425 resultaten.
Duistere omhelzing
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
722 Huizen plassen
door een wassen herinnering
het schilderij dampt
onbestaande geschiedenis
bomen wortelen
in de modder van een doods bestaan
de kunstenaar had daar
een sloot door zijn aderen lopen
de wind van het voortglijden
was een grens overgestoken
vergeelde randen spraken over verandering
de één vouwt zijn handen
om zoveel vakmanschap…
De Greppel
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
760 In deze modderige kuil in een ander land, ligt hij dan.
Ingewanden en bloed, van zijn tenen tot zijn kin.
Op school leerden ze hem te strijden voor zijn vaderland, maar ach; Wat weten zij er nu van?
Deze jongen van vlees en bloed, van gedachten en gevoel.
Eenzaam is hij nog immer en altijd.…
Apocalyps?
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
749 Tussen modder en puin zoekt men naar hen
die, levend of dood, soms diep zijn begraven.
Centrales ontploffen, worden plots radioactief.
Duizenden worden snel geëvacueerd,
uit vrees dat het nog meer escaleert.
Er is geen keus meer en geen alternatief.
Tussen hoop en vrees, de wanhopige vraag:
is dit het begin van het einde vandaag?…
Kamerplant
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
802 Niet veel later zullen ze van de stronk loskomen
sterven
en neervallen op de grond
in de modder waar de plant haar wortels in heeft genest
door tijd
langzaam verrotten,
om een te worden met de grond.…
je glimlach afgeschminkt
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
646 ook wolken sprakeloos gelaten
als eerder dit uur
het riet ruis en ritsel ontnomen
je glimlach afgeschminkt
en naar alles wat mij dierbaar is
met modder gegooid
tel ik de slagen
van de klok
dit dreunend gedonder van brons
onder de haan
die met alle winden waait
pijn is gewetenloos
kent geen herinnering
de zon heeft geen geheugen…
Koningswater II
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
504 Als een jager kijk ik naar het woud
bevend en onzeker treed ik het binnen
ik weet waar het goud ligt
kan het delven
Zij heeft haar ogen gesloten
haar zwarte manen dansen langzaam
op en neer, ze weet het niet,
maar ik ben gekomen om mijn schat op te graven
Eenmaal uit het woud
onder de modder,
voel ik mij de koning te rijk
In het badhuis…
BOSANEMONEN
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
575 Bladknoppen in het zwaar hangende hout
zien neer op een klein bloemenparadijs,
geboren uit modder, verdwenen ijs.
Het siddert onder sluipwind, ademt koud.…
Een grauwe herfstdag
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
889 gedreven door wind en motregen
ploeterend over heuvels, door weilanden, modder en plassen
wandelend langs troosteloze lege café terrassen
toch een glimlach op mijn gelaat gekregen
fascinerende aanblik van bossen met kale bomen
alleen in de toppen nog wat bladerkleur te ontwaren
kraaien huizen er met tientallen paren
zon lijkt er toch even…
Onbegrip
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
535 Geen weet van de toedracht,
de weg die is bewandeld, modder, keien,
omgewaaide bomen met gaten zo diep als een waterput
gaslagen in drijfzand,
verstikkend, beklemmend.
Uitkomst, een schreeuw om aandacht.
