6208 resultaten.
Zijn
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
739 het einde van liefde begint
met angst voor verlies
verloren zijn de mooie dromen
verloren de herinnering
verloren zin
gewonnen zijn ware beelden
gewonnen is visie
gewonnen zijn
ben niet verloren
ben niet gewonnen
gewoon de twee verbinden
zoals een refrein
verliezen en winnen
totaal zinloos
liefde wint niet
wedijver wel…
minnen en muzen
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
768 zee
uit vrije wil, voor jou
ik wil gedragen worden
boven alles uit, nog meer
in kleur, rond of
door
praat met mij, lichtblauw
en herhaal dat
met het leven dat het onze is
vandaag en morgen
zoals gefluisterd
op dit ogenblik
en als je dan luistert
naar mijn golven, door onrust gevangen
bemin me, zoals nooit ervoor
tot het einde…
Zo voor het rapen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
534 jij had de rust
zo voor het rapen
maar je sporen
in het zand
lijnden vaste koers
geen twijfel
of moment van
overweging tekenden
hun speelsheid
op het strand
in het spel van
wind en wolken
ging je volledig mee
toch bleef je tred
steeds parallel aan zee
de verte focuste
in eindeloos herhalen
maar op een eiland
vertellen einde…
Levens loop
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
460 De dag
fluistert licht
zo vreemd
ik heb mijn ogen
in het oude dicht
mensen praten
in verhalen
alles leeft
om terug te gaan
in het grut
die na ons zaten
zie ik spiegels
in mezelf staan
ik gooi een steen
het water rimpelt
in vertraging verder
het leven kabbelt
naar de oevers
van een klein respijt
aan het eind
raak ik alleen…
Bereikt.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 Doch ze gaan voorbij en veelal achteraf merken
wij dat we een eind verder zijn in de tijd.
Maar wel na het een en ander te hebben bereikt...…
Licht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
429 aan het einde van niets
moet het zicht zijn geboren
zonder daglicht immers
loopt men alleszins verloren
naarstig, tot matig talmen
uit nood, wederkerig wellicht
of verblind door vurig aanschijn
zo intens dat letters nagloeien
de zee het duister oplicht
eeuwig zou anders tijdloos zijn
daarom vat ik niets te licht op
Wie kan zich vertillen…
Leve het onvolmaakte!
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
505 Het volmaakte is het einde.
Onvolmaaktheid is fris begin.
Het onvolmaakte is nooit af.
Onvolmaakt zijn composities,
die morgen pas gaan klinken.
Onvolmaakt zijn mijn gedichten,
die lezers straks voltooien gaan.
Onvolmaakt zijn kunstwerken,
waarover kenners twisten.
Onvolmaaktheid baart verlangen.
Naar anders, beter en naar elkaar.…
Moment sentimental
gedicht
3.2 met 5 stemmen
4.950 Het speenvarken, dat aan het spit
langzaam driehonderd zestig graden
wordt rondgedraaid en bruin gebraden,
tot het voldoende is verhit
en voor wie rond het houtvuur zit
versneden wordt tot karbonaden,
zal wel niet hebben kunnen raden,
dat hem een eind wachtte als dit:
want als je wordt gezoogd als kind,
nog onder moeders vleesgewelven,…
Groots en genadeloos
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
592 't Komt zoals het komt,
Je weet immers niet beter -
Dagen bitter en zoet,
Alsof wat dan ook
Er nog toe doet -
De stroom van die rivier
Hou je toch niet tegen,
Valt het goed, lach dan maar
Valt het tegen, laat dan
Je tranen gaan ook al hoort
Het niet, het huilen van een man;
Je leven is een avontuur,
Het eind meest ongewis,…
De moed der wanhoop
gedicht
3.0 met 3 stemmen
8.952 De moed der wanhoop
hoor
een verlept horloge dat zelf - ten einde raad -
zijn raderen op gang tracht te brengen
zie
een drenkeling die paart met een kaaiman
een levenslange dwangarbeider uit Cayenne
die voor zijn oude dag spaart
De moed der wanhoop
hoor
de moeilijke lach naar de gezichten van Mars
zie
het uitwissen van de vlekken op de…
tijdsgang
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
525 de tijd is soms een bom
wachtend op ontsteking
zelden een kabbelende rivier
stromend door sprookjesland
windstilte voor een storm
barst die los aan alle kanten
lijkt er geen eind aan te komen
wanneer je er midden in zit
een schrale troost die wacht:
elke tijd is tenslotte verleden
vooral als de pijn is geleden
want het heden leeft zich…
Liefde Met Bubbels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
604 Die gesloten fles champagne
Tot het einde toe bewaard;
Die zich pas opent voor wie
Het geheim zich openbaart.
