5107 resultaten.
Glinsterende ogen
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.814 In de glinstering van je ogen
waar tranen leken te zijn
ontstaat een glimlach
waarvoor wij allen smelten
Liefde, ja, het is liefde
toch is er angst en pijn
dit voelt zo verdomde fijn
dit kan toch niet altijd zo zijn?…
de wachtkamer
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.546 je oogt verlegen
tongt een glimlach
die rood spreekt
een mond
vol kleine tanden
wacht de scherpe beet
je blik is zacht
ziet minder kleur
dan ooit gedacht
de zachte lijn
van je gezicht
schaduwt in het licht
je haar is zwart van
chaos in zijn pieken
er in kroelen is genieten
nog sluier je je angst
wacht gelaten op de uren…
Er is sneeuw voorspeld
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
942 de wind aarzelt
wanneer ik woorden schrijf
in de kille schaduw van de winter
ik haast me door het gebladerte
schraap zinnen van stugge takken
voor deze zich overgeven
aan het troosteloze gerucht
van gewillige, grijze wolken
vanuit de aarde
verkondigen ze het sterven
terwijl de nacht wordt meegesleept
in de herberg van mijn angsten…
Ooit weer geweest
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
505 Verdronken in mijn eigen gedachten
Achtervolgd door eindeloze angst
Tijden tikken maar blijven wachten
Op uiting van een verscholen kans
Deze gevoelens zullen gaan vervagen
Ooit plaats maken voor geborgenheid
Tot dan met onuitgesproken vragen
Genoodzaakte antwoorden zijn kwijt
Toch een lichtstraal in het zwarte
Een zicht van zonnigheid…
Prettig onderweg
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
768 anoniem op weg
naar een eigen bestemming
in de late bus
is er ineens een vrolijk ontmoeten
dat hartelijk
doet groeten bij de deur
de montere chauffeur
die zijn klanten welkom heet
ontspanning weet te brengen
voorkomt dat stress en angsten
mengen tot een barse rit
hij slingert met een lach
woorden in de gang
feestelijk
van hier naar…
voor mijn kind
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.841 optimisme lieve kind
is waar je kracht en steun in vindt
bij alles wat soms tegen zit
heb je dat dan even niet
stuur je je zelf
met een kluitje in het riet
hoop ik voor jou dat
je dan heel snel merkt
dat optimisme echt werkt
wil ik je dit mee geven
sta positief
in het leven
zonder stress
angst en beven
pas dàn kun je
je grenzen verleggen…
Het monster
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.011 ongedeerd
voor haar woede die ze uit
door het pijnigen van anderen
Op weg naar vereenzaming
Weigert ze alle hulp
Geen schepsel neemt nog moeite
haar woede weg te nemen
Omdat het geloof in de mensen was verloren
Op weg was het meisje
Veranderd in een monster
Op weg naar verwoesting en vereenzaming
Geen schepsel hield haar tegen
uit angst…
over alles wat ik heb gehoord
netgedicht
4.1 met 27 stemmen
1.147 ik ben geheel en al de leugen
ik heb de waarheid nooit gekend
ook de liefde
werd niet roder, nauwelijks
zichtbaar
of tot zee verwend
blind voor minder
en de dagen door het blote tij
zo verdween ik
in de angst, de welving
van het water
het geschreeuw nog maar net voorbij
ik zei onder donkere daken…
REQUIEM AETERNAM
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
688 Een mooie volle DODENMIS
zet de dooi in van 't verdriet
van alle angsten in 't verschiet
daarop te rouwen, te vertrouwen
leer je weer vol te houwen
van dat, wat het LEVEN IS
REQUIEM ERTEGENAAN!…
Hond
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.035 Spaar je hond van angst of pijn.
Maak hem duidelijk wat mag.
't Hoort een proper beest te zijn.
Borstel hem dus elke dag.
Leer hem in zijn hondenleven
niet om jou alleen te geven.
Gun hem ook eens een plezier.
't Is en blijft jouw troeteldier.
Geeft hem vanaf kleins af aan
hondenvoer en restjes brood.…
Het magnifieke vergezicht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
584 ik wist het vlakke land
zee en openheid
polders en het eindeloze strand
ontdekte heuvels
en rustieke dalen op mijn
levensloop in jaren
botste tegen rotsen
bergen die met scherpe kammen
wolken snijden aan de horizon
zag ravijnen die het kleine
van de mens vergrootten door
de angst van het begraven zijn
ken het magnifieke vergezicht…
wakende rust
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
574 ik spreek zoals angst
niet is te rijmen en volle wolken
mijn bestaan dreigen te overvallen; de dagen
zijn de psalmen uit een onware bijbel
trots is als water zonder zichtbaarheid
ergens waakt de rust en stilt
mijn honger naar driftige lusten
het leven raakt het vuur en omhelst
het gevoel in een diffuus ogend licht
gelaten zegent het gemoed…
ver weg
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
676 als je denkt een schuilplaats gevonden te hebben
goed beschut en veilig warm
ver weg van de leugen
de stad de angst de leegte de droom
de starende voorbijgangers
ver weg van wolken trekkend het land in
ver weg van de…
Dubbele agenda
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
957 Ik ruik het angst zweet
van de onbesproken woorden.
Gesmoord gegrom klinkt
uit stellingkasten
en weggemoffeld onder het tapijt
zie ik zwammen en
bloederige resten.
ik hoor de hartslag
strekt zijn benen.
En biedt mij bokkenpootjes aan.…
Eindeloos....
