609 resultaten.
Gedachten
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.335 Gedachten geven je soms vleugels
Gedachten zweven op papier
Gedachten kunnen dwalend dolen
Gedachteloos zit ik nu hier
Gedachten naar een ver verleden
Gedachten reizen op en neer
Gedachten reizen door de toekomst
Gedachten vervagen iedere keer
Gedachten zijn soms heel verwarrend
Gedachten lopen doorelkaar
Gedachte, dromen, Gedachten zijn…
meervoud
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.096 in de weg die ik
ja ik, moet gaan
soms trekt
mijn verdriet mij
naar binnen
of geniet ik intens
van mijn zinnen
om het lijfelijk genot
te beminnen
soms wip ik
in de speeltuin
van het leven
naar verre hoogten
en duivelse diepten
of verzuip in de
mallemolen
van gedwongen
hersenspinsels
die mij alle kanten
heen zwiepten
dol…
WEEMOEDIG SINTERKLAASGEDICHT
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
4.052 dit is het derde jaar dat ik die school
passeer, de kinderen staan er gedwee
- ze zitten in groep één of in groep twee -
te wachten op de komst van die Spanjool
ik fiets er langs, alsof ik door het dool-
hof rijd van mijn geheugen, lang gelee
toen de kabouter en de toverfee
de dag voorzagen van een aureool
het is terecht om hen niet te benijden…
de pelikaan
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.021 amos zag een vogel in de wolken
zich verwonden en de wonde was de zon
die dalend in zijn bloeden ging vertolken
wat hem als kind reeds zo ontstellen kon
ik dool opnieuw door donkerholle zalen
waar spiegels voorhistorisch licht ontvingen
en in ’t gebinte stil de hymnen hingen –
wat dwingt mij hier alsnog verhaal te halen ?…
Enigma
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.909 Carnac, Stonehenge
geheugen van de wereld
magneet voor de in maanlicht
gedompelde dichterlijke ziel
baken voor sterren
stabilisator voor de polen
zodat de maan niet
als een marionet
langs het zenit zal dolen
een door zonnewind bevruchte cel
oertempel levenswel
toegang tot een andere tijd
vertragingssleutel
tot de eeuwigheid…
Mijmeringen over de Dood (1)
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.166 als morgen gladiolen
geschaafde nerven bekleden
zijn mijn dagen eerder geteld
en de laatste
mij een groet doet toekomen
zijn de waarachtige leugens al verteld
over mijn innerlijke vrede
en aardse capriolen
als touwen mij doen vieren
om dieper in de aarde te dolen
zal dan zout in ogen worden gestrooid
of willen de nazaten de opluchting…
Helden
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
851 Doorliggen op klefklamme lakens
Helden van toen
Zijn hun voorbeeldfunctie kwijt
Als ze van motoriek beroofd
Kwijlen op vlekvolle hemden
Helden van gisteren
Zijn hun krachten kwijt
Als ze van zelfvertrouwen beroofd
In stilte huilen achter halfgesloten ogen
Helden van ooit
Zijn zichzelf kwijt
Als ze van herinneringen beroofd
Dolen…
Ze is twee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 ze is twee, bijna drie
voor haar geen pretlichtjes dansend op een vensterbank
geen troetelbeer die mijmerend naast haar schommelt
geen vlokjes tellen in de lucht
de sneeuw die kraakt wat heeft ze daar nu aan
ze is het kwetsbare kind
op de dool in een land van horen zeggen
haar blik is ijzig koud
angst cirkelt knarsetandend om haar heen…
Sonnet der vreemde vragen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
553 daar kan men op de schommel aan de haal
zweef niet hemelhoog anders valt u dood
gek dat men dol is op vreemde vragen
sommigen worden er ook vrolijk van
die men afvuurt op hitsige dagen