In bubbels geschonken en
Met liefde gedronken breekt
Er iets bij de inbreker en de
Overrompelde geest; drinkt
De drank tot aan de bodem,
In Vertrouwen en goedkeuring,
Zoals men op het etiket leest.…
vijftigers (bij een foto)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
646 natuurlijk komt er aan alles een einde
daarom blijf ik hangen aan de laatste zin
van zijn gedicht
'wij zullen achterblijven en ons
geduldig sterven voortzetten'…
Eindeloze tijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
549 Ontdaan van alle lust tot leven
is mij mijn einde niet gegeven ;
mijn nachten-dagen gaan maar voort
in klamme regelmaat van eenzaamheid
en troosteloze klammigheid.…
Een daad van Liefde
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
699 De eerste baby is naar de Beschermde Wieg gebracht
de moeder, hoogst waarschijnlijk helemaal ten einde raad
Wie weet wat haar is overkomen, thuis of op de straat
Zag ze geen uitweg, heeft ze enkel aan haar kind gedacht
Het kindje af te moeten staan is hartverscheurend zwaar
Niks mee te maken zegt de wet barbaars, we pakken haar…
alles en niets
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
493 in de nacht
hoort hij de
roep van de uil
hij ligt naast het
hulpeloze lijf dat
geen vin verroert
zijn overvolle
hoofd herkauwt
draait en maalt
iedere steen op
de achtergelaten
weg keert hij om
de dood komt niet
altijd aan het eind
van het leven
hij denkt aan de
klare lijn de kunst
van het weglaten
alles en niets
zal…
opgelost verlangen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
571 geleden
een vederlichte
lading mee
het was alles
wat we wilden
tot het zeilschip
met één zeil
ons ietsje uit
de wind hield
dat was alles
wat we wilden
een schip met méér
zeilen hield ons nog
meer uit de wind
alles wat we wilden
onder het
wegstervend licht
vaart een cruiseschip
met vleugellamme
woorden naar het eind…
Soap Haiku
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
461 Waarom soaps kijken
Terwijl je eigen leven
Veel spannender is
Elke dag opnieuw
Een nieuw begin en einde
Ochtend, middag, nacht
Steeds weer onverwacht
Goede en minder goede
Gebeurtenissen
Nieuwe tijdingen
Leven in de brouwerij
Dichtbij en veraf
Je eigen leven
Zou op de televisie
De beste soap zíjn…
De zee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 Een verpletterend einde
van de zonsondergang,
was in volle gang.
Het is fantastisch,
als de rode zon met zijn
optimale
glans over de zee ons
kan beïnvloeden in
weerspiegeling van
schaduw en den rijk ter
zeeën.
Foto Dick Voogd…
Met liefde gedronken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Die gesloten fles champagne
tot het einde toe bewaard.
Die zich pas opent voor wie
het geheim zich openbaart.
In bubbels geschonken
Met liefde gedronken breekt
er iets bij de inbreker en de
overrompelde geest.
