540 resultaten.
De vier seizoenen; winter
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
712 Haardblokken vatten vuur
soloconcerten zijn alleen
stervende woorden
vallen stil, uitgedund
veel te kil.
Ondergesneeuwde verwachtingen
einde van tunnels
zijn nog niet in zicht
krakende ijslagen breken
stapvoets de winter wil uittreden
pijnscheuten willen genezen
niet langer willen rouwen
levens ontvouwen…
Zien
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.092 met nieuwsgierigheid keek ik
ik heb je pijn gezien
je angst je overgave
ik heb je weg zien zinken
in een onbekende zekerheid
vol aandacht zag ik je
stervende gezicht
de verkramping en benauwdheid
weggewist in een genadig zweven
tussen leven en dood
ik wist nu komt het
de kalmte die je lichaam was
de onrust geweken
het hijgend ademen…
lente die nog zomert in mijn geest
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.248 moeten kraken
bliksemschichten raken
zodat de boom in tweeën splijt
de donder mag weer knopen in
mijn maag gaan maken, raken aan
de angst die altijd in me strijdt
want ik ben bang geweest
als kind omdat ik onweer niet
voorspelbaar vond en altijd schrok
zie nu de buien dreigen en
de wind uithalend hijgen als
hij vlaagt door het stervend…
Kronkels
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
915 Schaduwen trillen door stervende bladeren,
ritselend door een vage wind,
De stilte waait over natte wegen,
ik voel de kilte naar me schreeuwen.
Ik loop langs geplette tranen,
op een elfenbank,
verstild op een vermoeide bloemenwang,
ik voel de aarde wenen.…
Toen alles Vergetel bleek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
923 hangende kruinen van zee-anemonen
oprukkende grijstonen in
tranen in kastanjehulzen
mijn kromgetrokken handen
tussen je krachteloze tanden
het slotaccoord van onze inspanning
klonk als een verloren kroniek
de bergen lagen geestesziek en comateus
als lakens in ons verlaten bed
we zaten aan weerszijden van de beek
naar een bleke stervende…
Zorgen
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
2.144 Gewikkeld in beweende doeken
draag ik de dagen naar de dood
en vlij ze stervend in zijn schoot
terwijl m’n ogen zorglijk zoeken
naar die ene zwakke schicht
dat ik vast zou willen grijpen
om zijn groei te laten rijpen
tot hij vlamt van levenslicht
Ik omklem met al mijn macht…
ochtendgloren
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.088 het is nog vroeg
als de nacht eindigt en de
uil van het donkere licht
voor mij uit zweeft naar
de blauwe fontein
waar druppels
schitteren in vlagen
van de stervende
maneschijn
door knarsende kiezelstenen
schuifel ik naar de bank
gelegen aan het pad
langs de waterpartij
hier zet ik mij neder
en zie de dag traag
ontvouwen met…
Strijklicht
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
1.086 het schreien verbergen
achter de ranke boog
van rietlicht
hoe kan je zeggen
wanneer golven
zich stil leggen op
mijn adem
dat je me niet
loslaat
dat ik jou
met sterren omring
ik ben niet meer
dan de late avondzon
nog minder dan
het schetsboek
van de wandelaar
die voorbij
de zwarte nacht
wind fluistert
naar zijn stervend…
een grijze oase
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
739 nog zo hard worden uitgedaagd
en roepen uit een nabije verte
ik zou geen enkele voet kunnen verzetten
of woorden vormen tot vruchtbaar zaad
jouw zinderend zwart zal het beletten
in de schaduw van een grijze oase speel ik
een lied op de gitaar zonder snaren
het kent geen ritme of herkenbare noten
ik zing dan over onttroonde mazen
of stervende…
winterbeeld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
889 Een stervende stilte
dempt ieder doen.…
Voor mijn Hond
poëzie
3.5 met 23 stemmen
4.305 Hij hing me aan 't lijf; hij kleefde me aan de kleren
Hij kwispelde aan mijn zij;
Nog stervend sloeg hij menig keren
Het brekend oog op mij.
Hoe dikwijls lag hij naast mij op de zoden
Aan gindse eik, als ik, de stad
In 't vreedzaam avontuur ontvloden,
Te peinzen en te mijmren zat!…
Tijd is...
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
697 Tijd is voor stervenden een druppel
op de rand van de eeuwigheid
die zich eindelijk zal vermengen
in een eindeloze zee van...tijd.…
Stilte van verzadiging
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
707 In november is het licht
zo ijl, zo dun als de
doorschijnende huid
van een stervende berk,
hij wil z’n blad en zaden
niet langer vasthouden,
zijn hand opent zich tot in
de kern van het verteerde
hart om die los te laten,
skelet in een decor van de
opkomende maan, die draait
om zijn eigen wil en as in
de groeven van de herinneringen…
Bodem
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
755 de wind is oppermachtig in het noorden
hij geselt de verloren graswoestijn
en buldert met beangstigend venijn
door stervende of doodgewaande oorden
waar nuchter de gesloten noorderlingen
totaal doorweekte klei amechtig knechten
en kale kromgebogen struiken vechten
aleer een trage dood ze zal bedwingen
de bodem van het verre wingewest…
Vederlicht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
471 diepgaand begeleid
je streelt niet
nog beveel je
maar wij worden
schokkend diep geraakt
juist op die plaatsen
waar panische
onzekerheden leeftijd
gebonden worden gemaakt
we dippen en slikken
zwarte scenario’s weg
van het enige pad dat
voor ons nog open llgt
door kringenergie
kunnen wij ons staande
houden in een wereld
die stervend…
Het bloesembed van een vroege lente
gedicht
3.7 met 7 stemmen
954 van het voorbije dat getekend in mij blijft
slaat de weg vlakbij het slotstuk stilaan
af naar wat is maar nimmer in het heden slijt
Tegengesteld aan mijn eeuwige twijfel
en anders dan gewis oneindig te zijn
vallen de brekende schoonste momenten
zilver twinkelend uit een grijze hemel
in het bloesembed van een vroege lente
die geen stervende…
Ik vond een vogel, stervende in de tuin
poëzie
4.6 met 5 stemmen
1.330 I
Ik vond een vogel, stervende in de tuin.
