421 resultaten.
Dichterlijke dingen ?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
493 De bruid verbergt haar gouden vlies,
Pan bespeelt zijn fluit zonder gaten
het geluid veroorzaakt een bries
op de maan, stormvloed van vragen,
de echo’s vervagen in rimpels,
antwoorden die zich tot aan het verlaten
eiland van onze voeten wagen..…
Opgestoken haar
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
642 Vrouwen met opgestoken haar
door speld of lint
bijeengehouden
Losse haren
vibreren in bries
in stralen van de zon
die haar mooi' huid verlichten
door opperhuid gerezen
bovenuit opgestoken
Ook met elastiekjes
weten vrouwen te bekoren
In allerlei kleuren
diverse smaken bijeen
met staartjes die inspireren
in kleuren van de regenboog…
Fluistert je naam.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
574 Een zachte bries fluistert je naam,
voor altijd draagt ze de melodie van dit lied,
diep raakt het mijn hart, ik voel me zo eenzaam,
omdat je zo een leegte achter liet.
Hoe bewogen was je korte leven,
zo jong toen je het thuisnest verliet,
er was nog zoveel te beleven,
maar de draagkracht van je vleugels was er niet.…
Een roze klaproos
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
656 Het hele veld was rood gekleurd
roder kon welhaast niet
Een pracht, alsook een praal
zoals je nog maar zelden ziet
De wind woei zachtjes als een ademteug
het rode veld bewoog mee op de bries
Zaadjes vlogen her- en der
landden daar, waar geen sprake was, van verlies.…
Ik zou leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 Ik gun mezelf een frisse bries
Met zuivere lucht, veel zuivere lucht
Ik zou gaan jubelen en juichen
Mijn armen wijd
Ik zou de frisheid naar binnen zuigen
En ik zou huilen
Heel veel huilen
Ik zou huilen
Tot ik niet meer kon
Ik gun mezelf een open veld
Met bloemen, heel veel bloemen
Ik zou gaan huppelen en hollen
Mijn benen in de lucht…
instrument
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 hoe treffend woorden
als richtboeien schepen
laten laveren op een plots
draaiende uit de kluiten
gewassen bries
zo ook is al het schrijven
nodeloos en slechts een
teken van onmacht, terwijl
etmalen draaien en het zonlicht
weerkaatst tegen de druk
bezochte maan
is besluiteloosheid eigenlijk
een wens om alles maar te
laten gaan, het…
Aan het water
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
675 Een rimpeling slechts
over het spiegelend water
veroorzaakt door een zachte bries
en zacht wuift langs de oever
het pluimend gekrookte riet.
Een visser eenzaam in zijn bootje
in gedachten ver buiten aardse trend
genietend van stilte en rust
alleen aandacht voor zijn dobber
gespannen hopend op een kleine vangst.…
EMOTIES
netgedicht
3.3 met 99 stemmen
21.665 Warm weerloos schelpenzand
ligt maagdelijk te blinken
laat zuigend water slinken
op sereen verstild strand
Het minnekozend gekabbel
vertoeft nog in speelse rust
warme korrels nat gekust
in teder liefdesgeknabbel
Als een plots vlagende bries
wolken doet opzwellen
de zon straf omknellen
in grijs doorschijnend vlies
Dan laat traag verdicht…
In extase
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
925 sterren
voortdurend
fladderend en dansend op een bries,
schijnend en twinkelend op hun weg,
uitstrekkend in een onbereikbare lijn
langs de kust
zag ik tienduizenden in een glans
hun hoofden tossend in een plezierige dans
golven
voortdurend
ruisend en wiegend in zaligheid
glinsterend en spelend op het zand
omhelzend in een oneindige stilte…
hartenheer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
822 paranoia achtervolgt nauwkeurig mijn wegen
een kloppend hart zet m’n hoofd op explosief
langzaam rijg ik mijn verleden aan m’n degen
want ik heb dit eens verloren hart zo intens lief
door tropische warmte het papier neergelegen
m’n vleugellamheid is wat ik momenteel grief
een frisse bries wordt gezien als god’s zegen
de verlossing van hellepijnen…
Nieuwe dauw
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.089 Achter de zuidenwind trekt de warmte binnen
de zwoele bries bedekt de ronddolende kilte
zwierig gonst het door lakens en het linnen
door bomenkronen ruist de avondstilte
Onder het bladerdak schuifelt het zomertreffen
het gonst van buitenleven en laat vertier
alle pleinen lijken het te beseffen
de avond drijft op rode wijn en schuimend bier…
zij vloog uit
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
640 een ballonnetje opgelaten
losjes in de hand
aan een dun touwtje
glipte door mijn vingers
om het vaster te omknellen
met overleg te vieren naarmate
wind of wat ook er aan trok
terwijl het knotje afwikkelde
sneden met elke ruk
vezels in hunne afdruk
hevige striemen tot diepe wrok
toen een lichte bries opstak
en onder zo maar een koutje…
De feestelijke verliezer
gedicht
2.6 met 18 stemmen
10.112 Ik had het fijnste gaas van het verlangen lief
zoals een zachte bries het lichaam van de baadster
en waar ik mij begaf, omgaf er mij een waas
van angstaanjagend aangenaam verwelken.
