5288 resultaten.
Zo weinig, zo veel
hartenkreet
3.6 met 30 stemmen
4.868 ik spreek niet
wanneer ik ’s nachts
gebonden ben aan woorden
en de sterren mij vertellen
wat ik het mooiste vind
ik denk dan aan lavendel
de eenvoud van het maanlicht
de glimlach om je heen
een witte roos en blauwe vlinders
ieder moment in poëzie gedeeld
jij opende mijn schaduw
gaf me kleine, witte vogels
en op deze vriendenvleugels…
ongerept
hartenkreet
4.4 met 16 stemmen
3.886 ik sta voor het raam en ben alleen
mijn adem wasemt op de ruiten
geen vogel die ik al hoor fluiten
het is zo vredig om me heen
alles slaapt, het is nog vroeg
stil dwarrelen vlokjes naar beneden
vormen een sneeuwwitwollen laag
nog door geen mens of dier betreden
maar niet voor lang, de klok slaat zes
de mensen zullen gaan ontwaken
de dieren…
vandaag ben ik een paard
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
965 vandaag ben ik een paard
nee eerder toch
of morgen nog
een mier
nu ben ik een insect, amoebe
tot ik vlinder wordt
ik ben het gras
nee morgen pas
een boom
die in de aarde groeit
het water
dat naar zee toevloeit
ik ben een vis
in de woestijn
een vogel
kan ik ook wel zijn
een zwijn
ik ben in storm en in wind
ik ben een kind…
KETTINKJE VAN GEVOELENS
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
718 Vogels spelen met geluiden
op dit bijna elfde uur.
Ga je weer met me genieten
van de dingen op een dag
met een frisse schaterlach?
Laat met rust wat we verlieten,
heb geen zorgen om de tijd
die in vredig zijn verglijdt.…
Cantabile
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
691 Heel diep van binnen zingt een zang
zoals van vogels in de morgen
die nauwelijks ontwaakt zijn maar
al weten dat ze zijn geborgen.
Heel diep van binnen juicht mijn hart,
niet steeds, maar nu wel even,
en kent het leed en zorgen ook,
't wil toch tenvolle leven.…
’t herhalende verdriet
hartenkreet
3.5 met 23 stemmen
1.709 de zachte huid van jeugd
beetje bij beetje afgepeld
en toch weer overwoekerd
gevormd tot een harnas
doorploegd van littekens
toon ik mij jou
trotseer bijtende winden
ruw als beton het oppervlak
enkel nog in ’t verborgene
bloeien wat bloemen
pijn doodt de mooiste vogel
gebarsten door het vuur
de aarde in verdroogde voren
wacht zaad…
O zoete zondagmorgen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
603 O zoete zondagmorgen
wanneer de dag nog even onderduikt
de vogels aarzelen met zingen
de zon nog even weer verdwijnt
Twee harten die in warme gloed
opnieuw het zachte lijf gevonden
de zo vertrouwde geur van slaap
verdrijven voor de zoete min
Zo opgaan in verrukt weer zien
en dan genietend zuchten
van kussen en elkaar beminnen
er is…
Val di Sole
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.039 De 05.00 uur vogels
wekken de vakantiegeest
musiceren een levendige opera
door vensters en vertrekken.
Het bruisend licht
geeft de vallei van de zon
een sprekend gezicht.
Helder water uit iedere bron
stromende gezondheid
op een langer leven.…
één klein veertje
netgedicht
4.7 met 27 stemmen
1.154 zo zon, 's morgens
je lach, beminnen
de wind in je naam
op speelse armen
pasgeboren
de krokusstilte
de tijd rond dauw
mijn hart, het linnen
de regen, zo goud
je haren vol vogels
de ochtendzang van
vier seizoenen
mijn liefste uur
zo zonder haast
je ogen ademen
vlinders op bloemen
ik dans met jou
verbonden vleugels
een…
zo in de war
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
928 ik kijk naar de schemering
ik kijk naar de vogels
ik kijk in de verte vanaf het strand
Het wordt maar drukker
Geen moment van stilte, noch bezinning.
Ik ga verder zonder erbij stil te staan.