denken meteen aan Jan en alleman
die erop steunen en vooral klagen
maar liever niet via een beeldroman!…
Arke des behouds
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
455 Zie mij als galjoen, zeewaardig
Varend onder vele vlaggen, zwarte
Met een wit skelet of kruis, rode
Hemelsblauwe, transparante of
Metalen
Zie uzelf als water rondom mij
U kabbelt, stormt, bonkt, stijgt
Daalt, duwt, dobbert en schuimt
Ik heb mij waterdicht gemaakt
Na vele sessies bij scheepswerf
En droogdok, na dolen en zwerven
U…
Stapje terug
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
692 Elke weg ergens naartoe
is een weg terug geworden
elke stap die ik zet
ben ik meer op mijn retour
Nieuwe mensen die ik ontmoet
zullen geen vrienden meer worden
om elk woord dat ik zeg
noemt men mij een ouwehoer
Niemand die mij voor de voeten loopt
men heeft mij ver achter zich gelaten
elk tempo is er volledig uit
doelloos dool ik door…
De harmonicaspeler
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.242 Zij, die het vaderhuis
nimmer vergeten en zij, die voortvluchtig
dolen van land tot land: de dichters, de matrozen,
de reizigers, die zonder éne cent,
het land ontdekken door hun droom verkozen,
luistren naar 't schreien van zijn instrument.…
De binnenkant van de stad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
524 Onervaren reizigers verdwalen
zo gauw in onbekende streken
Ze laten zich verleiden
door stegen en seinen
en gaan trappen af
naar de binnenkant
onwetend waar ze zijn, ergens
echt of maar wat rondtollen
in hun hoofd, dol doller dolst
gedraaid door hun zintuigen
die hen omringen met muren
die ze willen aanraken
om te weten of ze hard zijn…
Praalwagens
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
463 stralend vielen
de kleuren van
duizenden bloemen
neer uit de
praalwagens van
het schitterend
jaarlijkse corso
zij overdonderden de
dol enthousiaste en
luid applaudisserende
toeschouwers ook
bij mijn wagen
waarop ik jou in de
bloemetjes heb gezet
in iedere lijn
en welving met
bloemen van liefde
uit van mijn hart is
onze relatie…
Kezen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
804 De uitspraak Nederland is vol
wekte de toorn van de Goden
en omdat het de waarheid was
werd de uitspraak prompt verboden
Toch geeft vaak het weerbericht
hiervan een vrije vertolking
met de bekende mededeling
vanuit het westen toenemende bevolking
Neem nu al die files
dat is toch al te dol
en wat denkt u van de treinen
zitten die dan niet…
drie sonnetten voor de maangodin - 3 - Ceridwen
netgedicht
3.3 met 130 stemmen
33.919 De nacht is stil en zwanger van symbolen
de donkere hemel heeft een zilveren maan
die magiërs en heksen rond doet dolen
en allen die haar tovertaal verstaan
Ik zie haar aan met mijn gesloten ogen
zij die zowel daarginds als hier bestaat
zo innig mild en zo vol mededogen
het zwarte water spiegelt haar gelaat
‘n Toverdrank zal ik u toebereiden…
De kim gepasseerd
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
1.599 loop weer verloren
in eigen land
achterwaarts kijkend
of rotonde lopend
naar voren
of zit ik
achter slot en grendel
waar niemand mij kent
en ook ik
mezelf niet begrijp
raak ik daar ooit aan gewend
het lijkt doelloos vissen
met aas zonder hengel
en een onbekende
mijn gedachten ment
het is dolen in gewelven,
overvol of door…
'k Zit met mijn lamme benen
poëzie
3.8 met 14 stemmen
3.033 De schoonste lol, de liefste lol
maakt op den einde dol.
De schapen moet men scheren
en de ezels moet men slaan, ja slaan.
Zo wil 'k, in alle zere,
mijn lamme benen gaarne braên.
