6351 resultaten.
Een vale winterlucht
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
2.594 Naar de tijd kijk ik
de jaren gepasseerd
tussen jou en mij
Zoveel vreugde, warmte
eeuwige liefde geproefd
in stille verwondering
ons ultieme levensgeluk
omslaand in verpletterend verdriet
door jouw snelle heengaan
op deze verstikkende lentedag
zie ik me hier nu staan
verloren aan je graf
met de herfst nog ver weg
denk ik slechts…
Uitzicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
480 kiezelstranden omzomen mijn water in de woestijn
gesloten in ogen gevouwen, zuchtend naar een mond
vloeibaar naar weiden of een verworpen stad
bevangen aan uiterste randen van trillende lucht
op een morgen ontwaakt
nog beschonken van donker
de volgende dag na vandaag
met daarboven eeuwig hemel
het zicht ontnomen, in kluwen tot stof vergaan…
Slaap zacht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
706 Wat zou je doen
als de dagen nachten werden
maar de nachten niet doorbloedden
tot dag
Als een eeuwig firmament
van verduisterde sterren
verdwijnt in het neplicht
van gevallen dromen
Als de angst voor het donker
gegrond blijkt
omdat in het donker
jij jezelf tegenkomt
Kanten die je dacht
te hebben verloren
blijven je volgen
voelen…
de raaf
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
586 M'n ademhaling stopt plotseling
als ik aan je denken moet
ze zeggen een eeuwige leerling
zacht is de hand en z'n groet.
Lang is de zucht naar een hunkering
tussen het zwarte water en licht
verschuilt zich in ontmoeting
daar achter in het vergezicht.…
Stukjes hemel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
471 wij hebben
goden geschapen
sterren gecreëerd
om stukjes van
de hemel te zien
in hoger reiken
dan de ander zullen
ooit onze rechten blijken
om deel te nemen
aan het eeuwig fenomeen
in aanbidden
zit diep van binnen
de onzekerheid van
niet begrijpen door een
constante afhankelijkheid
alleen de sterken
claimen in gelijk
hun rol…
kwets-baar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
488 Onder een badlaken een meisjesbeen
zandkorrels verraden een zomerse dag
gestrand in eeuwigheid
De dood die IS zaait angst
Vliegtuigen keren terug zonder dromen
De zon achtergelaten op een kwetsbaar strand
Tegelijk een stille straat in een rustig dorp
Een egel roerloos langs de kant van de weg
Geveld door snelle onachtzaamheid
We zijn…
Het vrouwelijk rond
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
438 in haakse hoeken
steekt het leven
altijd scherp af
zij hebben nooit
mijn voorkeur gehad
ik rond zaken
liever met een
harmoniemodel
waarbij we stekels
niet meer tolereren
de cirkel laat ik
dan ook prevaleren
in zijn eeuwig gaan
begin en einde
sluiten naadloos aan
rechte lijnen
zullen ooit verdwijnen
het vrouwelijk rond
heeft al…
Het tijdelijk wit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 weer brandde geestdrift
zijn heilig vuur
trok vitaliteit zich
niets aan van jaar en uur
ik speelde als kind
met hagel en sneeuw
wind liet ons dansen in
een wereld van voorheen
het tijdelijk wit
had alles begraven
waar wij eerder om gaven
het voelde zo een
in samen smelten
warmde eeuwige jeugd
kou deerde mij niet
wist dat de zon…
vergetelheid
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
676 het is negen uur
in de ochtend
ik schrijf
over de eeuwigheid
mijn pen sleept langs woorden
verzonken in de stilte
ik wil geen eind forceren
noch een gezicht onthullen
dat ver teruggaat naar kinderjaren
en enkel op een zwarte bladzijde
wakker te krijgen is
ergens moet er een land zijn
een zacht land, een heel zacht land
wie wil…
het verschil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 Aaneenrijgen van woorden
Samensmelten tot een zin
Poëzie of gewoon vertellen
Iedere klank steunt de andere
Even mooi is de verwoording
Even goed het begrip
Emotionele ontlading
Prettige herinnering
Hersenspinsels putten uit het niets
Nooit aan gedacht
Maar toch de pen gegrepen
Zo niet eeuwig verdwenen
Schrijven is blijven
Als uw eigen…
Maar nu niet meer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
551 Want wat eeuwig had moeten zijn
was niets meer dan een tijdelijk besef
En wat door had mogen rijmen tot het einde,
rijmt nu niet meer.