Plotseling kijk ik om en alles wordt zwart. En dan valt alles op zijn plek. Mijn wereld stort in. Ik weet het weer.…
Bonbons
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.296 De blauwe vogels op het dak
zij waren de idolen
van onze zomer lang
die wij versleten in gemak
Ik bracht je eersteklas bonbons
en bosjes capriolen
en van de bakker om de hoek
ons zonnebloemgebak
Zo gingen wij de zomer rond
op zonverliefde zolen
en niemand die ons miste
of de liefde onderbrak
Ik kuste zacht je huid
die ik bestreek…
Godin van Licht
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
1.484 Kruimelzacht waren haar ogen
zachter dan de lange kusten
waarlangs zij mij steeds liet rusten
met haar vogels in het zand
Als ik moegestreden zocht
naar vertes die ik had vermeden
rolde zij de zee in schreden
voor mij uit tot lonkend land
Toch heeft zij nooit echt geweten
in die aangestaarde jaren
hoe verzacht haar ogen waren
die ik steeds…
Terloops
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
2.078 Terwijl de vogels even niet fluiten en ook de rozen romantisch gesloten zijn ...
De vuilnis op straat en de deuren op slot ...
Terwijl mijn lippen mijn hart de tong afbijten
lig ik in het gras van mijn bed te soezen en denk aan jou
en denk:
het wordt tijd voor een prachtig gedicht.…
Gebroken hart
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.520 zomerzon
glansde in haar ogen
Eindeloos ver
verbleef haar blik
vertoefden
haar gedachten
Eenzame roos, zo
onbereikbaar dichtbij
In haar hart schrijnde
een traan
een smart
die niet wou wijken
Ze vertrouwde het me toe
op een avond
in het amberschemer
van een bruine kroeg
Verloren voelde zij zich
Broos en weerloos
als een zijden vogel…
paar
gedicht
3.6 met 91 stemmen
18.956 ik wist het niet dat ik
iemand zo kon missen
een vis het water
een vogel de wijde lucht
adem happend naar jou
zwevend op de thermiek
die met jou en mij
opeens ontstond
jouw vingers verknoopt
met die van mij
wie van ons twee
hakt hen het eerste door
en valt als Icarus
in een van god en mens
verlaten zee als eerste
of zullen wij ook…
Avond
poëzie
4.2 met 6 stemmen
2.822 De bonte bloemen slapen
In zilv'ren maneschijn
Ze staan te knikkebollen
op steeltjes rank en fijn
Zacht ruist de bloeiende appelboom
Als lispt hij in een zoete droom
De dartele vogels zongen
De zon een goede nacht
En gingen vredig slapen
In nestjes warm en zacht
De nachtegaal zingt gans alleen
Zijn lied klinkt door de blaad'ren heen…
Fantasieën
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
1.879 Als ik kon,
En ik gebruikte mijn fantasie
Dan reisde ik naar onbekende plaatsen
Deed ik onmogelijke dingen
En vergat slechte herinneringen
Maar het is onmogelijk voor mij
Te reizen naar een verre ster
Alleen in mijn fantasie reis ik zover
Dan vlieg ik met de vogels
Kan ik dansen op de maan
Ik kan bekend zijn bij velen
Of alleen…
wandeling met jou
netgedicht
3.9 met 29 stemmen
2.354 we liepen samen uit het lawaai
de stilte in, een vogel zong
er was een hond die blafte
er waren stemmen in het ritselen
van bladeren, toekomst voorspeld
verleden ontrafeld, ik deed
mijn schoenen uit en jij kon niet
achterblijven, hing de jouwe
de veters aan elkaar geknoopt
met een zucht om je nek
op het breder wordend pad
kwam je naast…
lach vijgen uit de boom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
707 reik mij je hand
in niemandsland
wordt niet gelogen
we zijn gevlogen
naar dit gele strand
en daar pardoes geland
ik lach vijgen
uit de boom en droom
jouw liefdeslied
je glijdt iets onderuit
zon bruint witte deeltjes huid
vogels klinken goddelijk luid
golven murmelen zacht
hun koren tot zwijgen wij geven
elkaar wat we…
dwingen door de weergodinnen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
666 mijn takken zijn gespreid
twijgen in een warm hunkeren
nog is de wind te koud
moeten knoppen zich beschermen
in een winters bunkeren
ik zie het jagen
van de eenden
meerkoeten zijn al dagen
naar een nest aan het
zoeken voor hun eerste leg
en ik besef
dat de natuur zich
niet laat dwingen door
de weergodinnen vogels
zingen…
Lente
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
932 Genieten van de zon en de vogels die fluiten,
de mensen trekken allemaal naar buiten.
