Alle inzendingen over kristal

383 resultaten.

Sorteren op:

Onbewaakt Moment

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.578
Venus pulkt aan haar sluier Toont haar vrij, onbestemd naakt Ontbladerd in een diep licht Voller dan een arabesk of een bloem In een gestalte van rauwe rust Daar en dan raak ik verhit Ze strooit begeerte in een versleten ziel Meer dan naakt kan niet Het nu wordt een kristal Glanzend in de ronding van de borst De vloeiende lijn van de bilnaad…
Wim Veen23 maart 2005Lees meer >

Zijn elfendroom

hartenkreet
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.704
Wanneer hij ogen sluit ziet hij haar in verte geknield met gevouwen vleugels breekbaar teer een blauwe nachtelijke glans geeft haar een magische teint en zij drinkt uit de bron van leven druppels helder als kristal parelen langs lippen naar beneden zij lacht tevreden zo'n ongekend gevoel hij versnelt zijn pas wil zijn elfje vangen…
Almaresáre1 augustus 2005Lees meer >

REUS

netgedicht
3.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.550
in duizeling glijdt door helder klanken langs gouden snaren, als tinkend kristal, de bronzen, diepe stem van de oerreus, als vlas golft zijn haar in de wind, met sterke handen klopt hij op de berg, luistert verwondert naar de echo's, hoort de bliksem donderrollen langs elke ruige helling, tot diepe stilte, zacht en schoorvoetend ruisend…
Tjoke21 januari 2008Lees meer >

azuurde je de hemel

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 899
in blauw kristal azuurde je de hemel verschoof het prisma van het gans heelal in kou kwam helderheid de ultra violette stralen konden nu hun gram gaan halen op de onbedekte huid het aardse aangezicht verkankerde voor mens en dier veranderde het leven in een eindeloze hel de zon scheen fel en zonder ozonlaag muteerde evolutie tot…
wil melker10 januari 2006Lees meer >

pauwen en fazanten

hartenkreet
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.400
mijn huis was mijn kasteel ik had van alles wat en van alles veel er liepen pauwen op mijn land Monet’s tuin hing aan de wand een chippendale glom in de salon een druivenrank klom langs het balkon sprankelend zonlicht in zuiver kristal een staand horloge klonk in de hal mijn huis stond open voor vertier vrienden sliepen op zuiver kasjmier…
erik28 februari 2006Lees meer >

De wetenschapper

gedicht
2.5 met 25 stemmen aantal keer bekeken 9.994
Hij wordt een dwaas die staart in het kristal of in 't heelal met grote telescopen. Hij roert de oersoep maar hij vindt geen bal. Een kleuter demonteert zijn harlekijn, op Ambon zal hij later slakken slopen. Rumph noemt zich Rumphius en schrijft Latijn. ---------------------------------------- uit: 'Een tuil zeeanemonen', 2000.…

Stroom door je longen

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 600
Gebroken kristal, puzzel herschikt haar scherven, uit beide ogen. Getroost door winden wanneer zij hun woorden wegen, als vondelingen. Maak geen woorden vuil, reinig snaren van je adem, trommels van stilte. In mijn vissenkom van zondvloed met z’n grenzen, zonder ademnood.…
pama18 juli 2011Lees meer >

Waar tijd en eeuwigheid elkaar beroeren

poëzie
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.018
En waar de heemlen van voor Hem vervloeren Tot glazen glansbaan eindelozer koren, Lijnen der stelslen weemlende contouren Door 't klaar kristal donkervermoede voren: Door weerszijds-open venstren als door ogen Schijnen de heemlen in elkaar en de aarde: Liefde met liefde wisslen wondre waarden, Aarddonker tegen Godslicht opgewogen ....…

De maanschijn hangt

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.635
De maanschijn hangt, als een brug op zuilen van kristal, over een vale heide onder de eindloze hemelhal. Naakt en bloot de wijde heide..., als een kerkhof naakt en bloot... Is dat de slaap des Winters? Is dat de slaap der Dood?…