Alleen frustratie en teleurstelling blijft over
in het tijdloze waarin ik altijd had willen geloven.…
Ben Lacor is niet meer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
962 Ik dacht Ben
Ben is niet meer
m'n verleden gaat verlijden, overlijden
ik voel dan ineens zo intens verdriet
tussen haakjes ik ben Jan Jacob Krediet
een relatie van Ben i.r.t. de Kamer van Koophandel
Ik dacht 'zen'
ook ik ga er een glas op heffen
op die eeuwige wijnvelden
toen voelde ik zoveel vreugde
tussen haakjes wij waren netwerkers…
Archeologisch
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
521 ik heb je opgegraven
onder vele vreemde
aardlagen en nog
goed geconserveerd
de tijd gaf mij de
spade aan om veertig
duizend jaren de
geschiedenis na te gaan
zocht en vond
een tropisch regenbos
nog gaaf onder een
ontdooide permafrost
een ijstijd van eonen
gaf zo lucht aan dromen
over de opstanding van
het eeuwig regenwoud…
Jouw schoot
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.402 Het was jouw
fluweelzachte schoot
zij was ‘t die mij heeft gevangen
die geen ontsnappingsmogelijkheid bood
ze omklemde mijn verlangen
met dat wat leven schenkt of dood
Toen uit elkaar gegaan
na mij nogmaals te hebben
omarmd en ontvangen
ging je weg ver bij mij vandaan
waarom waarom
wat zie ik niet
ben ik zo naïef zo dom
ik zal eeuwig…
gronden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
517 porseleinen
zonnebloempitten
neerstrijken op
vloeiende vloeren
van blauw roze
en perzik of
op het witte tapijt
lig je graag op
een met zout
bestrooide vloer
of land je liever op
gebroken vensterglas
het is een kunst
om de beste
bodem te vinden
als je matras
kuilen graaft om
je te laten
voelen dat hij
niet het
eeuwige…
Mijn ziel in mozaïek
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
385 Verworpen in eeuwige strijd
van zelfbeschikking
geen enkel doel dat heiligt,
ook ikzelf heb mijzelf gestenigd,
oneindig lang de tijd gepijnigd
rollen vuurstenen aan om in
het mooiste uur tegen elkaar
te slaan, vonken bloed
zwijgen in de caleidoscoop
van een fossiele oer-natuur
herschikken de scherven in
het zielebeeld van mozaïek…
CENSUUR
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
446 wil
de kritieken die z’n hart
doorboorden
deden hem zoveel pijn
hij wou niet dat ze
zijn wil verstoorden
hij snoert de schrijver
verbant hem
met laffe inhoudloze woorden
naar veraf gelegen
onbekende zinloze oorden
waar hij zich dan toe went
gewenst is zoet geen zuur
dus hanteert hij het instrument
past hij het weer eens toe
die eeuwige…
Jad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 ernst van een jad
onder een hemel vol sterren een witte wolk
die ons voorgaat
verdrijft het masker van de dood
ik heb in een tuin vol met papavers gezeten
gekeken naar de gekleurde vogels en de
papegaai horen krijsen en ik was bang, maar
overal breekt de morgen aan
opgestaan met het brood van mijn minnaar
oud en voor eeuwig…
De regen voorbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
386 Ik voor mij
drink de stilte
van het bos in
en wandel die eeuwigheid
naar verderop
de tijd in.…
De nul
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 of is er geen begin, alleen
honger
en een verslindende mond
die de staart van het oude
verteert tot eeuwige slang –
de symbolische nul
die niets symboliseert
wat werkelijk bestaat
of het zou mij moeten zijn
en jou, wij mensen
die niet meer zonder kunnen?…
Troostrijk voor onbekend kind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
517 met een
niet eerder
gehoorde hemelse
stem
dankbaar weet
ik jij
bent zeker
bij Hem
ik denk
mij in
eindelijk een
Vader die
je eeuwig
niet in
de steek
laat een
paradijselijk begin
Hij die
jou oprecht
lief heeft
nooit eerder
werd jij
zo bemind
lief kind
in mijn
aardse gedachten
hoor ik
jou zingen
en dansen…
ik koester jouw geur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 onze tijd samen koesterend
