383 resultaten.
Onbewaakt Moment
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.578 Venus pulkt aan haar sluier
Toont haar vrij, onbestemd naakt
Ontbladerd in een diep licht
Voller dan een arabesk of een bloem
In een gestalte van rauwe rust
Daar en dan raak ik verhit
Ze strooit begeerte in een versleten ziel
Meer dan naakt kan niet
Het nu wordt een kristal
Glanzend in de ronding van de borst
De vloeiende lijn van de bilnaad…
Zijn elfendroom
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.704 Wanneer hij ogen sluit
ziet hij haar in verte
geknield met gevouwen vleugels
breekbaar teer
een blauwe nachtelijke glans
geeft haar een magische teint
en zij drinkt
uit de bron van leven
druppels helder als kristal
parelen langs lippen naar beneden
zij lacht tevreden
zo'n ongekend gevoel
hij versnelt zijn pas
wil zijn elfje vangen…
REUS
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
1.550 in duizeling glijdt door helder klanken
langs gouden snaren, als tinkend kristal,
de bronzen, diepe stem van de oerreus,
als vlas golft zijn haar in de wind,
met sterke handen klopt hij op de berg,
luistert verwondert naar de echo's,
hoort de bliksem donderrollen langs
elke ruige helling, tot diepe stilte,
zacht en schoorvoetend ruisend…
azuurde je de hemel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
899 in blauw kristal
azuurde je de hemel
verschoof het prisma
van het gans heelal
in kou kwam helderheid
de ultra violette stralen
konden nu hun gram gaan
halen op de onbedekte huid
het aardse aangezicht
verkankerde voor mens
en dier veranderde het
leven in een eindeloze hel
de zon scheen fel
en zonder ozonlaag
muteerde evolutie
tot…
pauwen en fazanten
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
2.400 mijn huis was mijn kasteel
ik had van alles wat en van alles veel
er liepen pauwen op mijn land
Monet’s tuin hing aan de wand
een chippendale glom in de salon
een druivenrank klom langs het balkon
sprankelend zonlicht in zuiver kristal
een staand horloge klonk in de hal
mijn huis stond open voor vertier
vrienden sliepen op zuiver kasjmier…
De wetenschapper
gedicht
2.5 met 25 stemmen
9.994 Hij wordt een dwaas die staart in het kristal
of in 't heelal met grote telescopen.
Hij roert de oersoep maar hij vindt geen bal.
Een kleuter demonteert zijn harlekijn,
op Ambon zal hij later slakken slopen.
Rumph noemt zich Rumphius en schrijft Latijn.
----------------------------------------
uit: 'Een tuil zeeanemonen', 2000.…
Stroom door je longen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
600 Gebroken kristal,
puzzel herschikt haar scherven,
uit beide ogen.
Getroost door winden
wanneer zij hun woorden wegen,
als vondelingen.
Maak geen woorden vuil,
reinig snaren van je adem,
trommels van stilte.
In mijn vissenkom
van zondvloed met z’n grenzen,
zonder ademnood.…
Waar tijd en eeuwigheid elkaar beroeren
poëzie
3.4 met 9 stemmen
3.018 En waar de heemlen van voor Hem vervloeren
Tot glazen glansbaan eindelozer koren,
Lijnen der stelslen weemlende contouren
Door 't klaar kristal donkervermoede voren:
Door weerszijds-open venstren als door ogen
Schijnen de heemlen in elkaar en de aarde:
Liefde met liefde wisslen wondre waarden,
Aarddonker tegen Godslicht opgewogen ....…
De maanschijn hangt
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.635 De maanschijn hangt, als een brug
op zuilen van kristal,
over een vale heide
onder de eindloze hemelhal.
Naakt en bloot de wijde heide...,
als een kerkhof naakt en bloot...
Is dat de slaap des Winters?
Is dat de slaap der Dood?…
Consolatio
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
538 Dingen zijn vlammend iconen
geworden: passerende wagens
tot praal, baasjes met honden
tot engelen glanzend, hagen
tot luchtig fonkelend kristal.
Rondom mij is alles voor even
niet raakbaar, zichtbaar alleen.