Consolatio

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 538
Dingen zijn vlammend iconen geworden: passerende wagens tot praal, baasjes met honden tot engelen glanzend, hagen tot luchtig fonkelend kristal. Rondom mij is alles voor even niet raakbaar, zichtbaar alleen. Brandt in mijn hunkerend zuchten dit licht een vooruitzicht, een weten, dat telkens het voorjaar weer wint.…

Mist in ruimte

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 683
Gedempte stemmen die zij wilde doen herklinken dooierloos ei uit kristal verpopte vlinder gedroomde aanzet tot een nieuw begin in een aarzelende kus in een zin de lippen stijf gesloten verdooft het denken.…
Pama19 november 2013Lees meer >

Mirakel

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 597
(liefde is een glas dat kan breken wanneer men het slapjes of te stevig vasthoudt) --Russisch spreekwoord-- wondermooi als de lente zo noem ik jou je bent me zo innig teer soms als een glas het kristal dat rust in de palm van mijn hand breekbaar als de iele eerste lentebloemen die ik zou willen plukken schikken in een siervaas…

De mooie gedekte tafel

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 869
omver te werpen Stilletjes trek ik mijn schoenen uit en klim op tafel, mijn rok omhoog Zachtjes tik ik met mijn tenen tegen het eerste glas het rinkelt zacht, en dan ga ik los Met elegantie wip ik ze eraf en dan krijg ik het te pakken ik schop ze eraf als een voetbal maar met gevoel Op het laatst staat er nog een glas Ik bekijk het, mooi kristal…
marianne25 september 2015Lees meer >

Waar tijd en eeuwigheid elkaar beroeren

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.425
En waar de heemlen van voor Hem vervloeren Tot glazen glansbaan eindelozer koren, Lijnen der stelslen weemlende contouren Door 't klaar kristal donkervermoede voren: Door weêrzijds-open venstren als door ogen Schijnen de heemlen in elkaar en de aarde: Liefde met liefde wisslen wondre waarden, Aarddonker tegen Godslicht opgewogen...…

gaan en komen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
als ik verbroeder met de smaak die mij het leven leidt, me musiceer met klanken die me raken, me geef aan de lusten die ik verzin dan zou het bestaan als een icoon uit de oudheid zich verlaten voelen zoals een dal eenzaam ligt te smachten naar het kristal onder de zoden toch heeft kennis het volle begrip naar het weten en smacht mijn adem…
elze23 april 2016Lees meer >

goud

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 542
Goud dat ontstaat door botsende sterren In het heelal De mens op aarde een ster Een schijnend kristal Het goud, in de mens zijn hart dat kan opspringen Ontluchten Warm worden zuchten Het goud als stof Blinkend Klaterblad Goud een schat Als sterren goud kunnen maken En dat geheim De mens in bewustzijn Verder doet ontwaken Glinstert…
ebba9 januari 2018Lees meer >

Winter sonnet

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 608
De winterse wind dwingt, dringt diep en verkilt in stilte het kronkelend kristal tot vriezende vormen in zijn ijzige val, dit glazig gestold en gestilde poliep. Strakker stervend lijken de stromen tot hun stilste stand te zijn gekomen. In veelvoud flonkert het licht van de maan dat tot stralende sterren lijkt te vergaan.…

Een droombeeld

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 492
Lopen over schone witte stranden de zee ingaan en de voeten zien gaan door het water zo helder als blauw kristal. In de lucht de dauw nog te kunnen ruiken vervuld van verre engelenkoren zacht klinkend van overal. Een wereld met maar één taal, voor waar maar ook op aarde.…
Ruud28 december 2020Lees meer >

Golfstroom

poëzie
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.678
Want op de pool Staat, ringgebergte, een blauw kristallen bowl, En over 't halfrond waait de oranje gloed: En 't is, als ben ik de aarde: ik hef 't kristal, Dat overloopt van licht, en door 't heelal Giet naar de zon ik mijn Decembergroet.…

Niets

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.239
Een hemel van kristal en het rimpelloze water. Zacht rust de aarde waar nooit het graan vergaan zal. Dan nader ik de kaars als een verdwaalde vlieg. Soms duik ik in de verlaten kelders. Als voor de ratten strooien ze er hun aas Maar ik ontwijk de val. Buiten verstrooiing zoeken.…