Mits 'k u dan maar en geve
het zout van dit mijn leven,
en van mijn wrokkig offer, God,
niet worde te eigen spot.…
de pessimist
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
565 ik zal je nooit zien
als je bent
wereld je bent een vreemde
die haast alles heeft
prijsgegeven
mooie draaiende bol
draaiende, draaiende
als nooit tevoren
en ik ben een grinnikend
paard enigszins gestoord,
verstoord geraakt
de lichtgevende bol
maakt me dol
maar ook het donker,
ik sta hier vreemd voor je
shag-rokend…
een weg terug
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
555 Het licht dat verdwijnt, zodra
ik het binnenga, mijzelf daarmee
achterlatend op een oeverloos eiland,
waar de geuren van eenzaamheid
opstijgen uit wolken van gedachten
die als hongerige haaien rondzwemmen;
zoals filosofen dolen in de spelonk van ratio.…
Voorspelling
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
772 Toch draaien onze jongens van Oranje
Ginds aan de zuidkant van de wereldbol
Op zondag al die Spaanse spelers dol
En drinken zij na afloop de champagne.
Hoe ik dat weet? Welnu, de laatste weken
Is god ons in het voetbal goed gezind.
Dat is bij elke wedstrijd nog gebleken.…
Het Zand
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
552 Zand
ik zie
alleen
maar
zand
Ver weg
dichtbij
voor
achter
en
opzij
alleen
maar
zand
Ik
voel
overal
zand
in mijn oren
in mijn ogen
knieholten
en ellebogen
overal
zit zand
Ik ben gek
op zand
op kuilen
duinen
en bergen
grof geel
en fijn wit
zand
Ik geniet
van
woestijn
steppe
en strand
hollen
lopen
dolen
in…
Herder
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
607 Dat eindeloze dolen
over velden van ooit
langs doelloze schijnsporen
geruchten waaien voorbij
hij laat ze begaan
met de wind ruimt hij
huiswaarts
stilaan wenkt de stal
volle vachten
drijven over de drenkplaats
met een laatste rust
spiegelt het geblaat
in venwater
z'n stok tikt ze thuis
de hond likt kracht
voor een lange nacht…
Zelfkastijding
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Wanhopig zoekend word je dol.
Weet dan dat je jezelf kwelt
vermits er onder handbereik
beschikbaar is: een naaidoos vol.…
Mei
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.260 Ik ruik al seringen - een geitje blaat
En de dromers dolen.
Een venter roemt, langs de grauwe straat,
Zijn mooie violen.
Een kindje springt touwtje, met blij gezicht,
In haar rozeklêeren.
De bomen verroeren hun twijgen licht,
Als bewogen vêeren.…
Zo door de jaren
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
448 voor elke arme stakker
Maar ja, dan raak je in een groeiproces
De scholing er behoorlijk afgebracht
Een maatschappij die blijkbaar op je wacht
Dus luister je Klassiek in plaats van Jazz
Voor ik het wist ging ik voor flap en drol
En dacht alleen nog aan mijn eigen hach
‘k Had zelfs iets op met orde en gezag
Edoch Justitie maakt het nu zo dol…
Erica
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
518 Erica
zocht ik
aan oever,langs berm
in het veld
Ik vroeg
het voorbijgangers
vroeg het dieren
in hun nest of hol
Zij moesten
aan
mijn vragen
wennen
Ik bood
hen geld
haar -mede- te zoeken
haar op te sporen
Niets
was me te dol
zelfs advertenties
in de bladen
Zij kon me
-in dit jaargetij-
zo bekoren
bij zon en 't blauw…
Vertrekken!
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
547 Mensen die niet weten
of je dan wel dik of dun,
succesvol of op de dool,
rijk of arm was.
Die jouw levenspad niet kennen.…
Onrust
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 niet kan binden
Wat is de drang die mij steeds drijft
Naar alle hoeken van de aarde
De zekerheid die in mijn geest en hart verblijft
Tot wanhoop en onrust ontwaarde
Waarom dwalen mijn gedachten over de horizon
Daar ver van huis en haard
Naar die plek waar alles eens begon
In de hoop dat alles daar nog is bewaard
Hoe komt het dat ik dool…
Mijsea
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 wensen
die we soms niet in de hand hebben
Dan ontsnapt er een
en waart hij rond over de aarde
die hem gewicht geeft en zwaar maakt
een reus die veel te groot is
voor onze wereld en de mensen
daagt hij uit
om zich te verenigen
tegen hem voor hij alles vernielt
de geest uit de fles
Helicopters ronken over het land
en draaien zich dol…