Alle inzendingen over stervend

540 resultaten.

Sorteren op:

De vier seizoenen; winter

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 712
Haardblokken vatten vuur soloconcerten zijn alleen stervende woorden vallen stil, uitgedund veel te kil. Ondergesneeuwde verwachtingen einde van tunnels zijn nog niet in zicht krakende ijslagen breken stapvoets de winter wil uittreden pijnscheuten willen genezen niet langer willen rouwen levens ontvouwen…
arensoog19 januari 2026Lees meer >

Zien

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.092
met nieuwsgierigheid keek ik ik heb je pijn gezien je angst je overgave ik heb je weg zien zinken in een onbekende zekerheid vol aandacht zag ik je stervende gezicht de verkramping en benauwdheid weggewist in een genadig zweven tussen leven en dood ik wist nu komt het de kalmte die je lichaam was de onrust geweken het hijgend ademen…

lente die nog zomert in mijn geest

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.248
moeten kraken bliksemschichten raken zodat de boom in tweeën splijt de donder mag weer knopen in mijn maag gaan maken, raken aan de angst die altijd in me strijdt want ik ben bang geweest als kind omdat ik onweer niet voorspelbaar vond en altijd schrok zie nu de buien dreigen en de wind uithalend hijgen als hij vlaagt door het stervend…
wil melker8 oktober 2003Lees meer >

Kronkels

hartenkreet
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 915
Schaduwen trillen door stervende bladeren, ritselend door een vage wind, De stilte waait over natte wegen, ik voel de kilte naar me schreeuwen. Ik loop langs geplette tranen, op een elfenbank, verstild op een vermoeide bloemenwang, ik voel de aarde wenen.…

Toen alles Vergetel bleek

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 923
hangende kruinen van zee-anemonen oprukkende grijstonen in tranen in kastanjehulzen mijn kromgetrokken handen tussen je krachteloze tanden het slotaccoord van onze inspanning klonk als een verloren kroniek de bergen lagen geestesziek en comateus als lakens in ons verlaten bed we zaten aan weerszijden van de beek naar een bleke stervende…
wiron15 september 2005Lees meer >

Zorgen

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.144
Gewikkeld in beweende doeken draag ik de dagen naar de dood en vlij ze stervend in zijn schoot terwijl m’n ogen zorglijk zoeken naar die ene zwakke schicht dat ik vast zou willen grijpen om zijn groei te laten rijpen tot hij vlamt van levenslicht Ik omklem met al mijn macht…
sacrajewa25 september 2005Lees meer >

ochtendgloren

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.088
het is nog vroeg als de nacht eindigt en de uil van het donkere licht voor mij uit zweeft naar de blauwe fontein waar druppels schitteren in vlagen van de stervende maneschijn door knarsende kiezelstenen schuifel ik naar de bank gelegen aan het pad langs de waterpartij hier zet ik mij neder en zie de dag traag ontvouwen met…

Strijklicht

netgedicht
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.086
het schreien verbergen achter de ranke boog van rietlicht hoe kan je zeggen wanneer golven zich stil leggen op mijn adem dat je me niet loslaat dat ik jou met sterren omring ik ben niet meer dan de late avondzon nog minder dan het schetsboek van de wandelaar die voorbij de zwarte nacht wind fluistert naar zijn stervend…

een grijze oase

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 739
nog zo hard worden uitgedaagd en roepen uit een nabije verte ik zou geen enkele voet kunnen verzetten of woorden vormen tot vruchtbaar zaad jouw zinderend zwart zal het beletten in de schaduw van een grijze oase speel ik een lied op de gitaar zonder snaren het kent geen ritme of herkenbare noten ik zing dan over onttroonde mazen of stervende…

Voor mijn Hond

poëzie
3.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 4.305
Hij hing me aan 't lijf; hij kleefde me aan de kleren Hij kwispelde aan mijn zij; Nog stervend sloeg hij menig keren Het brekend oog op mij. Hoe dikwijls lag hij naast mij op de zoden Aan gindse eik, als ik, de stad In 't vreedzaam avontuur ontvloden, Te peinzen en te mijmren zat!…

Tijd is...

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 697
Tijd is voor stervenden een druppel op de rand van de eeuwigheid die zich eindelijk zal vermengen in een eindeloze zee van...tijd.…
Frans Vanhove17 februari 2010Lees meer >

Stilte van verzadiging

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 707
In november is het licht zo ijl, zo dun als de doorschijnende huid van een stervende berk, hij wil z’n blad en zaden niet langer vasthouden, zijn hand opent zich tot in de kern van het verteerde hart om die los te laten, skelet in een decor van de opkomende maan, die draait om zijn eigen wil en as in de groeven van de herinneringen…
pama4 november 2010Lees meer >

Bodem

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 755
de wind is oppermachtig in het noorden hij geselt de verloren graswoestijn en buldert met beangstigend venijn door stervende of doodgewaande oorden waar nuchter de gesloten noorderlingen totaal doorweekte klei amechtig knechten en kale kromgebogen struiken vechten aleer een trage dood ze zal bedwingen de bodem van het verre wingewest…

Vederlicht

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 471
diepgaand begeleid je streelt niet nog beveel je maar wij worden schokkend diep geraakt juist op die plaatsen waar panische onzekerheden leeftijd gebonden worden gemaakt we dippen en slikken zwarte scenario’s weg van het enige pad dat voor ons nog open llgt door kringenergie kunnen wij ons staande houden in een wereld die stervend…

