2944 resultaten.
wandelaar bij Delphi
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
953 roomwitte parels blonken langs
goudsnoer dat parelmoer glansde
tussen de welving van haar borsten,
haar linkerhand schitterde robijn
haar rechterhand toonde saffier
zijden windsels verhulden
geraffineerd de tere rondingen,
van dat mooie lichaam, gewikkeld
in zachte spinsels van zijderups,
dat alles zag ik duidelijk
in de spiegels van mijn…
waanzin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
895 nu is het ijzer van de wil verbogen
tot een kronkel van roest
op een bed van schilfers
de denker draagt een moker op zak
met een afgemeten slag
brak hij Gods woord
nauwkeurig op de derde tel
ontwend aan kruisteken en gebed
hij schuwt de bemoeizucht van de klerk
die knielt voor het altaar van de orde
als hij opduikt voor de spiegel…
Schelpjes
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
891 kopje eigenwijs geheven
vleugeltjes keurig glad gestreken op de rug
staartje fier omhoog
Een vriendje scheert rakelings over de golven
vleugels uitdagend stoer gespreid
vrolijk klapwiekend land hij in het water
en dobbert op de zachte golven mee
Hemelsblauwe lucht, wolkenstraten wuiven schaduwen op het strand
de zon blinkt een verlichte spiegel…
In het Theehuis
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
917 Kauwgompje, lippenstift, klaar
voor de spiegel
Achter glas het beeld zoals ze willen zijn…
Ogen van passie...
hartenkreet
4.1 met 26 stemmen
4.343 Langzaam laten je ogen mij uitkleden
Gedreven door je hongerende blik
Is mijn passie hevig verlangend
Om je mijn lichaam te geven
Plagend willen je ogen mij zien
Ik spiegel in mijn roomwitte huid..…
Dolfijn
netgedicht
3.0 met 29 stemmen
2.473 Een zwoele avond
Ik stap in luchtige vezels
Aan de monding wemelt het van vis
Onder een deinende spiegel
Ze blazen bellen in hun element, in hun schommelbed.…
Plombenblad
poëzie
4.0 met 6 stemmen
4.094 Gij spiegels van mijn zielsverdriet,
Van al wat ’t leven bitters biedt
En wat men zelden duidlijk ziet;
Gevoelens waar men vol van schiet;
De wondere dingen, die men niet
Kan noemen!…
de wereld weer laat razen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
578 als ik
in de spiegel kijk
zie ik net
niet echt
de werkelijkheid
ik ben
met jou verbonden
het spiegelbeeld
kan dat doorgronden
zie mezelf
in jouw perspectief
verdwijn niet zo
mijn lief
als ik
in de bossen loop
zie ik tussen
teer en groen
jouw ogen komen
je donkere haar
je oren
uit het niets geboren
jouw gezicht
gevlochten…
Sterfgevallen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
819 Ze dansen
prikken in de spiegel alsof ze met hun kleinste
teen de kogels uit het bloed van de wereld
proberen op te vissen, uit te wissen. Schuiven
uit op bemoste
stenen.…
Een schaduw van jezelf
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
772 voorzichtig en heel pril
je wilde liefde delen
ontsnappen uit het doolhof van je geest
gevoelens en gedachten laten helen
trouwde maar je eenzaamheid die bleef
langzaam werden woorden overbodig
je mening vaak niet eens gevraagd
met muren had je warmte niet meer nodig
status werd tot partner van verlaagd
je was een schaduw van jezelf
de spiegel…
Meer van Geluk
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
936 gekregen
en zij die het steeds ontbeerden
stierven weerloos in beklag
Daar moest hij steeds weer aan denken
bij het stillen van de meren
waar geluk dat er in rond dreef
niets meer dan het water was
Voor de koningen een plas
om er hun rijk mee te markeren
voor de kardinaal een graal
waarin de duivel werd verbrand
voor de dolende een spiegel…
Bij sneeuw
poëzie
4.1 met 7 stemmen
1.959 Ik voel de winter wegen
Spijts al 't geflonker,
En zie in liefs gelaat,
Dat mij tot spiegel staat,
Mijn hoop op lentezegen
Nog immer donker.
Steeds moet de dag gedogen,
Bij strak verstrengen,
Wanneer hij over 't land
Zijn grijze bogen spant,
Dat hij niet kan verhogen,
Alleen verlengen.…
Een goede morgen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
569 bloemblad
een vroege hommel strijkt neer
een glimlach krult mijn lippen
lente zacht
langs mijn benen kroelt de poes
tevreden want hij kreeg zijn hapjes
en ik zie mezelf al wandelen
langs de Moerweg
je hebt er hoge bomen
vlug een bakje troost en een boterham
ben al in mijn schoenen gesprongen
de lentemorgen wacht
en ik geniet
in de spiegel…
Aansporing
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
555 Ga maar lekker jezelf zijn en
bekommer je niet om de versteende
hersenen van verdwaalde zielen die
zelf voor een eerloze afgrond kiezen,
blijf de spiegel van een God die
volstrekt nieuwetijds is, die boven
alle anti-menselijke krachten uitstijgt.…
Automutilatie en spijt
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.045 Maar zeiden veel
Het innerlijk vuur was uitgegaan
al toonde ze elkeen 't tegendeel
Twee ogen keken het meisje aan
ze lagen in de koude ondergrond
Ze zag zich in haar spiegel staan
met in haar hart een diepe wond
Twee ogen keken het meisje aan
ze staarden stil in de eeuwigheid
Haar arm en het geslachtsorgaan
hadden al teveel bloed geschreid…
Kennis, de hoogste graad ?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
602 De hemel telt z’n spiegels,
waarop het licht zich deelde, de
sterren baden zich in de weelde,
bewezen in de stelling van
Fermat, in het karakter van
het kind in haar natuurlijk besef
wat met dit axioma speelde,
verspreidt zich een ideaal in mijn
gedachten, leef ik in het heden
op gespannen voet, hongerig
naar waarheid houdt mij nog…
ZIJ (SHE)
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
716 , die ik betalen moet
zijn kan het lied zijn, dat de zomer bezingt
kan ook de kou zijn, die de herfst ons brengt
kan honderden dingen vol met tranen zijn
dat alles binnen de 12 uur van een dag
Zij
zij kan de schoonheid en het kwaad zijn
kan de hongersnood of een feestmaal zijn
kan elke dag veranderen in een hemel of een hel
zij kan de spiegel…
STER
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
619 Aan de vijver, waar ik wacht
zie ik van oneindig ver
licht weerkaatsen van een ster
in de spiegel van de nacht.
