5051 resultaten.
laat me varen
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
711 ik sluit mijn wereld
verberg de deuren van het huis
en wanneer de avond alle ramen verbrandt
tot een donkere reis
zwelt de nacht
als een brede rivier
met pijnlijke gewrichten
de rust zal komen
ik weet het zeker; binnen in mij
zal een eindeloze tocht zich herkenbaar maken
zich openen
met niets om over te schreien
met paarse…
Ik ken U
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
1.379 als ik ben, gelijk
de doorsnee mens
en dat ben ik
wijk ik niet af
van uw goed en kwaad
of lief en leed
in luiheid en verboden daad
als ik mens ben
gelijk allen
ken ik u
en speel ook toneel
met geopend doek
kijk dan de zaal in
gevuld met uw zielen
maar door de belichting
blijkt dat een schimmige look
oh zeker, ook ik…
Wanneer ik sterren was
gedicht
2.3 met 377 stemmen
77.336 Ik weet zeker
dat het hart van de leegte klopt.
-------------------
uit: 'Aarde', 1962.…
Plaats gemaakt.
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.118 Veel van wat spannend was
heeft plaats gemaakt
-al is er wel iets van gebleven-
voor het zeker weten
Net zoals de lage duinen
waarachter zich
de donkere polders bevinden
Die duinen
die met helder weer zelfs
waarneembaar zijn
vanaf mijn eigen overkant
zijn nu voorgoed verdwenen
Ik heb ze ingeruild
voor jouw eerlijkheid
en maakten…
NU EVEN NIET
hartenkreet
2.8 met 17 stemmen
2.639 Nu even niet
ik ben in gedachten
nu even niet
ik ben bezig
kan niet ophouden
nu even niet
ik probeer te slapen
om kracht op te doen
nu even niet
ik houd van je
gun me mijn rust
nu even niet
kleinkind, je bent zo lief
straks heb ik tijd
nu even niet
twijfel je aan mij
leef gerust, je kan zeker zijn
nu even niet
straks laat…
Casco zonder afbouw
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
574 ben op de wereld gezet
met handen vol idealen
en wat restjes gebed
heb de muren geslecht
voelde hun pijn maar wilde het
casco zonder afbouw weer zijn
vrij in ruimte en tijd
het eind van de avond
brengt zeker mijn bed
opstaan wassen en plassen
aan het begin van de morgen
op een vrije etage gezet
eten gebeurt op de geur
de trek van…
Fictief?
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
538 Onafhankelijkheid
ingebed en gewend
aan ruimtelijke
vrede, verlaat me
op de dictie van
de rede,wordt een
beoogde zekerheid
een louter relatief
begrip, één door angst
gevangen fictie,ver
van het beoogde doel
van zelfvertrouwen,geeft
een misplaatst gevoel
van verworvenheid in een
begrensde duurzaamheid.…
na kanker
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
973 Na het vonnis ‘kanker’
Werd het een gevecht op leven en dood
Lichaamsdelen,kwaliteit van leven,trots,
ambitie, zekerheden, idealen,
zelfs mantelzorgers werden geofferd
Op de positieve uitslag volgde geen applaus, maar;
gehavend in een nieuwe strijd:
Heden, verleden en toekomst; nooit meer hetzelfde
Vol dankbaarheid, pijn en onvermogen…
De onvoldoendes
netgedicht
3.7 met 26 stemmen
1.472 Onlangs had ik weer eens de eer
dat een zekere strenge dame of heer
bepaalde gedichten in snel tempo screende
en vond dat ze geen voldoende verdienden
dus afwisselend met een vier of vijf
ging deze persoon mijn werkjes te lijf
Lachend haal ik mijn schouders op
denk maar niet dat ik daarom stop
dat ik ophoud met gedichten maken
en me door wat…
Dankzij Denver
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
934 Ach, ik gun hem er zeker wel zes
want elke dag geeft hij me wijze les
in de volharding van het bestaan
waarin ik ook nog jaren heb te gaan.
