571 resultaten.
onmetelijk
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.115 laat me zijn
van ster tot ster
van zon naar maan
het strand in onze wereld
waar stilte ons omsluit
als eeuwige, zachte nevel
laat me zijn
van golf tot wolk
van zicht naar zee
de wind in het deinen
waar ik mijn ziel leg
in samenvloeiende lijnen
zo vrij en traag
in vol verlangen
het ritme vinden
laat me strelen
jouw duizend oceanen…
Word glimworm
gedicht
3.4 met 11 stemmen
11.163 .
--------------------
uit: 'Golf', 2003.…
Love for sale?
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
783 Golf van braaksel
Als ik vrijen moet
In een bed dat al beslapen is.
Deze liefde is te duur betaald
En de klok wijst mij op
Duizenden gedichten,
Die in het ritme van de seconden
Vertellen over zuiver lief.
Bed van vrouw
En ik mis mijn slapen thuis,
De knuffel voor het slapen gaan,
De zoen.
Een gevoel dat ik,
Ook hier,
Niet kopen kan.…
Hittegolf.
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.044 wat plakt mijn klamme hemd
aan rug en schouders vast
wie laat mijn zilte vocht
uit poriën verjagen
wat slaat mijn lichaam loom
tot rusteloos verkeren
wie wekt mijn ontembare dorst
met volle teugen niet te lessen
het is de zomerse golf
van zwoele verzengende hitte
die beweging bevriest in warmte
en het leven als koorts bedwelmt…
Besmuikt
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 ze lachte
besmuikt zei
zou jij weleens
willen biljarten
met een golf- hole
als huis om zonder
een keer hole inn one
thuis te zijn
ze was niet
sportief haar
motoriek een
samenrapen van
bewegen met in
de genen een
structureel tekort aan
souplesse en élégance
ook in het taalgevoel
bleven ezelsbruggetjes
voor plastisch gebruik…
een laatste zonnestraal
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
833 nog sprankelt
licht over zee
een rimpeling
danst met nevel
de wind al koel
omhelst het water
een trage golf
spoelt over strand
waar een eenzame
voetstap verloren gaat
meeuwen schreeuwen
hartverscheurend,
klapwieken breed
over het water, waar
de glinstering verstilt
een laatste zonnestraal
wordt schaduw
de maan trekt een baan…
Naaktzwemmen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
479 Bij Domburg liep ik poedelnaakt naar de Noordzee
en dook ik als een woesteling in iedere golf, wat
mij een ongekend genot verschafte.
Mijn jongeheer wipte iedere keer op en neer
en ook hij had de pret van zijn leven.
De laatste jaren lijk ik volstrekt op Oblomov
en Marcel Proust, die fysiek geen poot verzetten.…
Een kwestie van geloof
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.148 Het gebeurde later meer dan eens dat ik daar
stond mee te trappen met Basie of Johnny Hodges
terwijl de bisschop in zijn hoge Renault
uitreed op een golf van roomse blijdschap.
Wat devotie betreft was er geen verschil
tussen binnen en buiten.
-------------------------------------------
Uit: 'Vandaag', nr 11, 1965.…
slaap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
448 het lichaam is losgeraakt
op trage ademhaling getild
door een golf uit een diepte
gedragen aan slaap overgelaten
het is met zijn warmte onbewust
ingekeerd gegrepen door een zware
overmacht die waken op tijd inlost
ademend als geschapen uit
het traag ritme van aarde
neemt de droom een wending
ze zijn zichzelf niet meer bekend
weten…
Haiku 5#2
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
429 Zee-vers
Woorden te schrijven
aan de tijdloze vloedlijn
een golf neemt ze mee.
Leefbaar
Zonder de mens zou
deze wereld absoluut
veel leefbaarder zijn.…
LAIS CCLXI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 Zing
zacht de diepe golf, traag en monotoon.…
De logica van stilte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
250 Een blad dat valt,
een golf die breekt,
een vogel die draait op de wind,
niets is toevallig,
alles is een fluistering
van een groter plan.
En wij,
met onze haast en onze vragen,
staan stil en kijken toe,
hopend dat iets van haar wijsheid
in ons achterblijft.…
zelfbesef
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.055 Een golf slaat
met zijn kop op een rots.
Wees trots, wees trots, wees trots.
Alle zielen van de wereld
roepen mijn naam,
en eens zal ik ook naar hen toe gaan.
