558 resultaten.
Boom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 Rommelen in de marge heet mijn
bestaan
Ik weet het nodige maar doch vooral
onnodig
Waarom niet ontdoen van die veel
te zware mantel, aangeschaft omdat
koude leek
Verkoop hem, zet hem in de etalage,
te kijk voor de lichten van aard
Zij zullen vinden wellicht een sprank
mededogen, welk ze ontberen
Een teveel aan last kan mij doen…
kalveren
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
464 Kwetsbaar als weke fontanellen denk ik
als de auto's vertrekken en hun koplampen
ons mededogen voorgoed verblinden…
Najaarsstemming
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
488 ik ben verrast
de herfst houdt de zomer vast ook al is 't
misschien de
laatste zwoele miezerige
zomerdag
stil wacht; ik ben boordevol mededogen
om je trieste
najaarsogen; kom geef me
je hand en luister; de droeve melodie
ruist door de bomen
waar 't groen
aan 't bleke geel niet kan ontkomen
en wie kan zien aan mijn ogen
dat…
het verbaal verhaal
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
845 ik zag je gaan
liet eigen dingen staan
ontmoette in zijn ogen
een kinderwereld
zonder mededogen
woorden sloegen terug
maar het verbaal verhaal
had nog een staartje
machteloos sprak het
servies zijn scherventaaltje
je zag de angst en chaos
in zijn blikken, hij was
voor even geen partij
en blij om in jouw armen
zacht te mogen snikken…
Moederhart
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
483 een meeuw boven
een demonische zee dringt hier door
mijn raam staat open
en ik laat als iemand die daar ginds de
brand bespeurde
mijn venster hier wijd openstaan
met het
brandmerk
van een vervolgde in de rug
met het keer op keer weer openrijten
van een wond
voor wie ik niet bestond
gelouterd openbrak vol deernis
en mededogen…
zinloos geweld
netgedicht
3.4 met 43 stemmen
4.067 met zijn mond vol losse tanden
en zijn hoofd vol puddingpoeder
beweegt hij weerloos met zijn handen
en roept inwendig om zijn moeder
kan nog net de pijn verdragen
maar weet er komt nog zoveel meer
wil wel om de handdoek vragen
maar zijn lippen doen te zeer
en met bloeddoorlopen ogen
wacht hij op de laatste dreun
zonder enig mededogen
verliest…
Dood van een junkie
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
2.190 gekromd gelegen mededogen
op de koude grond
het hoofd deemoedig neergebogen
met ogen niets ziend
in het rond
een zwarte lepel
open mond geen woorden
de ogen afgewend van afgebroken staren
en magere handen die nog futiel gebaren
de koude kruipt geniepig diep
verkrampt mijn ingewanden
zoals je daar nu ligt
ooit sliep
verkleumde…
Jouw lach
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
559 je hebt het
leven gewogen
negatieve lijnen
verbogen om
in balans te blijven
kende het peilloos
diepe ravijn
voelde de greep van
verwurging nabij
in uitzichtloze tijden
tussen het werk
van je handen en
de blikken in je
ogen heb jij liefde
gegeven in mededogen
het heeft je gesterkt
de rug gerecht
jouw aanpak was
uiterst subtiel…
De toorn van een god
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
956 Gevierd de geboorte van een kind
Verlangend licht zo zij zochten
Heimelijk gewenst zo gewoon
Doorgedrongen in alle krochten
Maar welkeen aanbedene het was
Zou niemand ooit bevroeden
Getergd door onbegrip
Ontstak hij in vreselijke woede
Geen mededogen met zijn kudde
Zijn toorn deed zeeën schudde
Vernietigend was zijn kracht
Sleurde onschuld…
Spraakwaterkind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
712 Verborgen gedachten zoeken mededogen
maar in werkelijkheid ligt zij ingetogen
in badwater te woelen weggegooid
van hartstocht beroofd van woorden berooid.…
Blauwe doek
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
559 Jij die niemand onrecht deed
En in schreeuwen uitbarstte
Met een troep wanhopigen om je heen
Ter vermenging van woede en verdriet
Zelfs al zou iedereen voor je huilen
Je jammerend hun mededogen betuigen
Het onrecht voor de camera slepen
Het kind gewikkeld in een blauwe doek
Je gedode kind dat niemand onrecht deed
Blootgesteld aan geweld…
Nauwelijkse maan
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.301 Zichtbaar verstopt in alle ruimte van de dag
Mijn kind dat haar ontdekt, en opgetogen
Haar naam noemt, roemt, verrast, met mededogen
Haar hoopt tot ooit weer groter pracht
Ik zag haar pas verscholen in de nacht
Ik ken haar, maar herken haar amper:
Een haar, haast niets, een sikkel, schamper
Als een achteloze schildersstreek
Ik veeg mijn…
Het toneel
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
628 De eenzaamheid lees je af in de ogen
van hen die zoeken naar het mededogen,
of naar de kunst om het anders te doen.
