Alle inzendingen over sneeuw in maart

12813 resultaten.

Sorteren op:

Boodschap?

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 767
De boodschap trof haar als een dolk, een pijl die trillend in de roos blijft steken, soms gaat zij varen op een grijze winterwolk gehuld in sneeuw, langs witte hemelbeken, koos zij voor het zonlicht in haar hand, die haar een helder en fonkelend uitzicht bood, door liefde overmand een altijd brandende diamant, die zich liet ontvallen uit haar…
pama26 december 2010Lees meer >

De overlevende

gedicht
2.3 met 39 stemmen aantal keer bekeken 19.328
Erbarm u mijner, treurboom die ik ben, Gedoemd te bloeien onder de stadsrook, In 't tweeslachtig plantsoen, geen stad, geen land, Dalend als sneeuw en stijgend als de bruid Boven mijn vaders dode handen uit In deze aarzellichte tussenstand.…

ZIJ KOMT

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.642
Strooi, rozen, op het zand èn sneeuw èn blad! Gij, zwaatlende olmen, nijg u naar het pad, En kus de dauw van sidderende mossen! En, snelgewiekte liederen der bossen, Stem aan èn zang èn lof! En, klimveil, dat De slanke, diepbeminde beuk omvat, Druk hechter aan de twijgen u, de rossen!…

De hand van liefde vinden

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 646
zou ik als de els aan het water mogen wonen de stroming zien de zon dichtbij beleven elke lichtstraal pakken dat wat er drukt in de kleine golven laten zakken zou ik na een roerige herfst de rust van de winter de stilte van de sneeuw rustend op mijn handen verder dragen naar de wachtende wereld verscholen achter de rietkragen zou…
Hilly Nicolay18 september 2011Lees meer >

schaatsrequiem

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.100
Heb tien rondjes gedaan, plus even een matige erwtensoep tussendoor, maar was vooral ook mooi : die Gouwzee, die sneeuw, dat dorp en een laagstaande heldere zon die gaandeweg steeds verder weg zonk in nevel.…

Craquelé-slib

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 474
Bovenop een hoge berg bivakkeerde ik als sneeuw Langzaam maar zeker stroomde ik als water op weg naar de zee In grote hoeveelheden door lange, diepe bedding slijt en rond ik vele stenen water van armen slok ik op Craquelé-slib als in kunst nadat water in massa verdween door laagte getrokken, op weg Immer.…

Het is nog te vroeg.

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 479
Ze likken de sneeuw uit beide ogen die smelt op een uitgestoken hand waarop de dag zich in beweging zet. Waar wacht ik op, wat houdt me tegen? Het is nog te vroeg.…
Pama9 februari 2014Lees meer >

Lenteboomgaard.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.482
Bomen en bomen zover de ogen reiken Doen takske aan takske in gulle blijheid prijken Met bloesemsneeuw, sneeuwigste sneeuw van alle. Is 't niet of uit zonhemel neer kwam strijken Een vlucht van vlindertjes, zó neergevallen In dromerig verpozen; duizendtallen Van vlerkjes fijn, die vleugelbloempjes blijken?…

Humane act ?

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 493
Het ligt begraven in de oude eeuwen, herken de gebreken van onwetendheid, geschreven grond met het zwarte krijt van hoogmoed, nooit moedwillig want morgen valt weer malse voorjaarsregen en worden etsen van de wonden uitgewist, zal door een woordtapijt de bühne verder onder sneeuwen, dagelijks sneller dan verwacht onbevredigd in de…
Pama23 maart 2014Lees meer >

De zusjes en de antilopen

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 8.447
'Het zijn antilopen'. voegt hij eraan toe Hoewel precies op dat moment overvallen door een soort vermoeidheid - alsof het zacht en geruststellend begint te sneeuwen aan mijn binnenkant - maak ik me klaar (het moet, denk ik grimmig) voor de jacht. ------------------------------------ uit: 'De zieken breken', 2008.…

inferno

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 590
ik schrijf geen melige verzen over bloemetjes die hun kopje opsteken boven het maaiveld lachend naar de ochtendzon, over de magie van sneeuw die de rauwe werkelijkheid verdoezelt, over de grote liefde die niet kwam af al vertrokken is, over een opperwezen dat monkelend zijn zoon laat kruisigen als boete voor een zonde die hij nooit…

de uitkijktoren

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 526
de sneeuw heeft het landschap bedekt met witte massa’s bevreemdend bevlekt het zien maakt mij droef te moede alsof het wit het kwade behoedde.…
fets11 september 2014Lees meer >

Oktobervijver.

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.072
Zijn 't vlokken sneeuw uit puur-azuren hoogen Oktoberhemel, kondende ongenâ Van wufte koning Herfst en wordt nu logen 't Beloofde heil, dat leek mijn hoop zó na?…

Primula veris.

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.042
dat met half-ontvouwde bladen, Veelkleurig, door het groene omkleedsel breekt, De tengre knop begerig opwaarts steekt Om vroeg zich reeds in 't zonnelicht te baden: Zeg, vreest gij niet, als zich de winter wreekt, Dat hij, met sneeuw en stollend ijs beladen, De sappen stremm' der pas ontloken bladen, Wier tederheid een milder pleging…

4 mei 2015 8 uur in de avond!