En al geloof ik er zelf vaak niet meer in
dankzij Denver krijg ik weer 'n beetje zin.…
Aan Rika, Jacoba en Betsy
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
639 En had ik al mijn vrienden vroeg verloren,
dan was ik zonder liefde ook
al bij het breken van de dag,
met morgendamp en herfstdraad,
zo zeker ook als druppels op het gras,
tot sterven veroordeeld.
Zo moedeloos,
zo troosteloos,
zo inherent en onweerlegbaar reddeloos
was er op aarde nooit een.…
Dierlijk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
433 Driften onbewust en fataal
Sluimeren in de nacht
In het donker blijvend
Ongezien
Maar zeker aanwezig
Dierlijk zijn de verlangens
Ongewild en afgestraft
Onnodig maar zo sterk
Het wilde water
Gaat waar het kan
Niet te temmen
Onbesuisd
Zonder ieder woord
Ingehouden woestenijen
Duistere kant
Hoe ontmoet ik jou
Mijn duistere kant…
dat moet toch wel, denk ik
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
897 een goede vriend verstaat, zo denk ik vaak
de kunst van leven niet
ik weet het bijna zeker
want op zijn zoete zomerdagen
wanneer de bloemen en het gras
om vlinders vragen, dan
ja dan ruikt hij de geuren niet
hij zegt het niet, maar 't is
niet moeilijk te bedenken
terwijl hij zo verkikkerd is
op lekker kokkerellen
ach, en een vrouw niet…
Jouw twijfels
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
2.555 Onder de schoonheid van jouw verschijning
schuilt een heel klein stukje onzekerheid
het bezorgt jouw karakter een verfijning
een lieve blootlegging van sensibiliteit
Ik wil jouw twijfels voor altijd ontvoeren
zeker wanneer het om mijn vriendschap gaat
laat mijn woorden jouw prachtige hartje beroeren
en weet dat het mijne voor jou openstaat…
Doodgewoon een belletje
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
1.470 ons allen
Ma nog ondersteunend
ook als zij het niet meer weet
Het lijkt nog gisteren
dat je naar de camping reed
Alles nu toch plotseling voorbij
na ma ook jij ons toch ook ontvallen
Zonder pa en ma voel me geen kind meer
ineens ben ik dan een wees
Toch m'n vader zul je altijd blijven
in gedachten altijd aan mijn zij
Uit het oog en zeker…
Kleur geven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
659 zwaluw graag haar vrijheid
daar is zij wel aan toe
Ik teken ongetemde wolken
in een hemel o zo blauw
gun de zon weinig draagkracht
druk haar geleidelijk in het nauw
Ik portretteer enige knotwilgen
groene haren in de wind
paars met rode bloemen
die geplukt worden door 'n lentekind
Ik aquarelleer de lommer
spreidt geleidelijk maar zeker…
Trouwe kameraad
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
792 En als mijn zekerheid mij verlaat,
ben jij op z'n tijd m'n lieve trouwe kameraad.
Met 't gooien van de ballen
komen plooien in je wangen.
Mijn lieve reusachtige rottweiler beest,
onze liefde voor elkaar treft mij het meest.…
Heimwee overal
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.399 door mij
Je keek me aan
Zonder woorden
Die ene klik
De konijntjesfase was fabuleus
De tijd erna echt enorm
De relatie groeide als een reus
Toch nam het een andere vorm
Waar is het misgegaan
Ging ik niet zuinig om met jou
Liet ik je onbewust vaak staan
Wanneer je steun zocht
En wat beschutting tegen kou
Bracht ik twijfel
In wat zo zeker…
Sonnet
gedicht
0.0 met 1 stemmen
3.467 Mijn vrouw was zo vriendelijk
nog gauw een kop hete soep op de
Het ijs kraakte vervaarlijk, hoe-
wel het op sommige plaatsen zeker
90 cm dik moest zijn.…
WILLEN OF PILLEN
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.160 Voor alles bestaat
er een soort pilletje
maar vóór alles
geldt je eigen willetje
want er gaat zeker iets
boven de pillen:
in alle soorten,
maten, dieptes en hoogtes,
van tegen geboorte tot eigen dood,
iets dat de farmacie
‘de pil’ niet wil
je eigen zijn
je eigen ik
je eigen wil
daar is niets zweverigs aan
maar gewoon van jezelf…
Golven der gevoelens...