En een seizoen lang werd het avond.…
Het beeld valt, oftewel de vernietiging van een Homo sapiens.(1)
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
592 Het onwapenende
van twee lichtblauwe ogen
miste zijn uitwerking niet, deden waarvoor ze
als het ware waren aangenomen,
nu en dan een lichte bries door blonde lokken
maakten hem week
en deden schijnbaar achteloos,
maar feilloos hun vernietigende werk:
het abstract nadenken was opgehouden
en had plaatsgemaakt voor een blind
en kritiekloos…
ZO EEUWIG ALLEEN
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
938 Bomen fluisteren uren aan elkaar
ik hoor het ruisen in de stille bries
Hun heimwee is welhaast tastbaar
als ze praten over het stilteverlies
Bomen praten zachtjes met elkaar
rondom zerken uit ’t hardste steen
‘t Lover ruist zachtjes, jaar na jaar
bomen staan als ik ..eeuwig alleen…
Vergelijk de herfst
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
510 Zacht hoor ik een bries door wonderschone kleuren
in eenparige samenzang van den en eik
haast word ik bedwelmd door de frisse herfstgeuren
en overal een bont tapijt waar ik ook kijk
alsof de natuur nog eenmaal feest wil vieren
trekt zij nu haar kleurrijke feestkleding aan
wil zich met het vele pracht en praal sieren
toont de rede van seizoenen…
Vierentwintig uur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
572 samenzijn bewust
tezamen één in ’t vuur van liefde en lust
zoals een verbonden echt met hart en bloed
in schijnend licht lieflijke hartstocht ontmoet
tot de dag vermoeid in schemerlicht berust
duister wiegt de dag in zachte sluimering
de nacht ontfermt zich over het stervend licht
leven zwijgt buiten hoort men slechts fluistering
een bries…
Stille lenteavond
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
537 In de verte slaat een toren acht slagen
de zon zakt westelijk naar de horizon
kleurt de kim met rood zoals de dag begon
in schone licht van voorjaarstint gedragen
zachte bries die ’t water licht doet rimpelen
strijkt over de wuivende halmen van ’t riet
en wiegt zacht het nestje van een karekiet
aan overzij zie ik lammeren dartelen
uren zit…
Schoon vooruitzicht dat ons streelt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
519 Voel zachte bries door kruinen stoeien
strijkt over ‘t nog dorre veld
wachtend op het groene gras
waar straks madelieven bloeien
sneeuwklok en krokus hebben verteld
dat lente en zon ras zullen komen
dan verschijnt ook snel
eerste blad aan de bomen.…
de blauwe vlinder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
902 een niet verwachte bloemenhulde
kleurt haar gelaat donkerder
dit is mijn nooit vergeten land
een meisje zingt , ik gaf haar mijn
oor. zie de blauwe vlinders diep in
de jungle ( wonderschoon )
hoor hoe een oude man zijn verhalen
begint, bij de aanvang van de avond
de verhalen zijn oud en bekend
genieten van een bami en bier
de bries…
Zang van de zee
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
600 De bries heeft z'n onschuld afgelegd
spant openlijk samen met brokken donder
schrijft met samengebalde nevels
een zwartboek voor kust en scheepsvolk
zoals de verduisterde sterren
drijven veilige havens verder uiteen
hoe de steven ook radeloos rondtast
raakt slecht eindeloos water
wind jaagt vragen tomeloos verder
onbereikbaar voor antwoorden…
In passe partout
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 japon Japanse zijde
een weinig stof
van de zalmgekleurde marmervloer
lieflijk geel van glas in lood
zeeft zonlicht dat weerspiegelt
op haar schoon gelaat
amandelogen
die door jadegroen zijn aangedaan
en welgevormde kleine neus
bevleugeld rode lippen
rond ivoren witte tanden
teer en zinnelijk verlicht
zij fluistert door
een warme bries…
Sentiment
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
724 De bries langs mijn oor voelt zacht
terwijl haar mondhoek glimlacht
in mijn herinneringen die mij stalken.