De wereld draait door, ik denk té snel,
tijd staat niet meer stil voor een tel.
Niemand is nog naar zichzelf op zoek.
Het toneel waarop we ooit konden leven,
blijft leeg, het lijkt ons om het even.…
Teveel voor mij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
648 Te groot zijn
de indrukken van beelden
als ik stilsta bij mijn bewogenheid
groot is de schok
te treurig zijn
de wilgen waaraan ik hang
mijn hoop op mededogen en begrip
treurig is de onmacht
te diep zijn
sporen die de droom nalaat
die naast de werkelijkheid bestaat
diep is de afgrond
te waar is
een beloofd land voorgelogen
door profeten…
Met oranje tintje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
621 toekomst dooft stukjes verleden
herdenken met oranje tintje
heraldiek en romantiek
de stoere jongens van het pintje
vrijheid is ons
hoogste goed gebleken maar
de zekerheid is wel gesleten
langzaam zijn zij
weer tot leven gekomen
gezichten uit mijn dromen
namen krijgen nu een stem
angst licht op in ogen voor
overheersing zonder mededogen…
Aan mijn zijde
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
777 kolkend als water vult ze de leegte met mededogen.
Mijn gevoel komt terug, laat me blozen.
Over haar droom ik dan, op een bed rode rozen.
Ze is bij me in de kille winternacht.
Haar huid zo soepel, warm, glad en zacht.
Ik streel haar over haar been, dat overheerlijke been.
Ze is zo lieflijk, zo sereen.…
donderaars
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
476 haha wat
reuze leuk
maar niet
heus
brandend hout
in horens
boven een
stierenneus
Spanje was
een mooi
warm land
toelating van
marteldood betreffend
gigantisch jonge
mooie dieren
klopt van
geen kant
zenuwslopend doodsbang
kijk in
hun hulpvragende
ogen
omstanders waanzinnig
joelend totaal
geen mededogen
mensen overal…
een horizon voorbij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
842 even zonder zorgen
genieten van de dag
ik weet het pad dat
je in de verte zag
we dalen snel
penseel voor jou
ravijnen, hun diepte
voel je aan mijn hand
in samen blikken zal hun
dreiging vlug verdwijnen
heb geen angst want
in het groenblauw
van je ogen krijgt
hoogtevrees geen kans
het doek is vlak en
kent haar eigen mededogen…
In de lange avond
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
546 nog tegen
vele winden in te wuiven
ze hebben vaak twinkelende ogen
en worden harten goudgerand
door zorg voor hun nageslacht;
de kinderen van de kinderen,
die nog niet in het moeten
van morgen worden meegezogen
waar ondanks ongrijpbaar verlies
en andere aardse tegenslagen
de wijsheid bloeit en mildheid groeit
in dragend en delend mededogen…
witrijpend aan de takken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
834 herinner me het jonge groen
de laatste stukjes wintermos
die in donkertint hun
overwinning vierden
weet van een zomer
die vol warmte bloeide
een herfst die door zijn oogst
in kleur en vrucht ons boeide
nu waait
een schrale wind
en fluistert vorst
witrijpend aan de takken
nog zie ik je gezicht
schrijf jou dit gedicht
het bos toont mededogen…
weer weg wuift uit je ogen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
719 er scharrelt
zonlicht in je haar
als de wind het
nonchalant weer
weg wuift uit je ogen
en jij je hoofd
licht buigt in
teder mededogen
ik vang de
heldere hemel
in je blik die
groen en blauwe
kleuren lacht
rode lippen vochtig
van het antwoord dat
je stem naar buiten bracht
je zei ja
speelt nu met mijn
handen en ik kus je…
Penseelstreek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
445 Haar gevoelige penseelstreek
heeft de groene rivier meegenomen