En dan weet ik, en niet voor even,
ik heb mijzelf het leven gegeven.…
Verloren thuis
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
850 straten ga
En de muur van mist waar ik voor sta
Weerhoudt mij niet van grote zorgen
Ik zoek naar iets wat ons samen bond
naar wegen terug en naar het waarom
De niet geleden toekomst is een bom
maar de natte stilte dooft mijn lont
dus keer ik zwijgend terug naar huis
en volg de ritmische stappen van mijn zijn
doch, elke pas vormt een golf…
Zelfanalyse
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.164 een woeste zee
splijt mijn
gedachten
Lopen door het water
de horizon onbegrensd
waar mijn eigen ik
verdwijnt in de verte
en het denken
de macht bezit
Het rijzen en dalen
van mijn gedachten
het zuigen naar
het diepste diepere
van de zee
verdringt mijn pijn
Overpeinzing doet
met schuimende koppen
mijn verstand hervinden
een golf…
Slipping away
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.247 Ergens te midden het
beklemmende woud van z'n geest
verdampte de euforie
z'n passie
Trompetgeschal kondigde voorheen
'n overhaast vertrek
tegenstrijdig aan
'n schaduw is het tastbaarst
van zo'n weggeblazen herinnering
'n Klaterende golf
van gestolde chemie
barst middendoor
op z'n slippende verstomming
en al lachend
beschreit…
kijkend naar jou
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
2.126 kijkend naar jou
zie ik de kracht
die weinig mensen hebben
om kritisch
naar jezelf te kijken
(soms zelfs té kritisch)
kijkend naar jou
elke keer weer
komt die hoge golf met bruisende kracht
vechtend als een tijger omhoog
je bent mooi
(en vol met liefde)
kijkend naar jou
wil ik tegen je aan kruipen
kroelend in jouw geur
genietend…
Kust van het tekort
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
3 Zout bijt in de open wond van mijn palm
terwijl de branding steen tot gruis maalt
Haar schouders stonden vast als basalt
tegen elke golf die mild op mij brak
ik duwde het warme water terug
en hield de maalstroom die nooit week
Gerookte zalm en ui vullen de kamer
brood kraakt tussen tanden
ik zit op de koude vloer
handen open tot de honger…
Jij
netgedicht
3.7 met 25 stemmen
5.482 laat zandkorrels, ruw en grillig
zacht een naam schrijven
in vochtig zand waar afdrukken
van vriendschap tijdloos zijn
wanneer de zon bloedrood
haar nieuwe dageraad begroet
vouwen handen licht duister samen
en vlechten een nieuwe morgen
ogen vinden elkaar in het gemis
van gisteren waar langs de lijn
van eb en vloed elke golf
weer die…
Golven
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
969 Bij elke golf dan zwelt het op
tot het niveau van een orkaan,
om na 't bereiken van de top
geleidelijk weer weg te gaan.
Dan is er even tijd voor rust,
totdat de zee het zand weer kust.…
De soep verteerd
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.246 Mijn tong tintelt
een pittige golf
van ijzerionen
surft er overheen.
De kruiddampen
botten het gehemelte
en trekken blaasjes
van warm genot.
De slok die ik slik
vindt glad een weg
door darmkanalen
die bereid zijn.
Talloze vlokken
zuigen en zuigen
totdat de soep
helemaal op is.…
Dichtbij
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
579 Al was het een golf met wederkeer
Ik zie hem duidelijk telkens weer
In de ochtend met steeds glanzend haar
Mij wekkend met een heus gebaar.
Steeds tot hij bezwijmt
Voelt leven alsof alles rijmt.…
Besef
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 Dat het tot mij doordringt:
De zee, in zijn palet, door
Iriserend zonlicht beschenen,
De golf, voortdurend van zijn
Bed gelicht.
Er heerst geen indruk meer
Het is al zo vaak bekeken: een
Dijk, de weg, de oever.
Het dorre gras, de verse bomen,
Wolken torenhoog in een
Hemel van belofte.…
Levenskunst
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.105 weekend levensritme bepalend
baken in de oceaan van tijd
na pensionering gewone dagen
levensreis zonder stations
weekend vrijheid zonder plicht
onderscheidt zich van midweek
nú sleur en onbewust bestaan
in gevoelsmatig tijdloze wereld
ontsteek licht in oud baken
stijlvol golfen op zondag
geeft weer ritme en houvast
hoe ouder hoe korter…
Twee seconden
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
561 Mijn adem stokte
Slechts twee seconden
Voordat mijn stem de stilte verbrak
Twee seconden
Ik niet ik en jij niet jij
Maar wij
Volledig met elkaar verbonden
Jouw lippen op de mijne
Twee seconden, of eigenlijk een uur
Als vlam en vuur
Niet te onderscheiden
Slechts twee seconden in de illusie van tijd
Zoals de golf en de zee
Zijn wij…
WATERVAL 1961 M.C. Escher
gedicht
3.5 met 10 stemmen
7.624 Geen golf verdwijnt, geen
drup verdampt. Ondanks verval
verglijdt geen fractie tijd. Intussen
blijft het klotsen, kabbelen en ruisen
in je verbeelding. En net zo echt
is dat geklater als het water diep -
-----------------------------------------
uit: 'Dichters Gedichten', 2010.…
In verzadigd water
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 dartelde in beekjes
langs de zomerkanten
van het bloeiend land
je verzamelde
de mooiste dingen in het
stroomgebied van jouw herinnering
het meanderen is verdwenen
keerringen verschenen
kanaliseerden brute kracht
langzaam stroom je
breeduit in verzadigd water
langs kaden en de dijk
de zee lonkt in
onmetelijke vrijheid
een dwarse golf…
Stilte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
539 die slechts het
reiken vorm geven
Ons samenzijn doet balanceren
op een koord van zinnen
Zeg maar niets meer
en laat de stilte
hoorbaar zijn
Laat de golven breken
op de oevers van mijn geest
Laat lijf en leden
nu rusten in het zand
Geef eb en vloed
de ruimte en voel
met uitgestrekte armen
het water komen
Laat mij een golf…
verzuipen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
378 Als je na de eerste golf
nog niet verzopen bent
mag je van geluk spreken
de tweede moet je aan zien komen
doen we net
of het niets is vergeleken
dus adem inhouden
zet je schrap
voetbal supporters uitgezonderd
je kan toch immers niet leven
als leven zonder is
en alle artsen zijn verwonderd
schuim koppen zonder bal
en ongeschonden…
Medusa
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
712 jonge Medusa
zeewier om je hoofd
oeverloos lijkt nu de zee
waarin zich glanzend spreidt
je lichaam, naakt
verjongd door iedere golf
die langs je dijen glijdt
je rilt,
de koestering van 't zilte water maakt je week
en vol verlangen
ik schreeuw je naam
en even lijkt het
of je aarzelt
maar als begerig mijn handen
om jou reiken
zwijgt…