Geen koestren hielp, hij drinken wou noch eten.
Gelijk een bloem, wier stengel werd gereten,
Aan 't slappe halsje hing het kopje schuin.
Eén siddering - en dan, in niets meer weten,
Verstrakte 't lijfje, als de aarde grijzigbruin.…
"Ik ben stervende"; maar we vierden het leven!!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
897 '
de dag dat je wist dat ie toch zou komen, kwam; 21-5
we kwamen bij elkander in een fijne groene ambiance
de oudste, de meest zwaar getroffene zette de toon
"Ik ben stervende" doch de ironie spatte er van af
maar de ondertoon klonk voor mij als een bombarde: zie toelichting
hij de oudste is echter van de grap en de grol
de gruwel van…
Voorwinterdagen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
575 En in haar zoektocht naar nieuw leven of een andere huid
verdwaalt ze stervend onder het vochtige bladerlaken .
Blindgevlogen in haar mistige akkerende armen
gaan ze samen wachten op het winterse ledikant ,
het schitterende witte deken over het aardse land !…
FILM NOIR
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
1.076 Het schijnt dat als je moe en indolent
de klok je laatste uren weg ziet vegen,
de ziel het stervend vlees haast is ontstegen,
je leven zich in beelden tot je wendt.
Dan, in een helder allerlaatst moment
komen je in een flits gezichten tegen
die als op celluloid vertraagd bewegen.
Een rolprent zonder script, incoherent.…
Laatste uren
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.039 Een terugkerende zon
blaast strelend deurtjes op een kier,
droogt de eerste tranen
ontstaan in een wachtende nacht,
jaagt stervende bladeren uit mijn hart,
vechtend tegen mijn verscheurende onmacht.
Maar wanneer de dag over haar
laatste uren verhaalt,
ben ik alweer van het pad afgedwaald.…
hart
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
2.144 Het oudere hart
rammelt onder de avondzon
als een boemeltje
naar het eindstation
Het stervende hart
wordt nog even opgelapt
voordat het stilvalt
en het leven uitstapt…
Spinneweb
netgedicht
3.7 met 148 stemmen
16.666 De spin zittend op het uiteinde van
een rag, wachtend op een argeloos
insectje, die eenmaal gevangen in
haar web pijlsnel wordt omwikkeld
als een pakketje, stervend in haar
web wordt vastgevlecht.
Maar het blijft een moordend
schouwspel, de spin geduldig
wachtend op een nieuwe prooi
ontdekt een nieuwe maaltijd.…
Vlakke stilte
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.117 waarom zeg jij niets
laat je de stilte weerklinken
als een uitgestrekte vlakte
waar leven zichzelf verloren heeft
waar vergane en blindgeworden zichten
zwerven langs oude bomen
met de dood achter zich aan
waarom zeg jij niets
laat je mijn stappen zinken
naast de langzaam stervende morgen
blootsvoets in het achteruitgaan
oneindig ver…
herfst in Pikes Peak ( IOWA - USA )
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
892 hier op dit punt tilde ik jou van blijdschap
je bloemenlach en heerlijke huid kropen
hartstochtelijk in de wuivende boomkruinen
“which way the wind blows”, ik hou van jou
zei je, op afstand gadegeslagen door vogels
daar gaat een bold – eagle over het meer
weldra zal sneeuw zijn camouflage worden
soms is een herfst te lang, te mooi stervend…
De zelfmoordenaar
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
2.089 Geen hoop, geen hoger streven meer
brengt mij nog stervend in ’t geweer:
het einde is als het begin.
Ik was geen dichter, priester of soldaat
maar zat daar ergens tussenin.…
'k Zit met mijn lamme benen
poëzie
3.8 met 14 stemmen
3.033 'k Zit met mijn lamme benen
in de asse van een stervend vuur.
Ik bid; mijn vrienden wenen;
en 't hangt mijn keel uit op den duur.
Zal ik mij dan vervelen
met langer Job te spelen?
De schoonste lol, de liefste lol
maakt op den einde dol.
De schapen moet men scheren
en de ezels moet men slaan, ja slaan.…
Praalgraf
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
764 uit de ranke glazen tombe
ontspruit een hemels bloesem
groots toont de schepping
schoonheid van stervende blaren
opdat de ziel gevoelde eeuwigheid
blijvend in ons kan bewaren.…
Kleurige herinneringen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
796 Het stervend groen kleurt
koortsig rood en geel
voordat bladeren ter aarde vleien.
In mijn herinnering neem ik
de laatste bloemen mee
zodat in mijn hart altijd lente
en zomer zal blijven.…
Nieuwe sterfelijkheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
554 Wij zijn stervende zonder spel,
Noem ons de nieuwe junkies
Aan hedonisme verslaafd.…