Brandt in mijn hunkerend zuchten
dit licht een vooruitzicht, een weten,
dat telkens het voorjaar weer wint.…
Mist in ruimte
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
683 Gedempte stemmen die
zij wilde doen herklinken
dooierloos ei uit
kristal verpopte vlinder
gedroomde aanzet tot
een nieuw begin in een
aarzelende kus in een zin
de lippen stijf gesloten
verdooft het denken.…
Mirakel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
597 (liefde is een glas dat kan
breken wanneer men het
slapjes of te stevig vasthoudt)
--Russisch spreekwoord--
wondermooi als de lente
zo noem ik jou
je bent me zo innig
teer soms als een glas
het kristal dat rust
in de palm van mijn hand
breekbaar als de iele
eerste lentebloemen
die ik zou willen plukken
schikken in een siervaas…
De mooie gedekte tafel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
869 omver te werpen
Stilletjes trek ik mijn schoenen uit
en klim op tafel, mijn rok omhoog
Zachtjes tik ik met mijn tenen tegen het eerste glas
het rinkelt zacht, en dan ga ik los
Met elegantie wip ik ze eraf
en dan krijg ik het te pakken ik schop ze eraf als een voetbal maar met gevoel
Op het laatst staat er nog een glas
Ik bekijk het, mooi kristal…
Waar tijd en eeuwigheid elkaar beroeren
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.425 En waar de heemlen van voor Hem vervloeren
Tot glazen glansbaan eindelozer koren,
Lijnen der stelslen weemlende contouren
Door 't klaar kristal donkervermoede voren:
Door weêrzijds-open venstren als door ogen
Schijnen de heemlen in elkaar en de aarde:
Liefde met liefde wisslen wondre waarden,
Aarddonker tegen Godslicht opgewogen...…
gaan en komen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 als ik verbroeder met de smaak
die mij het leven leidt, me musiceer
met klanken die me raken, me geef
aan de lusten die ik verzin
dan zou het bestaan als een icoon
uit de oudheid zich verlaten voelen
zoals een dal eenzaam ligt te
smachten naar het kristal onder de zoden
toch heeft kennis het volle begrip
naar het weten en smacht mijn adem…
goud
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
542 Goud dat ontstaat door botsende sterren
In het heelal
De mens op aarde
een ster
Een schijnend kristal
Het goud, in de mens zijn hart
dat kan opspringen
Ontluchten
Warm worden
zuchten
Het goud als stof
Blinkend
Klaterblad
Goud een schat
Als sterren goud kunnen maken
En dat geheim
De mens in bewustzijn
Verder doet ontwaken
Glinstert…
Winter sonnet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
608 De winterse wind dwingt, dringt diep
en verkilt in stilte het kronkelend kristal
tot vriezende vormen in zijn ijzige val,
dit glazig gestold en gestilde poliep.
Strakker stervend lijken de stromen
tot hun stilste stand te zijn gekomen.
In veelvoud flonkert het licht van de maan
dat tot stralende sterren lijkt te vergaan.…
Een droombeeld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
492 Lopen over schone witte stranden
de zee ingaan en de voeten zien gaan
door het water zo helder als blauw kristal.
In de lucht de dauw nog te kunnen ruiken
vervuld van verre engelenkoren
zacht klinkend van overal.
Een wereld met maar één taal,
voor waar maar ook op aarde.…
Golfstroom
poëzie
3.6 met 16 stemmen
2.678 Want op de pool
Staat, ringgebergte, een blauw kristallen bowl,
En over 't halfrond waait de oranje gloed:
En 't is, als ben ik de aarde: ik hef 't kristal,
Dat overloopt van licht, en door 't heelal
Giet naar de zon ik mijn Decembergroet.…
Niets
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.239 Een hemel van kristal en het rimpelloze water.
Zacht rust de aarde
waar nooit het graan vergaan zal.
Dan nader ik de kaars
als een verdwaalde vlieg.
Soms duik ik in de verlaten kelders.
Als voor de ratten strooien ze er hun aas
Maar ik ontwijk de val.
