6828 resultaten.
Haar naturel
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
475 ik zag
de polsslag
van het leven
in je lach
het sierlijk
speels bewegen
liep daarmee
gracieus in de pas
waar zon het
haar blondeert
streept wind de
donkere kleuren
op een huid
die in haar
naturel het
mooiste bruint
geen lijnen
die wijzen naar
verborgen plekjes
waar schaduw woont
hooguit wat
hints naar vage
dromen die…
avond bij Holte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 in een fel
licht-donker contrast
van ondergaande zon
leveren de wolken
aan de horizon
een veldslag
zo reusachtig
dat het verrast
het land ligt rustig
het wassende graan
zwaluwen scheren lustig
af en aan
ik was nog druk
reed over de wegen
maar de sfeer, het land
houdt me tegen
maakt die
overweldigende indruk
lang kijk ik
en stil
dit…
TERUG NAAR HET BEGIN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
387 het water sluit
zich achter de vis daar
waar hij net nog zwom
de lucht vult de plek
waar de leeuwerik
naar de hemel vloog
haar zo juist beklom
de plek van donker
wordt als ze wegvloeit
weer ingenomen door
het licht van de zon
zo zal ook de plaats
waar de mensheid zich bewoog
weer ingenomen worden door
dat waaruit de wereld ooit bestond…
Het kringloopse water
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
503 ik herkende
je stem in het
geluid dat het
donker druppelend
gesteente maakte
in de kou
vlood het water
sissend langs
eeuwenoude
beddingen en rotsen
het is geen
murmelen dat
de tantra’s als
leidraad kozen
uit de prehistorie
alleen hun scherpte
is verloren in de
zachtheid van het
kringloopse water
uit de laatste gletsjers…
Heel bizonder
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
550 Buiten wordt het donker
een kat doet zijn ronde
een muis wordt verslonden
een varken schrikt wakker van de honger
De hemel oogde somber
na bliksem kwam donder
het was een wonder dat ik werd
gevonden onder een vlonder
Na rust kwam bonje
Dollemam dreef zijn rondjes
succes bleek een domper
1-1-2 telde elke seconde.…
Het mystieke woud
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
490 ik zag
je armen de
hymnes orkestreren
hoorde het zachte
zuchten van de
takken in het
mystieke woud
in donker
spiegelende vennen
scheen de maan
zijn gele verzen
tegen het magisch
onrustige water
als gods prater
toch voelde ik mij
met jou erbij me
wonderwel thuis
tussen de oplichtende
melodieën van
onbekende ballads
in aarde ’…
Lara - in memoriam
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
616 De nacht heeft mij in het donker gedompeld,
miljarden sterren omringen mij,
ik voel me overrompeld,
door één flonkerende ster voel ik me vrij.…
d drie dragees
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
569 Door daling der dagen
drijft doorgaans de donkere desem dwars door dunne
en droge derma
Dwaalspoor doorheen dikke donderslag darmen
druipend door duistere
depressie dagen
Doe dan driemaal daags
dertig dure dragees
deskundig en degelijk dooreengeschud
Danwel dertien druppelsgewijs
deponeer de doos daar in 't depot…
reis naar Parnassus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 toen hij van de fiets viel
dwarrelden uit zijn dichtersziel
de laatste letters
het vermoeide hart legde
de poëzie
met zachte handen neer
iemand schreeuwde iets
tussen donkere kastanjebomen
aan het einde van het pad
het dichtershoofd draaide opzij
onder het asfalt golfde de toekomst
de zee was hoorbaar in de verte
zijn gedichten…
Blauwe Engel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
643 Wíe ziet nog wie jij bent zonder de cam
In hollywoods vervlogen hof van eden
Icoon dat in een tape verankerd zit
Wie zíet nog wie jij bent meer dan je stem
Van ooit eergister gisteren en heden
Marlène blauwe engel in zwart
wit
Wie ziet nog wie jij bènt - een donkere stem
Onder de hills van beverley's verleden…
Onwijs gek
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
432 jij scherpte
mijn beelden
van jou nog
iedere keer als
de cirkel
rondde in
schoonheid
met een
jeugdige
levensluchtige
vitaliteit in
de kleur van
het eeuwig
zeldzame elixer
een verleidelijke
lieve uitdaging
om halsoverkop
te zoenen met
de uitdagende
ondeugd in het
donker van je ogen
daar raak ik
helemaal van
ondersteboven…
Kleine perenboom
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
547 Mijn ogen streelden de bloesem
raakten het donkere stamhout aan.