Het bloesembed van een vroege lente

gedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 954
van het voorbije dat getekend in mij blijft slaat de weg vlakbij het slotstuk stilaan af naar wat is maar nimmer in het heden slijt Tegengesteld aan mijn eeuwige twijfel en anders dan gewis oneindig te zijn vallen de brekende schoonste momenten zilver twinkelend uit een grijze hemel in het bloesembed van een vroege lente die geen stervende…

Ik vond een vogel, stervende in de tuin

poëzie
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.330
I Ik vond een vogel, stervende in de tuin. Geen koestren hielp, hij drinken wou noch eten. Gelijk een bloem, wier stengel werd gereten, Aan 't slappe halsje hing het kopje schuin. Eén siddering - en dan, in niets meer weten, Verstrakte 't lijfje, als de aarde grijzigbruin.…

"Ik ben stervende"; maar we vierden het leven!!

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 897
' de dag dat je wist dat ie toch zou komen, kwam; 21-5 we kwamen bij elkander in een fijne groene ambiance de oudste, de meest zwaar getroffene zette de toon "Ik ben stervende" doch de ironie spatte er van af maar de ondertoon klonk voor mij als een bombarde: zie toelichting hij de oudste is echter van de grap en de grol de gruwel van…

Voorwinterdagen

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 575
En in haar zoektocht naar nieuw leven of een andere huid verdwaalt ze stervend onder het vochtige bladerlaken . Blindgevlogen in haar mistige akkerende armen gaan ze samen wachten op het winterse ledikant , het schitterende witte deken over het aardse land !…
Katty30 november 2017Lees meer >

FILM NOIR

hartenkreet
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.076
Het schijnt dat als je moe en indolent de klok je laatste uren weg ziet vegen, de ziel het stervend vlees haast is ontstegen, je leven zich in beelden tot je wendt. Dan, in een helder allerlaatst moment komen je in een flits gezichten tegen die als op celluloid vertraagd bewegen. Een rolprent zonder script, incoherent.…

Laatste uren

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.039
Een terugkerende zon blaast strelend deurtjes op een kier, droogt de eerste tranen ontstaan in een wachtende nacht, jaagt stervende bladeren uit mijn hart, vechtend tegen mijn verscheurende onmacht. Maar wanneer de dag over haar laatste uren verhaalt, ben ik alweer van het pad afgedwaald.…

hart

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.144
Het oudere hart rammelt onder de avondzon als een boemeltje naar het eindstation Het stervende hart wordt nog even opgelapt voordat het stilvalt en het leven uitstapt…

Spinneweb

netgedicht
3.7 met 148 stemmen aantal keer bekeken 16.666
De spin zittend op het uiteinde van een rag, wachtend op een argeloos insectje, die eenmaal gevangen in haar web pijlsnel wordt omwikkeld als een pakketje, stervend in haar web wordt vastgevlecht. Maar het blijft een moordend schouwspel, de spin geduldig wachtend op een nieuwe prooi ontdekt een nieuwe maaltijd.…
Janna Nendels27 december 2001Lees meer >

Vlakke stilte

hartenkreet
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.117
waarom zeg jij niets laat je de stilte weerklinken als een uitgestrekte vlakte waar leven zichzelf verloren heeft waar vergane en blindgeworden zichten zwerven langs oude bomen met de dood achter zich aan waarom zeg jij niets laat je mijn stappen zinken naast de langzaam stervende morgen blootsvoets in het achteruitgaan oneindig ver…

herfst in Pikes Peak ( IOWA - USA )

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 892
hier op dit punt tilde ik jou van blijdschap je bloemenlach en heerlijke huid kropen hartstochtelijk in de wuivende boomkruinen “which way the wind blows”, ik hou van jou zei je, op afstand gadegeslagen door vogels daar gaat een bold – eagle over het meer weldra zal sneeuw zijn camouflage worden soms is een herfst te lang, te mooi stervend…
Rieg3 november 2008Lees meer >

De zelfmoordenaar

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.089
Geen hoop, geen hoger streven meer brengt mij nog stervend in ’t geweer: het einde is als het begin. Ik was geen dichter, priester of soldaat maar zat daar ergens tussenin.…

'k Zit met mijn lamme benen

poëzie
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.033
'k Zit met mijn lamme benen in de asse van een stervend vuur. Ik bid; mijn vrienden wenen; en 't hangt mijn keel uit op den duur. Zal ik mij dan vervelen met langer Job te spelen? De schoonste lol, de liefste lol maakt op den einde dol. De schapen moet men scheren en de ezels moet men slaan, ja slaan.…

Praalgraf

netgedicht
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 764
uit de ranke glazen tombe ontspruit een hemels bloesem groots toont de schepping schoonheid van stervende blaren opdat de ziel gevoelde eeuwigheid blijvend in ons kan bewaren.…

Kleurige herinneringen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 796
Het stervend groen kleurt koortsig rood en geel voordat bladeren ter aarde vleien. In mijn herinnering neem ik de laatste bloemen mee zodat in mijn hart altijd lente en zomer zal blijven.…

Nieuwe sterfelijkheid

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
Wij zijn stervende zonder spel, Noem ons de nieuwe junkies Aan hedonisme verslaafd.…