onze eerwaarde collega Inge Boulonois
______________________________
HYBRIS
In wetenschap wordt Mens gedachtegoed,
Gestaald door wijsheid door
de eeuwen heen
Maar wat is wijsheid als
de Maat verdween?…
Verloren liefde
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
579 In kamers grijs, waar stilte spreekt van jou,
de liefde die verdween met 't vallend blad,
echoot zacht jouw stem, die ik nog steeds vertrouw,
en dwaal ik door herinneringen op ons pad.…
Versteend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
568 Er zijn stenen
verzonken in straten en pleinen
die als historie verslijten
Er zijn mensen
met blijvende herinneringen
die voor toekomst in verdraagzaamheid pleiten
Er zijn tijden
om stil te staan
op verhard steen
om zacht te helen
bewustwording te delen
van dankbare vrijheid dat ooit verdween
Er zijn boeken vol geschreven
met letters…
zonder oogst (1)
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
406 variaties hun slechte kanten
laten zien en voelen
wat er nog leeft
wordt snel omgebracht
zowel plant als dier en
mens door het snel
toegenomen onderling
geweld met de modus
overleven tot de dood
de eenling grijpt de
macht die overblijft
in de diep zwart
donkere nacht die
heerst op de stortplaats
van werelden waarvan
de namen al verdwenen…
Zandloper
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
424 kostbare tijd
dat je er niet te zeer onder lijdt
'geen zandloper is als het leven'
de berg die door 't oog van
de naald
langzaam leeg loopt heel rustig
en traag
door de zwaartekracht loodrecht omlaag
in 't gebied waar je REMslaap in daalt
zoekt een uitweg naar brede rivieren
langs stevige rotsen en stenen
waar homines lupi verdwenen…
Bezwete Taal der Ragzangers
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
411 Doordouwers van de tegenwind,
verblind door het maanlicht, schudden nee, wachten op geen
verzachtende omstandigheden;
nooit heeft hij meer of intenser geleden
dan toen zij op hem wachtte, verdween ze,
niet achter tralies,
maar werd ze dankzij hem bevrijd.
Zoals bloedheldere beken
een voorteken zijn
van treurige tentakels.…
Bij de les
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
352 Met z’n houding weet geen raad wist,
Hij droop af met d’staart tussen d’benen,
En was snel uit zicht verdwenen,
Is nooit meer hier gesignaleerd,
Had dus zijn lesje van haar wel geleerd.…
Peperkoek
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
358 Fatalisme is ook troost:
weten dat er niets meer komt
dan wat al verdwenen is.…
Voortdurende onwetendheid
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.014 Zij verdween
ongeveer omtrent
vóór of nadat jij te zien was
in werkelijkheid.
Het lawaai is
onverstaanbaar
uit haar handen geglipt.
Niet herinneringswaardig.
Hallo haat.
Als laatste dan
bleef jij uit beeld.