Dat beeld verwarmt mijn brein
terwijl ik apathisch vooruit kijk
en het water in mijn ogen stijgt.
Het geluid achter de blinde muur
versiert nostalgie met een laag glazuur
wat alleen naar mijn eeuwige jeugd neigt.…
de ring
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
649 de ring
dag begint
meisje wacht
zit alleen
op trap
van steen
kleur rood
meisje zoekt
zon schijnt
blad valt
op steen
met mos
kleur groen
meisje voelt
lichte bries
blad ruist
aan tak
van boom
kleur bruin
meisje ruikt
frisse geur
blad ligt
op muur
van kerk
kleur geel
meisje tuurt
ring rond
vogel vliegt
tegen blad…
Goden van de liefde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
454 eensgezindheid het oorlogsvuur bestrijden
De wereld van honger en ellende bevrijden
Tezamen Ares en Mars door liefde verslaan
Hoe droom ik dat ooit die tijd eens zal komen
Gedreven door een Geest die brengt ons vrede
En waarheid wordt die niet zal blijven bij dromen
Een Geest die elk verzet overwint door rede
Reeds hoort men Hem door zachte bries…
Weerberichten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
462 Het is de wind die mijn doen en laten beroert
Door fluisterende bries of met bruut stormgeweld
Met zachte streling de zucht naar liefde voert
Of met kracht onverbiddelijk zijn wetten stelt.…
de nagel van satan
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
492 slagorde ontwijkt alle vreugde
beneveld schrijf ik de morgen als wens
in het bevel, ga en sta en belief het moment
dat het licht het verleden berust met rozen
waarvan ik de doornen eens had gekust
het is me vreemd, een hand op mijn schouder, iets
dat me loodst door de storm die ik tot nu nimmer
kon ontwijken, zelfs de luwe spraak van een bries…
Gewoon gelukkig in de winter
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
477 Op de warmte van de zon
die hen doet kleuren,
de frisse bries
die verspreidt hun geuren.
Nog even wachten
en zolang nog wandelen
door serene witte veld.…
omdat jij bijzonder bent
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.252 voor jou geen grootse woorden
maar wel een eenvoudig vers
om je te laten weten en voelen
hoe waardevol jij bent
gewoon zoals je bent
niets meer en niets minder
een lichtpunt dat straalt
een hart dat verwarmt
je lach is een zonnestraal
die dwars door wolken breekt
je woorden een zachte bries
die zorgen meevoert en verzacht
jij kleurt de…
Tot hier
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
173 becommentariëren het touw
(nette mensen zijn ontmaskerd
hun nevenbelangen onthuld
en ondergrondse netwerken
ontknoopt)
maar nieuwsgierig zijn ze
vooral naar de handen
die aan de klok trekken
daar in het donker, onder
in de toren, in het binnenste
van het verstand
dat zich niet laat dwingen
om te zwijgen
Daarna verwaait de frisse bries…