Op zijn wieken brengt de wind
met een toenemend geruis
de geluiden om hun huis
het vertrouwd geknars van grind
als wie ‘t buitenlicht ontstak
kalm terugkeert op zijn schreden.
'Zal ze kijken, daar beneden?’…
Morgen ?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
537 De zon lijkt dichterbij te schrijden, soms
weer verder af, na zelfbedrog in een grootse
act worstel ik het denken vrij, geef mijn
ziel bloot in de spiegel van oneindigheid,
of dat uur morgen komen zal ?…
Onverschillig vergaan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
591 Schimpende schoonheid voor de spiegel
de leeftijd met tanden des tijds heeft
het lichaams uiterlijk verweerd en vergaan
plastische oplossingen van borsten, buik en billen.
Wankelend op wrakke enkels, gepropt in
Spike heels Prada’s.…
FAUSTUS
gedicht
4.5 met 2 stemmen
4.174 Had hij zijn spiegel toegesproken?
Maar met verjongde hartenklop
is hij toen weer in 't Werk gedoken.…
Oog in oog met de Bouwer/ Vernietiger
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
659 Hier schraap ik mijn angsten bijeen
wordt het een lange nacht waarin ik
vel over been mijn laatste krachten meet
met de Hellehond, met de wonden die de natuur
als een vuurproef heeft aangebracht
Want hij wacht mij op, Anubis
immer weer als ziekte, twijfel en Dood
mijn pad kruisen
Hij is de spiegel van de Ziel
en als ik durf te kijken…
tafel 11
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
824 Situatieschets;
kroonluchters weerkaatsen in spiegels
gekletter van borden doorsnijdt zacht geroezemoes
obers flitsen elegant jonglerend
met stapels borden op fluwelen schoenen.…
Als de Zeemeeuw
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
2.364 Blote voeten, grote passen,
zonnestralen opgetogen
Zo omhelsden wij het duin
met korrels zand en ochtenddauw
Zo droegen wij de mooiste vliegers
aan een lijn ondersteboven
En verdronken wij de schelpen
die de zee zo hebben wou
Ik hield je vast om wie je was
en keek je aan om te geloven
Om te zien hoe lief je ogen
spiegels zochten met…
Als zout kristallen worden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
674 De maan beschijnt de nachten feller
Zonlicht tintelt sterker licht
Op mijn zoektocht naar herkenning
Ontdekt de spiegel een vertrouwd gezicht.
Dan stap ik dapper uit de schaduw
Durf te tonen wie ik werkelijk ben
Niet louter leven maar béleven
Wat ik van mezelf, stiekem, al wat langer ken.…
Doorschijnend zand
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
454 Gewortelde in de voeten van de levensoceaan, een ode
aan vergeten goden en op de longen van de wind en aan
perkamenten wijzen in de as van vliegend vuur, schimmen
die elkaar in geblinddoekte spiegels omarmen
de aarde kiert door de magma van haar vruchtbaarheid
brengt spijzen op de plank en ook van niet ontdekte plagen
de oude magiër tekent…
They shoot horses, don't they?
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
547 Staande voor de spiegel
drinkt hij de beker
tot de laatste druppel bitterheld:
de dollekervel is de straf
van wie het leven tart door liefde.
Hij hoopt dat je gelukkig wordt:
is één verliezer niet genoeg?
En winnen minder wreed?
De inkt verbleekt nog niet
maar:
is hij niet al vergeten?…
DE DAUWDROP.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.021 't Scheen mij of 't heelal
Zich terug gaf in de spiegel
Van zijn klaar kristal.
'k Zag er lieve rozen in,
Een verheven torentin,
't Goud der morgenzon
En de hemel en het springen
Van zo menig bron.…
Mevrouw de microscoop
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
550 voelt altijd de erwt onder haar matras
Haar geschonken trouw is haar niet voldoende
Ze is een piskijker en in de donkere nacht ziet ze waar de voeten wel naar toegaan van haar man
Naar de verkeerde vrouw gelooft ze
Wil ze graag geloven
Ja ze ziet elke vlek op de ziel van haar man
Want mevrouwtje is een microscoopje
Goed gericht haar spiegel…
de overstap
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
686 luisteren
van het hoofd naar het hart
het is een startpunt slechts
waar jou het pad van leven
ons zichtveld voorbij
voorbij de einder voert
naar eeuwig blijven
ons de vezels koesterend
als mooiste helft van geluk
huis jij als wie je bent
vanaf nu tot altijd
in de ziel van ons zijn
waar soms wolken ons treuren
zul jij daar ons spiegelen…