1541 resultaten.
Hoe de stemming er in te houden
gedicht
3.2 met 4 stemmen
4.074 Hé vaandelzwaaier
op de afslag Wanhoop-Noord.
Laat je toch niet verneuken man,
je hoofd is echt geen voddenkraam
vol halfvergane geestdrift.
Wie heeft je dat ooit wijsgemaakt?
Kom op, de vlegeljaren zijn
nog altijd op de pof.
Vannacht gaan we de kroegen af
en maken zelfbedrog het hof.
---------------------------
uit: 'Bravissimo!…
Die zijn naam verliest
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
816 Die ooit de naam mens kreeg,
Te lang geleden al om er
Vandaag ook nog maar enige
Consequentie aan te verbinden,
Dreigt zijn waarde te verliezen
In de draaikolk van dit redeloze
Bestaan, een leven waarin woede
En razernij het dagelijks winnen
Van het gezonde verstand waarmee
Hij weldegelijk geboren is,
Maar dat niets betekent
Zonder…
echo
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
544 luister,
mijn liefste,
hoor de zachte klik
van de pal
en hoe de knal
door mijn kop scheurt
en dan niets
dan stilte
en is het
te laat
luister:
je hoort het opnieuw
keer op keer
in je hoofd…
Archeoloog
gedicht
4.0 met 4 stemmen
4.473 Oude vormen van wanhoop, de resten van het leven
dat hij aarzelend blootlegt, vullen zijn hart.
1200 jaar voor Christus sterft hij dan
bij de verwoesting van Mycene.…
Hoe hij stil kon verdwijnen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
421 Als sporen van zijn stroom
vervagen,
slaat hij wanhopig terug,
maar in lucht
is er geen houvast.
Paniek’rig het laatste woord,
Maar geruisloos
was zijn val.
De stilte kwam
en bleek zijn ballast.…
Toekomst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
647 Als ik mijn rug
naar de toekomst keer,
heb ik geen oog
voor het zwarte gat
dat ik vrees.
Wandel ik langs
succes en falen,
langs vrienden, vreemden,
vrouwen.
Leeft mijn vader nog,
geloof ik in verzoening
en verlossing.
Geloof ik
in een toekomst.…
Dwaallicht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
567 Zij dwaalde op onbetreden paden
en hoopte op betere tijden
Tijden die ooit waren
een tijd die nog moest komen
een tijd die is
Iets in haar ogen
zegt me
dat ze niet meer gelooft
dat er noch een begin is
noch een einde
Wat het precies is
durf ik niet te zeggen
Het is zoiets als: wanhoop…
De smaak van donker
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
732 wanneer nacht
de smaak van
donker heeft
de maan vergeet
te schijnen lijkt
realiteit voor
even te verdwijnen
wordt wit
tot zwart verpakt
verdwijnt in een
zo donker gat en
zuigt je mee tot
een verdrinken in
een troosteloze zee
laat je niet gaan
klamp aan er is
een baken dat jou
richting wijst maar
iedere godvergeten nacht…
Nooit meer
hartenkreet
4.6 met 13 stemmen
645 Die in hartstocht en wanhoop naar jou zijn geschreven
en waarschijnlijk je nooit meer hebben bereikt
toch waren zij voor mij een stellig teken
dat mijn hart alleen aan jou was gewijd.…
blind en doof
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
569 verlicht
boven het zinken van de zon
zonder notie
van tienduizend doden
en meer
niet weten
van sterven
van wraak
niet weten
van haat
laat mij drijven boven de einder
zonder besef
van verderf
van onrecht
zonder besef
van eindigheid
blind en doof
laat mij huizen onder de horizon
onder schotsen koel en kil
zonder wanhoop…
Een notitie
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.900 Mij beving toen de felle wanhoop, die
als stille weemoed tevreden is: ik besefte
dat ik nooit zou kunnen beschrijven,
en niemand anders dit ervaren zou dan ik.…
Met handen leeg
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
756 mag ik
je hand vasthouden
want de chaos is zo groot
weet heg nog steg
kan niemand meer vertrouwen
de toekomst lijkt wel dood
weet niet eens hoe te beginnen
zelfs het eindigen is me
niet gelukt heel diep van binnen
sta nu met handen leeg
maar weet me niet alleen omdat
jij ook mijn chaos meebeleef…
interbellum
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
537 dikwijls is dichten wanhoop
het vergeefs zoeken
naar loze woorden
die zich schuil houden
achter in onbruik
geraakte zinnen
de dichter als zoeker
stuit op witregels
en geeft zich
voor even gewonnen…
Evolutie van de smartphone
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
582 Miljoenen mensen bezitten een smartphone.
Bijna iedereen kan iedereen bereiken,
vanuit kantoor of luierend in de zon.
Zelf een brief bezorgen bij familie,
in Australië.
Geld sturen naar een missionaris,
in Gabon.
Duizenden ingenieurs gingen samenwerken.
Duizenden brokjes techniek vonden elkaar.