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
907 Energie golft door het leven
geen angst en beven
samen slapen, samen waken
samen, het leven maken
zij geeft hem woorden
blijf bij mij staan,
ik wil je nooit meer laten gaan...
en...
hij wil niet meer bij haar vandaan.…
Kafka
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
580 door onbekende macht
die ons op aarde dropt
aangeklaagd
door een instantie
die we amper kennen
niet kunnen of
willen begrijpen
zullen we op zoek gaan
of het wel klopt
wie ons hier
heeft gebracht
dit proces bestuurt
op deze aarde
bang zijn
voor de dood
heeft geen waarde
valt steeds in het niet
het is de angst…
Kafka
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
674 door onbekende macht
die ons op aarde dropt
aangeklaagd
door een instantie
die we amper kennen
niet kunnen of
willen begrijpen
zullen we op zoek gaan
of het wel klopt
wie ons hier
heeft gebracht
dit proces bestuurt
op deze aarde
bang zijn
voor de dood
heeft geen waarde
valt steeds in het niet
het is de angst…
Vervloekt
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
573 Ik vervloek mezelf
om niet gezette stappen
om mijn angst grip te verliezen
om ondoordachte grappen
om uitstel zonder echte reden
om zwijgen als ik vragen wilde
om zoeken in te ver verleden
om denken dat ik wachten moet
om stoer alleen zijn in mijn schulp
om doofheid voor een goed advies
om afweer tegen elke hulp
om passie die ik binnenhoud…
Voortgang
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
684 mijn moeder is niet meer
dat is al even
ze heeft lang geleefd
was broos van geest,
doch in overleven bedreven
geaard in schraal zand
met gelovige angst
onder een streng regiem
mijn moeder is niet meer
al even
ze heeft mij gezoogd
gedroogd,
wakker gelegen
was bang voor woorden van buiten
al lang voor het einde
heeft…
Moeder (3)
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
612 De nachten dat wij waakten
en je angst in tederheid
probeerden te verjagen,
zijn lang voorbij, mijn moeder.
De uren die wij telden
en telkens weer je hijgend vragen:
'Hoe laat is 't kinderen?',
helaas, het komt niet weer.
Nu ben jij tijdeloos geworden,
en wij, verbijsterd, niet begrijpend,
staren naar de klok.…
Opnieuw beginnen.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
526 Al wat haar tekende
kent nog die angst waar zij
soms dagelijks mee strijdt.
De strijd met het verleden
worstelt met ons heden.
Ze heeft ons nog steeds niet
zonder meer van onze trauma's
bevrijd.…
Wankel perspectief
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
492 vroeger was alles vlak
maar waar wij nu lopen
zie ik vaak een gat
een afgrond waar ik
niet in wil kijken uit
angst voor verborgen lijken
zij ontstaan in
een steeds sneller leven
als anderen geen hulp geven
je komt ze altijd tegen
op een ongelegen moment
voelt dan hoe alleen je bent
in dit wankel perspectief
openen zelfs valkuilen…
Laat dan los!
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
635 Mijn angst is dat ik niet los kan laten.
Dat ik niet bevrijd zal durven stromen.
Zoals rivieren stromen naar de zee.
Laat dan los!…
sterk zijn
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
532 Mijn angst werd bedolven.
Door de belofte aan mezelf
kon ik toch duidelijk de kloof
benaderen zonder
uit te schuiven in mijn geschreven lijnen.
De tekst werd begrepen,
de woorden bleven staan.
Gelukkig ik had het beloofd!…
Openheid en sterrenstof
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Gedachten die ons gevangen houden,
zijn bronnen van angst.
Illusies over onze eigen vrije wil,
zijn hallucinaties.
Mensen dienen egocentrische belangen,
die ons tot slaven maken.
Terwijl...
Terwijl wij uit cellen bestaan,
die ontstonden in oceanen.
Terwijl we hemelse lucht zijn,
die door onze longen stroomt.…
oferande 2
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
469 er lopen kinderen naar
de lage zandduin
jonge gezichten gekleurd
met rood pigment
tere hoofden onder de
verschroeiende zon
volgen in trance
de slingerende weg
de angst is meester
de vloedgolf die liefde
ademloos smoort onder
diepe lagen zand
de ultieme offerande loopt
naar de Stille Oceaan
kinderharten verstommen
de hoofden…
Carrousel van geluiden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
441 geluiden te filtreren en
de plaats te positioneren
haastte zich snel
naar de dreumes die
knel zat met haar
voetje in een stoeltje
van de draaimolen
de handjes hoog
een blonde lach
met opgetogen ogen
maakte ze het
eindeloze rondje af
zij kende de weg
tussen hoog en laag
met het extra timbre
in nauwelijks hoorbare
sferen die angst…
Drijfzand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Ooit had ik mijn Dag der Wrake voorzien
Gelukkig is deze nooit gekomen, want in plaats
van ik, zitten zij tussen de muren van angst opgesloten
Ooit had ik mijn Dag der Wrake voorzien
Alleen daar zij hun leugen lieten zegevieren
want zij, hoe naïef, klommen in mijn sterk verminderd geheugen
Overigens sterker dan dat van hen
Zij weten dat…
Huidhongerpijn
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
382 perspectief
nog is er niets
ideeën worden niet
geboren in een wereld
die zijn fundamenten mist
wel waar leven samen gist
afstand heeft intimiteit
ten gronde gericht
in verboden zijn groeit
geeuw en huidhongerpijn
info tolereert geen
tegenspraak het niet
gehoord worden
maakt mensen kwaad
onzekerheid is
het nieuwe normaal
angst…
No Hay Camino Er is geen weg
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
728 ik voelde pas
de kracht van
je angst
toen ik Primo
Levi las:
we zijn alleen
vermoeide
beesten op
de drempel
van de dood
pas toen doorzag ik
de kracht van je
liefde die zich in
bange lange armen
verborgen hield
ik vocht om het
bruisende leven
te omarmen
de mens puur in
beelden te vangen
altijd al voel ik
de kracht…