Lekker wandelen, fietsen of tuinieren
en bestrijden van wespen, bijen en mieren.
Maar het belangrijkste van dit gedicht,
het is gelukkig weer langer licht.…
Engeltje achter de maan
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.496 En al helemaal
met je zusje
- geen vogels -
naar het graf
van haar zoon,
een zondag
als andere.
Je draagt
haar bloemen en
zoals jullie daar lopen,
de tred die hij ook had
vergaat de tijd
in een moment
dat herleeft
als een mantra
De oude moeder
met de man die niet meer is
en het kind dat daar ligt
als een steen.…
NACHTZANG
gedicht
3.4 met 28 stemmen
9.913 fruitschaal
de vergeten mandarijn ontaardde
in de verte gloeide de stad, zich
ontstekend aan zichzelf
wat leefde in de beijsde weiden
kroop in cocons, zette stekels
tegen de sterren op
Alleen de hemeljagers van diamant
geluidloos snijdend in het graniet
namen ons mee, losten ons op
Tot de morgen brood en woorden
aandroeg, als vogels…
"De zon spreidt haar bed."
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
495 Betraande zaden
zullen nooit vogels kooien,
ze planten bomen.
Verlaten oude bergen
de zon heeft weinig nodig
om dood te bloeden.
In het oeverlicht ligt
een riethalm te rusten,
de zon maakt haar bed op.…
in het licht van stilte
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.284 ik geef jou
een steen, aarzelend warm
van mijn handschrift op zijn huid
misschien dat het lot
mij dit vraagt; een paar ronde,
onmeetbare woorden
nog vóór mijn ziel
het ontbinden verkiest en alle straten
zwart schrijft
met droeve verzen
waarin vogels zonder stem
zich wikkelen
of misschien
willen mijn handen weten
waar we…
Waar ik kan verpozen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
493 Met mijn hoofd leun ik
tegen jouw stam
vertrouwend op de wortels
van jouw leven
mijn zorgen vertrouw ik toe
aan jouw takken
die wel buigen maar niet breken
in de wind
de zon verwarmt jouw kruintje
doet mijn wangen blozen
geeft mijn huid
een goudbruine tint
zo kan ik bij jou verpozen
en hoor jouw bladeren ritselen
waar vogels nestelen…
Het koperrood galmt na
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
525 kou
wiegen in
het prille groen
hun eerste lentebloemen
de trommelsectie
roffelt weer uitbundig
dat de zomer komt
het koperrood
galmt na in lange
lome avonden
pas als koren in akkoord
hun applaus oogsten zal
de zon in herfst langzaam doven
maar jouw orkest zal winters
echt niet sluiten want mijn
triangeltje hangt voor de vogels…
Liefdesrijm
hartenkreet
2.1 met 15 stemmen
2.572 Liefde is een rare vogel
vliegt recht in de kogel.
Liefde is niet te vormen
haar wind wil almaar stormen.
Wie haar tieren stillen zal
maakt een diepe zondeval.…
schommelboot
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
571 Langs het riet
en dan los in het midden
en heerlijk de rust, een
kikker, een paar vogels,
en onze stilte enkel aan-
gevuld met een paar
liefdevolle blikken.-…
Er was eens
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
606 een muzemeisje
dat de poëzie aanbad
het ritmisch rijmen
voorjaarsvlinders
liet ze dansen
door een bloemenveld
met zorgvuldigheid
koos ze tedere zinnen
voor haar liefdesheld
floot met de vogels
in de ochtendzon
een sonnet
en elke, ja elke letter
uit haar hoofd
heeft ze vol passie neergezet
het muzemeisje
leeft nog voort…