Buiten verstrooiing zoeken.…
De lustenburcht
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
3.752 Straks schuiven we aan,
en keuren kristal, kleed, bestek.…
kind van alle seizoenen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.314 prille
besef van broos geluk
in huppelpas en zonder jas ren ik naar
buiten waar mijn vrije kind weer toeft
in zomerse tijdloze dagen, speels
nog onbevangen
aan de einder wieken ganzen naar verre
oorden, ruist langs nevelig avondrood
hun zachte groet, nestelt mijn weemoed
in kale zwijgzame bomen
heimelijk pluk ik bloemen van kristal…
O liefste
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.602 In het dichte woud
de galmende grotten
van mijn geest
wonen dromen
Zij glanzen als kristal
parels uit de diepzee
Daar is het huis van mijn lief
Ik hoor haar lachen in
de branding van een schelp
haar haar gebleekt
in maan en sterrenlicht
haar gewaad geblauwd
in azuren zomerluchten
O liefste
laat mij knielen voor je gratie
Laat mij…
Duikerklok
poëzie
3.4 met 8 stemmen
2.393 Onhoorbaar zinkt de klok van klaar kristal,
En binnen-in zit ik. Al dieper zinkt hij ….
´k Glij marmerstammen langs, albast gebloemt; ik glij
Langs rozerood koraal naar ´t diepe dal
Tot op de bodem. Nu eerst klinkt geschal
Van ammonshoorn en turriliet om mij;
Nu zingt versteende bonte bloemenrij
Met zilverstem in zoete tonenval.…
Bloedbaan?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 Als je mij met je ogen raakt
word ik vloeibaar kristal,
transparante voedsel van licht
in een achtbaan van de dromen,
monding van de delta in de amazone,
zuurstof van het regenwoud, gebouwd
in mooiste meridiaan van je handen,
het water ademt waarvan we zijn
gemaakt, nog aarzelen de lippen,
vraag is, zullen we van elkaar drinken,…
Drenkeling?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
600 Als je mij met je ogen raakt
word ik vloeibaar kristal,
transparant voedsel van licht
in een achtbaan van de dromen,
monding van de delta in de amazone,
zuurstof van het regenwoud, gebouwd
in mooiste meridiaan van je handen,
het water ademt waarvan we zijn
gemaakt, nog aarzelen de lippen,
vraag is, zullen we van elkaar drinken,…
De schietbeek
poëzie
4.0 met 2 stemmen
905 Hoe fronsen zich die gladde rozenvoeten
In 't rimpelend kristal.... O, laat mij beiden,
Om met een voetkus mijn vorstin te groeten!...
En 'k liet het linnen van haar voeten drinken
Het water, wenend om het wreed verscheiden,
En zag haar oog van frisse blijheid blinken. -…
Het Kind
gedicht
3.8 met 9 stemmen
5.414 Zijn ogen die het zonlicht vangen,
zijn klaar en helder als kristal
en onvertroebeld door verlangen:
ogen van voor de zondeval.
Hij glimlacht schuldeloos en wijs.
Zijn vogelstem streelt licht mijn oren.
Zijn wereld is het paradijs,
want hij is rein en ongeboren.
Ik mag mijn armen niet uitstrekken,
hem smekend met ons mee te gaan.…
Levenswiel ?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
364 mistroost van mistdruppels overleefd
in het perspectief van een gevoelsverschil,
verwachtingen die geen twijfel overlieten, de
ingeslagen weg van onkwetsbaarheid viel stil,
een grijze droom wat zich voorzet in een gedicht
dat maar niet komen wil in de matrix van de ziel,
kleuren uit het prisma verbleken, verworden
tot vloeibaar kristal…
Winkel van magie
netgedicht
5.0 met 37 stemmen
449 ooit jouw winkel
van magie laten zien
zonder mij de weg te wijzen
de voorgevel
wat teruggetrokken
geklemd tussen
twee andere blokken
de bijzondere sfeer
verbaasde mij door
de uitstraling van
talloze energiebronnen
de toonbank met
zijn vele aura’s die
jou moeiteloos passen
ons in kleur verrassen
de vitrinekasten
met kristal…