Ik vertel mijn perceptie van de gruweldaad.…
Schuilhut?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
400 Ik zal een mondiale paraplu van
uit het donkere heelal openen
om je in je onbezorgde slaap
te beschermen, misschien hoor
de zon graven in de modder,
of luister je naar de fluister snaren,
antennes van de natuur, waarvan
het kleinste tot het grootste zich over
holle spiegels water buigen met ons
als kleine mens op de achtergrond.…
Monotonen
netgedicht
5.0 met 159 stemmen
456 rusteloos
verwaaiden
alle lichte en
onbedorven tonen
van het evenement
een enkeling
had dat ritme
nog in de vingers
de grote gewrichten
waren zwaarder gewend
zij verbonden zich
met aardse zaken
zoals modder verdord
gras en de nieuwste
sprieten in de plas
waar monotonen
dreunden geleidde
de aarde het kreunen
en steunen van
pittige…
Voortgezet onderwijs
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
575 nooit
samen de scholen
hielden de groepen
gescheiden pas in de
hogere klassen van de
lagere school gingen
groepen samen
er gingen vreemde
verhalen over bloot
dansen in de klas
bij kleine feestjes
maar de jongens
gingen daarna toch
weer liever voetballen
of vlotje varen in de
nabijgelegen sloot
meteen nat pak en
de stank van modder…
Laguz
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 In de duisternis
laat ik me langzaam dalen
tot op de bodem,
tot mijn diepste kern
waar wat niet wezenlijk is
oplost en vergaat,
waar ik gezuiverd
en herboren word uit de
modder van het meer;
Ik adem vrede
aan de oever van Bala
vol waterwijsheid.…
Levenslang geketend
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
507 despoten
gewoon doen
wat er gezegd wordt
want anders
vergaat het je slecht
kun je carrière contract
en promotie naar
de hoofdrol zeker
voorlopig vergeten
zonder mij ben je niks
ik heb het allemaal
voor je gefixed omdat
ik jou af en toe mocht
eten met jou in het
spiegelbeeld om geen
stukje van je te vergeten
tot de eerste modder…
hier (locatiegeneralisatie)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 onder de wolken
zonder goden
kruip je niet
door de modder
leer je lezen
en schrijven
met ‘t vuur
in je schenen
en schoppen
onder je hol
dat stinkende
beetje tegenwind
of zo‘n vleugje
rinkelend geraas
van ‘n nitwit
of ‘n hekjesnerd
als je niet binnen
lijntjes opfleurt
verandert daar
niks nie’ aan
alleen ’n dwaas
(‘caseum…
De schrijvende hand
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
438 Het wikkende hoofd
dat loslaten kan
en rollen over heuvels der fantasie;
gekanaliseerde dubbele ladingen
in nauwkeurig geplaatste,
tot in de puncties verzorgde, muzen:
worstelend in de modder,
rollend door verf en klodders
achterlatend in verzen.…
HOGE BEDOELING
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
158 Op een schoon beekje roffelt regen,
geselt het water, dat dan naar modder stinkt.
Schier belemmerd door takken en stenen dringt
de stroom verder, onthutst en verlegen.
Zichzelf verliezend bruist de kleine mond,
gaat vloeiend met Wijdte mee, schept lichtglans:
een regenboog springt op, danst in het rond.…
De trechter van tijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
46 Het café zit vol sterke verhalen
geluk ploetert door modder en moeras
geen liefde kan bestaan zonder traan
alles verdwijnt in de trechter van tijd.…
Dolly
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
970 woekeren , onbewust kleven aan rotting en einde
niets te doen dan staan en ondergaan
De oceaan , willoos onder het gescheur van warm en koud
verlangen naar de maan en sterven op het strand
kieuw en vin , tentakel en schub , koraal en wier
fluim vol bacterie , ingeklapte long
Ik zoek een spoor , nat en vers verwekt,
randen van warme modder…
Ademnood
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.150 Jouw okselgeur is een vlucht uit de duisternis
wegdrijven naar een wonderwolk
Modder en zand van de zolen schudden.
De donder slaat weerhaken in ons,
wij horen elfjes giechelen.
De nacht ritselt
maanstralen raken de riethalmen.
