3362 resultaten.
Tuurlijk
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.743 Als ze op die manier haar gemoed kan luchten,
dus een beetje van de realiteit weg kan vluchten,
is 't toch gewoon prettig, nee, ze is niet gek,
ze valt alleen niemand lastig, behalve jij,
die dit leest.
Zo voor vandaag vindt ze het weer genoeg geweest,
haar pilletje raakt uitgewerkt,
en zij, ja zij is weer wat aangesterkt!…
De nachtuil
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.724 Als ik daal als een schicht van de donder
en vluchtduik als een technisch wonder
ben ik zonder genade voor mijn onderdanen
en zijn alle vluchten doodlopende lanen.
Ik spies hun warme vacht aan mijn klauwen,
stil hun angstig piepen met trots vertrouwen.…
De nachtuil (2)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.947 Vliegen is voor mij geen vlucht
maar het doel van mijn bestemming.
In de lucht ben ik zonder remming
en slaak ik nooit een wanhoopszucht.
In cadans deinen mijn vleugels,
de dwarrelwinden zijn mijn element.
De turbulentiestromen zijn mij bekend,
de thermiek trek ik aan teugels.…
De wolken
gedicht
4.2 met 32 stemmen
26.024 Toen kwam de tijd dat 'k niet naar boven keek,
Ofschoon de hemel vol van wolken hing,
Ik greep niet naar de vlucht van 't vreemde ding
Dat met zijn schaduw langs mijn leven streek.…
Liefde was ooit...
hartenkreet
3.9 met 45 stemmen
2.295 zijn het herinneringen die in mij
overstromen
en wil ik soms vluchten
uit het heden....
Wás het ooit zo goed, of is 't
nostalgie...
en besef ik niet, wat ik nu heb..
is het een zucht naar liefde en
compassie,
en bevind ik me nu in een
spinneweb?
Het gras was écht niet groener,
en geel is het nooit geweest...…
Abortus
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
3.891 ze niet vinden
daar in het buitenland
Ik ontmoette John Wilson
die reikte zijn hand
Daarvoor wilde ik niet meer leven
t was zinloos voor mij
ik slikte veel pillen
Toen gebeurde een wonder, John kwam aan mijn zij
Ik was plotsklaps zwanger
stiekum sliep ik bij hem
maar t mocht niet zo wezen
Dat zij in mijn binnenste een stem
Ik vluchtte…
Pluizen
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.490 mijn hoofd gevuld met wolken
waar ik net dartelend in sprong
regels verliezen hun zin
zodra ik ze hakkelend begin
alsof ik gedrenkt in drank
struikel over een dubbele tong
Het slotwoord vergaat in nevel
zweeft rond in het warme ruisen
van ademstoot geprevel
die strelend langzaam luwt
tot minder dan een zucht
niet langer op de vlucht…
spot en spel
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.485 Je grimmig oog snijdt
Door merg en been en vel
Alsof je een spookhengst berijdt
De iris smeult, de pupil laait
Ik begrijp geen grein van dit giftig spel
De mistflard die in mijn kop verwaait
Ik vlucht onder mijn donsdeken
Tel snuivende rammen tot ik slaap
Ze vermenigvuldigen in een luchtbel
Hollen dartel naar een rillend schaap
Het lijkt…
Laatste zomerdag
poëzie
4.5 met 8 stemmen
2.740 Als verwaasde glanzen dalen
Door de sidderende luchten
Vlakker al de brede vluchten
Van verzilverd gouden stralen,
Tot de glans in gloed ontblaakt
Waar hij Zomers peluw raakt. . .…
De grote trek
gedicht
2.8 met 78 stemmen
70.778 Ze togen naar de Zandkastelen Stad
onder de rook van Amsterdam, zeiden de achterblijvers,
zonder de rook van Amsterdam, zeiden ze
want naar zeewind frisse lucht ging hun vlucht
van meeuwen die vaders kapitein maakt.