De lustenburcht

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.752
Straks schuiven we aan, en keuren kristal, kleed, bestek.…
Wimper3 januari 2003Lees meer >

kind van alle seizoenen

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.314
prille besef van broos geluk in huppelpas en zonder jas ren ik naar buiten waar mijn vrije kind weer toeft in zomerse tijdloze dagen, speels nog onbevangen aan de einder wieken ganzen naar verre oorden, ruist langs nevelig avondrood hun zachte groet, nestelt mijn weemoed in kale zwijgzame bomen heimelijk pluk ik bloemen van kristal…

O liefste

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.602
In het dichte woud de galmende grotten van mijn geest wonen dromen Zij glanzen als kristal parels uit de diepzee Daar is het huis van mijn lief Ik hoor haar lachen in de branding van een schelp haar haar gebleekt in maan en sterrenlicht haar gewaad geblauwd in azuren zomerluchten O liefste laat mij knielen voor je gratie Laat mij…
troebadoer25 februari 2008Lees meer >

Duikerklok

poëzie
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.393
Onhoorbaar zinkt de klok van klaar kristal, En binnen-in zit ik. Al dieper zinkt hij …. ´k Glij marmerstammen langs, albast gebloemt; ik glij Langs rozerood koraal naar ´t diepe dal Tot op de bodem. Nu eerst klinkt geschal Van ammonshoorn en turriliet om mij; Nu zingt versteende bonte bloemenrij Met zilverstem in zoete tonenval.…

Bloedbaan?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 498
Als je mij met je ogen raakt word ik vloeibaar kristal, transparante voedsel van licht in een achtbaan van de dromen, monding van de delta in de amazone, zuurstof van het regenwoud, gebouwd in mooiste meridiaan van je handen, het water ademt waarvan we zijn gemaakt, nog aarzelen de lippen, vraag is, zullen we van elkaar drinken,…
Pama30 november 2014Lees meer >

Drenkeling?

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 600
Als je mij met je ogen raakt word ik vloeibaar kristal, transparant voedsel van licht in een achtbaan van de dromen, monding van de delta in de amazone, zuurstof van het regenwoud, gebouwd in mooiste meridiaan van je handen, het water ademt waarvan we zijn gemaakt, nog aarzelen de lippen, vraag is, zullen we van elkaar drinken,…
Pama13 april 2015Lees meer >

De schietbeek

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 905
Hoe fronsen zich die gladde rozenvoeten In 't rimpelend kristal.... O, laat mij beiden, Om met een voetkus mijn vorstin te groeten!... En 'k liet het linnen van haar voeten drinken Het water, wenend om het wreed verscheiden, En zag haar oog van frisse blijheid blinken. -…

Het Kind

gedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 5.414
Zijn ogen die het zonlicht vangen, zijn klaar en helder als kristal en onvertroebeld door verlangen: ogen van voor de zondeval. Hij glimlacht schuldeloos en wijs. Zijn vogelstem streelt licht mijn oren. Zijn wereld is het paradijs, want hij is rein en ongeboren. Ik mag mijn armen niet uitstrekken, hem smekend met ons mee te gaan.…

Levenswiel ?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 364
mistroost van mistdruppels overleefd in het perspectief van een gevoelsverschil, verwachtingen die geen twijfel overlieten, de ingeslagen weg van onkwetsbaarheid viel stil, een grijze droom wat zich voorzet in een gedicht dat maar niet komen wil in de matrix van de ziel, kleuren uit het prisma verbleken, verworden tot vloeibaar kristal…
Pama6 december 2019Lees meer >

Winkel van magie

netgedicht
5.0 met 37 stemmen aantal keer bekeken 449
ooit jouw winkel van magie laten zien zonder mij de weg te wijzen de voorgevel wat teruggetrokken geklemd tussen twee andere blokken de bijzondere sfeer verbaasde mij door de uitstraling van talloze energiebronnen de toonbank met zijn vele aura’s die jou moeiteloos passen ons in kleur verrassen de vitrinekasten met kristal…
wil melker8 september 2021Lees meer >