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.699 Zekerheid wat alles heeft overgenomen,
angst om die touwen los te laten,
men dobbert maar wat aan de steiger,
zonder uitvaren nog te gaan toelaten.
Golven der gevoelens, blijven dansen,
hoe hard je jou er ook tegen verzet,
met de riemen die men maar heeft,
zal je verdrinken in je eigen net..…
Escher*
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
3.569 In dit paleis loop ik verwonderd rond,
want leerde ik al heel snel in mijn klas
dat alles stroomde en zeker eindig was,
nu zie ik ontkenning: een morgenstond
gaat over in avondrood. Pas voor pas
lopen mensen in een eeuwig verbond
op een trap, waarbij niemand boven komt,
oneindige ganzen op een stropdas.…
De waandirigent
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
532 Dirigeert de waanzin
naar verre uithoeken
van gedachtenwerelden
waar verborgen lijken
wachten op hun kans
om spokend te herleven
Mist één dode hoek
waardoor ze er weer zijn
grijnzend in de spiegel
klaar om in te halen
af te snijden van de weg
Steeds harder gaat het
in de waan te ontsnappen
aan de zin van het lot
de zekerheid van eindeloos…
Vijftig*
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
4.159 De honderd zal ik zeker niet meer halen,
maar met flink veel van mijn plannen herijkt
heb ik de vijftig jaar nu wel bereikt
al heb ik er fors voor moeten betalen.
In retrospectief meer verarmd dan verrijkt
verloor ik jeugd, illusies, idealen
om steevast op ’t levenspad te verdwalen,
niets op deze aardkloot is wat het lijkt.…
De Hulst
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.195 Zeker, hij gunt hun dat, máár – er is rang!
Hij zegt niet veel, docht heeft een kwade mond,
En die tot oppositie zich verkloeken
Krijgen een grauw, en worden klein en bang.…
De dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 morgen, middag, avond en nacht
Ontdek klavervier om mee te ontwaken
Op het veldbed in groen toont hij zijn kracht
Het geluk ligt voor je in zijn ware natuur
Ja, geniet er maar van, de hele dag, elk uur
Als je niet op de koffie komt maar op de T
Beoogt dat een mooi avontuur met zijn twee
De afspraak is natuurlijk en recreatief
Ik weet het zeker…
PTT, TNT, TPG, PostNL,
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
583 zesentwintigjaar klaar uit weer en wind
collegae die onder zijn duiven schiet
het postkantoor niet meer in straten vindt
een vent die vele namen achterliet
onzeker opzoek als een bedelkind
of hij misschien wat zekerheid hervind…
HEEL DICHTBIJ
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.569 Ik weet zeker, dat je terugkomt
het is geen droom maar werkelijkheid
hoe ver je ook weg bent
ik voel je heel dichtbij
zou het woensdag of zaterdag zijn
zal de zon schijnen of de regen plenzen
bij jouw terugkeer doet dat er niets toe
dan jubelt alles en branden er veel kaarsen
het mag dus ook ´s nachts zijn
geen enkel probleem, ik zal niet…
De vrouw die zich mijn hond noemde.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
818 En als genageld aan de grond
durfde ik haar niet te vragen
om eens een bakkie
te komen doen bij mij
En al zeker niet
nadat ze zei:
"Wees niet verlegen jongen,
ik volg je nog al die jaren.”
“We hebben
nog zoveel te bepraten
en beschouw mij maar
als jouw hond."…
zilt op de wonden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
621 met ferme pas richting het water
een deuk in mijn gedachte
en weet de pijn komt altijd later
met de tijd om te verzachten
tussen het deinen van het gras
laat ik verdriet mijn bodem zien
ik weet heel goed wat is en wat was
wat zeker is en niet misschien
tegen de zilte wind loop ik aan
het ritme van achterlaten
ik voel mijn wang strelen…