zomaar voor de lol, zonder mededogen
en hij, die bij haar is, streelt haar blonde haren
ze schildert een schuimende zee zonder gevaren
over haar ranke schouders klimt de zon omhoog
op zijn tenen moet hij staan om het te overzien
deze wereld van in kleuren verdwalen
terwijl hij…
scherpte krast in het refrein
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.954 voorbij de huizenblokken
geven ruimte aan je stem
die raakt met nostalgie
van zware kerkklokken
met vingers knijp je
in mijn maag en draait
de twijfels om in weten
haalt uit met vaag verdriet
dat ik niet kan vergeten
de toon vervloeit tot
woorden maar de beelden
komen niet, dissonanten
breken dan de melodie
stilte zwijgt in mededogen…
ergernis
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.350 Ik erger me soms te barsten
aan ongenode gasten
ze vallen uit de lucht
bij een reclamevlucht
zonder mededogen
op machteloze ogen
Ik erger me soms te barsten
aan ongenode gasten
uit auto's en motoren
dwingen ze je oren
hun herrie aan te horen
hoe die lawaaitirannen
uit mijn leven bannen?…
Geeft acht!
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.254 Het menslievend denken gereduceerd
gericht op mijnen, mortieren, granaten
slechts nog moorddadig beluste fanaten
door ‘t doden van de vijand geobsedeerd
zo denkt de sergeant - majoor bezeten
bij het uitoefenen van zijn machtsbevel
blind voor de blikken in de holle ogen
die zwijgend smeken om mededogen
en verlossing uit de dwaze oorlogshel…
De brandweerman
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
2.663 Rook vult plots het hemeldek
Een rode gloed verlicht de stad
Geschreeuw klinkt op, sirenes gaan
De vlammen slaan een hittegat
Gegil, gekrijs, een kinderstem
Alleen op zeven hoog
Sensatielust verdwijnt, een harteklem
Plots mededoog
Daar komt hij dan, de brandweerman
Een helm en een leren pak
Een ladder die gans reiken kan
Tot boven aan…
Liefde in licht- en zwaargewicht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.114 Behoeftig en dorstig een brandend verlangen
Dat heden in nieuw decor wordt betreden
Dan kom ik terug uit je verre verleden
En zal je met bloemen en kransen behangen
Dan fluister ik licht in je duist’re gezicht
En twinkel ik sterretjes in je ogen
Krul je mond in glim en lachjes
Streel je haar en kus je zachtjes
Geef je mijn warmte en mededogen…
vind mij te vinden
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.110 het is als of
nee het is
ik ben zo en zo
vind mij, als ik
mij vind, zo veel
of geschift
ga naar mij staren
ontleed mij doorheen
mijn vel en huid
gaat mij verklaren
vind mij te vinden
zie mij in de ogen
kent mijn bronzen hart
splijt mij met mededogen
zwart mij niet
met koele smart
ik ben en meer
meer en anders ook
vind mij…
Niet bij machte
netgedicht
3.4 met 23 stemmen
1.406 paradijs is te vinden van weelderig
beminnen met een schoonheid,
onvoorstelbaar breed uitgemeten
ik open schroom mijn deuren,
bekleed met een dikke huid
begeef me op het pad in de
voorgeschreven richting
doch bij iedere stap vermeerdert zich
een wenend geluid, het blijkt mijn ziel
schreeuwend om enige verlichting
overmand door mededogen…
Gewogen pepermuntgebruik
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
928 pepermuntjes mee
om een frisse smaak in dit bang geloof
te behouden voor mijn laatste bede,
toen ik de griezelig diepe kloof
tussen leven en dood had overschreden
en mij meldde aan de gouden hemelpoort
met mijn naam en zonden zoals het hoort,
streng getoetst werd door het Opperwezen,
waarover ik ergens had gelezen
dat ik kon hopen op mededogen…