Duizenden jaren heeft het proces geduurd,…
Soms, als gij zwijgt en uit het venster schouwt...
gedicht
4.2 met 4 stemmen
11.123 Soms, als gij zwijgt en uit het venster schouwt
grijpt mij uw schoonheid als een wanhoop aan,
een wanhoop door geen troost te blussen,
niet door te spreken, niet door te kussen,
even groot als mijn bestaan, en even oud.…
Graf
gedicht
2.6 met 12 stemmen
8.198 Aan Berta
Bij Gordonsbaai voor de duisternis
heeft ze kinderlijk gegist
waar de leliebloem kon zijn
die haar hart geneest van pijn.
Zoekende raken haar handen
aan het onkruid op de stranden
wordt haar iris zacht en blind
waait haar droom weg op de wind
hurkt ze roerloos vastgerankt
toegedekt door wier en zand.
Vertaling: Gerrit…
Bang Afwachten
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
623 Als de tijd moeizaam verglijdt
en wanhoop pijnlijker schrijnt
reeds ontelbare dagen en nachten
wordt men zwaar moe van 't wachten.
't is of de wandklok me moeilijk begrijpt
de laatste minuut verschrikkelijk dreigt
als duistere schaduwen dansen in de nacht
wordt ergens hoorbaar een rauwe klacht.…
kanttekening
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
593 ( voor onze columnisten in tijden van verval )
geworden tot een
onverdraagzaam volkje
van ongedurigen
die zich uitleven
in kwetsende geschriften
uiteraard lekker anoniem
want heldhaftigheid
moet wel behapbaar blijven
welnu 'helden' van het
anonieme geschrift
zijn er voldoende
teveel eigenlijk
dat ik met een gemoed
van wanhoop…
LAIS CCXC
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 Mocht morgen mij alsnog haar beeltenis
d’ ogen schroeien, dan wordt mijn wanhoop hoop,
mijn niets weer alles en vergiffenis.…
een vermoeden van licht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
462 onder zinken wolken
komt zij moeilijk heen
door letter en papier
wie legt wanhoop de hand op
als het donker stil blijft staan
bij het tellen van gestorven dagen?
handen talmen
als zij haar lichaam
uit de duisternis trekt
uit kieren van vertwijfeling
schemert tóch een vermoeden
een vermoeden van licht…
langs water
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
627 stil loop ik over glibberige
half bevroren paden
wanhopige schouders
keren stijf naar binnen
en houden mij vast
statig nadert de zwaan
koud koningsblauw water
volgt golvend haar gang
tot zij me ziet
en hoopvol naar de kade zwemt
niets heb ik te bieden zwaan
dan wanhopige schouders en
gebalde vuisten
die mij gevangen houden
sierlijk…
Gevangen in ijs
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.061 gevangen
in een kubus
met muren van ijs
bevroren
bevroren
verstijfd liggend
alles horend
verstild
verstilde
woede en verdriet
geen woorden meer
verstopt
verstopt
in die ijskubus
wanhopig
vechtend…
met de dood voor ogen
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
5.309 met de dood voor ogen
leef ik
maar niet uitzichtloos
niet wanhopig
scherper dan ooit
zie ik wie Gij zijt -
míjn God
en weet ik dat alles
wat er tussen ons ontstond
onvergankelijk is
met de dood voor ogen
lééf ik…
Tijdbom
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.144 Zo wanhopig sterk,
zo breekbaar fragiel.
Enkel nog krachten puttend,
uit een stervende ziel.…
Uitentreuren
snelsonnet
4.5 met 6 stemmen
741 Die Freriks kan mij niet tot wanhoop drijven,
Ik schrik niet meer van een przewalskipaard.
Wanneer mijn score deerniswekkend is,
Dan wijt ik dat volledig aan Van Dis.…
waanzin
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.051 langs de grenzen van mijn zinnen
loert de waanzin op mijn geest
nimmer ben ik zo ontredderd
in mijn eigen ik geweest
duivels dwalen door mijn denken
wanhoop vreet zich in mijn brein
even zal ik nog beseffen
het is gek om gek te zijn.…
Oude vrienden
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
3.522 Tussen wanhoop en dwepen
zijn we drinkende vrienden
die met iets meer distantie
van elkaar weten.…
Zinloos
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
854 Geen pijn of warmte
wanhoop, kou,
slechts leegte
waarin ik besta
maar niet ervaar.
Waar ben je
vraag ik mij
in stilte.…
Pure angst
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
785 Pure angst
trilt zwaar
in het hart
wurgende houdgreep
bijna stikkend
vuisten gebald
wanhoop in droge ogen
tranen inslikkend
Smeekbede
geluidloos snikkend…
Waterlanders
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.305 "Wat als" is nu geen vraag
Geen wanhoop.
niet vandaag
slechts,
Een bos bevroren bloemen
definitief bevrijd
deze meid
van mechanismen en maren
en uren turen
zonder zien
Wie gaat er dan ook
beneden de zeespiegel wonen.…