Niet de mijne.…
Lang rolt, een bol van klank, de knal van 't schot
poëzie
4.3 met 20 stemmen
2.308 Hem, die vol toekomst zwerft door wildernis
Van jong gevoel, treft soms, die zeker is
Van 't goed gemikte woord, in tere plek:
Voor 't ongeluk, dat in zijn leven viel,
Vlucht hij naar 't ondergrondse van zijn ziel,
En kan niet meer naar boven; en wordt gek.…
en in die dagen (vrij naar Openbaringen)
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
827 schamen
ons ervoor verstoppen, zoet water in onze droge monden
en dorstend verlangende lippen aan nog warme borsten
dan zal het stilte regenen en alle momenten verstommen
hordes goddeloze dagen genadeloos over ons heengaan
scherven achterlatend aan de rand van vertorende heuvels
die ons bloedende voeten bezorgen terwijl wij radeloos vluchten…
Kerkhof
poëzie
3.0 met 17 stemmen
5.946 Om 't grauw-rood dak en de oude torentronk
Der kerk vlotte de vroege nacht, - veraf
Ging 'n boerenpaard, waarvan de holle draf
Dof tegen 't bleek-geworden muurtje klonk;
De stenen bisschop boog zijn kromme staf
Zeegnend - bij 'n scheef-gezakte Christus wonk
Nu en dan een schemerend blad, dat zonk -
En zachtjes vluchtte naar 'n vervallen…
Kies voor jezelf
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
2.001 Je wilt niet eens hier zijn, weet ik
maar doet het uit liefde voor hem
Hij, die jou belazert en dwingt;
trap alsjeblieft op de rem
Stap uit dit bikkelharde leven
vlucht voor zijn leugens en bedrog
Geloof me als ik dit tegen je zeg
het mooiste deel leven komt nog
Op een dag zul je iemand ontmoeten
die voor je gaat en je niet wil delen
Troost…
TRAAN
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
2.451 toch alleen maar mocht
Je mond voedt zich met je tranen
Die jouw lippen zachtjes doen trillen
Ik wilde dat ik jouw verdriet kon stillen
Dan alleen al zou ik mij in de hemel wanen
Je tere schouders zie ik schokken
Als jij steeds weer diep moet zuchten
Geloof in troost als je denkt dat dit bestaat
Dan hoop ik dat jij in mijn armen wilt vluchten…
Sporen van morgen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
612 Ontstegen aan de middelmaat de dingen
waarin altijd een opwaart verlangen huist
zich te plooien in de tonen van hun natuur
de aard getooid in eigenwaarde,
gaan ze voor elkaar door het vuur
in tollenrantie en in vrije vlucht
daardoor kennen werelds grenzen niet
voor natuurlijke barriëres niet beducht.…
Spinnen & Liefde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.030 Op heel veel plekken
zie je liefde en spinnen
je ziet het buiten
je ziet het binnen
Spinnen zijn geen insecten
een spin is een achtpoot
liefde is een gevoel met een vijand
en die vijand, dat is de dood
Spinnen zitten overal
en liefde zit in de lucht
je wordt er pas blij van als je er wat mee doet
en niet als je ervoor vlucht
Spinnen…
De dag van toen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.328 Ik vlucht in duizend dromen
maar moet de realiteit leren zien
ik wil me ook weer zo voelen
als op de dag van toen.…
Hartenpijn..
