12813 resultaten.
Boodschap?
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
767 De boodschap trof haar als een dolk,
een pijl die trillend in de roos blijft steken,
soms gaat zij varen op een grijze winterwolk
gehuld in sneeuw, langs witte hemelbeken,
koos zij voor het zonlicht in haar hand, die
haar een helder en fonkelend uitzicht bood,
door liefde overmand een altijd brandende
diamant, die zich liet ontvallen uit haar…
De overlevende
gedicht
2.3 met 39 stemmen
19.328 Erbarm u mijner, treurboom die ik ben,
Gedoemd te bloeien onder de stadsrook,
In 't tweeslachtig plantsoen, geen stad, geen land,
Dalend als sneeuw en stijgend als de bruid
Boven mijn vaders dode handen uit
In deze aarzellichte tussenstand.…
ZIJ KOMT
poëzie
3.0 met 7 stemmen
1.642 Strooi, rozen, op het zand èn sneeuw èn blad!
Gij, zwaatlende olmen, nijg u naar het pad,
En kus de dauw van sidderende mossen!
En, snelgewiekte liederen der bossen,
Stem aan èn zang èn lof! En, klimveil, dat
De slanke, diepbeminde beuk omvat,
Druk hechter aan de twijgen u, de rossen!…
De hand van liefde vinden
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
646 zou ik als de els
aan het water mogen wonen
de stroming zien
de zon dichtbij beleven
elke lichtstraal pakken
dat wat er drukt
in de kleine golven laten zakken
zou ik na een roerige herfst
de rust van de winter
de stilte van de sneeuw
rustend op mijn handen
verder dragen
naar de wachtende wereld
verscholen achter de rietkragen
zou…
schaatsrequiem
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.100 Heb tien rondjes gedaan,
plus even een matige erwtensoep tussendoor,
maar was vooral ook mooi :
die Gouwzee, die sneeuw, dat dorp
en een laagstaande heldere zon
die gaandeweg steeds verder weg zonk
in nevel.…
Craquelé-slib
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 Bovenop een hoge berg
bivakkeerde ik als sneeuw
Langzaam maar zeker stroomde ik
als water op weg naar de zee
In grote hoeveelheden
door lange, diepe bedding
slijt en rond ik vele stenen
water van armen slok ik op
Craquelé-slib als in kunst
nadat water in massa verdween
door laagte getrokken, op weg
Immer.…
Het is nog te vroeg.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
479 Ze likken de
sneeuw uit beide ogen die smelt op
een uitgestoken hand waarop de dag
zich in beweging zet. Waar wacht ik op,
wat houdt me tegen? Het is nog te vroeg.…
Lenteboomgaard.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.482 Bomen en bomen zover de ogen reiken
Doen takske aan takske in gulle blijheid prijken
Met bloesemsneeuw, sneeuwigste sneeuw van alle.
Is 't niet of uit zonhemel neer kwam strijken
Een vlucht van vlindertjes, zó neergevallen
In dromerig verpozen; duizendtallen
Van vlerkjes fijn, die vleugelbloempjes blijken?…
Humane act ?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
493 Het ligt begraven in de oude eeuwen,
herken de gebreken van onwetendheid,
geschreven grond met het zwarte krijt
van hoogmoed, nooit moedwillig want
morgen valt weer malse voorjaarsregen en
worden etsen van de wonden uitgewist, zal
door een woordtapijt de bühne verder onder
sneeuwen, dagelijks sneller dan verwacht
onbevredigd in de…
De zusjes en de antilopen
gedicht
3.3 met 3 stemmen
8.447 'Het zijn antilopen'. voegt hij eraan toe Hoewel precies op dat moment overvallen
door een soort vermoeidheid - alsof het zacht en geruststellend begint te sneeuwen
aan mijn binnenkant - maak ik me klaar
(het moet, denk ik grimmig) voor de jacht.
------------------------------------
uit: 'De zieken breken', 2008.…
inferno
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
590 ik schrijf geen melige verzen
over bloemetjes die hun kopje opsteken
boven het maaiveld
lachend naar de ochtendzon,
over de magie van sneeuw
die de rauwe werkelijkheid verdoezelt,
over de grote liefde
die niet kwam
af al vertrokken is,
over een opperwezen
dat monkelend zijn zoon laat kruisigen
als boete voor een zonde
die hij nooit…
de uitkijktoren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
526 de sneeuw heeft het landschap bedekt
met witte massa’s bevreemdend bevlekt
het zien maakt mij droef te moede
alsof het wit het kwade behoedde.…
Oktobervijver.
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.072 Zijn 't vlokken sneeuw uit puur-azuren hoogen
Oktoberhemel, kondende ongenâ
Van wufte koning Herfst en wordt nu logen
't Beloofde heil, dat leek mijn hoop zó na?…
Primula veris.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.042 dat met half-ontvouwde bladen,
Veelkleurig, door het groene omkleedsel breekt,
De tengre knop begerig opwaarts steekt
Om vroeg zich reeds in 't zonnelicht te baden:
Zeg, vreest gij niet, als zich de winter wreekt,
Dat hij, met sneeuw en stollend ijs beladen,
De sappen stremm' der pas ontloken bladen,
Wier tederheid een milder pleging…
4 mei 2015 8 uur in de avond!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
498 Geen vertragingen
geen aangepast dienstrooster
niets uitgevallen
geen sneeuw, dooi of blaadjes op de rails
Maar in Apeldoorn
wel 2 minuten stilstaan
om de gevallen oorlogsdoden
uit de 20ste en huidige 21ste eeuw
Aan het treintafeltje met koffie en koek
werk ik aan de wereldpremiere
van de muzikale vertolking BOMBARDE
over het Bombardement…
Twinkeltjes
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
598 En striemen buiten sneeuw of regenvlagen
en is het door de ijzel spiegelglad,
of hoor ik donder door de wolken jagen,
als jij vraagt: ~wil je koffie lieve schat,~
dan is ‘t dat mijn chagrijn voor blijdschap wijkt:
omdat je dan zo lief en olijk kijkt.…
Niet de hand
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
863 de hand waardoor het laatste uurtje slaat
en op welk ritme de dag des oordeels kreunt
niet de hand die zichzelf vergat en sloeg
of aan de mond gezet maakte dat het scheldwoord verder droeg
ook niet de hand die zichzelf heeft breed gemaakt
opdat in duisternis een ander 't licht verzaakt
geenzins de kille klauw waarmee de wind
van de daken sneeuw…
Het sterrenstadium
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
497 In rust, uitgedijd als sneeuw, staan de sterren.
Stokt mijn adem. Zij stralen en verbergen verten
als silhouetten. Die frivole ernst van zonnen
die zoenen! Liefde? Monsters vol mysterie?
De Pleiaden, het gezegend Zevengesternte
dat een bescheiden plekje inneemt in het zenit
zingt sterker dan Zen en wekt de sfeer op van
een haiku.…
Zomer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
572 Ik weet dat dit zo is, want
strakjes als de winter komt,
het blad verdwijnt door sneeuw en ijs...
dan hangt het daar, als een bewijs
van een voorbije zomer.
Vol met zang en nieuw leven,
en met een zekere belofte...
Want die winter duurt maar even.…
De overlevende
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.578 Erbarm u mijner, treurboom die ik ben,
Gedoemd te bloeien onder de stadsrook,
In 't tweeslachtig plantsoen, geen stad, geen land,
Dalend als sneeuw en stijgend als de bruid
Boven mijn vaders dode handen uit
In deze aarzellichte tussenstand.
--------------------------------
Gestelsche liederen (1949)…
De overlevende
gedicht
3.6 met 7 stemmen
4.474 Erbarm u mijner, treurboom die ik ben,
Gedoemd te bloeien onder de stadsrook,
In 't tweeslachtig plantsoen, geen stad, geen land,
Dalend als sneeuw en stijgend als de bruid
Boven mijn vaders dode handen uit
In deze aarzellichte tussenstand.
--------------------------------
Gestelsche liederen (1949)…
Want de nacht uit wederom
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
455 Denk dan na tot de zon opkomt bij het talud
welke mogelijkheden heeft de nacht vandaag
geboden, geeft het opnieuw passende tinten
ongerepte sneeuw, een storm om te ontginnen
mijn haren weer de kastanjekleuren van huis uit.
Ik ben wellicht olifant, kind van lange zinnen
nee een torenvalk die verstilt bidt boven land.…
Tom Tom
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
594 In aerozit over zijn stuur
bij sneeuw en wind en regenguur
sloopt hij als Hannibal de muur
der Alpen - legt zo op den duur
zijn naast rivalen in de luur.
Zoals de Selfkicker in 't uur
der hoogste nood tegen een muur
verscholen in zijn schemeruur
de weg omhoog vond met zijn "VUUR!…
Boodschap?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
434 De boodschap trof
haar als een dolk,
een pijl die trillend
in de roos blijft steken,
soms gaat zij varen
op een grijze winterwolk
gehuld in sneeuw,
langs hemelse beken,
koos zij voor het zonlicht
in haar hand, die haar een
fonkelend uitzicht bood,
door liefde overmant, een
eindeloos brandende diamant,
zich liet ontvallen uit…
De Mistral
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
606 Het is de Mistral die waait uit het noorden,
met een belofte van vorst en sneeuw.
Na een veel te hete zomer wordt dit wellicht
een koude winter,
misschien de koudste van deze eeuw.
Het stadse van nu is hier nog niet doorgedrongen.
Hier heerst nog rust respect en genegenheid.…
De olifant
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 De kersenbloesems vallen
zie hoe vroeg ze vallen
ze sneeuwen in de nacht
ik zou wel willen huilen
.....Waar is de tijd gebleven
.....waarin de kleden zijn geweven
.....die hangen te vergaan?…
Delen met het natuur
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
458 Winter is de tijd voor witte dagen met het sneeuw.
Dieren geven liefde met de mensen zoals wij.
Bomen geven zuurstof zodat we kunnen ademen.
Vogels geven mooi gezang voor onze oren.
Zwanen betekent het schoonheid en bescherming.
Wat doen wij als mensen voor het natuur?
Delen wij het natuur het zelfde gevoel?…
Samhain
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 Ze zal rondzwerven, met storm, sneeuw en ijs
bereisd ze de erven
waar wat oud is zal sterven.
Overal wordt vee geslacht, vlees en bloed
geven moed, geven kracht
voor de lange winternacht
waarin de poort van Annwn open staat,
menig ziel gaat lopen,
de Sith op offers hopen.…
Edele dame
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
617 Op maffiose crimi
Witteboorden
In hun onaantastbare
Bunkers van boardrooms
Ego's die de climate
Change ontkennen
Hun wereld is geen
Aarde van de mensen
En negeert de
Econoodkreet
Van het klimaat
Een pinguïn, net zo edel
Als een leeuw of koningspaard
Zwemt tweeduizend mijlen
Van Zuidpool naar Nieuw-Zeeland
Weet zich van de sneeuw…
Twintig teentjes
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
647 Vier voetjes en twintig nageltjes giechelen erg stilletjes
Potjes vol intieme en lol zo vol geneugten, ik word haast dol; iets van boordevol
Ik lik je neusje lief en schattig, voel me ergens een verwend klein prettig doetje en geniet te volle, fijner hoeft haast niet
Ooit samen erg zwarte sneeuw gezien, priemend in onze halzen, foei ook oei…