Drinkt de drank tot aan de bodem
in vertrouwen en goedkeuring
zoals men op het etiket leest.…
DE WEG NAAR
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 hij heeft bergen beklommen
via afwijkende wegen
en kronkelpaden
heeft rivieren bezwommen
daarin bijna bezweken
zich onnodig met problemen overladen
toch bovengekomen
de overkant bereikt
zal hij weer afdalen
een weg die soms afwijkend lijkt
en dreigen te verdwalen
maar ook hij zal
als een ieder het einde halen
ook hij hoopt na de finish…
Beëlzebub
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
550 Kom nu slapen,
maak een eind aan dat gedaas
De dag is rond,
wat valt er nog te rapen ?
Vlij je naast me,
staak je innerlijk geraas.
De maan beschijnt de kamer
dus mag het licht nu uit ?
Ik zal je slapen strelen,
ik wieg je gammele schuit.…
reis naar Parnassus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 toen hij van de fiets viel
dwarrelden uit zijn dichtersziel
de laatste letters
het vermoeide hart legde
de poëzie
met zachte handen neer
iemand schreeuwde iets
tussen donkere kastanjebomen
aan het einde van het pad
het dichtershoofd draaide opzij
onder het asfalt golfde de toekomst
de zee was hoorbaar in de verte
zijn gedichten…
Kusjes
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
467 Kusjes glippen van je lippen,
zacht, als licht dat valt op water,
rollen, hollen,
vallen op mijn huid,
zonder maat, zonder einde,
alles is verlangen.
Jouw mond —
ik zoek hem in de stilte,
kusjes als dauw op de ochtend,
als regen in het gras,
ik voel ze, ik weet ze,
ik ben vol van hun licht.…
METAMORFOSE
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
545 scheuren
En als dat gaat gebeuren
Dan is dat niet te stoppen
Ik krijg nieuwe organen
Dat komt door de hormonen
Straks mag ik mij bewonen
Een ander wezen wanen
Ergens in mijn geheugen
Liggen dan wat restanten
Van, nare, oude kanten
Van zelfbedrog en leugen
Dan, na mijn transformeren
Ga ik ze uitproberen
De vleugels mij gegeven
Ten einde…
Jan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
230 Ik wil niet mooi schrijven over het ongemak
van zijn leven en het succes van zijn plannen
om daar een eind aan te maken
Het is verschrikkelijk
Voor mij klopt het niet
Voor mij had het anders gemoeten
Samen, op de een of andere manier
Ik herken hem soms
in een voorbijganger die mij ontglipt
Zelfs als ik meteen op hem af spring
en een kus…
JE EIGEN BREIN, JE EIGEN ZIJN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
791 je spreken
van vrijheid, openheid en echtheid
maar je merkt
dat de intrinsieke dialoog niet begint
dat je altijd op voorwaarden mag meedoen
dat je niet past in hun plaatje
dat je op z'n best wordt gedoogd
Je trekt je terug in
je binnenste binnen en
ervaart geenszins meer zin zin
laat staan win win
Je gedachten dwalen af naar het einde…
Lopen- lopen, LOPEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
567 De einder is nog net zo ver
als toen ik begon te lopen,
m'n benen willen nu niet meer
'k begin naar het einde te hopen.
Verlangen naar 't eind van de weg
die 'k maar niet kan zien
misschien komt iemand voorbij
zodat ik kan vragen misschien?…
Aan mijn wandelvriendin
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.149 Hoe tussen gras, en je schoot, vermoeidheid,
je altijd alert, zorgend, zoekend
vertrouwend genoot en hoe we dankbaar
aan het eind grinnikten,
blij met een bus, een bord en een bed.
Morgen een lichtere tocht,
die steeds zwaarder en langer bleek.…
Van baby naar meisje, naar vrouw- naar Oma
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
796 Families waren enorm in eind 19e eeuw
ik kan me geen voorstelling maken
van hoe je daar in vredesnaam de tafel moet dekken
want voor je aan het eind bent, kun je die alweer
Afhalen!…