In het laatste licht van de dag las ik
de letters van zijn naam.…
Lichtbrekende regen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
416 ik heb
met jou de
regenboog
zien opgaan
in een door zon
verblinde bui
waarbij
donker zwarte
wolken de
horizon raakten
en met hagel
schade maakten
de volle kleuren
kregen nog een
schaduwboog
tot cumulus
de lichtbrekende
regen verschoof
en wij nog vol
ontzag voor dit
immens natuurlijk
gebeuren de intense
kleuren nog op het…
´Nieuwsgierigheid´
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
577 rebellie
Een teken van ongehoorzaamheid
En een bedreiging voor de orde
Want wie durft te twijfelen
Aan de regels en de macht
Die stelt zichzelf in gevaar
En wordt onderdrukt met kracht
Maar nieuwsgierigheid is ook een licht
Dat schijnt in het donker…
Braderie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
480 Overziend het platteland
dunbevolkte periferie
in afgelegen provinciën
der gewestelijke staten
alwaar mijn linkeroog ontwaart
een omgekeerde vlagparade
een zwaargebouwde zigeunerin
donker van haar, met dubbele kin
ziet mijn rechteroog
de koeienstaarten
van Sint Maarten
in voorarrest in Knotsenburg
en stalarrest in Lampegat…
De stukjes nacht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
531 de stukjes
nacht die de
dag ons gaf
in verkorten
hadden net
een andere sfeer
dan de avond die
gewoonte gewijs
begon met
een verrassing
zo had de
afsluiting altijd
iets in petto
dat anderen
niet wisten
waar zij met
een lach
naar gisten
nonchalant maar
ozo nieuwsgierig
het donker
worden buiten
en de verlichting
binnen gaven…
Hallo duisternis
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
953 Hallo duisternis
zeg je teder
en het licht gaat uit
je ligt slechts naast me
in verbeelding, ben je naakt, vraag ik
terwijl mijn fantasie op hol slaat
ook al bedriegen dromen vaak
je hebt toch echt geen slipje aan
en alle schaamte is verdwenen
welkom
zegt de duisternis
in alle naaktheid van de ziel
ik kom vannacht in het donker…
hoe te schrijven
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
696 hoe te schrijven met de inkt
van genade als een dieper
donker dan zwart het licht
van ieder leven wist?
hoe als in verlaten olijfgaarden
op gebarsten aarde
Gazaanse tranen stromen in
een verwoest maanlandschap?
hoe dan te schrijven als
diepe wonden worden geslagen
de leegte leger wordt
in een oceaan van wachten?…
Hemelbestormer
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
227 De inmiddels avondlijke donkere laan
Met de lichtval slechts hier en daar
Van wat lantaarnpalen en de huizen
Achter hun zomerse voortuinen
Waar hij schitterend op een filmset
Zich waant en binnensmonds lispelend
Met geaffecteerde stembuigingen
Zijn geheugen traint in het pretentieus
Articulerend oprakelen
Van redevoeringen
En solipsistisch…
De weg vooruit
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
37 't Is donker wat je ziet:
schaapjes zonder herder.
Klooi nu maar wat aan,
't maakt toch niks meer uit.
Je kunt nu beter gaan,
je komt hier niet vooruit.…
Avondstrand
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.175 Loom wacht ik op het opgaan van de maan.