Krekels sussen ons en we strelen,
bevelen elke kus met een vingerknip.…
lege dozen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.054 schaamteloos vallen
van geschuurd gruis
neem ik waar
als neerstortende
onthoofde woorden
zoveel lagen
door de jaren heen
geworden tot
ontedeld gekunsteld eelt
geraken tot stof
van antieke beelden
de ziel
tot naaktheid gedwongen
door afgevuurde kanonnen
die diepe laklagen als
zekerheid zag
die ziel braakt en braakt
de modder…
averij
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
1.000 omdat ik mijzelf
geen raad en houding wist
daar hij zo onherkenbaar
door kwast en schaar
gewoon echt morsdood was
die ruim daarvoor reeds zei
kerel je kreeg zoveel lach
let wel meer ondanks
dan dankzij
nu voelt de clown in mij
aan de scheur in zijn jas
dat er een constante was
namelijk dat ik bij lach
nog uithang met vlag
in modder…
"excuser les mots"
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
480 Woorden zijn niet te remmen, ze
zwemmen in de hoofden van de mensen
en in de modder van een regenplas
onder stenen, tussen rottende bladeren
als druppels op een natte regenjas,
in het bloed dat ruist door dichters aderen
zilveren vissen die zich verschuilen
onder de uitgestoken hand van een lelieblad.…
Man
gedicht
2.5 met 73 stemmen
26.995 baai met een terras
en een standbeeld dat ik altijd in gedachten had
het is een man die groot is en zijn haar losmaakt
die alles zuiver ritme geeft
die een vrouw streelt met zijn handen en zijn ogen
het is een aapje op een grijsgroen schilderij
dat brutaal de lijst uit kijkt
een hand legt op haar witte borst
het zijn de sporen in de modder…
Zakkewassers!
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
725 Op de oever, bedekt met modder en notenolie,
wentelen zich twee Heidi’s vol verlangen naar de zon.
Plotseling duiken de mannen de groene diepte in,
een mandarijneend en een kwartel achterlatend.
Met geloken ogen baden de vrouwen in het licht,
niet vermoedend wat er boven hun fraaie hoofdjes hangt.…
voetstap
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.423 Je schopt de stenen voor je uit ook jij wilt een gladde
weg zelfs door de modder wil je gaan en glij je uit?
Da's pech...
Elke voetstap is er een met bloed, zweet en een traan
zo ben ik uiteindelijk ook alleen gegaan..net als jij
de wereld in na jaren bij mijn ouders, maar wat wel
gebleven is zijn hun beide schouders.…
OORLOG ALS SPEL
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
547 Ik start als een soldaatje door de modder
bewapend met al m'n voorraad en geweer,
zo breek ik telkens door de linie heen, ik ga,
van kwaadheid gemaakt en ben brekebeen.
Want alles wat ik doe valt verkeerd uit en
de vijand is toch net een onsje slimmer,
altijd kom ik weer verkeerd uit de nacht
en sta ik op met hartwond en bloedspijt.…
Onderdompeling
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
577 Maar wie kan leven met de ezels in een modderig weiland?
Wie kan slapen met de konijnen in een donker bos?
Wie durft wolf te worden onder de wolven, desnoods in
een dierentuin?
Wie een dakloze straatkat, die zichzelf
voedt met de etensresten uit vuilnisbakken?
Ik ben het allemaal geweest.
Ik zeg niets meer.…
inferno
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
590 monkelend zijn zoon laat kruisigen
als boete voor een zonde
die hij nooit beging,
die nooit werd begaan,
over goden die hun schepsels
kwellen met kwalen en plagen
om ze te beproeven en te louteren
ik duik diep
in de krochten
van het onderbewustzijn
waar primordiale monsters lurken
wachtend op hun kans:
de parelduiker vreest de modder…
Litanie van alle vluchtelingen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
564 de Middellandse Zee
de Egeïsche Zee
en stuurloze rubberbootjes
en aangespoelde kinderlijken
en stapels reddingvesten
en immense chaos
en toegeworpen broodhompen
en norse politiemensen
en haveloze massa's
en hoge hekken
en rollen prikkeldraad
en propvolle treinen
en warme welkomwoorden
en wir schaffen das
en Keulen
en modderige barakkenkampen…