5388 resultaten.
verliefd infinito
netgedicht
4.3 met 44 stemmen
2.133 Weet je nog naast de kerk
Onder de berkebomen
Was ik verliefd op jou
En jij niet minder
Met je zacht fluwelen jurkje
Rood met zwarte vlekjes
en streepjes wit en zacht
wij zoenden en het mos
achter de heg smolt
tot een zacht bed
helaas in de schaduw
verkoeling en het rechte pad
doofden hartstocht
maar liefde bleef
tot je Kees riep
toen…
Einderloos
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
737 ik schilder de dagen langer dan ze zijn
kleur het zonlicht net iets feller
maak de schaduwen wat kleiner
en meng wat roze door de lucht
aquarelverf verbind ik met olie
zodat zachtheid langzaam uithardt
tevredenheid lak ik af met hoogglans
waarna ik me spiegel in het beeld
geen lijst beperkt mijn levenswerk
het blijft eeuwig open ter aanvulling…
maanwals
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
713 alsof de dans vertraagt
ik eenzaam verder wals
linksom één twee drie
één twee drie
er groeit een boom uit de maan
hij trekt me met kale takken
de droom in
wiegt me over een zee
van kolkende bladeren
waarop ik mijn hartstocht schreef
ik huil tegen de maan aan
een lage zon ligt op de loer
ze sluipt langs de dorre stam
en legt mijn schaduw…
Herfstkind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
751 o, mijn herfstkind
nu ik je kraaiend vind
in een bed van goud gevallen blad
voor een verloren zomer
strooi jij spinnetjes uit
je blonde haar
en ieder afscheid
is er een voor altijd
onze liefde is een zwaluw
over de Sahara
en elke streling
is een herinnering
in een schaduw naar meer
en meer en meer
mijn lief
dan stort de waanzin…
Rozenoorlog
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
2.284 ~~
zwarte zijde, sensueel
omplooit vervagend, schaduwrijk
slechte dromen vervliegen
als flarden nevel in de zon
lichamen vergloeien koud vuur
zoeken grenzen in romantiek
wanneer illusies kastelen bouwen
met vluchtige luchten het fundament
dan bloeden rozen zwarte schaduw
in maanlicht ijskristallen-koud;
uit de wortels van dagelijks…
Herfststroom
netgedicht
4.0 met 24 stemmen
1.268 bomen legden zich neer
naast mij
en droegen de tijd
op het ademend mos
kon jij verstaan
hoe duizelend licht
woordenwind zeilde
in de hoogland schaduw
van de herfst
naar de lage duinen
onder de blauwe stroom
waar ik mijn ogen sloot
en in jouw leven lag
waar je danste en wervelde
een nest bouwde
de toekomst
van mijn verleden was…
ontmoette zo je lach
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
745 je raam sprak donker
kon geen licht verstaan
je schaduw op behang
was er nog niet zo lang
gebogen over boeken
het internet paraat
zag ik je woorden zoeken
studerende tot avonds laat
dromend keek je vaak
naar buiten hoorde dan
dezelfde vogels fluiten
ik ontmoette zo je lach
zag gordijnen plotseling
verdwijnen en dozen stapelden…
vrouwenpsalm
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.470 in ’t ogenlicht werp jij mij schaduw
van zachte zijde op mijn huid
naar deemstering gedragen
als op handen – jij bruid
als larve eens bewegingsloos
tot ’t avondrood je vrijde
in d’ eerste nacht als glans
het zacht gekreun mij was
en ook een stille gast
die mij dit maal bereidde
- geen enkele stonde blijft
dat ‘k niet mijn tong bevleugel…
Blootvoetsgewijs
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
624 als een schaduw
weef ik mij door jouw dromen
blijft de wind waaien
is het niet hier, dan wel daar
soms, heel even maar
blootvoetsgewijs
liepen mijn voeten door het water
deed mij afkoelen
zó lekker fris
ik voel mij dan blij verrast
vanwege jouw gloed, die mij aanraakt
droeg jij mij er doorheen
is het oké
gaat mijn dans
door de branding…
Fado
poëzie
3.8 met 17 stemmen
3.388 Ben ik traag omdat ik droef ben,
Alles vergeefs vind en veil
Op aarde geen hogere behoefte ken
Dan wat schaduw onder een zonnezeil?…
uiteindelijke werkelijkheid
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.544 ken geen zorgen
wanneer zonlicht sterft
in melancholie van uren
die de ziel raakt
schemerende nacht
je omweeft met getover
wij zijn één
door ’t zachte licht van maan
schaduwwerpend over ons verlangen
warmend, minnekozend
’t onvergetelijke ligt al in de lucht
in ‘t ademen van gedachtes
aan zoete geur van liefde
tedere omarmende schaduwen…
Vallende ster
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
619 En steeds weer
verlangde ik
naar het licht
de rivier van kristal
de roep
van de ochtendvogel
de dans
van de windvlinder
de geur van de roos
die bloeide
voorbij de schaduwen
van eenzaamheid
Daarom, menslief
Gedenk niet mij
maar alleen mijn woorden…
de droom die erin schuilt...
