582 resultaten.
Het groene woud
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
568 Het bedekte groen
als een fluwelen mantel,
en hier en daar een paddenstoel.
Gebarsten wind blaast
door opgeprikte bomen.
Bijtende kleurrijke stralen
priemen door het rijpe blad.
Doordringend geluid van een
onzichtbare bosuil
doorbreekt een stilte.…
Geboetseerd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
627 Het is niet jouw fluweel
jouw verlangende orgaan
je reikhalzende nachtkus
je zelfgemaakte portret
wat je continu blootgeeft
Ik heb geen heimwee
naar jouw dynamiek
jouw extroverte attitude
je onverstaanbare gedrag
dat aan je karakter kleeft.…
Jouw handen
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
773 Zacht als zijde,
fluweel en ongekend
opwindend zalig strelend.
In het heden laten
reuma en artrose zich voelen
en is de huid rimpelig geplooid.
Toch geniet ik,
net als gisteren en weleer,
van elke zachte aai door mijn haar.
Het magische eindigt
als ze eens, voorgoed gevouwen,
jou als geliefd persoon laat voortleven.…
AL DRAAGT DE AAP EEN GOUDEN RING / ZO IS HET TOCH EEN LELIJK DING
poëzie
3.0 met 3 stemmen
4.350 heeft de sim een gulden rok,
Zo is 'et toch maar enkel jok;
Want schoon zij met een grote pracht,
Wordt deftig in het spel gebracht,
En dat ze voor de eerste maal
Komt prachtig treden op de zaal,
Komt wonder moedig aan de dag:
Zij is een aap, gelijk ze plach';
Want eer men nog de rolle sluit,
Zo kijken hare grillen uit,
Want zijde, goud, fluweel…
In de breedste symfonie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 In de breedste symfonie van het woord
stromen je klanken door mijn aderen
siddert je kus het opgebolde kippenvel
voelt je lichaam als een fluwelen laken.
Je contouren tijdens de ondergaande zon
laten mijn ogen schitteren in het avondlicht
je tedere zoen in mijn hals laat mij zweven
totdat ik weer voor de dageraad zwicht.…
blauwe regen
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
580 een plant in mooi blauwe kleuren
met bloesems die hangen en strelen
verspreiden s' nachts zoet fluwelen geuren
ideaal om dit met je geliefde te delen...
schilderachtig mooi is nu mijn oude huis
s' avonds in het licht van de maan
en vooral met die blauwe regen zo struis
mag van mij... de gehele wereld vergaan!…
Ziende Blind
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
443 m’n oog vertelt
me wat het ziet
maar wie je werkelijk bent
en wat je voelt weet ze niet
prachtig fluwelen haar
azuurblauwe ogen
die ogenschijnlijk
nog nooit door iemand zijn
of zelf hebben bedrogen
toch in de peilloze ondoordringbare
diepten van heldere zeeën en meren
kunnen soms de meest
onheilspellende creaturen verkeren
en achter…
Om mij tot woning te zijn
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
282 In de keuken zet jij
water op, kopjes klaar
de ketel zingt, de thee geurt
en ik kijk wat rond, streel
het fluweel van de divan
denkend aan het gladde laken
op jouw bed, aan de zachtheid
van jouw matras en mijn lichaam
dat zich naakt als mijn hand
daarop uitstrekt
Als het dan maar niet zo is
dat jij verliefd op me wordt
en we ons gaan…
Reuze-amaryllis
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
853 Stoer: je rode kleur,
fluwelig, overrompelt!
Op hoge steel geklommen
spreek je ons romantisch toe:
'Leven is veelal volhouden.
Tot je bloei voldoet.'
Wat opvalt, blijkt jouw stijl.
Menig oog zal je prijzen.
Jij toont hoe een duidelijk doel
multi extasen bundelt...
Mede-stelen stelen je voorbeeld.…
mystieke bruiloft van de roos
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
320 Kelk ademt één:
wit hart drinkt rood sap,
rood fluweel houdt wit licht vast,
geen scheiding meer.
Doornen, ooit prikkend in zwarte lust,
nu kroon rond openheid,
scherp maar teder strelend.