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
1.475 Waarom zorg je er altijd voor
Dat dat wat leuk is nooit lang hoeft te duren
Zodat mensen liever van je vluchten
omdat jij ze nooit weg zult sturen
Je bent er van overtuigd dat het gevoel ooit over zal gaan
en dat je, omdat je je hart hebt gegeven
Toch weer in de kou komt te staan
Je probeert te voorkomen,
dat je ooit hartenpijn zult lijden…
nymph gered bij papendal
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
658 Papendal
dwaalde een zoetwaternymph
beroemd geliefd zo schoon
uit de orde der naiaden
In een eerder leven
gestorven en zo beschreven
door Alfred Lord Tennyson
in dezelfde tijd Poet Laureate
lyrisch daarna de schildering
door den late Pre-Raphaeliet
John William Waterhouse
toen als the Lady of Shalott
Haar ware naam Aquagelyth
op de vlucht…
De windharp
poëzie
3.8 met 11 stemmen
2.934 Doch schoon de storm de tuimelende baren
Met dondrend brullen zwepe in wilde vlucht,
Te stouter stijgt uw stem, en klieft de lucht
Als 't harpgezang der heilige Englenscharen;
En roept ons toe: uw ziel geev' zuivre tonen
Terwijl een koeltje langs uw slapen ruist,
Doch winne aan kracht, wanneer de stormwind bruist.…
brief aan Anne
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.074 als een ieder
weer naar huis was
na een dag
vol met bezoek
en ik eindelijk
alleen was
ging ik vaak
naar jou op zoek
op jouw zolder
heb ik stil gezeten
keek naar
het vuile spinnerag
of daar misschien
een heel klein stukje
van je droom
gevangen lag
ook ik keek uit
over de daken
en zag de meeuwen
in hun vlucht
heb jij toen…
ZINLOOS GEWELD
hartenkreet
2.8 met 16 stemmen
1.719 We horen paardenhoeven
Galopperen door de bossen
Waarop de stroper vlucht
Met zijn gevangen vossen
Eén stuurbeweging fout
Het knotsen tegen hout
Een buil voorop het hoofd
En daarbij compleet verdoofd
De jager is gevangen
Wordt gefolterd in het hol
Verblind door het duister
En de maag meer leeg dan vol
Vier verkenners op het pad
Vonden hem…
schylge
hartenkreet
4.9 met 45 stemmen
1.741 land, beschermt en houdt het vast
verdreven uit de hoge rotsen, verrezen uit de getijdenstroom
groeit de parel in het ondiepe duister waar de zon de strandglans doet ontwaken uit z'n droom
zo hervindt het woelig zand 'n nieuwe bergplaats, 'n haven voor een verweerde ziel
waarlangs m'n levensstroom ook heeft geleid, nergens vond mijn vluchten…
wuiven traag als oud publiek
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
710 hij dwarrelt rond je hoofd
en golft je lange haren
vertelt verhaaltjes aan je oor
en gaat er met je stem van door
hij ritselt in het bos de blaadjes los
de takjes laat hij dansen
dennen met hun groene piek
wuiven traag als oud publiek
zuchtend kijkt hij onder
donkergroen en tilt de takken op
de bosmuis vlucht een vogel wiekt
een schreeuw…
Duif en sperwer
poëzie
3.6 met 15 stemmen
3.105 ."
De sperwer sprak: "Mijn God heeft vlucht en kracht,
En kan op eens uit hoger luchten vallen,
En die Volmaakte laat een juich-kreet schallen,
Wanneer zijn schone neb een doffer slacht."
Zo keven zij; de een riep: "Gij lastert God" -
En de ander: "Gij zijt dom" - "Gij wilt mij krenken" -
- "Godloochenaar!…
Vandaag zeilden ze uit de lucht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
781 Vandaag zeilden ze uit de lucht
over de haag van coniferen
en eindigden hun klapwiek vlucht
in een manke eendenpas
op het hard bevroren gras.
Ze waggelden naar het terras
en bleven voor de tuindeur staan,
keken me vrijmoedig aan
en gingen kwakend aan het schooien
om toch vooral wat voer te strooien.…
België als misverstand
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
840 koning Willem Eén
gaf de zuiderburen wel erg veel subsidie
daar krijg je narigheid van
na een opera zijn ze uit de hand gelopen
in La Monnaie relletje rond La Muette de Portici
de Hollanders snel via hazenpad afgedropen
Van Speijk sprong zelfs een gat in de lucht
de nobele kapitein z'n mannen het schip
schoten zichzelf ten hemel in de vlucht…
De zee is mijn aarde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
624 Meeuwen krijsen en krassen
hun kreten in de vlucht.
De zee is wassend water.
Zij blust,
loutert,
doorbreekt.
Wolken vatten vlammen,
oranjerood de onblusbare zon.
Al mijn papieren verbleken.
Inktzwarte zonden spoelen weg.
De zee is heilig vuur.
Zij woedt,
verteert,
zegent.
Golven wiegen en stillen nood.…
wilg
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.005 verre, mistige waterkant
even later een glanzende vrouw
aantrekkelijk gezicht en mager lijf
en grote, hele grote kanovoeten
zij wacht op jouw oor tegen haar bast
zij kraakt, wiegt en perst sappen
van worteldiep naar blader hoog
gevangen zonlicht slaat zij op
in het hart tegen bederf en ongerief
de boom eens een zaadje op de wind
vluchten…