een vallende ster
schitterend...
heel even...…
flaw
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
583 voorbij stille dagen
leg ik mijn liefde te rusten
wijl de dood zit te wachten
vretend aan mijn enkels
als de zon akkers wakker schudt
ontwaak jij tussen het beddegoed
en oma's porseleinen potten
vol tot aan de rand gevlekt
mijn schaduw, nog warm woelt na
in 't matras van heftige nachten
zweef ik ergens tussen hemel en aarde…
Stemmen in de herfst
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
957 Want mijn schaduw blijft rusteloos en dwaalt mijn dromen
voorbij wanneer ik mijn herinneringen steeds verlies
en de tijd en de wind alles bespelen en verdelen
over eenzame gestalten en verloren gedachten
die alleen in het bange daglicht nog hun
stem vinden.…
Verloren schelpen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
502 geruis en hulpeloos
tussen kust en strand
wachten op het ochtendlicht
als korrels zand
dan gebeurt het wonder
aangeraakt door dageraad en tederheid
zingen vroege vogels
verdelen uren in gedachten en dromen
van breekbare mensenogen
en lotsverbonden kwetsbaarheid
dromen neigen plots
tot werkelijkheid
je plukt het licht
je rent je schaduw…
De jager
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
838 Schaduw vloeit als fluweel
over de toppen van de bomen
de jager nestelt zich in hun kruin
de vleugels nu in rust gevouwen
weer klaar voor de jacht.…
Ik vond elan
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
2.832 wind
weer verder werd gedragen
ik worstelde in stilte
onder een mistdeken
als in een web
van gesponnen vragen
ik hoorde en zag wel de vogel
ze zong zover bij mij vandaan
ik liep en liep, maar wist nog niet
waarheen mijn stappen zouden gaan
maar,
ik las een lentedroom in zinnen
de vreugde van een meilicht
geschreven over schaduwen…
Elke keer opnieuw
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
601 peppels kwispelen
met hun toppen in buurtwegen
een muze van trots
oh, zo eerlijk, zo vrij
bladeren dempen gekruist
als druppels van één toon
met kleuren en schaduwen
dat vormen kent
wijd vertakt is in het licht
net als woorden, die opgaan in noten
door de winden van het hart
bloed en adem
tussen land en sterren
in de lucht van licht…
MIJN PAARD BALTHASAR
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
846 Mijn paard begroet de zon met gespitste oren
ik kom in de stemming om het wassende licht tegemoet te gaan
het is alsof het verdriet en twijfels van het laatste jaar
achter me wegstromen, zoals de schaduw van Balthasar
voor de eerste keer in mijn leven ben ik vrij
vrij van de wereld voor mij
en van de verplichtingen achter mij
een groot deel…
Verlatingsangst
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.452 dat ik niet naar jou verlangde
Zijn op 1 hand wel te tellen
Misschien is het zelfs minder
En kan ik het geen dag zonder jou stellen
Misschien is het gelogen
Als ik niet naar jou verlang
Dit gevoel dat maakt me hulpeloos,
Afhankelijk en zelfs bang
Stel dat jij iets anders wilt
Iets anders zonder mij
Kan ik nog functioneren
Zonder jouw schaduw…
Lees dit beeld
gedicht
2.6 met 16 stemmen
5.720 Wat zich in schaduwen wou loswoelen,
bevrijden van de stam
leidt een getemperd stilleven.