’t Wordt donker nu, op zee verschijnen lichtjes,
de vissers varen uit voor avondvangst.
Een zeilboot glijdt bewegingloos naar huis,
alleen een rustig kabbelen, een zacht gesuis.
De kleuren vloeien uit tot donker paars.…
Temperament
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.803 Haar vlees wil hem verlokken
zegt hij laat maar
je bent niet bevallig
een huis is ze niet waard
een regenton is goed genoeg
onverschilligt hij
woede moet ze koelen
desnoods op onschuldige
vliegen op witte muur
`s avonds huilt ze stil
in een hoekje van de donkere
steeg, bij haar regenton
dan wordt het stil in haar
ze rekt en strekt…
- Als een lichte schaduw -
netgedicht
4.4 met 58 stemmen
1.255 in gedachten danst wat jij ooit was,
verder als kleine puntjes licht
ver weg als grote lichte schaduw ga je
door de donkere dalen van eeuwig niets.…
A la recherche du temps perdu *)
gedicht
2.4 met 16 stemmen
6.722 Achter zich weet zij de hoge, donkere muren,
de smalle deur, te smal om terug te keren.
Het was zo stil als nu, hij wuifde nog, riep
iets dat zij niet verstond, de ogen dicht,
misschien dat hij later pas, of dat hij
nooit, maar dan ook nooit wellicht.…
HET BLIJFT NIET DROOG
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
949 De lichtstraal, die in donker valt
raakt feitelijk nimmer mijn gelaat
Steeds houdt zij bij anderen halt
voordat zij in donker verdergaat
Tot zij op zekere nacht afdwaalt
van die weg die gebruikelijk was
’t Is hiervan dat dit vers verhaalt
van de lichtstraal op mijn matras
Verlegen keek die straal mij aan
en sprak van ‘t lekker zachte bed…
het water van de Amstel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
618 en vlak stroomt water een kroonluchter plechtig
traag rond de bocht dobberen toortsen na
de rivier verzamelt het laatste leven op zijn baan
stromend met een trage beweging waarin lampen
zijn geregen los van een zwaar bestaan de donkere
huizen kanten zich tegen het verstaan.…
als alles zeert
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 als je dagen langer zijn
zoals eindeloos de nachten
zo van en voor jou alleen
als je zeker weet ook
dat je genoeg hebt
van het leven hier
wacht nog even toch
laat je niet gaan
want het is goed weet je
even nog te blijven toch
als de dagen donker zijn
meer nog dan de nachten
omdat het zeer doet en pijn
als je zeker kiezen wilt
naar…
Hemel der onzichtbare coördinaten
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
784 Waar de taal van
de ander de richting
betast
spreekt verblindend
zicht
door
de ander beticht een verborgen geschiedenis
gebouwd op oude stenen
in klanken bedoeld
als muziek
woorden klonken
als vleermuizen
omgekeerd
in een donkere grot,
niet het zien
hield hen uiteen
enkel de echo welke
te laat terugkeerde
een trilling,…
Letterlijk besef
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
968 Een zwartgekleurd verleden
Bekadert mijn bestaan als een donker kaft
Van een zwaarlijvig boek
Dat stoffig ergens uitrust
Erbinnen dansen letters tot een mooi verhaal
Illustraties als een meesterdoek
Begeleiden klare taal
Met gekleurde strepen
Het is een feest daar in dat boek
Het sprankelt dat het doet
Maar elke letter hoewel zo blij…
Ik ben niet, ik was
netgedicht
4.6 met 27 stemmen
2.683 Liggend in de molm van mijn bestaan
knaagt de botworm aan mijn ziel
Zwijgend sijpelt het slijk
Poeder verpulvert tot stof
Donker de ontaarde aarde
Een stempel uit het verleden
Vingerafdrukken vervagen
Nagelklanken, harensnaren
Traan slijt naam in graniet
holt bergen uit tot dalen
Het leven stampt als een olifant
langs de rand van…