Geur: rozenolie met munt-dauw,
muskus die zingt:
“Ik ben de ander die ik bemin.”…
Foto
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.496 Als fluwelen frambozen
lonken je lippen naar mij
Je geeft je kwetsbare pose
en lacht je witte tanden vrij
Je groengerande ogen stralen
zoals een zoete zomerzon
Ik volg je bergen en je dalen
en wou dat ik je strelen kon
Ik kan je mijn passie geven
vol van tedere geborgenheid
en onze liefde laten leven
en stoeiend vrijen zonder tijd…
Couveuse
gedicht
2.5 met 103 stemmen
48.461 .
-------------------------------------
uit: 'Antiek fluweel', 1997.…
schaduwvlucht
netgedicht
3.0 met 18 stemmen
1.763 Ik vond je in het weideveld
tussen broos geknakte veren
had jij je ranke hals gevleid
intens gekweld keek je me aan
en ik zag leed in het tere van
je zwart fluwelen ogen staan
Je kreet vibreerde hoge tonen
die verijlden in de levensbron
naar de einder waar de avondzon
het vallend duister leek te kronen
Nog eenmaal strekte jij je kop…
Tranen op je graf
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
3.089 Met een brokstuk in mijn keel
en een welhaast gebroken stem
voel ik jou, zo zacht als fluweel
nu ik je voor ‘t laatst omklem
Met het intens verdriet in mij
en zovele tranen op mijn wang
bemin ik je vandaar dat ik schrei
en jou volg op je laatste gang
Met de bloemen in mijn hand
en slechts leegte rond mijn hart
word ik verteerd en overmand…
Penseel met streken
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
1.617 zijn model
En fluisterde heel stout
Luister naar mij lief boerinneke
Zoals de zalm heeft zijn puikje
Het mooiste aantrekkelijkste
Aan jou is voor mij je buikje
En zij gaf hem een gewillig oor
En Rubens ging nog even door
Je billen en borsten daarentegen
Hadden wel wat zwaarder mogen wegen
En hij legde haar in de juiste pose
Op een fluwelen…
de ziener
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
496 met oude webben
gesponnen in een oud en stoffig verleden
openbaart onder luide weeën
een vergezicht
bolle waterogen in slierten
gespannen tussen daken van stilte
vliegende bacillen van azuurblauw
gehuld in grijze nevel als
vruchtwater van ouderdom
gestold braakselmassief in
druipende grotten verborgen
maar stinkend opkruipend
in fluwelen…
streling die je huid verwende
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.281 er was teveel
fluweel ineens
de zachte vleug van thuis
gaf chaos in je huis
het timbre in een stem
lokroep van het onbekende
streling die je huid verwende
de zachte veiligheid van hem
nog is er angst
om alles los te laten
het oude is vertrouwd
daar is een leven opgebouwd
je zweeft in uren die
niet passen in de dag
weet de vrijheid…
LEEFTOCHT
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
917 Haar vel is van
fluweel en heuvelend als Umbrië haar borst. Lust kruipt door
vingertoppen, en deernis.