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
Geen vertragingen geen aangepast dienstrooster niets uitgevallen geen sneeuw, dooi of blaadjes op de rails Maar in Apeldoorn wel 2 minuten stilstaan om de gevallen oorlogsdoden uit de 20ste en huidige 21ste eeuw Aan het treintafeltje met koffie en koek werk ik aan de wereldpremiere van de muzikale vertolking BOMBARDE over het Bombardement…

Twinkeltjes

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 598
En striemen buiten sneeuw of regenvlagen en is het door de ijzel spiegelglad, of hoor ik donder door de wolken jagen, als jij vraagt: ~wil je koffie lieve schat,~ dan is ‘t dat mijn chagrijn voor blijdschap wijkt: omdat je dan zo lief en olijk kijkt.…

Niet de hand

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 863
de hand waardoor het laatste uurtje slaat en op welk ritme de dag des oordeels kreunt niet de hand die zichzelf vergat en sloeg of aan de mond gezet maakte dat het scheldwoord verder droeg ook niet de hand die zichzelf heeft breed gemaakt opdat in duisternis een ander 't licht verzaakt geenzins de kille klauw waarmee de wind van de daken sneeuw…

Het sterrenstadium

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
In rust, uitgedijd als sneeuw, staan de sterren. Stokt mijn adem. Zij stralen en verbergen verten als silhouetten. Die frivole ernst van zonnen die zoenen! Liefde? Monsters vol mysterie? De Pleiaden, het gezegend Zevengesternte dat een bescheiden plekje inneemt in het zenit zingt sterker dan Zen en wekt de sfeer op van een haiku.…

Zomer

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 572
Ik weet dat dit zo is, want strakjes als de winter komt, het blad verdwijnt door sneeuw en ijs... dan hangt het daar, als een bewijs van een voorbije zomer. Vol met zang en nieuw leven, en met een zekere belofte... Want die winter duurt maar even.…
Antje20 mei 2016Lees meer >

De overlevende

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.578
Erbarm u mijner, treurboom die ik ben, Gedoemd te bloeien onder de stadsrook, In 't tweeslachtig plantsoen, geen stad, geen land, Dalend als sneeuw en stijgend als de bruid Boven mijn vaders dode handen uit In deze aarzellichte tussenstand. -------------------------------- Gestelsche liederen (1949)…
L.G.22 oktober 2017Lees meer >

De overlevende

gedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.474
Erbarm u mijner, treurboom die ik ben, Gedoemd te bloeien onder de stadsrook, In 't tweeslachtig plantsoen, geen stad, geen land, Dalend als sneeuw en stijgend als de bruid Boven mijn vaders dode handen uit In deze aarzellichte tussenstand. -------------------------------- Gestelsche liederen (1949)…

Want de nacht uit wederom

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 455
Denk dan na tot de zon opkomt bij het talud welke mogelijkheden heeft de nacht vandaag geboden, geeft het opnieuw passende tinten ongerepte sneeuw, een storm om te ontginnen mijn haren weer de kastanjekleuren van huis uit. Ik ben wellicht olifant, kind van lange zinnen nee een torenvalk die verstilt bidt boven land.…

Tom Tom

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 594
In aerozit over zijn stuur bij sneeuw en wind en regenguur sloopt hij als Hannibal de muur der Alpen - legt zo op den duur zijn naast rivalen in de luur. Zoals de Selfkicker in 't uur der hoogste nood tegen een muur verscholen in zijn schemeruur de weg omhoog vond met zijn "VUUR!…
Olean21 mei 2018Lees meer >

Boodschap?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 434
De boodschap trof haar als een dolk, een pijl die trillend in de roos blijft steken, soms gaat zij varen op een grijze winterwolk gehuld in sneeuw, langs hemelse beken, koos zij voor het zonlicht in haar hand, die haar een fonkelend uitzicht bood, door liefde overmant, een eindeloos brandende diamant, zich liet ontvallen uit…
Pama27 december 2018Lees meer >

De Mistral

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 606
Het is de Mistral die waait uit het noorden, met een belofte van vorst en sneeuw. Na een veel te hete zomer wordt dit wellicht een koude winter, misschien de koudste van deze eeuw. Het stadse van nu is hier nog niet doorgedrongen. Hier heerst nog rust respect en genegenheid.…

De olifant

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 451
De kersenbloesems vallen zie hoe vroeg ze vallen ze sneeuwen in de nacht ik zou wel willen huilen .....Waar is de tijd gebleven .....waarin de kleden zijn geweven .....die hangen te vergaan?…
Zywa2 juni 2019Lees meer >

Delen met het natuur

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 458
Winter is de tijd voor witte dagen met het sneeuw. Dieren geven liefde met de mensen zoals wij. Bomen geven zuurstof zodat we kunnen ademen. Vogels geven mooi gezang voor onze oren. Zwanen betekent het schoonheid en bescherming. Wat doen wij als mensen voor het natuur? Delen wij het natuur het zelfde gevoel?…

Samhain

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 572
Ze zal rondzwerven, met storm, sneeuw en ijs bereisd ze de erven waar wat oud is zal sterven. Overal wordt vee geslacht, vlees en bloed geven moed, geven kracht voor de lange winternacht waarin de poort van Annwn open staat, menig ziel gaat lopen, de Sith op offers hopen.…
Jack Stoop22 oktober 2020Lees meer >

Edele dame

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 617
Op maffiose crimi Witteboorden In hun onaantastbare Bunkers van boardrooms Ego's die de climate Change ontkennen Hun wereld is geen Aarde van de mensen En negeert de Econoodkreet Van het klimaat Een pinguïn, net zo edel Als een leeuw of koningspaard Zwemt tweeduizend mijlen Van Zuidpool naar Nieuw-Zeeland Weet zich van de sneeuw…
Maxim12 november 2021Lees meer >

Twintig teentjes

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 647
Vier voetjes en twintig nageltjes giechelen erg stilletjes Potjes vol intieme en lol zo vol geneugten, ik word haast dol; iets van boordevol Ik lik je neusje lief en schattig, voel me ergens een verwend klein prettig doetje en geniet te volle, fijner hoeft haast niet Ooit samen erg zwarte sneeuw gezien, priemend in onze halzen, foei ook oei…