Welke leugens zouden sterven.…
Gevonden herinnering
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
121 De doos ging open, de tijd stond even stil
bij het zien van die bladzijden, broos en grijs
het was de liefde, intens en grillig in haar wil
een herinnering aan onze gezamenlijke reis
ik weet nog hoe de waanzin teder regeerde
in nachten waarin de wereld om ons heen verdween
hoe de zoete ernst ons telkens weer bezeerde
maar we zochten troost,…
Drijfzand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
194 De afdrukken zijn verdwenen.
Alleen het drijfzand weet
dat hij niet is verdronken,
maar ophield zich te laten zien.…
Cantonpark
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
461 In Baarn is men een eeuw lang reeds gezegend
Met Cantonpark en tuinkas tropicaal
Als een botanisch Indisch filiaal
Voor 't kiemen van de zaden overwegend
Al hield de Wintertuin zijn oud gezicht
Cahaya Baru werd het park: Nieuw Licht…
HOE ANDERS IS HET INDISCH LICHT
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.503 anders is het Indisch licht
ik rook een geur van kruiden
de lucht was droog en warm
een om je heen geslagen arm
die je welkom in het zuiden
heet, en recht in je gezicht
zegt: je staat nu in de tropen
en in het helder Indisch licht
geen zomeravondluchten
de nachten vielen gauw
ik verfriste me met lauw
water, tjitjaks vluchtten,
verdwenen…
Een nieuwe start
hartenkreet
3.2 met 20 stemmen
1.873 In mijn leven was nooit meer plaats voor geluk
Nadat ik jou verliet was ‘t alsof alle gevoel verdween
Mijn hart was gebroken het was helemaal stuk
Tot de dag dat je opnieuw in mijn leven verscheen
Vele lange jaren zijn inmiddels verstreken
En ik heb nooit meer de moed gehad om te dromen
Nooit heb ik meer met dezelfde ogen gekeken
Als naar jou…
Vader
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.794 Het is erg maar vindt het erger voor ons
Voor mijn moeder om haar achter te laten
Bijna 40 jaar getrouwd, juist nou
Soms heeft hij haar in de gaten
Pakt haar beet en zegt zacht: ik hou van jou
Dan weer lacht hij als een kind
Dat zijn de momenten
Dat heeft hij jaren niet gedaan
Het is zo snel gegaan
Straks is hij er niet meer,
Fysiek verdwenen…
De roos
hartenkreet
4.6 met 67 stemmen
3.864 staat synoniem voor hartstocht
Een roos, die jouw liefde symboliseert
Een roos, voor de jongen om wiens gunsten je zo vocht
Een roos, voor de jongen die jij zo adoreert
Een roos staat ook synoniem voor verdriet
Die ene roos op die verlaten steen
Die ene roos, gekregen van die vriend die jou verliet
Die laatste roos, voor hij uit je leven verdween…
Zeven dagen zonder jou..
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
867 Amper uit mijn gezichtsveld verdwenen,
begin ik al om je gemis te wenen.
Zeven hele dagen zonder jou,
mijn hart schiet nou al in de rouw.
Moet ik me er tegen verzetten,
of moet ik mijn hartje stilzetten?
Zeven dagen zonder enig teken,
gaat dit mij opbreken?…
oproep
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
916 Ik doel op die langzaam vorderende klus
Het vernietigen van de natuur
Hele stammen verdwenen in stilte
dat is geen schoon zaakje dus
en wij zullen hen allen volgen op den duur.…
Zondagavond
hartenkreet
4.3 met 50 stemmen
3.644 naar mijn verstand
Maar welke reden, welke smoes kon ik geven
Voor het verpesten van jouw leven
Zondagavond, twijfelend voor jouw deur
Stelde ik eerst jou en nu mezelf teleur
Minuten verstreken en ik bleef daar staan
Denkend aan de zonden die ik had begaan
Zondagavond, huilend in de nacht
Liet ik een roos achter op jouw deurmat
En verdween…
Sinterklaas
hartenkreet
3.0 met 82 stemmen
8.239 de kerstboom staat steeds vroeger klaar
en verdringt de sint
kersttafels, mooi gedekt in winkels
ik ben benieuwd…
wat hij dáár van vindt
zijn verjaardag moet nog komen
toch staat de Kerstman ook al klaar
dus, kinderen die nog immer dromen
van 5 december, elk jaar
raken verward en weten niet
dat onze Sint en Piet
voor velen zijn verdwenen…
Winterstrand
netgedicht
3.3 met 62 stemmen
21.680 Je bent zo mooi aan deze koude kust
verdwenen is je boze voorhoofdsrimpel
je bent ineens zo blij, je bent hier zo gerust
Dit genoegen met elkaar, het is zo simpel.
Hier is geen telefoon, geen handige bereikbaarheid
hier is geen winst, geen ellebogen die scoren
dit is géén wereld vol strijdbaarheid
Hier gaat de liefde niet verloren.…
een droom van liefde
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.480 bossen kreunden zwarte bomen
de mensen staarden
uit hun monden ’t zinloze van taal
emotieloos en niets was nog te voelen
’t leken wel houten marionetten allemaal
tot plots als was ’t een wonder
een onwaarschijnlijk helder licht
als flitsend wit zomaar uit ‘t niets
greep het naar hen en warmde, omarmende
tot zelfs de kleinste angst verdween…