Dat zware gonzen
in het donker boven ons -
ganzen op leeftocht…
kentering
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
836 nooit heeft een kinderhandje mijn gezicht betast
verwonderd mijn lange fluwelen rok gestreeld
onder de preek met mijn kettinkje gespeeld
mijn koud lijfje met zijn warmte verrast
waarom heb ik nooit die stap gezet
zo'n dromende dreumes het leven gegeven
de gedachte enkel deed me beven
ontkenning groeide uit tot stil verzet
en toch voel ik…
Het regenbooggevoel
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
774 Geen drank, drugs, stapels geld of bergen juwelen
en andere dingen die broederschap doen verdelen
verslaan de kleuren, geuren, liefde en de kracht
die mensen gapend doen verstommen in waardering
van een wonder dat verschijnt ergens midden op de dag
wacht ik op haar prachtige zijn en liefkozende tasten
Scherpe nagels die fluweel prikken in mijn…
Denkwerk ( 2 )
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
649 tot bloemen vormt
een verlept boeket op een schuurraam
de merel op het tuinhek een poging doet
iets lieflijks de stille hof in te zingen
daar, waar de kale winterbomen
mij links en rechts treurende omringen
in die kou zoek ik naar iets
waaraan ik mij kan warmen, koesteren
zoals het bekoorlijke zonlicht
dat zo mooi rond een fluwelen…
overbodige annonce
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
803 vormen
kunnen aannemen;
zoals een glimlach
of het stilliggend licht
op een heuvel
zwijgen als een blad
dat tijdens de herfst ademloos
ten onder is gegaan
koorddansen op de rug van een rivier
en een enkele keer overleven
tussen vlam en vuur
zomaar, zonder reden uitbarsten
in onberekenbare bronnen, scherp zijn
als een mes van fluwelen…
ziener
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.031 met oude webben
gesponnen in een oud en stoffig verleden
openbaart onder luide weeën
een vergezicht
bolle waterogen in slierten
gespannen tussen daken van stilte
vliegende bacillen van azuurblauw
gehuld in grijze nevel als
vruchtwater van ouderdom
gestold braakselmassief in
druipende grotten verborgen
maar stinkend opkruipend
in fluwelen…
Gaan
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
894 zij kijkt door het raam
en ziet haar ziel
spiegelend
in gebroken glas
waarop dromen wiegend
vervliegen
langs de lijn,
ongewild en alras
in een geblakerd aureool
dat heur haar kust
snaar voor snaar
gelijk een fluwelen gebaar,
de ontvouwende leegte sust
waar vind ik mijn lief
nog warm van lijf
die mijn hart verrukt
terwijl ik de…
COACH JIMENY CRICKET
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
443 Met hart en ziel werpt ze zich in zijn
Ring
Deelt met fluwelen handschoenen
Plaagstootjes uit, ook onder de gordel
Het is lichtgewicht tegen zwaargewicht
Beseft ze als hij steeds meer bevriest
Flink bekoeld verlaat hij het bokspaleis
Laat haar vrijwel knock-out achter onder
Laserstralen, spiegelbollen, in rook gehuld
Versuft hangt…
De kern (1)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
667 Haar kern is kenmerkend
vanwege een onbeperkt onverwacht bevrijdend gevoel
door een groen landschap van heuvels en valleien in de nacht
met het geluid van een stromend beekje
begeef ik mij door geuren van lavendel en mandarijn
naar de kern die tastbaar voelt en fluweel zacht.…
Oom
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
628 Spiegel je ogenblikkelijk,
erken dat jou wat scheelt:
ogen van gepolijst staal
die fluwelig terugkijken...
Nee, dit spoort en scoort niet meer.
Oom moet gauw z'n lenzen strakken.
Een tachtiger wil zich toch vermaken?
Kijk: het verdoezelende dooft.
Glaucoom blijkt maar een kwade droom.
Mijn oom ziet weer de horizon!…
nooit windstil
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
570 Nooit windstil
De wind waait
Dansend
Fris uit het oosten
Zwoel uit het westen
Warm uit het zuiden
Vooruit
Waait de wind
Fluisterend
Zo zacht als fluweel
Zo fijn als zijde
Zo teer als spinnenrag
Verder
Waait de wind
Fluitend
Draad na draad
Klos na klos
Doek na doek
Door
Waait de wind
Neuriënd
Langs de zon
Langs de sterren…
De wind waait zacht...
hartenkreet
3.0 met 39 stemmen
3.458 Een warme avond
Fluweel zacht
Ruist de wind
Door het open raam
Over onze lichamen
Heerlijke verkoeling
Na een zalig samenzijn
De nacht is lang
Geduldig is de zachte wind
Die ons heerlijk verwend
In ons liefdesspel
Als satijn zo zacht
Laat de wind zich ruisen
Over onze verliefde lichamen
In de schemering van de morgen
Zweeft de wind…
Het venster,
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
829 Hij ziet de goudenregen,
De warme kleur bruin,
Fluwelen violier en,
Verder de mooie narcis.
Hij vraagt zich af of hij,
Wie het gegund is hier te wonen,
Niet, Voor een enkel dag,
Gerust, Tevreden is
en de jonge vrouw,
Ginds bij die anemonen,
Vanacht geen minnaar
in haar armen drukt.…