Mei springt nog even in het oog,
is op de dool in regenwolken.
Lees de nacht: kleur drijft
van schuimende seringen af,
merels openen aders van zwart -
Lees dit beeld als een hand,
een lege hand die je voorspelt.
Hoe het is.
Hoe het was.…
Glimlach uit het avondland (5)
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
581 Zon verliest zijn kracht,
niet omdat hij veroudert,
schaduw rekt z’n tijd
Als men tekens leest,
hemellichamen zonder naam,
met ingetogenheid.
Vissende reiger
overleven op beide benen,
doet het ook met een.
Ongeboren kind,
bevrijd in het niemandsland,.
bron van vruchtwater.…
een gesprek
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
1.266 onwerkelijk
hoe stilte het witte daglicht draagt
alsof winter over haar heen groeit
en wenst te horen
dat woorden ongezegd blijven leven
in zijn handschrift
ik loop er heen, de bomen
trager in het water, aan het einde
van het onlangs gestorven huis
het is vandaag, een dag zonder
schaduwen
alles lijkt anders van vorm
*
bloemengeur…
bronnen en barsten
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
636 geluid uit
zoek onderdak
om de ongelijkheid in mij
tegen de grond te drukken
of wens een vogel
die ik van buiten kan leren
en in mijn buik trekken
tot het schrijven, aangetast
door de tweestrijd, een landschap
neerlegt
in het diepe van de lucht
en in de bronnen, binnen onderweg
naar een warme plek
waar het licht lacht
om de schaduwen…
Zaagselsporen… (2)
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
809 “ Wie een kind door het duister stuurt
staat in eigen schaduw “
G.B.Shaw
Http:/www.Pamapoems.nl…
Als de dagen lengen
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
708 zo lang bevlekt geweest
met uitgedroogd vocht
weg uit de verdichte nacht;
woud van een wederkerend
en wezenloos gedrocht
traag slinkt in eigen taal
het vlies dat de dood bedekt
terwijl vanuit de herinnering
schuchter over het licht
van morgen wordt verteld
de geest is wederom
met leegte opgerekt
in deze alom verdeelde schaduw…
Schrander dier?
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
525 Verlaten dier, treedt
uit je schaduuwen,
wat zit je nog
te mijmeren hier,
er is brood, er zijn spelen,
loop niet in dood in je
levensspoor je lot achterna,
je verlangen versleten
tot schrander dier.…
Is niet meer
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
524 'Laat niet over je lopen'
sarren de verwonde wolken
Dwingen kleuren op
aan het zeezieke meer
etsen hun schaduw in de ondiepte
Het licht dicht geen leed
het scheurt en sleurt
het blauw in smalle gele repen
vurig en angstig
naar het verdronken onderwaterhuis
Tussen tijden en dijken gevangen
rolt het water over mijn sokkel
met branie…
laatste handen
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.311 je nam je schaduw en verdween
tussen bladerloze bomen
geduldig maar tevergeefs
bleef ik wachten op nieuw groen
maar
het donker bleef stil
toen de tijd het ook niet meer wist
besloot ik op zoek naar andere kleuren
nieuw licht te zagen
het zwart aan jou te laten
niettemin
mocht het ooit nog eens tot een ontmoeting komen…
Bekende weg ..... Maar tóch...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 Zoekend door lanen
waar gewortelde schaduwen
mij nastaren door
half maanverlicht duister
of paden waar geulen gaan
vind ik noch mijzelf
noch anderen
die doelen vinden
of kennen de weg
waar we veilig zijn
houden de onzekerheden vast
waar wij zo dikwijls
elkaar naar toe leiden
om uiteindelijk te vinden
het smalle pad
dat naar huis leidt…