kan en zal ik jou niet vergeten
van je houden blijf ik altijd
elke dag voel ik jouw warmte
die ons ook weer samenbrengt
waar het tijdelijke eeuwig wordt
zal onze liefde zich hernieuwen
tot dat moment pluk ik de dagen
terugkijkend bij het vooruitzien
als het compost voor het leven
zoals de knoppen van de lente…
Jij
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
786 De hoop op eeuwig leven.
Die belofte maakt me blij.…
St. Lorenzo
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
711 Ik heb je beeld gevonden in het halflicht zonder tijd
Diep Godshuis voor de eeuwigheid
Uit oergrond gehouwen en geboren
Toen godenschemer nog godengloren
Toen zee nog blauw en naamloos was
Laat jouw spelonk maar heilig blijven
Je witte stenen preekstoel
Je marmerschaken vloeren
Je dak van mozaïek
Je zwijgende altaren
Ja ‘t zwijgt…
Hemeltroon
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
601 zegt nooit
dat jij
lelijk bent
verstoot jou
niet omdat
jij verliefd
bent op
geen vrouw
maar een
leuke vent
ook gelukkig
helemaal niet
dat Hij
je lichaam
interessanter vindt
dan jouw
gouden hart
altijd om
je heen
In rouwtijd
dat bittere
smart
oh lief
mens geloof
Hij is
er op
aarde plus
na de
dood
daar voor
eeuwig…
Vanonder de Linde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 stille wonder
van bomen met hun bloesem
de noten de appel en de pruim
en ik verbaas me iedere keer weer
over hetgeen ik dan ervaar
het intense van dit is het leven
zo noemenswaard het ontvangen
van de zon de warmte de regen maar ook
de kou de storm donder en bliksemgevaar
en al het leven is in die ogenschijnlijk
simpele bomen met hun eeuwige…
Er is leven in de dood
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
507 Het is een stil geheim
dat vloeibaar goud
onzichtbaar stroomt
in langgerekte sporen
van de dorstende aarde
Dat de wind de tranen droogt
bomen krakend ter aarde vallen
zout als parels ligt op een bed
van kale takken
Dat de Tijd hier geen eeuwigheid
meer heeft om besef te laten rijpen
want het noodweer loeit met druppels
van tranen dat…
Liefdesdrone
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
431 Doe er flink veel kussen bij
en hugs tot in de eeuwigheid,
stimulatie voor de vrijerij,
of stuur een vliegend tapijt
met de heerlijkste gerechten,
uitnodigingen voor een luxe bezoek,
relaxed elkanders schoonheid ervaren,
een einde aan alle gevechten,
ja, stomme dwazen, dat is andere koek
en zal ons heel wat onheil besparen.…
R.I.P.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
319 De dode ruste in vrede
zeggen we, de rust
van een droomloze slaap
in het hiernamaals
van het voorgeborchte
tijdens het saaie wachten
op het daarnamaals
van de hemel
Misschien is dat het
vagevuur: ledigheid
tot in eeuwigheid, amen
De dode ruste in vrede
zeggen we, de onrust
van onze nagedachtenis
die weet dat het te laat is
om gedane…
Nima Rinji Sherpa
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
587 Als bovenmenselijke Heracles
de halfgod met Twaalf Werken op zijn naam
- volbracht in opdracht - eeuwig duurt zijn faam -
heeft een jongeling van achttien jaren
twaalf van de megamonsters der titanen
en twee giganten weten te
bedwingen
Hij was een puber toen hij zou beginnen
zijn naam klinkt als een top der Himalaya
Nima Rinji Sherpa…